Είναι η ουσία του Κυπριακού η κατοχή;

ΑΠΟΨΗ /NON SERVIAM
Δεν υπάρχει λογικός άνθρωπος που δεν αναγνωρίζει ότι για τη λύση του Κυπριακού δεν είναι αρκετή η συμφωνία μεταξύ των δύο κοινοτήτων

Μια ακόμα συζήτηση με φίλους- στελέχη νεολαίων κομμάτων- για τις προοπτικές επίλυσης του Κυπριακού, που ξεκίνησε με αφορμή τη Νέα Υόρκη, κατέληξε στις ευθύνες της Τουρκίας. Σε παρατήρησή μου ότι θα ήταν καλύτερα να αφήσουμε το παρελθόν και να επικεντρωθούμε στην ουσία, μου υπεδείχθη ότι η ουσία είναι η συνεχιζόμενη κατοχή. Ότι ο λόγος που το πρόβλημα συνεχίζει να υφίσταται είναι επειδή στην πορεία μπήκαμε σε μια λογική που αναιρούσε αυτή την πραγματικότητα, και αντιμετώπιζε το Κυπριακό ως θέμα δικοινοτικό. Και ότι αν θέλουμε κάποια στιγμή να φτάσουμε σε λύση θα πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε αφελείς, να δούμε το παρελθόν, να αντιμετωπίσουμε το Κυπριακό ως αυτό που είναι- πρόβλημα εισβολής και κατοχής- υιοθετώντας μια νέα στρατηγική που θα θέτει την Τουρκία προ των ευθυνών της. Εκφράζοντας παράλληλα αμφιβολίες για τη χρησιμότητα της συνάντησης με τον γ.γ.

Πρόκειται για μια μόνιμη παραδοξότητα στη συζήτηση του Κυπριακού- το πρόβλημα να προτάσσεται ως η λύση- που δεν περιορίζεται στη δική μου παρέα ή σε συγκεκριμένες κομματικές νεολαίες αλλά επεκτείνεται στον ευρύτερο δημόσιο διάλογο. Είχε άλλωστε προηγηθεί η ανακοίνωση της ΕΔΕΚ με την οποία καλούσε τον Πρόεδρο να αξιοποιήσει τη δήλωση Κοντζιά, ότι το η ουσία είναι η κατοχή , αντί να αντιμετωπίζεται το Κυπριακό ως δικοινοτικό ζήτημα, καθώς και άρθρο του Κώστα Βενιζέλου στο οποίο διερωτάται πώς οι ξένοι θα υπερασπιστούν τα δικαιώματά μας όταν εμείς οι ίδιοι τα αγνοούμε, και προτάσσει την ανάγκη να αγγίξουμε την ουσία, υιοθετώντας νέα στρατηγική που δεν θα αφήνει την Τουρκία στο απυρόβλητο.

Δεν υπάρχει λογικός άνθρωπος που δεν αναγνωρίζει ότι για τη λύση του Κυπριακού δεν είναι αρκετή η συμφωνία μεταξύ των δύο κοινοτήτων αλλά απαιτείται και η συναίνεση της Τουρκίας. Όπως δεν υπάρχει λογικός άνθρωπος που θα ισχυριστεί ότι μπορεί να υπάρξει λύση χωρίς άρση της κατοχής. Πώς, όμως, αυτή η διαπίστωση αγγίζει την ουσία του Κυπριακού; Πώς αίρονται τα αποτελέσματα της κατοχής με την από μέρους μας αναγνώριση των τουρκικών ευθυνών; Πώς η συνειδητοποίηση ότι το Κυπριακό είναι θέμα κατοχής οδηγεί στην επίλυσή του; Αν θεωρούμε ότι η Τουρκία έχει μπει σ’ ένα παιχνίδι επίρριψης ευθυνών- όπως λέχθηκε- τότε πώς, αν όχι αναγκάζοντάς την να τοποθετηθεί επί της ουσίας, δημιουργούμε προϋποθέσεις ξεκαθαρίσματος και αποφεύγουμε να χρεωθούμε ενδεχόμενο ναυάγιο; Αν πάλι θεωρούμε ότι επιθυμεί διευθέτηση του Κυπριακού ώστε να συμμετάσχει και αυτή ενεργά στο παιχνίδι της ενέργειας- όπως επίσης λέχθηκε- τότε τι καλύτερη εξέλιξη από αυτή; Αυτό δεν είναι που υποτίθεται θέλαμε και επιδιώκαμε τόσο καιρό; Να αξιοποιήσουμε τις συγκυρίες ώστε να πειστεί η Τουρκία να συναινέσει σε μια διευθέτηση που θα αίρει τα δεδομένα που επέφερε η εισβολή.

Προφανώς και το παρελθόν μπορεί να είναι κεφαλαιώδες ως προς τη διαχείριση του μέλλοντος. Εδώ, όμως, οδηγηθήκαμε επειδή επιλέξαμε να αφήσουμε την Τουρκία στο απυρόβλητο, να μην την καταγγέλλουμε, ή επειδή επικεντρώσαμε όλες τις ενέργειές μας μόνο σε αυτό, αφήνοντας στο περιθώριο τον στόχο της λύσης; Επειδή δεν προβάλαμε αρκούντως ικανοποιητικά τις ευθύνες της ή επειδή τα διεθνή συμφέροντα την κατέστησαν από ένα σημείο και μετά έναν από τους σημαντικότερους διεθνείς παίκτες και αγοραστές; Επειδή υπήρξαμε ηττοπαθείς ή επειδή ποτέ δεν αντιληφθήκαμε το βάρος της χώρας στη διεθνή σκακιέρα; Οι πενταετίες Σπύρου Κυπριανού και Τάσσου Παπαδόπουλου- που σήμερα κάποιοι αναπολούν- ήταν εμπόδια για την Τουρκία ή της άνοιγαν δρόμους;

Αυτοί που σήμερα προτάσσουν την ανάγκη αλλαγής στρατηγικής, και αναφέρονται σε αφελείς που παραγνωρίζουν την ουσία, θα άγγιζαν οι ίδιοι την ουσία αν έβαζαν στο τραπέζι το επιχείρημα ότι, αφού σήμερα οι συγκυρίες δεν μας ευνοούν, θα πρέπει να περιμένουμε. Αντιπαραβάλλοντας στα δεδομένα ρίσκα και τα όποια πιθανά κέρδη θεωρούν πως δυνατόν να πετύχουμε. Ή, ότι το σημερινό status quo- ακόμα κι αν σημαίνει οριστική διαίρεση- είναι καλύτερο από μια επώδυνη λύση. Δεν προτάσσουν όμως κάτι τέτοιο. Μιλούν για την ουσία του Κυπριακού, μια νέα στρατηγική, χωρίς να αγγίζουν τη λύση. Μπορεί όμως η ουσία του οποιουδήποτε προβλήματος να είναι το ίδιο το πρόβλημα και όχι ο τρόπος επίλυσής του;

Αν κάτι αποδεικνύει η ρητορική της «πατριωτικής σχολής», όπως αυτοαποκαλείται, είναι πως αρνείται να αγγίξει την ουσία. Διότι η ουσία βρίσκεται σε όλα όσα η ομάδα αυτή αγνοεί. Πού είναι η επόμενη μέρα: Πώς ξεπερνιόνται οι ανησυχίες. Πώς επιτυγχάνεται η επίλυση του προβλήματος. Πώς κτίζεται η εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο κοινοτήτων, που είναι η μόνη που μπορεί να διασφαλίσει την επιτυχία της όποιας συμφωνίας;

Δεν μπορεί να είναι η ουσία το παρελθόν, οι ευθύνες της κατοχής, όταν μάλιστα προβάλλονται ως προϋπόθεση για να μην προχωρούμε σε προσπάθειες αναίρεσής της. Ούτε μπορεί να είναι μόνο το δίκαιο, από τη στιγμή που αναγνωρίζουμε πως η διεθνής πολιτική λειτουργεί στη βάση συμφερόντων, αλλά η ανάκτηση όσο το δυνατόν περισσοτέρων από αυτά που χάσαμε ως αποτέλεσμα ενός πολέμου στον οποίο ηττηθήκαμε. Εάν η λύση είναι καλύτερη από τη μη λύση. Αν η πάροδος του χρόνου λειτουργεί υπέρ ή εναντίον μας. Μόνο αν δούμε όσα χρόνια αγνοούμε θα αγγίξουμε την ουσία του Κυπριακού. Ίσως αγγίξουμε και την επίλυσή του.

antopoly@cytanet.com.cy

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Νεκατωμένα στομάχια (Του Μιχάλη Θεοδώρου)

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 16:23 (τελευταία ενημέρωση 16:23)

ΑΠΟΨΗ

Συνείδηση, τιμή και υπερηφάνεια

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 13:55 (τελευταία ενημέρωση 13:55)

ΑΠΟΨΗ

Για να φτιάχνει φραπέ χρειάζεται, για Πρόεδρος όχι;

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 10:05 (τελευταία ενημέρωση 10:05)

Επιστροφή
στην αρχή