Η χριστοφιαποίηση Αναστασιάδη

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Ενα από τα μεγάλα θύματα της κομματοκρατίας υπήρξε διαχρονικά το Κυπριακό. Όλοι αποκαλούμε το Κυπριακό το εθνικό πρόβλημα. Όμως η κομματοκρατία ουδέποτε επέτρεψε να αντιμετωπισθεί το Κυπριακό ως εθνικό πρόβλημα. Είχα την ψευδαίσθηση ότι η πρωτοφανής σε ένταση οικονομική κρίση θα ανάγκαζε τους πολιτικούς του τόπου να αντιμετωπίσουν επιτέλους το Κυπριακό ως αυτό που είναι, δηλαδή ως εθνικό πρόβλημα, η αντιμετώπιση του οποίου επιβάλλει τον πλήρη παραμερισμό των κομματικών σκοπιμοτήτων.

Ενα από τα μεγάλα θύματα της κομματοκρατίας υπήρξε διαχρονικά το Κυπριακό. Όλοι αποκαλούμε το Κυπριακό το εθνικό πρόβλημα. Όμως η κομματοκρατία ουδέποτε επέτρεψε να αντιμετωπισθεί το Κυπριακό ως εθνικό πρόβλημα. Είχα την ψευδαίσθηση ότι η πρωτοφανής σε ένταση οικονομική κρίση θα ανάγκαζε τους πολιτικούς του τόπου να αντιμετωπίσουν επιτέλους το Κυπριακό ως αυτό που είναι, δηλαδή ως εθνικό πρόβλημα, η αντιμετώπιση του οποίου επιβάλλει τον πλήρη παραμερισμό των κομματικών σκοπιμοτήτων.

 

Δυστυχώς παραμένουμε τραγικώς αδιόρθωτοι. Έτσι βιώνουμε τις μέρες αυτές τη «χριστοφιαποίηση» του Αναστασιάδη. Όλοι θυμάστε τον Δημ. Χριστόφια και τον τρόπο με τον οποίο κέρδισε τις εκλογές του 2008. Όλοι, ακόμη και εκείνοι που δεν τον ψήφισαν, πίστευαν ότι θα είναι Πρόεδρος λύσης. Λίγους μήνες μετά τις εκλογές άρχισε τα «καμώματα» με τον κ. Ντάουνερ και με τη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών. Πριν ολοκληρώσει τον πρώτο χρόνο της θητείας του άρχισε να μιλά για τα Ηνωμένα Έθνη σαν τον προκάτοχό του τον Τάσσο Παπαδόπουλο. Για να διατηρήσει αρμονικές σχέσεις με την ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος με την οποία συγκυβερνούσε έκαμε τέτοιες αβαρίες στο Κυπριακό που πολλοί άρχισαν να δυσκολεύονταν να τον αναγνωρίσουν.

 

Ο Αναστασιάδης κέρδισε τις εκλογές με κεντρικό σύνθημα ότι είναι πολιτικός με ηγετικές ικανότητες και ισχυρές διασυνδέσεις με τα κέντρα λήψης αποφάσεων στο εξωτερικό. Για χρόνια ασκούσε δριμεία κριτική στον Χριστόφια και ακόμη δριμύτερη στον Τάσσο Παπαδόπουλο για τις συγκρούσεις τους με τους εκπροσώπους των ΗΕ.  Μόλις ανηφόρισε τον λόφο του Προεδρικού άρχισε να συμπεριφέρεται σαν τον Χριστόφια.

 

Για να ικανοποιήσει τις ηγεσίες των κομμάτων με τις οποίες συγκυβερνά, εδώ και βδομάδες συγκρούεται, εντελώς επιπόλαια και αχρείαστα, με τον κ. Ντάουνερ. Είναι στιγμές που δυσκολεύομαι να πιστέψω σ? αυτά που διαβάζω. Και αναρωτιέμαι μπας και υπάρχει κάποια μάγισσα εκεί στον λόφο του Προεδρικού και κάνει μάγια και ξεμωραίνει τους ένοικούς του. Δεν πρέπει να διαθέτει κάποιος ιδιαίτερα ηγετικά προσόντα για να αντιληφθεί ότι δεν πρέπει να ταπεινώνει ούτε και αυτόν ακόμη τον αντίπαλό του.

 

Ομολογώ πως δεν ανήκω στην κατηγορία εκείνων που θεωρούν τον κ. Ντάουνερ αντίπαλο. Αλλά και αντίπαλός μας να ήταν, δεν θα έπρεπε ποτέ να προβαίνουμε σε δηλώσεις και άλλες ενέργειες που να τον ταπεινώνουν. Αντίθετα, όλες μας οι ενέργειες θα έπρεπε να στοχεύουν αν όχι σε μια μελλοντική «συμμαχία», τουλάχιστον στην αποκατάσταση καλών σχέσεων μαζί του.  Διαπιστώνω με βαθιά θλίψη, οδύνη θα ήταν η πιο ορθή ορολογία, ότι οι διαπραγματευτικές μας θέσεις στο Κυπριακό συνεχίζουν να συνδέονται άμεσα με τον μικροκομματισμό. Αυτήν τη φαραωνική κατάρα που μαστίζει τη σύγχρονη κυπριακή πολιτική, με τις συνεχείς προσπάθειες των πολιτικών να δημιουργήσουν «εντυπώσεις» και ένα κλίμα εξτρεμισμού με στόχο και σκοπό τη διατήρηση κομματικών συμμαχιών.

 

Δημόσια ο Πρόεδρος Αναστασιάδης διακηρύσσει συνεχώς «μαξιμαλιστικές θέσεις» αλλά οι φίλοι μου στην Ευρώπη μου λένε πως μυστικά προωθεί μια θέση σαφώς πιο μετριοπαθή. Αυτή η υποκρισία έρχεται μάλλον να προστεθεί στον σημερινό κυνισμό που διακρίνει την κομματική πολιτική και στον αρνητικό αντίκτυπο που έχει αυτή επί των εθνικών συμφερόντων.

 

Αν το Κυπριακό βρίσκεται σήμερα στην ίδια, αν όχι και χειρότερη, τραγική κατάσταση με την οικονομία, αυτό οφείλεται στη διαχρονική στάση που τήρησε η πολιτική ηγεσία, με κύρια χαρακτηριστικά τη διγλωσσία, την υποκρισία και την έλλειψη σχεδιασμού. Αν έχουν διατηρηθεί κάποιες μικρές ελπίδες για να δούμε την Κύπρο επανενωμένη, ας μην τις τινάξουμε στον αέρα με το να δυναμιτίζουμε τις σχέσεις μας με τα ΗΕ.

 

Χωρίς περιστροφές λέω στον Πρόεδρο ότι εγώ δεν ψήφισα Αναστασιάδη για να μου βγει Λιλλήκας. Και σαν εμένα σκέφτονται πολλές χιλιάδες από αυτούς που τον ψήφισαν.


Επιστροφή
στην αρχή