Η θλίψη της Πρωτομαγιάς

ΑΠΟΨΗ /ΚΥΠΡΟΣ
Έβλεπα προχθές, 1η Μαΐου, τις εκδηλώσεις των εργαζομένων για την «Εργατική Πρωτομαγιά» και ένιωσα μια απέραντη θλίψη.

Έβλεπα προχθές, 1η Μαΐου, τις εκδηλώσεις των εργαζομένων για την «Εργατική Πρωτομαγιά» και ένιωσα μια απέραντη θλίψη. Όχι μόνο επειδή όλες αυτές οι εκδηλώσεις μοιάζουν σήμερα εντελώς ξεπερασμένες, αλλά και λόγω της επιμονής πολλών να τις συνεχίζουν, να φωνάζουν άκεφα συνθήματα και να κάνουν σαν να βρίσκονται στα πρόθυρα εργατικής επανάστασης. Πιο μίζερες από παντού μου φάνηκαν οι εκδηλώσεις στη Γαλλία και στις νότιες χώρες της ευρωζώνης, όπου τα συνδικάτα φαίνεται ότι ζουν εκτός χρόνου και τόπου.

Η ανεργία, άμεσο παράγωγο όχι μόνο της κακοδιαχείρισης της τρέχουσας κρίσης, αλλά και της πτώσης της Ευρώπης ως πολιτικό και οικονομικό σύνολο και μοντέλο, σε συνδυασμό με τις πολιτικές άγριας λιτότητας έχουν φτάσει βαθιά στις ρίζες των κοινωνιών μας. Και τις έχουν ήδη αλλάξει. Οι αγώνες του παρελθόντος, τα δικαιώματα του παρελθόντος, οι δομές και οι ιδεολογίες του παρελθόντος μεταλλάσσονται ριζικά και αμετάκλητα. Και οι εκδηλώσεις της Πρωτομαγιάς φαίνονται όλο και πιο απηρχαιωμένες. Πρέπει πια να αρχίσουμε να «χωνεύουμε» τις αλλαγές που ζούμε, να αρχίσουμε να συνειδητοποιούμε ότι όλα όσα ξέραμε μέχρι σήμερα δεν ισχύουν πια και ότι πρέπει να τα αντικαταστήσουμε με καινούργιους τρόπους, καινούργιες σκέψεις, καινούργιες μεθόδους.

Η αγκίστρωση στο παρελθόν, στους τύπους και τις τελετουργίες, από την «Εργατική Πρωτομαγιά» μέχρι τις ιδεολογίες περί έθνους και γένους και καθαρότητας της φυλής και της κοινωνίας, είναι ακριβώς αυτό που δεν πρέπει να κάνουμε. Αλλά είναι φυσικά και το μόνο που νομίζουμε ότι μας έχει μείνει σταθερό: Το παρελθόν και οι ουτοπίες. Γι? αυτό είναι τόσο ελκυστικό το παρελθόν εν μέσω κρίσης και γι? αυτό ψάχνουμε τις λύσεις μας στο εξιδανικευμένο «χρυσό» παρελθόν.

Κι όμως, το παρελθόν αυτό έχει πεθάνει και δεν πρόκειται να αναστηθεί, η σημερινή κρίση είναι μια ατομική βόμβα που αλλάζει τα πάντα. Ζούμε το τέλος μιας εποχής, ενός κόσμου, και την απαρχή μιας άλλης, εντελώς διαφορετικής.
Και γι?αυτό πρέπει να μάθουμε να βλέπουμε τα πράγματα μέσα από τα νέα δεδομένα και να ψάχνουμε λύσεις πέραν από αυτές που μας φαίνονταν λογικές και αποτελεσματικές μέχρι σήμερα. Από το ατομικό επίπεδο με νέες μορφές και νέες συμπεριφορές κατανάλωσης, αλληλεγγύης και σχέσεις με τους άλλους μέχρι το ευρύτερο κοινωνικό επίπεδο με νέες δομές, νέες ιδεολογίες και αναζητήσεις, πρέπει να κινητοποιηθούμε. Και να αναλάβουμε ευθύνες χωρίς να τα περιμένουμε όλα από τους πολιτικούς, η πολιτική βρίσκεται κι αυτή σε μια γκρίζα ζώνη και προς το παρόν δεν φαίνεται ικανή να βρει και να προωθήσει τις απαιτούμενες λύσεις.

 

Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι μια διπλή δυναμική από κάτω προς τα πάνω: Μια δυναμική νέων μορφών αλληλεγγύης και μια δυναμική νέων μορφών ανάπτυξης. Ατομικές και ομαδικές πρωτοβουλίες και μη κυβερνητικές οργανώσεις είναι ο πυλώνας της πρώτης δυναμικής, νέες επιχειρηματικές πρωτοβουλίες είναι ο πυλώνας της δεύτερης. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να προσαρμοστούμε και να επιβιώσουμε.

evangelosareteos@yahoo.com

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Για να φτιάχνει φραπέ χρειάζεται, για Πρόεδρος όχι;

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 10:05 (τελευταία ενημέρωση 10:05)

ΑΠΟΨΗ

Σημειώσεις: Εξοργιστικά απαθείς (Του Γιώργου Κακούρη)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 20.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Τα αγαθά της στους Έλληνες, τα παλούκια της στους Τούρκους

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 20.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή