Η πορεία του Ταγίπ Ερντογάν ως Πρωθυπουργός της Τουρκίας

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΔΙΕΘΝΗ
Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, εξελέγει για τρεις συνεχόμενες θητείες στον Πρωθυπουργικό θώκο του Τουρκικού κράτους. Τα έργα και ημέρες του.

Όταν το 1998 το φονταμενταλιστικό Κόμμα Ευημερίας κηρύχθηκε αντισυνταγματικό, καθώς απειλούσε ευθέως το κοσμικό κράτος της Τουρκίας, ο Ερντογάν μετατράπηκε σε φλογερό ομιλητή κατά της θρησκευτικής καταπίεσης. Με τις σχέσεις του με τον Ερμπακάν να πνέουν τώρα τα λοίσθια, ίδρυσε το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) τον Αύγουστο του 2001 και στις εκλογές του 2002 το κόμμα του απέσπασε τα 2/3 σχεδόν της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας! Θρησκευτικός μέντορας του έγινε εκείνη την περίοδο ο Φετουλάχ Γκιουλέν.
Αν και ο ίδιος δεν μπορούσε ακόμα να αναλάβει το ύπατο αξίωμα, καθώς ίσχυε η συνταγματική απαγόρευσή του για άσκηση πολιτικών καθηκόντων εξαιτίας της καταδίκης του. Πρωθυπουργός έγινε ο πιστός του σύμμαχος Αμπντουλάχ Γκιουλ, αν και δεν θα μακροημέρευε, καθώς το Ανώτατο Δικαστήριο της Τουρκίας είδε νοθεία στις εκλογές και προκήρυξε νέα αναμέτρηση για τον Μάρτιο του 2003. Μέχρι τότε ο πρόεδρος του ισλαμικού ΑΚΡ Ερντογάν ήταν αποδεσμευμένος από την απαγόρευση κι έτσι διαδέχθηκε στον Γκιουλ στη νέα εκλογική νίκη του σχηματισμού του.
 
Η ευρύτατη εκλογική επικράτηση του Ερντογάν θα επαναληφθεί το 2007 και το 2011, οδηγώντας σε τρεις συναπτές πρωθυπουργικές θητείες, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν από κοινωνικό συντηρητισμό και φιλελεύθερες οικονομικές πολιτικές.
Αυτοπροσδιοριζόμενος ως «συντηρητικός δημοκράτης», ο νέος ισχυρός άντρας της Τουρκίας αποφάσισε από την πρώτη στιγμή να τα βάλει με τον εγγυητή της κοσμικής τάξης της χώρας, τον παντοδύναμο στρατό και τους επιτελείς του, οι οποίοι είχαν ήδη παρεμβληθεί τέσσερις φορές στην πολιτική ζωή του τόπου για να αναχαιτίσουν την ισλαμιστική επιρροή των ηγετών.
Η μακροχρόνια μάχη του Ερντογάν με τους στρατηγούς κλιμακώθηκε στα 11 αυτά χρόνια του πρωθυπουργικού του θώκου και κατέληξε τελικά σε θρίαμβο το 2013, όταν υψηλόβαθμοι αξιωματικοί της στρατιωτικής ελίτ ήταν μεταξύ των 17 ανθρώπων που καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη για τη συνωμοσία ανατροπής του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στην περιβόητη υπόθεση Εργκένεκον. Εκατοντάδες ακόμα αξιωματικοί πέρασαν από δίκη, όπως και δημοσιογράφοι και πολιτικοί υπέρμαχοι του κοσμικού κράτους, με την πολύκροτη υπόθεση του 2011 να καταλήγει στην παραίτηση των κεφαλών Στρατού Ξηράς, Ναυτικού και Πολεμικής Αεροπορίας.

Ο Ερντογάν έδειξε τη δύναμή του και περιόρισε τη σκιώδη εξουσία των Ενόπλων Δυνάμεων, αν και η υπόθεση είχε την οσμή σκανδάλου, με πολλούς να κατηγορούν τον πρωθυπουργό για δικαστική χειραγώγηση με σκοπό να σωπάσει μια και καλή τους πολιτικούς του αντιπάλους μέσω χαλκευμένων κατηγοριών. Οι υποστηρικτές του χαιρέτισαν πάντως τη θριαμβευτική του νίκη κατά του παντοδύναμου στρατού, των φρουρών του κοσμικού κράτους που δημιούργησε άλλοτε ο Κεμάλ Ατατούρκ.
Ο Ερντογάν αρνήθηκε από την αρχή σθεναρά ότι ήθελε να επιβάλει τις ισλαμικές αξίες στο κοσμικό κράτος, αν και πάντα καλούσε τους υποστηρικτές του να εκδηλώνουν δημόσια τα θρησκευτικά τους πιστεύω. Το μήνυμά του υιοθετήθηκε ευρέως στα βάθη της Ανατολίας, στην παραδοσιακή δεξαμενή των ψηφοφόρων του AKP δηλαδή. Από δω έλκει την καταγωγή του το προσωνύμιο «σουλτάνος», που παραπέμπει στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, χαρακτηρισμός που υιοθετήθηκε μάλιστα από τους ίδιους τους ψηφοφόρους του, καθώς ήταν τιμητικός.
Τον Οκτώβριο του 2013, ο Ερντογάν απέσυρε την κρατική απαγόρευση κατά της μουσουλμανικής μαντίλας στα κρατικά ιδρύματα (με εξαίρεση τα δικαστήρια, τον στρατό και την αστυνομία), δίνοντας τέλος σε έναν περιορισμό δεκαετιών. Πλέον οι φόβοι για μετατροπή της κοσμικής Τουρκίας σε ισλαμικό χαλιφάτο αναβίωσαν με πρωτόγνωρη δυναμική, τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας. Η Πρώτη Κυρία της Τουρκίας εμφανίζεται εξάλλου στις επίσημες συναντήσεις με ξένους ηγέτες πάντα με τη μαντίλα, όπως και η σύζυγος του μακροχρόνιου συνεργάτη του Αμπντουλάχ Γκιουλ.
Οι ισλαμιστικές φιλοδοξίες του Ερντογάν απαθανατίστηκαν σε πολλές ακόμα προσπάθειες, όπως στην αποτυχημένη εκστρατεία του για την ποινικοποίηση της μοιχείας και την επίσης αποτυχημένη σταυροφορία του για τη δημιουργία ζωνών που θα απαγορευόταν το αλκοόλ.
 Ο Ερντογάν περιόδευσε εκτεταμένα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ διασκεδάζοντας τις φήμες για τα αντιδυτικά αισθήματά του και προώθησε την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, την ίδια στιγμή που τον Οκτώβριο του 2003 θέλησε να πάρει μέρος στην εισβολή της Αμερικής στο Ιράκ ως τοποτηρητής της ειρήνης στην περιοχή.

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Επόμενο άρθρο:

Αφιέρωμα

Όταν ο Ταγίπ Ερντογάν εκλέγεται Δήμαρχος Κωνσταντινούπολης

Τα πρώτα βήματα του Ερντογάν ως ένα πολιτικό πρόσωπο που τυγχάνει αναγνωρισημότητας ήσαν εντυπωσιακά και η άνοδός του ραγδαία, αφού έκανε και φυλακή

05 / 06
Επιστροφή
στην αρχή