Η σοσιαλδημοκρατία της Ακροδεξιάς

ΑΠΟΨΗ /NON SERVIAM
Δεν ξέρω πόσοι αντιλαμβάνονται ότι τη συζήτηση εντός της Βουλής στο Κυπριακό την καθορίζει σήμερα σε μεγάλο βαθμό το ΕΛΑΜ

Μέχρι πρόσφατα, και ως αποτέλεσμα της χούντας των Αθηνών αλλά και του ρόλου που διαδραμάτισε στα όσα οδήγησαν στην εισβολή, η Ακροδεξιά δεν είχε επίσημη πολιτική παρουσία στη χώρα. Αν και όλοι γνώριζαν ότι οι ιδέες της είχαν απήχηση σ’ ένα κομμάτι της κοινωνίας, το οποίο κρυβόταν σε άλλους κομματικούς χώρους. Με την άνοδο και «απενοχοποίηση» της συγκεκριμένης ιδεολογίας, παγκοσμίως, έκανε την εμφάνισή του και το ΕΛΑΜ. Η άνοδος αυτή όμως δεν λειτούργησε απενοχοποιητικά για τις θέσεις αυτές μόνο εντός της κοινωνίας. Υιοθετήθηκαν και από το πολιτικό σύστημα. Με αποτέλεσμα μισαλλόδοξες προτάσεις του να γίνονται συχνά πλειοψηφικές στη Βουλή.

Δεν ξέρω πόσοι αντιλαμβάνονται ότι τη συζήτηση εντός της Βουλής στο Κυπριακό την καθορίζει σήμερα σε μεγάλο βαθμό το ΕΛΑΜ. Ούτε πόσοι πρόσεξαν πως η πολιτική του στις πιο ακραίες εκφάνσεις της υιοθετείται και από άλλους πολιτικούς χώρους. Μέχρι πρόσφατα οι συγκλίσεις αυτές περιορίζονταν στο Κυπριακό. Όπου κανείς δυσκολεύεται να αναδείξει ουσιαστικές διαφορές μεταξύ του ΕΛΑΜ και του χώρου του «Κέντρου». Είναι όμως πλέον εμφανείς σε όλα τα επίπεδα: Τις σχέσεις με την άλλη κοινότητα, τις προσβάσεις των Τ/Κ σε προγράμματα/ υπηρεσίες, τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουν την επαναπροσέγγιση και την προσπάθεια λύσης. Την ίδια τη ρητορική των απόλυτων επιλογών τού: «ή μαζί μας ή με τον εχθρό». Κυρίως με την ΕΔΕΚ. Για την οποία ο προϋπολογισμός αποτέλεσε απλώς μια ακόμα επιβεβαίωση όσων καταδεικνύει η καθημερινή πολιτική της παρουσία - ότι ο ακραίος εθνικισμός δεν περιορίζεται στο ακραίο κομμάτι της Δεξιάς. Με το ΕΛΑΜ, η ΕΔΕΚ καταψήφισε τον προϋπολογισμό εκτός από τα κονδύλια για την υγεία και την άμυνα. Επειδή ως γνωστόν κάθε σοσιαλιστικό κόμμα θέτει ως πρώτιστο την άμυνα. Μαζί με το ΕΛΑΜ κατέθεσε τροπολογία για αποκοπή κονδυλίου 24 εκατομμυρίων που αφορά δίδακτρα και υποτροφίες Τ/Κ μαθητών. Εκεί που τα υπόλοιπα κόμματα προσπάθησαν να κρατήσουν, αν μη τι άλλο, τα προσχήματα, η ΕΔΕΚ δεν επιχείρησε να κάνει καν αυτό. Το τραγικό είναι ότι αυτό δεν αποτέλεσε είδηση. Κανείς εντός κόμματος δεν προβληματίστηκε.

Για χρόνια η ΕΔΕΚ υιοθετώντας, χωρίς παρεκκλίσεις, τη ρητορική Λυσσαρίδη, έκτισε όλη την πολιτική της «πρόταση» στον φόβο, την πατριδοκαπηλία, τις εθνικιστικές κορόνες. Λειτουργώντας καθαρά ως μονοθεματικό κόμμα πρωταγωνίστησε σ’ έναν λόγο φορτωμένο λαϊκισμό, που στο επίκεντρό του είχε τις διεθνείς καταγγελίες. Ποτέ δεν πρόσφερε ελπίδα ή λύσεις. Ως αποτέλεσμα τα ποσοστά της ουδέποτε πλησίασαν αυτά άλλων σοσιαλιστικών κομμάτων. Οδηγώντας τον ιστορικό της ηγέτη να δηλώσει το γνωστό «πολλοί μας ερωτεύονται αλλά δεν μας παντρεύονται».

Ακόμα και στη μετά Λυσσαρίδη εποχή, συνέχισε να πολιτεύεται με όρους του '70. Με ιδιαίτερη ροπή προς τον λαϊκισμό και μια ρητορική κυρίως στο Κυπριακό βασισμένη στις διεθνείς συνωμοσίες. Δεν εξελίχθηκε ποτέ σε σύγχρονο κόμμα. Ουδέποτε διαδραμάτισε ουσιαστικό ρόλο στον δημόσιο διάλογο. Ποτέ δεν πλειοδότησε σε θέματα πολιτικής. Δεν μίλησε για πλάνο λύσης ή για τρόπους εξόδου από την κρίση. Απέτυχε να δώσει διέξοδο και προοπτική. Εξ ου και ουδέποτε έλαβε τη θέση που θα ανέμενε κανείς σ’ έναν ιδεολογικό χώρο που κέρδιζε παντού κοινό και επιρροή. Αφού δεν αποτέλεσε ποτέ επιλογή ακόμα και για όσους αυτοπροσδιορίζονταν ως σοσιαλιστές. Αντίθετα στο κόμμα βρήκαν χώρο και έκφραση κάποιες από τις πιο ακραίες και μισαλλόδοξες φωνές. Σήμερα κανείς δεν ερωτεύεται την ΕΔΕΚ, πέραν αυτών.

Πριν 2 ½ χρόνια, παραμονές των εσωκομματικών διαδικασιών για εκλογή νέου προέδρου στην ΕΔΕΚ, έγραφα πως «παρακολουθώντας την πολιτική πορεία των υποψηφίων» κανείς δεν μπορούσε να ισχυριστεί πως -όποιο κι αν (ήταν) το αποτέλεσμα- η ΕΔΕΚ θα μπορούσε μετεκλογικά να καταστεί ένα σύγχρονο σοσιαλιστικό κόμμα, να απαλλαγεί από αγκυλώσεις και να επιχειρήσει μια επανασύστασή της με όρους του σήμερα. Προσφέροντας στη χώρα την εναλλακτική που τόσο πολύ έχει ανάγκη: Μιας Αριστεράς προοδευτικής που, ξεπερνώντας την ανούσια ρητορική και την άρνηση, θα δώσει πρόταση και προοπτική». Αντίθετα αν κάτι μπορούσε να αναμένει κάποιος ήταν ότι «μετεκλογικά θα διολισθήσει περαιτέρω σε μια φοβική ρητορική, ταυτιζόμενη με τα πλέον ακραία στοιχεία, έχοντας ως κύριο χαρακτηριστικό στο Κυπριακό την άρνηση και στα εσωτερικά ζητήματα τον λαϊκισμό στην πιο ακραία του μορφή. Υιοθετώντας (κυρίως σε περίπτωση εκλογής Μαρίνου Σιζόπουλου) την έπαρση των Παπαδόπουλου και Λιλλήκα. Ένα ΕΣ και μια Βουλή, όχι μόνο με τον ακραίο λόγο αλλά κυρίως με την έπαρση των τριών ανδρών είναι που προκαλεί τους χειρότερους συνειρμούς».

Κανείς όμως δεν μπορούσε να φανταστεί ότι δύο χρόνια μετά τα όσα χωρίζουν την ΕΔΕΚ από το πιο ακραίο και μισαλλόδοξο κομμάτι της Δεξιάς θα ήταν πολύ λιγότερα από αυτά που την ενώνουν. Ότι οι νοσταλγοί και απολογητές της χούντας και αυτοί που ιστορικά πρότασσαν την αντίσταση προς την Ακροδεξιά θα προχωρούσαν χέρι-χέρι προωθώντας και ψηφίζοντας νόμους στη Βουλή. Σε Κυπριακό, οικονομία, θέματα μειονοτήτων, ακόμα και στη ρητορική τους, ίδιοι. Μαζί. Χωρίς κανένας εντός κόμματος να προβληματίζεται. Χωρίς κανένας να αντιδρά. Προσπαθώντας με κάθε τρόπο να πείσει ότι στην Κύπρο η σοσιαλδημοκρατία είναι το ίδιο με την Ακροδεξιά.

antopoly@cytanet.com.cy

 

 

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Ψωμί, Παιδεία, Ελπίς καμία! #Pellotopos

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 22.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Νεκατωμένα στομάχια (Του Μιχάλη Θεοδώρου)

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 21.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Συνείδηση, τιμή και υπερηφάνεια

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 21.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή