Η Παιδεία, ο συνδικαλισμός και η Μεσαία τάξη

ΑΠΟΨΗ /ΣΦΑΙΡΙΚΑ

Σήμερα και με βάση το λαϊκό ισοζύγιο επιχειρημάτων ενώπιον της κοινής γνώμης, ουδείς πρόκειται να υποστηρίξει τους καθηγητές

Αν αφεθεί η κρίση στα της Παιδείας να οριστικοποιηθεί, αν δεν ανοίξουν δηλαδή τα σχολεία στις 10 Σεπτεμβρίου, η Κυβέρνηση θα αναγκασθεί να αναδιπλωθεί και να χάσει μια μάχη την οποία είχε όλα τα εχέγγυα τουλάχιστον να μην χάσει. Από την άλλη βέβαια αν απαξιωθεί και ταπεινωθεί ο συνδικαλισμός τα κοινωνικά παρεπόμενα και η λογική των άκρων θα ενισχυθεί έναντι της μεσότητας.

Σήμερα και με βάση το λαϊκό ισοζύγιο επιχειρημάτων ενώπιον της κοινής γνώμης, ουδείς πρόκειται να υποστηρίξει τους καθηγητές αν απαιτηθεί να εργαστούν μία η δύο ώρες εβδομαδιαίως παραπάνω. Αν βεβαίως δεν ανοίξουν τα σχολεία με αποτέλεσμα 100 και πλέον χιλιάδες μαθητές να παραμείνουν στα σπίτια τους, τότε και ο τελευταίος γονιός θα αρχίσει να βρίζει τον Πρόεδρο γιατί δεν έκανε κάτι.

Οπότε ο κ. Πρόεδρος οφείλει να δραστηριοποιηθεί λαμβάνοντας υπόψη ένα καίριο επικοινωνιακό λάθος στο οποίο η Κυβέρνηση του υπέπεσε. Προχώρησε δηλαδή, απαξιώνοντας το σοβαρό κεκτημένο του διαλόγου με τις συντεχνίες, το οποίο κεκτημένο είναι κάτι για το οποίο μπορεί να περηφανεύεται η Κύπρος, εξαγγέλλοντας μονομερώς αποφάσεις.  Αυτό το κεκτημένο του διαλόγου, θυμίζουμε, είναι αυτό που οδήγησε την χώρα μας μακριά από επικίνδυνες παλινωδίες την εποχή των μνημονίων. Όταν η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία παρέλυαν από τις απεργίες, η Κύπρος συζητούσε πολιτισμένα και κυρίως με διάθεση σύνθεσης, με αποτέλεσμα όλοι να δηλώνουν θαυμασμό γιατί βγήκαμε από το μνημόνιο σε χρόνο ρεκόρ.

Η ισχύς των συντεχνιών

Αυτό το κεκτημένο του διαλόγου, αποτελεί και την ισχύ των συντεχνιών της Κύπρου. Και ναι έχουν κάθε δικαίωμα να το συντηρήσουν και να το στηρίξουν. Ο σωστός συνδικαλισμός δεν έβλαψε ποτέ κανένα, αν έχει και κοινωνικό όραμα, κάνει δηλαδή και ένα βήμα πέρα από μισθούς και συντάξεις. Απεναντίας, διότι έτσι συνεισφέρει στη διαμόρφωση της πολιτικής κουλτούρας μιας χώρας.  Ειδικότερα βέβαια, αποτελεί αντίβαρο στην αυθαιρεσία της εργοδοσίας, είτε αυτή είναι κρατική ή ιδιωτική, και κυρίως προφυλάσσει από στρεβλώσεις του οικονομικού μας συστήματος. Μια στρέβλωση είναι πχ ότι το 28% των εργαζομένων στην Κύπρο αμείβεται με μισθούς κάτω των 1000 ευρώ. Πώς θα ζήσουν αυτοί οι συμπολίτες μας με τα ενοίκια στα ύψη (ας μην συζητούμε πλέον για ιδιόκτητη κατοικία από τα νέα ζευγάρια) με το κόστος ζωής απλησίαστο;

Βεβαίως δεν λείπουν σε αυτή την κοινωνία και οι αφελείς. Αφελείς είναι κάποιοι  υπάλληλοι του ιδιωτικού που φωνάζουν για τους μισθούς του δημοσίου. Γιατί δηλαδή ο πρώτος μισθός ενός πτυχιούχου στο Δημόσιο είναι 1800 ευρώ ενώ στον ιδιωτικό τομέα κινείται στα 700 ευρώ. Βρίζουν τους υπαλλήλους του Δημοσίου που αμείβονται λογικά και δεν φωνάζουν εναντίον των εργοδοτών τους στον ιδιωτικό τομέα που τους αμείβουν παράλογα χαμηλά. Ουδείς διαμαρτύρεται γιατί κάποιοι γίνονται ιλιγγιωδώς πλουσιότεροι και κάποιοι καταποντίζονται στη φτώχεια. Τα βάζουν ζηλόφθονα με όσους αμείβονται περισσότερο από τους ίδιους παραγνωρίζοντας το αυτονόητο. Ότι όταν η μεσαία τάξη γίνει μικρομεσαία τότε και οι ίδιοι θα πάνε ακόμα πιο κάτω.  

Το μήνυμα

Με λίγα λόγια ο κ. Πρόεδρος οφείλει αυτή την πολιτισμένη συντεχνιακή κουλτούρα να την διατηρήσει. Σε μια προσπάθεια να ενισχύσει τη μεσαία τάξη της χώρας μας η οποία κρατά τις κοινωνικές ισορροπίες και αποτρέπει τη διολίσθηση στη λογική των άκρων.  Έχει βέβαια κάθε δικαίωμα να μπει στο διάλογο με τις θέσεις της η Κυβέρνηση, μπορεί να εγείρει τα θέματα που επιθυμεί, αλλά σε μια δημοκρατία δεν μπορεί να επιβάλλει τις θέσεις της διά του αποφασίζουμε και διατάσσουμε. Αυτά σε άλλες χώρες. Όχι στη δική μας χώρα.

Περί λογιστικής

Κλείνοντας θα θέλαμε να στείλουμε ένα ισχυρό μήνυμα στον κ. Πρόεδρο το οποίο είναι μήνυμα ολόκληρης της Κοινωνίας μας. Το θέμα της Παιδείας στη χώρα μας δεν είναι μόνο λογιστικό. Οπότε ας βάλουν ξανά λουρί στο γενικό ελεγκτή αυτοί που τον αμόλησαν. Η συμπεριφορά του υποβαθμίζει το Δημόσιο Διάλογο και πλήττει χωρίς αιδώ το κύρος με το οποίο κάθε κοινωνία οφείλει να θωρακίζει τους δασκάλους της.

Η σωστή διαπίστωση ολόκληρης της Κοινωνίας είναι ότι η Παιδεία μας νοσεί, αλλά σίγουρα δεν νοσεί επειδή έχουν δοθεί στους εκπαιδευτικούς 2 ώρες υπευθύνου τμήματος. Νοσεί a fundamentis κύριε Πρόεδρε. Οπότε θέλουμε αλλαγές και μεταρρύθμιση προς όλες τις κατευθύνσεις. Το μοντέλο της παραγωγής άνεργων πτυχιούχων πανεπιστημίου έχει αποτύχει ολοκληρωτικά.       

 


Επιστροφή
στην αρχή