«Η Βουλή δηλητηρίασε τις συνομιλίες»

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΚΥΠΡΟΣ
Δεν πειράζει να διδάσκεται αυτό το θέμα στα σχολεία, αλλά αυτό που απεφάσισε η Βουλή δηλητηριάζει τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων

Δεν ήταν η ώρα να ανοίξει θέμα «Ένωσις», ανέφερε σε συνέντευξή του στον «Πολίτη» ο Σενέρ Ελτζίλ, γενικός γραμματέας της συντεχνίας των Τουρκοκύπριων δασκάλων (KTOS), εκπαιδευτικός, συνδικαλιστής και αγωνιστής υπέρ της επίλυσης του κυπριακού προβλήματος και της επανένωσης του τόπου μας. «Οι διαπραγματεύσεις βασίζονται, ή θα έπρεπε να βασίζονται, στις ειλικρινείς συνομιλίες των δύο πλευρών, μεταξύ των οποίων πρέπει να υπάρχει αλληλοσεβασμός. Και εάν κάποιος φέρει στην ατζέντα θέμα εορτασμού στα σχολεία της Ένωσης με την Ελλάδα –όπως και του Τακσίμ (Taksim, διχοτόμηση)– δημιουργείται πρόβλημα, επειδή έχουμε υποφέρει Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι λόγω αυτών των δύο ζητημάτων. Τώρα που συζητούμε για επανένωση, για ανεξαρτησία, για μια ενωμένη ομοσπονδιακή Κύπρο, η Βουλή πέρασε νέο κανονισμό για ‘‘εορτασμό’’ της Ένωσης στα σχολεία. Δεν είναι ώρα να μιλούμε για Ένωση, είναι ώρα να μιλούμε για ανεκτικότητα, για μάθουμε την κοινή μας Ιστορία, το κοινό μας παρελθόν, να μοιραστούμε το κοινό μας όραμα για το μέλλον, να δημιουργήσουμε την ενωμένη Κύπρο. Και όχι να μιλούμε για θέματα του παρελθόντος, τα οποία έχουν δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στο νησί. Δεν πειράζει να διδάσκεται αυτό το θέμα στα σχολεία, αλλά αυτό που απεφάσισε η Βουλή δηλητηριάζει τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων. Και καθόλου δεν άρεσαν η στάση του ΔΗΣΥ και του Αβέρωφ Νεοφύτου. Δεν ψήφισαν και άφησαν τα πράγματα να γίνουν» πρόσθεσε ο κ. Ελτζίλ.

 

Προβοκάτσια του ΕΛΑΜ

Εξηγώντας γιατί ενόχλησε τόσο πολύ την τουρκοκυπριακή κοινότητα η υιοθέτηση της πρότασης του ΕΛΑΜ από την κυπριακή Βουλή, για ειδική αναφορά, στις σχολικές σχολικές τάξεις, στο ενωτικό δημοψήφισμα του 1950, ο γ.γ. της KTOS στάθηκε πολύ στο ότι ήταν πρόταση τού ΕΛΑΜ. «Το ΕΛΑΜ είναι μια φασιστική οργάνωση, δεν αντιπροσωπεύει τις δημοκρατικές αξίες. Και έχει όμοια νοοτροπία και συμπεριφορά με τουρκοκυπριακές φασιστικές ομάδες που υπάρχουν στον βορρά. Ο φασισμός είναι φασισμός, παντού. Είναι μειοψηφία όλες αυτές οι μειονοτικές ομάδες, αλλά δημιούργησαν και συντηρούν το κυπριακό πρόβλημα. Πιστεύω ότι αυτή η πρόταση του ΕΛΑΜ είναι μια τυπική προβοκάτσια –πολλές παρόμοιες προβοκάτσιες έχουν γίνει από το 1950– που στόχευε στo να καταρρεύσουν οι συνομιλίες για την Κύπρο, να προκαλέσουν σύγχυση στις συνομιλίες και να καταστρέψουν το καλό κλίμα. Αυτό είναι πολύ ξεκάθαρο» συμπλήρωσε.

 

Ώρα για ειρήνη

Σύμφωνα με τον γ.γ. των Τουρκοκυπρίων δασκάλων, εάν κοιτάξουμε πίσω, θα βρούμε πολλά κοινά σημεία μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. «Κοινή Ιστορία, κοινό παρελθόν. Ζούσαμε για δεκαετίες μαζί, έχουμε κοινούς αγώνες. Για παράδειγμα, κατά την Οθωμανική περίοδο στην Κύπρο, μαζί αντισταθήκαμε στους Οθωμανούς για τις σκληρές φορολογίες, κατά τα χρόνια της βρετανικής αποκιοκρατίας μαζί κάναμε τις απεργίες στα μεταλλεία, μαζί λάβαμε μέρος στον Α’ αλλά και στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πολλά κοινά στοιχεία υπάρχουν και στην Ιστορία των Ελλήνων και των Τούρκων. Ποιος ξέρει ότι η μητέρα του Μωάμεθ Β’ ήταν Ελληνίδα; Ότι η μητρική του γλώσσα ήταν η ελληνική; Κανείς δεν το γνωρίζει αυτό» ανέφερε ο Τουρκοκύπριος συνδικαλιστής, τονίζοντας παράλληλα ότι είναι πολύ σημαντικό σε όλα τα σχολεία της Κύπρου να διδάσκονται και οι δυο γλώσσες, τα ελληνικά και τα τουρκικά. «Πρέπει να σέβεται ο ένας τη θρησκεία του άλλου, τη γλώσσα του, την εθνικότητά του. Όλοι είναι ελεύθεροι να αισθάνονται ό,τι θέλουν, είναι ελεύθεροι να αισθάνονται Τούρκοι ή Έλληνες της Κύπρου. Το πρόβλημα είναι όταν σε υποχρεώνουν να είσαι εθνικιστής ή όταν σε μεγαλώνουν για να είσαι εθνικιστής. Μετά από όλα αυτά τα χρόνια, είναι η στιγμή να αφήσουμε πίσω όλον αυτόν τον πόνο και τα όσα υποφέραμε και να φέρουμε την ειρήνη στον τόπο» πρόσθεσε.

 

«Όχι» στα ίδια λάθη

Και στα δικά μας τα βιβλία Ιστορίας έχουμε άσχημα («nasty») πράγματα, παραδέχθηκε ο Σενέρ Ελτζίλ. «Το 2003–2004 τα βιβλία είχαν αλλάξει, αλλά όταν ήρθαν και πάλι στην εξουσία οι φανατικοί, τα ξανάλλαξαν, αν και τώρα, πρέπει να πω, είναι κάπως καλύτερα σε σύγκριση με τα παλιά, με πριν από το 2003. Σχεδιάζοντας τη συμφιλίωση πρέπει να προσέξουμε κάποια θέματα – και όχι μόνον τα βιβλία Ιστορίας μας. Κοιτάζοντας προς τον Πενταδάκτυλο, βλέπεις ένα μελανό σημείο εκεί, που έγινε για να ενοχλεί, να προκαλεί τους Ελληνοκυπρίους. Και για να σας προκαλεί ακόμα περισσότερο, την έχουν φωτίσει τη σημαία. Αυτό είναι φανατισμός. Όμως, ο στρατός το έχει κάνει αυτό, όχι ο κ. Ακιντζί. Και εγώ επικρίνω το θέμα της σημαίας στο βουνό και τη στρατιωτική παρέλαση στον βορρά. Δεν σημαίνει ότι εάν ο γείτονας σου είναι κλέφτης, πρέπει να γίνεις και εσύ κλέφτης, εάν κάποιος κάνει ένα λάθος, πρέπει να κάνεις κι εσύ το ίδιο λάθος. Πρέπει να αποφύγεις να το κάνεις» σημείωσε.

 

«Ναι» από Τουρκία

Τέλος, σε ό,τι αφορά τη διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού, ο Σενέρ Ελτζίλ πιστεύει ότι η Τουρκία θέλει και τη συμφέρει να λύσει το πρόβλημα, γιατί θα έχει φθηνό φυσικό αέριο για τις δικές της ανάγκες, αλλά και για τις ανάγκες της ΕΕ, η οποία θέλει να απεξαρτηθεί από το ρωσικό αέριο. Επίσης, η Τουρκία θα μπορεί να διεξάγει εμπόριο και διαμετακομιστικό εμπόριο μέσω Κύπρου, ενώ θα υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για Τούρκους επιχειρηματίες. «Πιστεύω ότι έχουν πέσει οι ρυθμοί στις διαπραγματεύσεις λόγω του δημοψηφίσματος στην Τουρκία. Ο Ταγίπ Ερντογάν χρειάζεται τη στήριξη και τις ψήφους των εθνικιστών. Εάν ο Ερντογάν επιτύχει τους στόχους του στο δημοψήφισμα στα μέσα Απριλίου, μετά η Τουρκία θα πει ‘‘ναι’’ σε όλα. Θα υπάρχουν πολλά οφέλη και για την Τουρκία από την επίλυση του Κυπριακού. Είμαστε πολύ κοντά στη λύση του Κυπριακού» σημείωσε. Το θέμα των τεσσάρων βασικών ελευθεριών για τους Τούρκους πολίτες «για μένα δεν είναι λογικό θέμα, είναι αδύνατον να γίνει αποδεκτό όχι μόνον από τους Ελληνοκύπριους, αλλά και από τους Τουρκοκύπριους» είπε χαρακτηριστικά. «Δεν θέλουμε να γίνει μεταβίβαση των χρηματοοικονομικών μας, να υπάρχει ένα είδος χειραγώγησης («manipulation») της οικονομίας μας. Και η τουρκική απαίτηση για εγγυήσεις δεν είναι απαίτηση να είναι ο εγγυητής του κυπριωτισμού/της κυπριοτικότητας. Είναι κάτι άλλο. Η απαίτηση της Τουρκίας για εγγυήσεις δεν είναι για τους Τουρκοκυπρίους – ποιος ξέρει για ποιον λόγο είναι και χρησιμοποιεί την τουρκοκυπριακή κοινότητα γι' αυτό… Υπάρχει σύγχυση στον νότο ότι εγγυήσεις σημαίνει ασφάλεια, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια, είναι δυο διαφορετικά πράγματα. Φυσικά και υπάρχει θέμα ασφάλειας για τους Τουρκοκυπρίους λόγω των όσων έγιναν την περίοδο 1963–1974, και υπάρχει και ανάλογο ζήτημα και από πλευράς Ελληνοκυπρίων λόγω 1974, αλλά πρέπει μεταξύ μας οι δυο κοινότητες αυτό να το παραδεκτούμε, να το σεβαστούμε, να το κατανοήσουμε, και να βρούμε τρόπους να το ξεπεράσουμε» κατέληξε ο Σενέρ Ελτζίλ.

 

Σύμφωνα με τον Ανδρέα Δημητρίου, «οι εκπαιδευτικοί λειτουργούν ουσιαστικά επί ενός διαρκούς πολιτικού εκβιασμού» και «αυτό είναι η καταστροφή μας».

 

«Παράγουμε ψευδαισθήσεις, τις πιστεύουμε μόνοι μας, δεν έχουμε ούτε την ισχύ ούτε το στρατηγικό βάθος για να υπηρετήσουμε τις ψευδαισθήσεις αυτές, και σπάμε συνεχώς τα μούτρα μας»

 

Δρ Ανδρέας Δημητρίου

«Πρώτα απ’ όλα είναι θέμα ηγεσίας»

 

Ο δρ Ανδρέας Δημητρίου, καθηγητής Ψυχολογίας, πρώην υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού, υποστηρίζει ότι η παιδεία τής κάθε κοινότητας πρέπει να διδάσκει την Ιστορία, αλλά και τη γλώσσα τής κάθε κοινότητας, «ταυτόχρονα, όμως, εάν θέλουμε να έχουμε κοινό κράτος, θα πρέπει να υπάρχει, σε ένα δεδομένο επίπεδο, κοινό αφήγημα». Όπως έχουν όλα τα ομοσπονδιακά πολυεθνικά κράτη, όπως είναι η Ελβετία, το Βέλγιο, η Ρωσία, η Νότιος Αφρική, πρόσθεσε. Εάν θέλουμε να συνεχίσουμε να έχουμε ιστορική παρουσία σε αυτό το νησί, ανέφερε, θα πρέπει να προσαρμόσουμε τα αφηγήματα και τις προτεραιότητές μας σε αυτόν το πολύ περίπλοκο, τον χωρίς σύνορα –χρονικά, χωρικά, γνωσιολογικά κ.λπ.– ανοικτό κόσμο. «Είμαστε ως ελληνισμός σε υποχώρηση. Από τη Μικρασιατική Καταστροφή και εντεύθεν. Και είμαστε σε υποχώρηση γιατί παράγουμε ψευδαισθήσεις, τις πιστεύουμε μόνοι μας, δεν έχουμε ούτε την ισχύ ούτε το στρατηγικό βάθος για να υπηρετήσουμε τις ψευδαισθήσεις αυτές, και σπάμε συνεχώς τα μούτρα μας [...] Είναι θέμα, πρώτα απ’ όλα, ηγεσίας. Όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο αρχηγός του κυβερνώντος κόμματος δεν τολμούν να πουν τα πράγματα με το όνομά τους, τα οποία είναι σύμφωνα με τις πολιτικές που ακολουθούν, πώς περιμένεις από τον συνδικαλιστή εκπαιδευτικό ή από τον δάσκαλο μέσα στην τάξη να μιλήσει σωστά για τα πράγματα, χωρίς φόβο και χωρίς πάθος; Όταν η προτεραιότητα είναι 5–10 ψήφοι, που θα πάρω απ’ εδώ κι απ’ εκεί» είπε ο κ. Δημητρίου, μιλώντας στην «Πρωινή Επιθεώρηση» του Πολίτη 107.6, με αφορμή τις αντιδράσεις που προκάλεσε η υπερψήφιση της τροπολογίας του ΕΛΑΜ για ολιγόλεπτη αναφορά, στις σχολικές τάξεις, στο ενωτικό δημοψήφισμα του 1950.

 

Έθνος σε κρίση

 

Ερωτηθείς εάν οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν σε βάθος τη νεότερη Ιστορία του τόπου, ο πρώην υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού απάντησε αρνητικά, σημειώνοντας παράλληλα ότι «οι εκπαιδευτικοί λειτουργούν ουσιαστικά επί ενός διαρκούς πολιτικού εκβιασμού», κατά την έκφρασή του. «Δεν αισθάνονται άνετα οι εκπαιδευτικοί να διδάξουν ό,τι σκέφτονται και ό,τι θέλουν, γιατί φοβούνται ότι θα στιγματιστούν, ότι θα χαρακτηριστούν ως μη επαρκώς εθνικόφρονες, όχι επαρκώς Έλληνες κ.ο.κ. Αυτό είναι η καταστροφή μας [...] Είμαστε έθνος σε κρίση, έθνος αδύναμο να συντονιστεί με την πορεία του σύγχρονου κόσμου. Και τα αφηγήματα και οι φόβοι που καλλιεργήθηκαν επί ενάμιση αιώνα στην Ελλάδα και στην Κύπρο είναι μέρος του προβλήματος» επεσήμανε ο Ανδρέας Δημητρίου. Η παιδεία είναι πολύ σοβαρή υπόθεση, είναι ένα πολύ σοβαρό συστατικό της δημόσιας ζωής, και «όταν για τόσο ήσσονος σημασίας θέματα, όπως η διδασκαλία ενός πολύ διδασκόμενου ζητήματος, θέλει η Βουλή να παρεμβαίνει, ε τότε δεν έχουμε μέλλον», τόνισε ο κ. Δημητρίου.

 

Τα ίδια και οι Τ/Κ

Από την άλλη μεριά, σημείωσε, με κανέναν τρόπο δεν υπάρχει δικαιολογία και για τις αντιδράσεις των Τουρκοκυπρίων. «Είναι το alter above μας, είναι η άλλη μας μεριά. Ζουν και εκείνοι με τις ίδιες ψευδαισθήσεις, λένε τις ίδιες ανοησίες και κάνουν τις ίδιες ανοησίες» συμπλήρωσε. Η όλη κατάσταση, έτσι όπως εξελίχθηκε, είναι πολύ διδακτική, διότι «δείχνει ότι σε πολιτικό επίπεδο δεν είμαστε σοβαρή χώρα και, σε ιστορικό – κοινωνικό επίπεδο, απλώς επιμένουμε να ζούμε με τις ψευδαισθήσεις μας». Με τις συνομιλίες να βρίσκονται στη φάση που βρίσκονται, υπογράμμισε, «θα έπρεπε να είναι αδιανόητο ότι οποιοδήποτε κόμμα, ειδικά κόμματα που διεκδικούν την ηγεσία/εξουσία του τόπου, να συμπεριφέρονται με αυτόν τον ανεύθυνο τρόπο». Καταλήγοντας, ο Ανδρέας Δημητρίου ανέφερε ότι είναι ξεκάθαρο πια ότι, στην πραγματικότητα, οι δύο κοινότητες απέχουμε πολύ από του να έχουμε ένα κοινό αφήγημα για τη νεότερη Ιστορία της Κύπρου, το οποίο θα μπορέσει να στηρίξει είτε τη λύση, όταν επιτευχθεί, είτε το κοινό κράτος.

 

kateliadi@politis–news.com

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Επόμενο άρθρο:

Αφιέρωμα

Η τροπολογία για καθορισμό επετείου του ενωτικού δημοψηφίσματος

Το πρώτο ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσον το ζήτημα των επετείων και γιορτών αποτελεί ζήτημα που εμπίπτει στις αρμοδιότητες της Βουλής

03 / 10
Επιστροφή
στην αρχή