Η πολιτική σκηνή μετά το deal του Συνεργατισμού

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Πού στέκουν ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ και γιατί ο Νικόλας φαίνεται ότι κέρδισε στα σημεία; Τι παρακαταθήκη άφησε αυτή η ψηφοφορία για το ΑΚΕΛ;

Πολιτικά ομιλούντες, θα μπορούσε να σημαίνει κάτι περισσότερο από μια συμπόρευση στη Βουλή η κοινή ψήφος ΔΗΣΥ –ΔΗΚΟ την περασμένη Κυριακή στη Βουλή για τις εγγυήσεις της πώλησης του Συνεργατισμού και τις εκποιήσεις; Τι παρακαταθήκη άφησε αυτή η ψηφοφορία για το ΑΚΕΛ; Έχει ελπίδες να διασωθεί οτιδήποτε από τον Ενδιάμεσο χώρο μετά από αυτή τη σημαντική ψηφοφορία;

 

Κάποιοι ήδη άρχισαν να κάνουν λόγο για μεγαλεπήβολα σενάρια. Aς παραμείνουμε ωστόσο προσγειωμένοι στην ψηλάφηση κάποιων ευδιάκριτων δεδομένων.

 

  • Πρώτον, παρά τις επιμέρους διαφωνίες τους, είναι σαφές ότι ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ επαναβεβαίωσαν τις ιδεολογικά κοινές τους θέσεις στην οικονομία και ότι σε αυτό το πεδίο μπορούν να συνεργάζονται. Το δίδυμο Αβέρωφ- Νικόλα δοκιμάστηκε και φαίνεται ότι αντέχει εδώ και μια δεκαετία. Όταν, δηλαδή, από κοινού ασκούσαν αντιπολίτευση επί διακυβέρνησης Χριστόφια, όταν συνεργάστηκαν για να περάσει το μνημόνιο του 2013 και βεβαίως όταν την περασμένη Κυριακή, απορρίπτοντας στο σύνολό τους τις τροπολογίες που είχαν υποβληθεί, υπερψήφισαν τις νέες νομοθεσίες για τις εκποιήσεις.
  • Ο Ενδιάμεσος χώρος, όπως διαφάνηκε από τη διασπορά των ψήφων του σε ένα κορυφαίο θέμα για τη χώρα μας, πολιτικά μάλλον έβαλε τίτλους τέλους, μαζί με την εκκαθάριση του Συνεργατισμού. Η ΕΔΕΚ, οι Οικολόγοι, η Αλληλεγγύη και η Συμμαχία χάθηκαν μέσα στους τίτλους των δικών τους τροπολογιών, ή επιλεκτικά συμπορεύτηκαν με το ΑΚΕΛ. Ο Νικόλας στη συγκεκριμένη περίπτωση σήκωσε τη λευκή σημαία του πολεμικού ναυτικού, ανέκτησε πρωτοβουλία κινήσεων, ξανάδωσε στο ΔΗΚΟ τον ρυθμιστικό του ρόλο, και βεβαίως πήρε μόνος του «τη δόξα της νίκης», διατηρώντας ταυτόχρονα το δικαίωμα να κρίνει τους πάντες. Αυτό ήταν μέρος του deal με τον Αναστασιάδη.

 

Το ΑΚΕΛ

 «Το ΑΚΕΛ κατέθεσε τις θέσεις του με σοβαρότητα στη Βουλή», αλλά δεν μπήκε σε ακρότητες, σύμφωνα με στέλεχος της Αριστεράς. Στην πραγματικότητα αυτό που συνέβαινε ήταν ότι στα έδρανα «μπορούσε κάποιος να διακρίνει μια τεράστια αμηχανία». Κανένας από τους ομιλητές του δεν έδειχνε σιγουριά όταν διαφωνούσε με το νέο πλαίσιο, κανένας δεν έδειχνε πειστικός «ότι είχε σοβαρό πλάνο Β να αντιπροτείνει». Απεναντίας, όλοι γνώριζαν, με βάση την τροπή που πήραν τα πράγματα, ότι αν για μια στιγμή ο ΔΗΣΥ και το ΔΗΚΟ έβγαιναν από την αίθουσα και τους έλεγαν ψηφίστε ό,τι θέλετε, μετά δυσκολίας θα πατούσαν το κουμπί της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Οι προηγούμενες μέρες εξάλλου υπήρξαν καταλυτικές σε ό,τι αφορά την κοινή αριστερή γνώμη, την οποία εξέφρασε με έντονο τρόπο με τη διαφωνία του ο βουλευτής του κόμματος ο κ. Μουσκάλλης. Χιλιάδες μέλη του ΑΚΕΛ, χιλιάδες νοικοκυραίοι, έβλεπαν με τρόμο τον κίνδυνο να χάσουν τις καταθέσεις τους, οι οποίοι μετέφεραν με τη σειρά τους τεράστια πίεση στους βουλευτές του κόμματος. Και σαν να μην έφτανε αυτό, αυτούς τους αριστερούς νοικοκυραίους, αλλά και στο σύνολο των πέραν των 300.000 καταθετών του Συνεργατισμού, επιχείρησε να καλύψει μέσα από την ομιλία του ο Αβέρωφ Νεοφύτου. Με λίγα λόγια, η ψήφιση του πλαισίου στη Βουλή την περασμένη Κυριακή στην πραγματικότητα δεν πρόσθεσε κανέναν πόντο στο ΑΚΕΛ. Απεναντίας, εμπέδωσε την άποψη ότι το ΑΚΕΛ δεν έχει αφήγημα στην οικονομία και ότι δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε αυτό το κόμμα στη διαχείριση των οικονομικών της χώρας μαζί με τον Περδίκη των Οικολόγων και διάφορους άλλους συνοδοιπόρους αριστεριστές που κραυγάζουν κυρίως μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

 

Το ΔΗΚΟ

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος διά της ψήφου του στη Βουλή, πέραν από τη διαβεβαίωση της κεντροδεξιάς ιδεολογικής του συνέπειας περί τα οικονομικά, επιχείρησε ένα come back προς την κυπριακή οικονομική ελίτ ότι δεν είναι το «οργισμένο νιάτο» της προεκλογικής περιόδου των προεδρικών. Έστειλε το μήνυμα ότι «μπορείτε να στηριχτείτε και σε μένα σε ό,τι αφορά την οικονομία». Διότι, ας μην έχουμε αυταπάτες, το μεγάλο παιχνίδι που παίχτηκε την περασμένη Κυριακή δεν ήταν κατά πόσο θα περάσει η συνεργασία Συνεργατισμού-Ελληνικής, αλλά κατά πόσον θα επιβίωνε το τραπεζικό σύστημα της χώρας.   

 Κάποιοι λένε βέβαια ότι το deal με τον Αβέρωφ μπορεί να πηγαίνει πιο μακριά. Π.χ. βουλευτικές, προεδρία της Βουλής, προεδρικές του 2023. Αυτό που άμεσα ενδιαφέρει βέβαια τον Νικόλα Παπαδόπουλο είναι άλλο. Πώς θα μείνει ανεπηρέαστος από την επερχόμενη  Δημοκρατική Παράταξη του Μάριου Καρογιάν το ερχόμενο φθινόπωρο. Για να το πετύχει αυτό θα ήθελε περισσότερη πρόσβαση στην εξουσία και στους θεσμούς. Θέσεις π.χ. σε ημικρατικούς, θέσεις στο Δημόσιο, θέσεις–λάφυρα με λίγα λόγια, που η παλιά πολιτική σχολή και η παλαιάς κοπής εξουσία της χώρας μπορεί να του προσφέρει.

 

ΔΗΣΥ-ΑΒΕΡΩΦ

Το deal της περασμένης Κυριακής, ως σύλληψη και εκτέλεση μπορεί να εκλειφθεί ως μια επιτυχία του ΔΗΣΥ και δη του ηγέτη του Αβέρωφ Νεοφύτου. Ο Αβέρωφ δικαίως κέρδισε όλα τα προηγούμενα χρόνια την καλή ή κακή φήμη ότι εκπροσωπεί την άρχουσα οικονομική τάξη της χώρας. Την περασμένη Κυριακή διά της ομιλίας του στη Βουλή έκανε άνοιγμα στην εναπομείνασα μεσαία τάξη της χώρας. Θέλησε να εμφανιστεί ως ο champion των νοικοκυραίων, των καταθετών και εν γένει των ανθρώπων που είναι σωστοί στις υποχρεώσεις τους έναντι του κράτους.  

Ο ηγέτης του ΔΗΣΥ εργάστηκε μεθοδικά για να φέρει σε πέρας έναν μεσοπρόθεσμο σχεδιασμό, που δεν ήταν μόνο οικονομικός. Στο οικονομικό κομμάτι θα μπορούσε κανείς άνετα να υποστηρίξει ότι εκ των πραγμάτων έπρεπε να υπάρξει μια τραπεζική συγχώνευση. Είτε ο Συνεργατισμός θα έπρεπε να απορροφήσει τη μικρότερη Ελληνική και να ιδιωτικοποιηθεί, είτε η Ελληνική να πάρει το καλό κομμάτι του Συνεργατισμού και να μετατραπεί σε μια υγιή τράπεζα. Η πλάστιγγα έγειρε, και με ευρωπαϊκή συγκατάθεση, στο δεύτερο μισό του 2017 εναντίον του Συνεργατισμού.

Θα μπορούσε βέβαια να υπάρξει καλύτερο deal για τη συγχώνευση αυτή αν δεν υπεισέρχονταν και κομματικές αντιπαλότητες. Για παράδειγμα, η πρόθεση του Χάρη Γεωργιάδη να μετακινηθεί στο Υπουργείο Εξωτερικών ή να διεκδικήσει την ηγεσία του ΔΗΣΥ. Το πρώτο bank run του Συνεργατισμού, μεσούσης της προεκλογικής για τις προεδρικές, προϊόν ψιθύρων εντός ΔΗΣΥ και δημόσιων δηλώσεων από το ΔΗΚΟ, στην ουσία εξουδετέρωσε τον υπουργό Οικονομικών από κάθε διεκδίκησή του.

Ο Αβέρωφ Νεοφύτου κέρδισε μια σημαντική μάχη και μπορεί να οικοδομεί στο εξής με αξιόπιστο τρόπο την εικόνα τού εν δυνάμει υποψηφίου Προέδρου για το 2023. Θα μπορούσε μάλιστα να έχει καλές πιθανότητες να κερδίσει αυτή τη μάχη αν το 2023 το παιχνίδι των προεδρικών παιχθεί με κομματικούς υποψηφίους.

Βεβαίως, για όσους σκέφτονται με τόσο μακρινό ορίζοντα, σύμφωνα με πολιτική πηγή, τα πράγματα πολύ πιθανό να μην εξελιχθούν κατά τρόπο προβλέψιμο. Η κυπριακή οικονομία διά της εξυγίανσης των τραπεζών σίγουρα μπορεί να ελπίζει σε καλύτερες μέρες, αλλά πάντα υπάρχουν και γεγονότα που σχεδόν πάντα επισυμβαίνουν. Το Brexit, μια αναμενόμενη αύξηση των επιτοκίων, μια νέα κρίση στην ευρωζώνη, η ρευστότητα στη Μέση Ανατολή, το προσφυγικό, μια επανέναρξη των διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό, είναι παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν, είτε θετικά είτε αρνητικά και την ίδια την οικονομία και την πολιτική κατάσταση στη χώρα μας.   

 

 


Επιστροφή
στην αρχή