Υπνηλία στο κυπριακό σχολείο...

ΑΠΟΨΗ /ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ
Βαρετές νύχτες όπου η μόνη συζήτηση είναι οι μαθητές. Σαν να μην έχουν τίποτε άλλο να σκεφτούν, κανένα χόμπι ας πούμε, κανένα γούστο ή πάθος για κάτι

Στο κυπριακό σχολείο ο καθηγητής νιώθει εντελώς απροστάτευτος. Αυτή η κατάσταση θα του δημιουργήσει σύντομα μια αφόρητη υπνηλία. Γιατί όταν περνά ο καιρός σε μια δουλειά που κάνεις και βασικά νιώθεις πως καμία εξέλιξη δεν υπάρχει, επέρχεται νομοτελειακά ο ύπνος. Ζούμε και σε ένα κράτος που δεν φημίζεται για τους συλλογικούς του αγώνες. Ιδιαίτερα η σύγχρονη ιστορία της Κύπρου είναι μια ιστορία ύπνου. Μπορεί κάποιοι να φωνάζουν για την παράνομη παγίδευση αμπελοπουλιών ας πούμε και στο τέλος να βρεθούν οι ίδιοι μπλεγμένοι, τρελά πράματα. Έτσι λοιπόν, ο καθηγητής ζει στη σιωπή του. Το βλέπεις αυτό και στις κατά καιρούς συνάξεις των καθηγητών. Βαρετές νύχτες όπου η μόνη συζήτηση είναι οι μαθητές. Σαν να μην έχουν τίποτε άλλο να σκεφτούν, κανένα χόμπι ας πούμε, κανένα γούστο ή πάθος για κάτι, έστω τζαι για γραμματόσημα. Καλύτερα στη φυλακή παρά σε εξόδους καθηγητών. Την επόμενη μέρα όλοι νιώθουν τα πιο πάνω μα κανείς δεν θα το ομολογήσει στ' αλήθεια. Μάλλον φοβούνται τον ίδιο τους τον εαυτό. Ένας εαυτός που δεν μέθυσε μία φορά με τη χαρά της απόγνωσης. Ένας εαυτός που στην ουσία δεν μίλησε ποτέ ή δεν τον άφησαν να μιλήσει. Ακούει ο κύριος Νίκος σεμινάρια για το μπούλινγκ, μα κανένας ποτέ δεν τον ρώτησε για το μπούλινγκ που δέχεται ο ίδιος από τους μαθητές. Η κυρία Ελένη το ίδιο. Έπαψε να κάνει έρωτα στον άντρα της και ο άντρας της που δουλέφκει στην Ηλεκτρική έπαψε να κάνει έρωτα σε αυτήν. Όλοι ζούνε μόνοι, και η αντίδραση των μαθητών στην απέραντη μοναξιά είναι να σου χτάρουν το αυτοκίνητο. Λες και φταίνε αυτοί. Μα όχι, το καταλαβαίνεις καλά πως αλλού είναι η πηγή της ανησυχίας. Στο ότι το σύστημα έστυψε τον εκπαιδευτικό. Τον θέλει ψυχολόγο και κοινωνιολόγο και βιολόγο και Έλληνα ταυτόχρονα που κάμνει έρευνες για τα πάντα. Αυτή η πολυπραγμοσύνη μας έκαψε, δηλαδή έκαψε τα παιδιά που δεν έχουν έναν αξιοπρεπή χώρο, σαν καφενείο, να καθίσουν, τον ελάχιστο χρόνο τα διαλείμματά τους. Η απάντηση για τα προβλήματα είναι κάπου εδώ μέσα μα και πάλι είναι δύσκολο να βρεθεί. Ίσως γι' αυτό η στήλη βαριανασαίνει τον τελειωμό της. Αφού πάλι δεν κατάφερε να διδάξει τίποτε σε κανέναν ούτε καν στον εαυτό της. Και αν αυτά σου ακούγονται κάπως περίεργα και άσχετα με τα σχολεία, εμ δεν είναι, απλά τα βλέπεις έτσι και γίνεσαι επιπόλαια κριτικός. Η κριτική όμως, να ξέρεις, έχει πεθάνει στα σχολεία και μαζί της πέθανες και συ αφού και συ είσαι κομμάτι μιας τάξης.

Τα πιο πάνω είναι μόνο η προμετωπίδα για το γράμμα που ακολουθεί. Μας το έστειλε μια φίλη που αγαπούμε. Και αυτή αγαπά τα παιδιά, τόσο που συγκινείται, ίσως γι' αυτό και να μην είναι βασική καθηγήτρια. Μα, πιστέψτε με, είναι κάτι παραπάνω… Δεν το άλλαξα καθόλου, ούτε πρέπει. Ας μείνει η αθωότητα των γραφόμενων ως έχει προς χρήση και βρώση των θηρίων.

Τα παλιόπευκα, οι άχρηστοι Φινλανδοί και τα άψυχα κτήρια

Πρόσφατα προσκλήθηκα σε δημοτικό σχολείο για την παρουσίαση μελέτης από τους μαθητές σχετικά με τα προβλήματα που οι ίδιοι εντόπισαν στο σχολείο τους και τις εισηγήσεις τους για βελτιώσεις. Την παρουσίαση προλόγισε ο συμπαθής διευθυντής, του οποίου η στάση, το ντύσιμο και η ταπεινότητα στο ύφος δεν μαρτυρούσε καθόλου τη θέση του. Έκανε εισαγωγή τονίζοντας ότι οι παρατηρήσεις των μαθητών δεν γίνονται με διάθεση επίρριψης ευθυνών αλλά με την πρόθεση να γίνουν προτάσεις από τους ίδιους τους μαθητές για βελτίωση του σχολικού τους χώρου.

Ακολούθως ξεκίνησε η παρουσίαση από τους ίδιους τους μαθητές με την υποστήριξη της υπεύθυνης δασκάλας τους. Κάποιοι με θάρρος και περηφάνια, άλλοι με τρεμάμενη φωνή και άλλοι με χαμόγελο παρουσίασαν αναλύοντας ένα προς ένα τα προβλήματα αλλά και τις εισηγήσεις τους. Σκαλοπάτια χωρίς προστατευτικά κάγκελα, σπασμένοι κάλαθοι, δέντρα που κόπηκαν για να φτιαχτεί τσιμεντένια περίφραξη, έλλειψη αίθουσας εκδηλώσεων, γήπεδο με κατεστραμμένο δάπεδο, σκουπίδια γύρω από το σχολείο, έλλειψη χώρου στάθμευσης και ένα σωρό άλλα λειτουργικά προβλήματα αλλά και θέματα ασφάλειας. Οι λύσεις συχνά απλές, άλλες υψηλού κόστους και άλλες χαρακτηρίζονταν από την παιδική αθωότητα των μελετητών. Η παρουσίασή τους σίγουρα ήταν συγκινητική και με έκανε να θυμηθώ το αίσθημα που με έκαναν κάποτε να νιώσω κάποιοι σπουδαίοι δάσκαλοι ότι αυτό που κάνω είναι σημαντικό και σπουδαίο.

Το αίσθημα αυτό όμως σύντομα θα καταρρακωνόταν και θα το διαδεχόταν αισθήματα οργής και αγανάκτησης όταν τον λόγο πήρε εκπρόσωπος κυβερνητικής υπηρεσίας που ήταν επίσης προσκεκλημένη στην παρουσίαση. Η εκπρόσωπος μπήκε κατευθείαν στην άμυνα - επίθεση κάνοντας εισαγωγή με τη δήλωση ότι δεν είναι τα κτήρια που φέρνουν την ευτυχία αλλά οι άνθρωποι. Ακολούθως, υποστήριξε ότι δεν θα πρέπει να γίνονται συγκρίσεις με τα σχολεία της Φινλανδίας εφόσον λειτουργούν σε διαφορετικό περιβάλλον και εξάλλου δεν υπάρχει και κανείς γνωστός Φινλανδός επιστήμονας, ενώ Κύπριοι, Έλληνες ή Γερμανοί για παράδειγμα επιστήμονες υπάρχουν πολλοί. Συνέχισε αναλύοντας τα προβλήματα τα οποία αναφέρθηκαν από τους μαθητές και εξηγούσε με τον ξύλινο γραφειοκρατικό της λόγο τις δυσκολίες που υπάρχουν. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή ήρθε στο μυαλό μου η Πέπα γουρουνάκι που σε ένα επεισόδιό της λέει «Μπλα, μπλα, μπλα... έτσι μιλάνε οι μεγάλοι». Έτσι ακριβώς πρέπει να ακούστηκαν και τα λόγια της εκπροσώπου στους μαθητές. Ολοκληρώνοντας ανέφερε ότι, ναι, όντως απέκοψαν κάποια «παλιοπευκούθκια» αλλά θα φυτέψουν άλλα και θα έχουν την ευκαιρία να κρίνουν το έργο τους εφόσον το ολοκληρώσουν.

Κάποιοι αποφασιστικοί και τολμηροί μαθητές τόλμησαν να απαντήσουν στα επιχειρήματα της εκπροσώπου. Η καλύτερη απάντηση ήρθε από μαθήτρια η οποία είπε ότι αν είναι πρόβλημα χρημάτων θα βγουν να πουν τα κάλαντα για να μαζέψουν τα λεφτά. Τελικά μήπως για να δει άσπρη μέρα αυτός ο τόπος θα έπρεπε να διοριστούν παιδιά σε θέσεις λήψης αποφάσεων;

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Μίσος και συγκάλυψη...Του Μιχάλη Θεοδώρου

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 16.11.2018

ΑΠΟΨΗ

O Καραγκιόζης - θεατής. Και ο σκέτος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 16.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Η επανάσταση της υπομονής...Του Γιώργου Κακούρη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 15.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή