Η συμμαχία του πατριωτισμού του ορθού

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Σηκώνεις μπαϊράκι ενάντια στα «σχέδια διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας» αλλά δηλώνεις έτοιμη να καείς για την Ένωση; Κόρη, αλήθκεια τωρά. Ανησυχώ!

Έχω αρχίσει να ανησυχώ. Τώρα, χωρίς πλάκα.

Ελάτε να το διαβάσουμε μαζί: «Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, Ελληνίδες και Έλληνες. Ομπρός βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από την Κύπρο. Ομπρός παιδιά και δε βολεί μονάχος του ν’ ανέβει ο ήλιος».

Και μετά την ασέλγεια στη μνήμη του Σικελιανού συνεχίζει: «Έλληνες πατριώτες. Η Αλληλεγγύη είναι εδώ - η Αλληλεγγύη είναι εδώ. Και θα παραμείνει ενωμένη και δυνατή όσο ποτέ. Και θα ισχυροποιείται κάθε μέρα».

«Εδώ »(δις). Για να το πιστέψει μάλλον και η ίδια. Την επομένη της έφυγαν άλλοι 67. Ελαφρώς λιγότεροι από εκείνους που κατάφερε να μαζέψει στο παγκύπριο συνέδριο - κάζο, εκεί όπου έκανε και την ομιλία, με τη συμμετοχή μάλιστα και... όλων των οργανώσεών τάχα της Αλληλεγγύης! Ο μέσος λοκματζής σε πανηγύρι μαζεύει σταθερά περισσότερους.  

Κατόπιν: «Η Αλληλεγγύη θα είναι πάντα η ανατρεπτική δύναμη, την οποία φοβάται το διεφθαρμένο κατεστημένο! Η Αλληλεγγύη ισχυροποιείται γιατί το θέλετε εσείς, οι ιδεολόγοι οραματιστές. Εσείς που δεν ταξιδεύετε με σημαία ευκαιρίας. Εσείς που δεν ζήσατε ποτέ ως παράσιτα της εξουσίας».

Στο τελευταίο μαζί της. Σίγουρα μπορεί να το λέει και με άνεση μεγάλη, ως μια γυναίκα η οποία έφυγε από το πρώτο κόμμα της διότι δεν παραιτήθηκε κάποιος άλλος για να της δώσει την έδρα και έκατσε κάτι… δεκαετιούλες στο δεύτερο κόμμα της, επίσης ένα από τα κόμματα της εξουσίας, όπου περνούσε ζωή και κότα. Αλλά όταν κατάλαβε πως δεν θα γινόταν και αρχηγός την έκανε.

Αφού πρώτα όμως περίμενε να παντρέψει την κόρη της και να πάρει τη λίστα με τα μέλη. Και τα φακελάκια τους. Ποιος θα τολμούσε να αποκαλέσει μια τέτοια περίπτωση... «παράσιτο της εξουσίας»;

Σας είπα όμως. Ανησυχώ πολύ, διότι ένα πράγμα είναι η απώλεια της επαφής με την πραγματικότητα, όπως και τα post / tweets αυτοεξύψωσης και self importance με έντονα σημάδια εμμονών καταδίωξης - από τη MIT μέχρι δεν ξέρω και εγώ τι…

… ένα επίσης πράγμα είναι το να ζητά (και να παίρνει, Ιωνά μου, τι ξεφτίλα κι αυτή) και τρίτο φρουρό επειδή απειλείται τάχα, όταν τις πέντε από τις εφτά μέρες της εβδομάδας δεν είναι εδώ και γυρίζει τον κόσμο όπου δεν τη φρουρεί κανείς (!) αλλά εκεί μάλλον δεν φοβάται…

… και άλλο πράγμα είναι το να εκστομίζει η περί ης ο λόγος καμένη (για την Ένωση, μελλοντικά) ατάκες όπως αυτή μπροστά σε κόσμο κιόλας: «Νικόλα, οι ευθύνες σου και οι δικές μας είναι τεράστιες. Επάνω σου ακουμπάει όλο το Έθνος». Εδώ αρχίζει να γίνεται πολύ, μα πάρα πολύ ανησυχητικό το πράγμα!

Και εδώ ο Ιωνάς δεν μπορεί να βοηθήσει. Ο Παμπορίδης ίσως.

Ας μην είμεθα απόλυτοι όμως. Ας δούμε για ποιον λόγο θα μπορούσε το… έθνος, δηλαδή οι απανταχού Έλληνες οι οποίοι υπολογίζονται σε 15 με 18 εκατομμύρια και στην τεράστιά τους πλειονότητα δεν έχουν ιδέα ποίος είναι ο Νικόλας Παπαδόπουλος (ούτε βεβαίως και πόσο ψεύτης είναι) να ακουμπήσουν, λέει, πάνω του για να τους σώσει.

Όχι ότι δεν θα μπορούσε να τον ταυτίσει κανείς με… εθνοσωτήριες καταστάσεις, ειδικά τώρα που ξεκαθάρισε πως είναι ο μοναδικός ύποπτος για την επαφή με το εδώ παράρτημα των νεοναζί - χουντόφιλων της Αθήνας. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως και η καμένη (μελλοντικά για την Ένωση) η οποία είχε πει πως ο φασισμός δεν είναι ψώρα για να κολλήσεις, μια χαρά σχέσεις έχει μαζί τους στο Ευρωκοινοβούλιο.

Άλλωστε και ψώρα που δεν είναι, ακόμα κι αν είναι κάτι άλλο και κολλάει, τι έχει να φοβηθεί αυτή;

Βγαίνοντας όμως από την ίδια την τρικυμία της, θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε πού και πώς θα μπορούσε να στηριχθεί αυτή η θεωρία. Και κατά συνέπεια, το... έθνος στον Νικόλα. Για να του κάνει τι;

Το είχε εξηγήσει η ίδια αμέσως πριν εκστομίσει το συγκεκριμένο μαργαριτάρι: «Νικόλα, μαζί αποφασίσαμε την υποψηφιότητά σου, μαζί εκπονήσαμε το πρόγραμμά σου, μαζί ορθώσαμε το τείχος της αντίστασης στην επέλαση των ανόμων σχεδίων διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, μαζί θα δώσουμε τη λύτρωση στον μαρτυρικό λαό μας».

Εμ λογικό. Τόσο πολύ την αγαπάς, κόρη, την Κυπριακή Δημοκρατία που θα έβαζες (λες) μπουρλότο στον ευατό σου εάν έτσι μπορούσες να πετύχεις την Ένωση και συνεπώς τη διάλυση της Κ.Δ. και τη μετατροπή της σε ελληνική επαρχία! Έρωτας θανατηφόρος που λέμε!

Τα «άνομα σχέδια διάλυσης της Κ.Δ.» είναι βέβαια η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, την οποία επινόησε ο Τάσσος Παπαδόπουλος κατά τα λεγόμενα του ίδιου (συνέντευξη στο «Έθνος» 18/03/2004) και την οποία ΔΔΠ η Ελενάρα αποκαλεί, αμαυρώνοντας τη μνήμη του, «η χειρότερη μορφή νομιμοποιημένης διχοτόμησης». Το ίδιο και ο Σιζόπουλος, ο άλλος που στηρίζει Νικολόκιο.

Ο ίδιος ο Νικόλας - αποκούμπι του έθνους (Παμπορίδη μου…) αν και έφερε στο μνημόσυνο του πατέρα του έναν ξεκάθαρα διχοτομικό καθηγητή για ομιλητή, τα θυμάστε, και παρόλο που ο Σιζό είπε πως και εκείνος απορρίπτει τη ΔΔΟ, τα μασά μονίμως για το θέμα.

Εάν όμως ο Νικόλας δεν ψεύδεται (και εδώ) και δεν θέλει όντως διχοτόμηση, τη «δεύτερη καλύτερη λύση» που έλεγε και ο Τάσσος, τότε γιατί να... στηριχθεί πάνω του το έθνος;

Για να φέρει μια λύση με την οποία η άλλη βγάζει μεγαλύτερες τσούννες από ό,τι λ.χ. όταν βλέπει τον Στυλιανίδη;

Βεβαίως ο Νικόλας λέει ό,τι θέλει, τάχα, ΔΔΟ με το ορθό περιεχόμενο. Δηλαδή, με τα λόγια της καμένης (μελλοντικά για την Ένωση) και καταδιωκόμενης από τη ΜΙΤ, την ΜΙ6, τη Σιν Μπετ και τη CIO (της Ζιμπάμπουε) αλλά μόνο επί κυπριακού εδάφους, ο Νικόλας θέλει τη «χειρότερη μορφή διχοτόμησης» αλλά με το ορθό περιεχόμενο!

Και για αυτό είναι που το έθνος, λέει η μοναδική πολιτικός την οποία μπορεί κανείς να αποκαλεί απατεώνισσα άφοβα με βάση τα δικά της λεχθέντα (πριν τις εκλογές όταν είπε πως «δεν θα ξεγελαστεί ο ψηφοφόρος» και «θα ξέρει πριν την κάλπη» αν θα γυρίσει ή θα μείνει στας Ευρώπας αλλά τελικά δεν του είπε ποτέ), το έθνος λοιπόν πρέπει να στηριχθεί πάνω του.

Διότι θέλει «τη χειρότερη μορφή διχοτόμησης». Αλλά με το ορθό περιεχόμενο.

Είναι ολοφάνερο «Ελληνίδες και Έλληνες!». Η μόνη εξήγηση στο οξύμωρον του πράγματος είναι πως το κλειδί βρίσκεται στο «ορθό».

Ολοφάνερα! Μιλάμε για μια συμμαχία του πατριωτισμού του ορθού. «Ομπρός λοιπόν!». Αν και, του ορθού και ομπρός, κάπως δύσκολο. Του ορθού όμως είναι σίγουρα.

Όπως και ο γκράντε πατριωτισμός πολλών οι οποίοι για να δανειστώ τα λόγια της Φλαμπελένης δεν είναι «ιδεολόγοι οραματιστές», γίνονται «παράσιτα της εξουσίας», «ταξιδεύουν με σημαία ευκαιρίας» και δεν τους «φοβάται το διεφθαρμένο κατεστημένο».

Αν η ίδια φοβάται κάτι πέρα από τις μυστικές υπηρεσίες που την καταδιώκουν - μόνο επί κυπριακού εδάφους; Δεν ξέρω. Το μόνο βέβαιο είναι πως δεν ντρέπεται. Αυτό ποτέ. Ω, ναι. Είναι ανεξάντλητα εξωστρεφής!

Υστερόγραφο: Kερασάκι. Πάντα στο τέλος. Με δεδομένη την ασέλγεια της στον Σικελιανό, το «επάνω σου ακουμπάει όλο το Έθνος» στον Νικόλα, εκλάπη αναμφίβολα από τη ρήση του Σικελιανού στην κηδεία του Παλαμά. Δεδομένου όμως ότι εκείνο ήταν «απάνω σ’ αυτό το φέρετρο ακουμπά όλη η Ελλάδα», πολύ κολακευτικό δεν το λες. Φέρετρα, τάφοι, κεκονιαμένοι και μη, κ.λπ... Μακριά Νικόλα μου. Μακριά!


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Σε γνωρίζω από τη γεύση / του Εκμέκ την τρομερή

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 10:05 (τελευταία ενημέρωση 10:05)

ΑΠΟΨΗ

Κυπριακό: Είτε λύση, είτε κρίση

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 14.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Δεν γκρεμίζουμε τα τείχη, ανοίγουμε πόρτες

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 14.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή