ΗΛΕΚΤΡΑ του Σοφοκλή από το Σατιρικό Θέατρο

BUZZLIFE /PEOPLE
Με τη σοφόκλεια Ηλέκτρα, την τραγωδία της απελευθέρωσης του ανθρώπου απέναντι στη μοίρα, ανοίγει η φετινή αυλαία του «Διεθνούς Φεστιβάλ»

ΣΑΤΙΡΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ -ΗΛΕΚΤΡΑ του Σοφοκλή

 

▪ Κυριακή 2 Ιουλίου │Αμφιθέατρο «το σκαλί», Αγλαντζιά [επίσημη έναρξη]

▪ Τρίτη 4 Ιουλίου │Αρχαίο Θέατρο Κουρίου

▪ Δευτέρα 10 Ιουλίου │Αρχαίο Ωδείο Πάφου

 

Με τη σοφόκλεια Ηλέκτρα, την τραγωδία της απελευθέρωσης του ανθρώπου απέναντι στη μοίρα, σε παραγωγή του Σατιρικού Θεάτρου, ανοίγει η φετινή αυλαία του «Διεθνούς Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος». Στην Ηλέκτρα, η οποία αντιπροσωπεύει την τελευταία και ωριμότερη δημιουργική περίοδο του Σοφοκλή, εξιστορείται το φονικό στο παλάτι των Ατρειδών, το οποίο κορυφώνεται με τη μητροκτονία του Ορέστη. Η Ηλέκτρα μένει μόνη για να φέρει στο τέλος την κάθαρση, η οποία συντελείται με το φόνο της Κλυταιμνήστρας και του Αιγίσθου. Είναι η τραγική ηρωίδα που, από την πρώτη στιγμή, προβάλλει το πάθος της για εκδίκηση.

 

Μέσω του λόγου, του απλού λόγου της μετάφρασης, η Ηλέκτρα του Σοφοκλή έρχεται να πραγματωθεί στο σήμερα, στη σημερινή κοινωνία, πιο σύγχρονη από ποτέ. Η τραγωδία τονίζει την ελευθερία που φέρνει η δικαίωση και την επιβολή της τάξης στην αταξία. Κανείς δεν τιμωρείται στο τέλος του έργου, δεν επεμβαίνουν ούτε οι Θεοί ούτε οι χθόνιες Ερινύες, μόνο οι θεατές είναι κριτές των πράξεων των δυο αδελφών.

 

▪ Με αγγλικούς υπέρτιτλους

 

 

Μετάφραση: Φώτης Φωτίου

Σκηνοθεσία: Νεοκλής Νεοκλέους

Σκηνικά: Χάρης Καυκαρίδης

Κοστούμια: Μαρίνα Χατζηλούκα

Μουσική: Σάββα Σάββα

Χορογράφος: Παναγιώτης Τοφή

Κίνηση: Νεοκλής Νεοκλέους, Παναγιώτης Τοφή

Σχεδιασμός φωτισμού: Βικέντιος Χριστιανίδης

Βοηθός σκηνοθέτη: Νικόλας Αρκαδίου

 

Διανομή:

Ηλέκτρα: Μαριάννα Καυκαρίδου

Ορέστης: Ανδρέας Ρόζου

Κλυταιμνήστρα: Άννα Γιαγκιώζη

Παιδαγωγός: Βασίλης Μιχαήλ

Χρυσόθεμις: Κύνθια Παυλίδου

Αίγισθος:  Λέανδρος Ταλιώτης

Πυλάδης: Νικόλας Αρκαδίου

 

Χορός (Γυναίκες του Άργους): Μαρία Ανδρέου, Θέμις Ππόλου, Ειρήνη Σαλάτα, Ζήνα Καυκαρίδου, Έλενα Οροκλινιώτη, Θεοδώρα Ανδρέου, Χριστίνα Γαβριηλίδου, Κυριακή Παπαδοπούλου, Χριστίνα Πιερή, Μιχαηλίνα Σουγκάρη.

 

Σκηνοθετικό σημείωμα

 

Πόσο  σύγχρονος είναι τελικά ο λόγος του Σοφοκλή! Μας περιγράφει ουσιαστικά μια χώρα όπου οι θεσμοί και οι αξίες έχουν στρεβλωθεί, δημιουργώντας ένα ανεξέλεγκτο και αναποτελεσματικό κράτος. Στο έργο, η Κλυταιμνήστρα και ο Αίγισθος δολοφονούν με δόλιο τρόπο τον βασιλιά Αγαμέμνονα και σφετερίζονται το θρόνο του, με αποτέλεσμα να χάνεται κάθε έννοια εμπιστοσύνης, ανθρωπιάς και δικαίου. Πόσο μα πόσο σημερινό και παγκόσμιο είναι το θέμα της πτώσης των αξιών και των θεσμών! Στη θέση της αξιοκρατίας - της επιλογής και προώθησης, δηλαδή, εκείνων που αντικειμενικά είναι και θεωρούνται οι πιο άξιοι και ικανοί- συναντάμε την αναξιοκρατία, την ευνοιοκρατία και το ρουσφέτι, την έλλειψη ιδανικών και ελευθερίας, την κατάπτωση αξιών, τη βία, τις κοινωνικές αναταραχές, την έλλειψη παιδείας και προόδου, ατομικής και κοινωνικής. 

 

Όλες οι τραγωδίες έχουν το ίδιο θέμα: την επιβολή της τάξης μέσα στην αταξία. Κατανοώ σήμερα τις Ηλέκτρες που επαναστατούν και αγωνίζονται για την ελευθερία τους και τη δικαιοσύνη: τους Παλαιστίνιους, τους Κούρδους, τους Κύπριους, τους Σύριους και τόσους άλλους. Στο έργο μας συναντάμε μια Ηλέκτρα που είναι ταγμένη να εκδικηθεί τον άδικο φόνο του πατέρα της και, βουτηγμένη στο μίσος, αποζητά δικαίωση (οφθαλμόν αντί οφθαλμού).Ο Σοφοκλής τοποθετεί στο κέντρο της εξέλιξης τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος και οι πράξεις του έχουν ένα αντίκτυπο και μια συμπαντική αντίδραση όταν βρίσκονται απέναντι από την αρμονία της Θείας Τάξης των Πραγμάτων. Όταν ένας άνθρωπος -που συμβολίζει ένα μικρό σύμπαν- σφετερίζεται, εκμεταλλεύεται ή βάφει τα χέρια του με αίμα ενός άλλου ανθρώπου για χάριν της δύναμης της εξουσίας, τότε για τον Σοφοκλή -αλλά και για εμένα που προτείνω το έργο αυτό- αναταράζει τη σωστή μαθηματική εξίσωση της ζωής, της δίκαιης διαβίωσης, του ανθρώπου προς τη φύση και των ανθρώπων μεταξύ τους, δηλαδή της Ηθικής. Πόσο ηθικό είναι να κατεδαφίζεται μια χώρα επειδή κάποιοι άλλοι, ξένοι, θέλουν να εκμεταλλευτούν τον πλούτο  της ή τη θέση της; Πόσο ηθικό είναι ένας λαός να αφανίζεται και να μην έχει τη δύναμη να  υπερασπιστεί την πατρίδα του; Πόσο ηθικό είναι ρουκέτες να πέφτουν σε αμάχους, τανκς να εισβάλλουν και να ισοπεδώνουν χώρες, να συντηρούνται στρατοί με νεαρά παιδιά;

Πότε αλήθεια ένας πόλεμος -ατομικός ή συλλογικός- είναι δίκαιος;  Αυτό που θα υποστηρίξω στην παράσταση είναι πως όταν η πολεμική πράξη γίνεται από θέση αδυναμίας, για αμυντικούς σκοπούς ή για σκοπούς επαναφοράς της τάξης, της δικαιοσύνης, της ισορροπίας και για την ευημερία αυτού που είναι σε θέση αδυναμίας -όπως η Ηλέκτρα-, τότε ναι, η μάχη ενάντια στους καταπιεστές για δικαιοσύνη και ελευθερία είναι δίκαιη. Διότι θεωρώ την αντίσταση -με οποιονδήποτε τρόπο- θεμελιώδες δικαίωμα αυτού που απειλείται με αφανισμό (Ορέστης –Ηλέκτρα).

 

Μέσω του λόγου -του απλού λόγου που θα φέρει η μετάφραση- η Ηλέκτρα του Σοφοκλή έρχεται να τοποθετηθεί στο σήμερα. Έχει να μας πει για ένα ξέπλυμα βρόμικης ηθικής, για την ελευθερία που φέρνει η δικαίωση και για την επιβολή της τάξης στην αταξία. Κανείς δεν τιμωρείται στο τέλος του έργου, δεν επεμβαίνουν ούτε οι θεοί ούτε οι χθόνιες Ερινύες. Mόνο οι θεατές είναι κριτές των πράξεων του Ορέστη και της Ηλέκτρας.

 

Η σκλαβιά και η ελευθερία βρίσκονται επίσης στο επίκεντρο. Η Ηλέκτρα ζει σαν σκλάβα στο ίδιο της το σπίτι, στην πατρίδα της, ανήμπορη να ζήσει ή να ελπίζει για το καλύτερο. Ο θάνατος του Αίγισθου και της μητέρας της είναι συνειδητή απόφαση, αποκλειστικά δική της. Η εκπλήρωση της επιθυμίας της θα την οδηγήσει στην απόλυτη ελευθερία. Δε μιλάμε για εκδίκηση, μιλάμε για μια ηθική πράξη, η οποία επιφέρει εν προκειμένω την κάθαρση: έτσι θα επιστρέψουν οι θεσμοί, οι αξίες, η τάξη, το δίκιο και η ηθική στη χώρα της. Σκεπτόμενος τη συνεχή έλλειψη δικαιοσύνης, την πτώση των αξιών και των θεσμών στον κόσμο του σήμερα -λόγω ανάγκης των δυνατότερων για άσκηση βίας- βρίσκω πως αυτό το έργο ζει μέσα στο χρόνο και στο χώρο: στο χθες, το σήμερα και το αύριο.

 

Νεοκλής Νεοκλέους

Βιογραφικό θεατρικού σχήματος

Σατιρικό Θέατρο - Κύπρος

 

Tο Σατιρικό Θέατρο Κύπρου ιδρύθηκε τον Οκτώβρη του 1983 από τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Βλαδίμηρο Καυκαρίδη, ο οποίος εγκατέλειψε το Κρατικό Θέατρο, θέλοντας να δημιουργήσει στο χώρο του ελεύθερου θεάτρου. Δημιούργησε εταιρικό θίασο με παλιούς και νέους ηθοποιούς του ελεύθερου θεάτρου και έτσι δημιουργήθηκε στην Κύπρο το πρώτο επιχορηγούμενο από το κράτος ελεύθερο θέατρο. Στην αρχή λειτούργησε με την ονομασία Νέο Θέατρο. Άρχισε τη λειτουργία του με δύο κυπριακά έργα, κάτι που φανέρωνε τη μεγάλη αγάπη που είχε ο Βλαδίμηρος για το ντόπιο θεατρικό έργο: το Αγάπη νικητής, του λαϊκού ποιητή της Κύπρου Παύλου Λιασίδη στην Κύρια Σκηνή και το Όμορφη μου Kαρδερίνα της Κίκας Πουλχερίου στην Παιδική Σκηνή. Δύο μήνες μετά την ίδρυση του θεάτρου πεθαίνει ο Βλαδίμηρος Καυκαρίδης από καρδιακή προσβολή (σε ηλικία 52 χρονών). Μετά το θάνατό του, οι στενοί του συνεργάτες αποφάσισαν να συνεχίσουν το έργο του, μετονομάζοντας το  θέατρο σε Νέο Θέατρο Βλαδίμηρος Καυκαρίδης, προς τιμήν του ιδρυτή του και πρωτεργάτη του κυπριακού θεάτρου. O θάνατος του Βλαδίμηρου Καυκαρίδη συντάραξε την κυπριακή κοινή γνώμη και ιδιαίτερα τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Σπύρο Κυπριανού, ο οποίος κάλεσε στο γραφείο του τους στενούς συνεργάτες του Βλαδίμηρου και τους παραχώρησε στέγη -το Θέατρο Σιαντεκλαίρ, στο κέντρο της Λευκωσίας- και κρατική επιχορήγηση. Έτσι ο θάνατος του Βλαδίμηρου ήταν η αφορμή για να γίνει θεσμός στην Κύπρο η κρατική επιχορήγηση προς το ελεύθερο θέατρο.

 

Tο 1986 το Νέο Θέατρο μετονομάζεται σε Σατιρικό Θέατρο και ταυτόχρονα ιδρύεται οργανισμός με το όνομα Πολιτιστικό Κέντρο Βλαδίμηρος Καυκαρίδης. Το Θέατρο αναγκάζεται να εγκαταλείψει το Θέατρο Σιαντεκλαίρ και βρίσκει στέγη στον παλιό κινηματογράφο Βαρνακίδη στο Στρόβολο, που με τη βοήθεια του προσωπικού, των ηθοποιών και πολλών εθελοντών διαμορφώθηκε σε θέατρο μέσα σε ένα μήνα. Εκεί συνεχίστηκαν οι παραστάσεις.

 

Tο Σατιρικό Θέατρο λειτουργεί με τρεις σκηνές: την Κεντρική, τη Δεύτερη και την Παιδική-Νεανική Σκηνή. Είναι το πρώτο συγκρότημα του ελεύθερου θεάτρου που επιχορηγείται από το κράτος, μέσω του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου. O κύκλος εργασιών του με όλες τις Σκηνές του, είναι: οκτώ παραγωγές το χρόνο (τέσσερις στην Κεντρική Σκηνή, δύο στην Παιδική Σκηνή και δύο στη Δεύτερη Σκηνή), 300 παραστάσεις το χρόνο, 70-80 χιλιάδες θεατές σε όλη την Κύπρο. Oι συνδρομητές του Σατιρικού Θεάτρου ξεπερνούν τις 1000 οικογένειες.

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

BUZZLIFE

Γεωργίου: «Το 2018 μου έφερε ισορροπία στα προσωπικά μου»

BUZZLIFE , 08:51 (τελευταία ενημέρωση 08:51)

BUZZLIFE

Μ. Ομπάμα: ο λόγος που αγκάλιασε την Ελισάβετ σπάζοντας το πρωτόκολλο

BUZZLIFE , 08:45 (τελευταία ενημέρωση 08:45)

BUZZLIFE

The Voice: Οι δύο παίκτες που εκνεύρισαν τον Σάκη Ρουβά (vid)

BUZZLIFE , 16.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή