Ειρήνη Σωκράτους: Επέλεξα να ζω στη Σολιά και μ' αρέσει

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΚΥΠΡΟΣ

Στα 18 έφυγε από τη Λευκωσία για να ζήσει με το έτερον της ήμισυ στην Ευρύχου. Διατηρεί πλέον τη δική της επιχείρηση στο χωριό, ένα pet shop.

 

Δύσκολα βρίσκεις σε νεαρή ηλικία τόσο συνειδητοποιημένους ανθρώπους όσο η Ειρήνη Σωκράτους. Η μικρή επαναστάτρια στα 18 της έστησε πόδι και μετακόμισε στην Ευρύχου από τη Λευκωσία όπου γεννήθηκε και έζησε μέχρι την ενηλικίωσή της. Ήδη ήξερε ότι ήθελε να μοιραστεί τη ζωή της με τον Αντρέα, μόνιμο κάτοικο Ευρύχου, τον οποίο είχε γνωρίσει στις καλοκαιρινές της διακοπές στο μεγαλοχώρι της Σολιάς απ΄ όπου κατάγεται η μητέρα της.

Η καλύτερη απόφαση

«Από μικρή είχα αδυναμία στην περιοχή αυτή του Τροόδους. Έτσι όταν τελείωσα το σχολείο δεν ήταν καθόλου δύσκολο για μένα να πάρω την απόφαση να μετακομίσω στην Ευρύχου. Ήταν μια φυσική συνέχεια, από τη στιγμή που δεν μου άρεσε η πολυκοσμία της πόλης. Τον σύζυγό μου τον γνώρισα μικρή, όταν ήμουν ακόμα στο Γυμνάσιο. Καταλήξαμε μαζί και τί πιο όμορφο, μετακόμισα στο χωριό μαζί του. Οι γονείς μου ήταν υποστηρικτικοί στην απόφασή μου. Σίγουρα στην αρχή αντέδρασαν. Λογικό, ήμουν τόσο νέα. Αλλά τους έδειξα ότι είμαι αρκετά ώριμη κι ανεξάρτητη κι ότι μπορώ να τα καταφέρω. Νιώθω πως ήταν η καλύτερη απόφαση που πήρα ποτέ. Η καθημερινότητα εδώ μου προσφέρει ηρεμία. Το κλίμα είναι εξαιρετικό και υπάρχει άπλετη φυσική ομορφιά και οικειότητα μεταξύ των ανθρώπων. Αγαπώ αυτή τη ζωή. Με γεμίζει. Πηγαίνω στη Λευκωσία και σε μισή ώρα θέλω να γυρίσω πίσω...».

Υπάρχουν ευκαιρίες

Η Ειρήνη, νεαρή μητέρα πια, έχει έναν τρίχρονο γιο, τον Σωκράτη, από την πρώτη στιγμή προσπάθησε να γίνει μέλος της μικρής κοινωνίας της Ευρύχου και της Σολέας ευρύτερα. Οι σπουδές της, πάνω στα μουσικοπαιδαγωγικά, ήταν το διαβατήριο για την ένταξή της στο οργανωμένο σύνολο, όπου απέκτησε ρόλο αναλαμβάνοντας τις χορωδίες και τις μουσικές παραστάσεις.

«Με καλούν κι από άλλα χωριά για να διοργανώσουμε μουσικές βραδιές κι άλλες μουσικές εκδηλώσεις». Συζητάμε με την Ειρήνη πως οι ελλείψεις της περιοχής είναι λογικό να δίνουν την ευχέρεια σε νέους ανθρώπους, με όραμα, να ενταχθούν στην κλειστή κοινωνία και να αναλάβουν περισσότερα πράγματα. «Στον τομέα της μουσικής ξέρουν ότι μπορώ να αναλάβω εγώ. Στη Λευκωσία δεν πιστεύω ότι θα είχα την ευκαιρία να κάνω τα πράγματα που αγαπώ και να προσφέρω στους συνανθρώπους μου. Η Σολιά είναι μια εξελίξιμη περιοχή. Υπάρχουν προοπτικές κι εγώ έχω πολλά όνειρα και κάνω σχέδια για το μέλλον. Θέλω να δω την περιοχή μας να αναπτύσσεται. Να υπάρχουν ίσες ευκαιρίες για όλους. Σιγά - σιγά όλα θα γίνουν», λέει με βεβαιότητα...

«Θα ανοίξω νηπιαγωγείο»

Δηλώνει παραδοσιακός τύπος. Θέλει πολλά παιδιά και λατρεύει τη ζωή στο χωριό. Αυτό δεν την σταματά από το να προχωρεί τα επιχειρηματικά της σχέδια που είχε από παιδί. Ένας από τους στόχους της είναι η δημιουργία ενός δικού της νηπιαγωγείου. Οι σπουδές της στα μουσικοπαιδαγωγικά δεν είναι άσχετες με αυτό το όνειρο. «Θέλω να κάνω ένα νηπιαγωγείο πρότυπο. Το οποίο μέσα από τις δραστηριότητες που θα προσφέρει, μουσικής και τέχνης για παράδειγμα, να βοηθά τα παιδιά να αποκτούν κριτική σκέψη και να κάνουν δραστηριότητες που θα τους ανοίγουν τους ορίζοντες. Να έχουν περισσότερα θετικά ερεθίσματα απ΄ ό,τι τους προσφέρει μία οθόνη ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή».

Βεβαίως, όπως ξεκαθαρίζει, υπάρχουν και τώρα δραστηριότητες τόσο για παιδιά όσο και για ενηλίκους.

Επενδύσαμε στο pet shop
Μέχρι να έρθει η στιγμή για το νηπιαγωγείο, η Ειρήνη και ο Αντρέας έχουν ανοίξει δουλειές σε άλλο μέτωπο... «Όταν βρήκαμε αυτή την ευκαιρία, να επενδύσουμε σε ένα pet shop, το κάναμε χωρίς δεύτερη σκέψη. Πήραμε το ρίσκο, αλλά ξέραμε από την αρχή ότι θα πάει καλά. Στη Λευκωσία σίγουρα θα ήταν πολύ πιο δύσκολο να πετύχει λόγω του ανταγωνισμού. Στην περιοχή δεν υπάρχει άλλη παρόμοια επιχείρηση και οι συγχωριανοί μας μάς υποστηρίζουν πολύ».

Πωλούν κυρίως κότες

Στο Village Pet Shop, όπως ονομάζεται η επιχείρηση, εκτός από περιποίηση σκύλων και φιλοξενία κατοικίδιων όταν υπάρχει ανάγκη, το βασικό προϊόν προς πώληση είναι τα... κοτόπουλα. Αυτή είναι και η βασική διαφοροποίηση της επιχείρησης από μία αντίστοιχη στα αστικά κέντρα.

Όπως μας εξηγεί η Ειρήνη, οι συγχωριανοί της διατηρούν στα σπίτια τους οικόσιτα κοτόπουλα - και γαλόπουλα - είτε για να έχουν φρέσκα αβγά, είτε για το κρέας. Το συγκεκριμένο pet shop είναι και ο βασικός προμηθευτής τροφών για κότες, κουνέλια και πουλιά της περιοχής.

«Έρχονται μέχρι κι από τη Λεμεσό και τη Λάρνακα για να αγοράσουν κοτοπουλάκια. Υπήρχε στιγμή που είχαμε στις εγκαταστάσεις μας μέχρι και 900 κοτόπουλα. Με το που θα ανακοινώσουμε ότι υπάρχουν διαθέσιμα «εξαφανίζονται» από τις πρώτες μέρες». Η τιμή μίας νεογέννητης κότας ξεκινά από ένα ευρώ για τις άσπρες που δεν γεννούν αβγά και για τις κόκκινες, αυτές που γεννούν, στα δύο ευρώ. Κότες πέντε μηνών που πλέον είναι σε θέση να γεννήσουν αβγό πωλούνται στην τιμή των οκτώ ευρώ.

Υπάρχουν και δυσκολίες

Η Ειρήνη δεν αιθεροβατεί. Η ζωή στην ύπαιθρο έχει και τις δυσκολίες της, που μεταφράζονται σε έλλειψη βασικών υποδομών.
«Σίγουρα υπάρχουν και τα μειονεκτήματα. Βασικό ζήτημα είναι αυτό της υγείας. Προσωπικά το έλυσα μέσα μου κι αυτό, γιατί ξέρω πως σε 40 λεπτά μπορώ να βρίσκομαι στη Λευκωσία, αν ο μη γένοιτο αρρωστήσει ο γιος μου. Είναι πολύ σημαντικό να γίνει κι ένας πιο σύντομος κι ασφαλής δρόμος προς τα χωριά του Τροόδους. Όλα αυτά τα βλέπω, αλλά δεν με απασχολούν σε μεγάλο βαθμό, διότι επέλεξα να ζω εδώ και μου αρέσει. Δυσκολίες άλλωστε υπάρχουν παντού».

Είναι σημαντικό να πούμε πως χωριά του Τροόδους τα οποία βρίσκονται σε μικρότερη απόσταση από τα αστικά κέντρα και διαθέτουν και κάποιου είδους υποδομές, όπως η Ευρύχου, είναι σε πιο πλεονεκτική θέση. Αυτά μπορούν να συγκρατήσουν τουλάχιστον τους κατοίκους τους, αλλά και γιατί όχι να φέρουν κι άλλους, όπως η περίπτωση της Ειρήνης.

Στον πάγο ο αυτοκινητόδρομος Αστρομερίτη - Ευρύχου;

Χωρίς να μειώνουμε το μήνυμα αισιοδοξίας που μας δίνει πιο πάνω η Ειρήνη Σωκράτους και όλες οι ιστορίες των τολμηρών επιχειρηματιών που επέλεξαν το Τρόοδος, η πραγματική εικόνα είναι αυτή της εγκατάλειψης. Μία βασική προϋπόθεση για την αναβίωση των ορεινών περιοχών είναι και τα οδικά δίκτυα. Τα νέα που μεταφέρουμε σήμερα δεν είναι και τα καλύτερα, σε σχέση με την κατασκευή ολοκληρωμένων αυτοκινητόδρομων που να συνδέουν τις πόλεις με τους πρόποδες του Τροόδους και να διευκολύσουν τους κατοίκους αλλά και τους τουρίστες να πηγαίνουν ταχύτερα και με μεγαλύτερη ασφάλεια στις ορεινές μας κοινότητες.

- Καταρχήν ο αυτοκινητόδρομος Λευκωσίας - Παλαιχωρίου δεν βρίσκεται σε κανένα σχεδιασμό.

- Δεν υπάρχουν σχέδια ούτε για την ολοκλήρωση του αυτοκινητόδρομου Λεμεσού - Σαϊττά. Αυτό που επικαλείται η κυβέρνηση συχνά ως αναπτυξιακό έργο υποδομής, που εμπίπτει στον προϋπολογισμό του 2018, αφορά μόνο την πρώτη φάση από τα Πολεμίδια μέχρι την Παλώδια, μήκους μόλις 3,5 km και κόστους 22,5 εκατ. ευρώ, χωρίς να περιλαμβάνονται οι απαλλοτριώσεις. Το έργο αναμένεται να προκηρυχθεί το φθινόπωρο. Σύμφωνα με τις πηγές μας στο Τμ. Δημοσίων Έργων, δεν έχει δοθεί το πράσινο φως για τις υπόλοιπες φάσεις. Ούτε καν υπάρχουν ολοκληρωμένα σχέδια. Εκτιμάται ότι λόγω και του υψηλού κόστους, συνολικά το έργο αγγίζει τα 150 εκατ. ευρώ (22,5 km), η εξέλιξη του αυτοκινητόδρομου θα κριθεί από τα οικονομικά του κράτους και την πρόδο άλλων έργων. Αυτό πάντως που λένε για να γλυκάνουν τους κατοίκους είναι πως τα λίγα χιλιόμετρα που θα κατασκευαστούν είναι το τμήμα του δρόμου με τη μεγαλύτερη κίνηση και τα περισσότερα θανατηφόρα.

- Όσον αφορά στον αυτοκινητόδρομο Αστρομερίτη - Ευρύχου, υπάρχει περίπτωση να ανατραπούν οι σχεδιασμοί. Σύμφωνα με τις πηγές μας η απόφαση για την κατασκευή του δρόμου μήκους 12 km και κόστους 80 εκατ. ευρώ (χωρίς τις απαλλοτριώσεις) βρίσκεται ενώπιον του υπ. Οικονομικών. Αυτός θα αποφασίσει εάν θα μπει στον προϋπολογισμό. Υπάρχουν όμως κάποιες σκέψεις αντί να προωθηθεί αυτή η φάση, να κατασκευαστεί πρώτα το τμήμα Δένειας - Αστρομερίτη, μήκους 19 km και κόστους 100 εκατ. εάν μιλάμε για αυτοκινητόδρομο τεσσάρων λωρίδων. Θεωρείται δεδομένη η αλλαγή της όδευσης ώστε να μην περνά μέσα από τη νεκρή ζώνη, αλλά νότια των κοινοτήτων Ακακίου και Δένειας. Η μελέτη γι΄ αυτό το τμήμα έχει ξεκινήσει και αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός του 2019. Συνεπώς, αφού ορθολογικά θεωρείται πως αυτό το τμήμα του δρόμου, με δύο ή με τέσσερις λωρίδες, θα πρέπει να γίνει πρώτο, ο αυτοκινητόδρομος Αστρομερίτη - Ευρύχου, που τόσα χρόνια υπόσχονται οι κυβερνώντες, θα μπει για ακόμη μια φορά στον πάγο.

 

Επόμενο άρθρο:


Επιστροφή
στην αρχή