Η πολλή ευτυχία μας..Της Θεανώς Καλαβανά

ΑΠΟΨΗ /ΕΠΙΛΟΓΕΣ

Δυστυχώς, η ερμηνεία της ευτυχίας μας αντανακλάται στην παιδεία μας. Είμαστε, ούτε λίγο ούτε πολύ, ο καθυστερημένος λαός της Ευρώπης...

Σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο, 78% των Κυπρίων δηλώνουν ευτυχισμένοι! Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι θεωρούν ότι η ζωή είναι δίκαιη αλλά δεν παύουν να έχουν ανησυχίες για το δικαστικό σύστημα, τις πολιτικές αποφάσεις και τις εισοδηματικές ανισότητες. Εμείς, αν και όπως φαίνεται, δίνουμε χαμηλά ποσοστά ικανοποίησης στα πιο πάνω, εντούτοις πλημμυρίζουμε από ευτυχία! Βέβαια, στο Ευρωβαρόμετρο ένα πράγμα που έκανε ευτυχισμένους τους Κύπριους ήταν το γεγονός ότι συγκρίναν το παρόν τους, σε διάφορους τομείς, με το τι συνέβαινε πριν από 30 χρόνια (π.χ. τις ίσες ευκαιρίες πριν 30 χρόνια). Οπόταν η συνειδητοποίηση ότι η παρούσα κατάσταση είναι καλύτερη συγκριτικά με πριν από 30 χρόνια τούς έκανε να αισθάνονται ευτυχισμένοι. Αντί δηλαδή να αξιολογούμε τι βιώνουμε σήμερα συγκριτικά με τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη…

Δυσκολεύτηκα να ερμηνεύσω αυτή μας την ευτυχία και προβληματίστηκα πολύ.

Το 2013 όταν ξεκίνησε η οικονομική κρίση στην Κύπρο, αυξηθήκαν οι πωλήσεις τριών αγαθών: της μπίρας, του κρέατος και των κάρβουνων. Ο Κύπριος μείωσε τις εξόδους του, αύξησε τις σούβλες και την μπίρα και ήταν ευτυχισμένος. Τώρα θα του πάρουν το σπίτι οι τράπεζες, θα πάει να νοικιάσει ένα διαμέρισμα, θα συνεχίσει να ψήνει σούβλα στο παρκινγκ της πολυκατοικίας ή στη βεράντα του και θα δηλώνει ευτυχισμένος. Δεν μπορεί, όμως, η ευτυχία μας να έχει τόσο μικρό εύρος, να έχουμε, δηλαδή, την ψευδαίσθηση ότι είμαστε ευτυχισμένοι επειδή νομίζουμε ότι είμαστε υγιείς, έχουμε χρήματα να πίνουμε καφέ στις καφετέριες και μπορούμε να κάνουμε τις σούβλες μας τις Κυριακές. Η ευτυχία έχει τεράστιο εύρος και ως Ευρωπαίοι πολίτες η ευτυχία μας θα έπρεπε να βασίζεται στην ουσιαστική ποιότητα της ζωής μας, στην οποία θα έπρεπε να συμβάλει στον μέγιστο βαθμό το κράτος και όχι μόνο ό,τι κάνει ο καθένας μας ξεχωριστά.

Για να δικαιούμαστε να δηλώνουμε ευτυχισμένοι ως λαός, θα έπρεπε να μπορούμε να απολαμβάνουμε πολλά πράγματα που σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη είναι δεδομένα, με κυριότερο την επιστροφή των φόρων πίσω στους πολίτες υπό τη μορφή υπηρεσιών και όχι μόνο. Για παράδειγμα, για να είμαστε ευτυχισμένοι θα έπρεπε να απολαμβάνουμε την αποτελεσματική εξυπηρέτησή μας στις διάφορες υπηρεσίες, την απλούστευση και επίσπευση διαδικασιών, ένα αποτελεσματικό σύστημα υγείας χωρίς λίστες αναμονής με υψηλή παρεχόμενη φροντίδα, θα έπρεπε να έχουμε πεζοδρόμια να περπατάμε, πάρκα να χαλαρώνουμε ή να γυμναζόμαστε, χώρους πρασίνου, μουσεία, πλατείες, καλό οδικό σύστημα. Θα έπρεπε να σεβόμαστε την τρίτη ηλικία δημιουργώντας πολλά ολοήμερα κέντρα απασχόλησης, ομορφότερα σχολεία, σωστότερη παιδεία, ίσες ευκαιρίες, σεβασμό στη διαφορετικότητα και πάνω από όλα ειρήνη στο νησί μας. Αν τα είχαμε όλα αυτά, θα δήλωνα, τότε, πρώτη την ευτυχία μου!

Δυστυχώς, η ερμηνεία της ευτυχίας μας αντανακλάται στην παιδεία μας. Είμαστε, ούτε λίγο ούτε πολύ, ο καθυστερημένος λαός της Ευρώπης και λυπάμαι που το θέτω έτσι. Πολλά ευρωπαϊκά κράτη έχουν ιστορία πάνω από 400 χρόνια, πανεπιστήμια και ανάπτυξη που εμείς ξεκινήσαμε δειλά να βιώνουμε τα τελευταία 50 χρόνια. Θέλουμε πολλή δουλειά για να αποβάλουμε την ευτυχία του πρόσκαιρου και εφήμερου και να ασχοληθούμε με την ουσία των πραγμάτων. Πώς από μια πόρνη πολυτελείας της Μεσογείου θα μεταμορφωθούμε σε καθωσπρέπει κυρία των σαλονιών με τα πιάνα της και τις τέχνες της, ένας Θεός ξέρει….

Τι μας κάνει τελικά ευτυχισμένους;

Μια σούβλα και η προσαρμογή μας στις απαιτήσεις του εκάστοτε ξένου που αγοράζει τη γη μας και που τον «γαλεύκουμε» βαφτίζοντας αυτή μας την πράξη ως την τέλεια φιλοξενία…

 

* Η μοναδική λογική ερμηνεία για αυτήν την πλαστή ευτυχία είναι ο αριθμός του δείγματος. Στην έρευνα πήραν συνεντεύξεις από 502 Κύπριους, επομένως το 78% του 502 είναι περίπου 393 Κύπριοι. Λογικό, επομένως, στις τόσες χιλιάδες που είμαστε να υπάρχουν και 393 πλάσματα ευτυχισμένα.

 

 

 


Επιστροφή
στην αρχή