Η ψυχή σου στην κόλαση, Κύπρος

ΑΠΟΨΗ /ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Έκλεισαν τον δρόμο για την τροχαία. Ετοιμάζονται να γιορτάσουν. Τι; Την 15η Ιουλίου. Έγραψαν έπος, έπος! Νυχτώνει, αλλά ακόμα είναι ζέστη.

Ακριβώς την ώρα που άρχιζα να γράφω αυτό το άρθρο, έξω ξέσπασε ένας θόρυβος από φωνές που έλεγαν «ο Αλλάχ είναι μεγάλος». Μπροστά στην πόρτα της πρεσβείας της Τουρκίας έστησαν μια σκηνή. Έκλεισαν τον δρόμο για την τροχαία. Ετοιμάζονται να γιορτάσουν. Τι; Την 15η Ιουλίου. Έγραψαν έπος, έπος! Νυχτώνει, αλλά ακόμα είναι ζέστη. Και γράφω αυτό το άρθρο κάτω από τους ήχους τού «Πεθαίνω Τουρκία μου, πεθαίνω». Προστέθηκε άλλη μια εθνική επέτειος στις γιορτές μας. Γιορτή είναι και η 15η Ιουλίου και η 20ή Ιουλίου. Στον δε νότο, στο άλλο μας μισό, είναι και οι δύο μέρες πένθους. Ενώ εκείνοι πάνε από το ένα πένθος στο άλλο, εμείς πηγαίνουμε από τη μια γιορτή στην άλλη σε αυτό τον σάπιο και βρομισμένο κόσμο. Έχουμε και πολλές γιορτές, μην τις ματιάσω! Κάποτε νιώθω ότι βρίσκομαι στη Νότιο Κορέα και κάποτε στη Σαουδική Αραβία. Αλλά σίγουρα όχι στην Κύπρο. Κύπρος, αχ Κύπρος. Ακόμα δεν μπόρεσες να διορθωθείς. Πέρασαν από εδώ πολιτισμοί χιλιάδων χρόνων, αλλά δεν πήρες απολύτως τίποτα απ’ αυτούς. Είσαι ρατσιστής. Φασίστας. Ακόμα είσαι φετιχιστής της σημαίας και των εμβατηρίων. Λες τραγούδια είτε για ήρωες είτε για πεσόντες. Και τώρα πρόσθεσες σε αυτά και τους θρησκευτικούς ύμνους. Τουλάχιστον ας ήσουν διπλοπρόσωπος. Χίλια πρόσωπα έχεις. Νησί που καταλύεις τις αγάπες μου και υποδαυλίζεις το μίσος μου. Είμαι βέβαιος ότι και η Κρήτη και η Ρόδος έχουν πολύ περισσότερα ποιήματα από εσένα. Και η Σαρδηνία. Και η Σικελία. Η Σικελία που είδε διάφορα είδη συμμοριών. Αλλά εσύ δεν έχεις καν τόση δικαιοσύνη όση ο Δον Κορλεόνε. Μου άφησες πολύ λίγα πράγματα για να μπορώ να σε αγαπώ. Αν δεν υπήρχαν τούτα τα βουνά. Τούτες οι θάλασσες. Τούτοι οι ελαιώνες, οι χαρουπιές, οι λεμονιές. Τούτη η μυρωδιά του θυμαριού, του γιασεμιού και του φουλιού. Δεν ξέρω ποιο πράγμα σου θα αγαπούσα. Αν δεν υπήρχε ο Άγιος Ιλαρίωνας, το Βουφαβέντο και η Καντάρα. Πού θα ανέβαινα για να καθαρίσω από τη βρομιά των πόλεών σου; Προτιμώ να ακούω τα τζιτζίκια παρά τις ομιλίες τους. Να ακούω τα έπη των ληστών της Πάφου αντί να ακούω το έπος των χιλίων και ενός προσώπων. Αλλά δεν μπορώ να το εξηγήσω σε κανέναν. Πώς ενώ ήταν δική μας αυτή η χώρα, έπαψε ξαφνικά να είναι δική μας. Ε εσείς κουρασμένοι αγωνιστές του Unite Cyprus. Τουλάχιστον εσείς πέστε μου, εξηγήστε μου. Πότε γίναμε Αλεξανδρέττα; Πότε γίναμε Άδανα; Από πότε κατέκτησαν τους δρόμους και τις πλατείες μας αυτές οι κραυγές «ο Αλλάχ είναι μεγάλος»; Σε αυτή την πλατεία κανένας δεν φωνάζει «Πεθαίνω Κύπρος μου, πεθαίνω». Φωνάζουν «Πεθαίνω Τουρκία μου, πεθαίνω»! Ενώ εσύ φίλε στήνεις τραπέζια με μεζέδες, καπήρες, ελιές και ψητό χαλλούμι. Βάζεις και ένα ρακί δίπλα φίλε. Και το μόνο που σου απέμεινε είναι να καυχιέσαι ότι «είμαι Κυπραίος».


Αν κάποιος είναι περίεργος για το πώς ένας παράδεισος μετατρέπεται σε κόλαση, να διαβάσει για εμάς. Την ιστορία μας. Να κοπιάσει εδώ σε εμάς, αν κάποιος είναι περίεργος να μάθει πώς ένα νησί λούζεται απ’ άκρου εις άκρον με αίμα, γιατί τα οστά που γίνονται λίπασμα στους ομαδικούς τάφους δίδουν ζωή στα σουτζούκια και γιατί βάφτηκε η μεγαλύτερη σημαία του κόσμου στα βουνά. Ε κακότυχο νησί, που το ένα σου μάτι γελάει τον Ιούλιο και το άλλο κλαίει. Πώς θα διορθωθείς στο εξής με αυτό το καημένο σου το χάλι. Ούτε τους δολοφόνους της 15ης Ιουλίου τιμώρησες, ούτε τους δολοφόνους της 20ής Ιουλίου. Τι άλλο είσαι εκτός από συνεργός σε ένα έγκλημα; Ας βγάλουμε τον Ιούλιο από τα ημερολόγιά μας και ας τον πετάξουμε. Να μην μας χτυπήσει ξανά την πόρτα. Ούτε στο Μοντ Πελεράν ούτε στο Κραν Μοντανά να πάμε ξανά. Αν δεν έχουν απομείνει κάποιοι που να μπορούν να χτίσουν την ειρήνη κάτω από τα τσαμπιά του μαύρου σταφυλιού. Αν έφυγαν όσοι θα μπορούσαν να ακουμπήσουν στη ρίζα μιας αιωνόβιας ελιάς και να τραγουδήσουν όλοι μαζί. Μας αξίζει γιουχάισμα. Αν οι πλατείες έμειναν σε όσους λένε «Πεθαίνω Τουρκία μου, πεθαίνω» εν μέσω των κραυγών «ο Αλλάχ είναι μεγάλος» και σε εμάς έχει μείνει το να παρηγορούμαστε με μια καπήρα και ένα χαλλούμι. Αξίζουμε γιουχάισμα. Μην στέκεσαι καθόλου, σήκω και φύγε από πάνω μου. Η ψυχή σου στην κόλαση Κύπρος!

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Η Παροικία των Μαννών κλειδώνει. Οι υπόλοιποι πώς;

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 21.09.2017

ΑΠΟΨΗ

Αρκεί μόνος κι ένας Παύλος;;

Πολίτης News, 21.09.2017

ΑΠΟΨΗ

Πιο πολύ αγάπησες τους δολοφόνους, τους ληστές και τους πλαστογράφους

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 21.09.2017

Επιστροφή
στην αρχή