Οι συμμαχίες (Του Γιώργου Κασκάνη)

ΑΠΟΨΗ /ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ

Εκείνο λοιπόν που αξίζει κανείς να κρατήσει από την τελευταία εκλογική αναμέτρηση είναι η πλήρης αποτυχία των ευκαιριακών συμμαχιών.

Οχι, αν απέδειξαν κάτι οι δημοτικές εκλογές της Κυριακής, αυτό δεν είναι η επιβεβαιωμένη και οριστική πλέον αποχή. Άλλωστε, τα ποσοστά της αποχής ανεβοκατεβαίνουν αναλόγως της αναμέτρησης, με κοινό όμως πάντα παρονομαστή την επίσημη αποστασιοποίηση σημαντικού κομματιού του εκλογικού σώματος. Στην περίπτωση των δημοτικών, μάλιστα, υπήρξε σε ορισμένες περιπτώσεις και κινητοποίηση της νέας γενιάς η οποία, σε γενικές γραμμές, είναι παντελώς αδιάφορη.
Εκείνο λοιπόν που αξίζει κανείς να κρατήσει από την τελευταία εκλογική αναμέτρηση είναι η πλήρης αποτυχία των ευκαιριακών συμμαχιών. Η λογική των κομμάτων ότι μπορούν να αθροίσουν τις ψήφους τους και να αναδείξουν αυτούς που η συγκεκριμένη πολιτική συγκυρία τους επιβάλλει έχει οριστικά καταρρεύσει και, σε αρκετές περιπτώσεις, λειτούργησε αρνητικά για τους σχεδιασμούς των ίδιων των κομμάτων. Στο κάτω κάτω, είναι καιρός και οι ηγεσίες να αντιληφθούν ότι δεν μπορούν όλη μέρα να αναδεικνύουν τις τεράστιες διαφορές που τους χωρίζουν, να ανταλλάζουν «φιλοφρονήσεις», να κινούνται σε εκ διαμέτρου αντίθετες κατευθύνσεις και, όμως, λίγο πριν από τις εκλογές να συγκροτούν συμμαχίες οι οποίες ικανοποιούν απλώς τις σκοπιμότητές τους. Αν διαφωνείς σε όλα σχεδόν τα κεφαλαιώδη ζητήματα που απασχολούν τον τόπο, είναι δυνατό ξαφνικά να συγκροτείς μέτωπα και συμμαχίες; Και εάν το κάνεις, είναι δυνατό να πιστεύεις ότι θα επιτύχεις στη βάση του αθροίσματος των ψήφων;
Μέσα στους λοιπούς υπολογισμούς που κάνουν τα κόμματα για να αποδείξουν, ως είθισται, ότι όλα έχουν κερδίσει, ας μελετήσουν και αυτό τον παράγοντα. Τότε ίσως αντιληφθούν ότι εκείνο που πραγματικά προηγείται είναι η επιθυμία της κοινωνίας να δει ουσιαστικές συμμαχίες και όχι περιστασιακές πίσω από τις οποίες, συνήθως, οι περισσότεροι επιθυμούν να κρύψουν την αδυναμία τους ή να κάνουν άλλου τύπου σχεδιασμούς. Και, το κυριότερο, να πάψουν να πιστεύουν στην απλή λογική της πρόσθεσης. Αυτά είναι μαθηματικά της πρώτης τάξης του δημοτικού και οι ηγεσίες των κομμάτων θα πρέπει να αποδείξουν κάποια στιγμή ότι έχουν προχωρήσει από τότε...
Αν το κάνουν, ίσως συνειδητοποιήσουν πόσο μεγαλύτερη αξία έχει η επιλογή των καταλληλότερων για να αναλάβουν το όποιο πόστο, αντί μιας συναλλαγής που απορρίπτεται από τους πολίτες. Όπως, επίσης, ότι στις συμμαχίες δεν πρέπει να υπάρχουν ιδεολογικές ή άλλες αγκυλώσεις, ούτε και οι δεδομένοι «μικροί» που με τη μεγαλύτερη ευκολία μπορούν να κολλούν στη μια ή την άλλη πλευρά.
Οι ψηφοφόροι, όσοι ακόμα συμμετέχουν στις εκλογικές διαδικασίες, δίνουν πράγματι μηνύματα. Και αυτή τη φορά έδωσαν πάρα πολλά...


Επιστροφή
στην αρχή