Οι παπάδες στα σχολεία σεργιανίζουν

ΑΠΟΨΗ /ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ

Ο Παπαχρίστος ο εξομολογητής των αμαρτωλών μαθητών είναι ένας από μας. Μπορεί να είμαι εγώ και συ. Όσο ανεχόμαστε τη δυσωδία.

Όποιος λοιπόν διαπαιδαγωγηθεί στην ερωτική τέχνη και μάθει να βλέπει σωστά τη μια μετά την άλλη τις διάφορες μορφές του ωραίου, όταν φθάσει στο τέρμα της ερωτικής μυσταγωγίας, θα αντικρίσει ξαφνικά ένα κάλλος αξιοθαύμαστο εκείνο ακριβώς το κάλλος χάριν του οποίου καταβλήθηκαν όλες οι προηγούμενες προσπάθειες [...] Αυτό το Ωραίο είναι κάτι αυθύπαρκτο, ενιαίο στη μορφή, αιώνιο, όλα τα άλλα ωραία πράγματα μετέχουν σ' αυτό με τέτοιον τρόπο, ώστε ενώ εκείνα γεννιούνται και πεθαίνουν, αυτό ούτε αυξάνεται ούτε μειώνεται ούτε υφίσταται την παραμικρή αλλαγή.

Πλάτωνος, Συμπόσιον 210e-211b.

 

Η ανάγνωση του Πλάτωνα διακόπτεται από τις ειδήσεις…

 

Και έχουν τον δικό τους ρόλο. Τον μυστικό. Όπως μυστικά στέλνονται από κάποιον για να ξορκίσουν το κακό από την ψυχή των οκτάχρονων παιδιών. Είναι η συμμορία του Αρχιεξορκιστή που ζει στην πλούσια σπηλιά του. Τα μαύρα ρούχα του σπάνια είναι μαύρα. Συνήθως είναι στολισμένα με το χρυσάφι των φτωχών. Και οι φτωχοί αυτοί τον καλούν με δεήσεις και δάκρυα και γόνατα μαυρισμένα απ' το σκύψιμο της μετανοίας. Σαν ποτέ να μην πέρασε απ' τον νου τους πως κάτι πάει λάθος. Μέσα στα σχολεία τι γυρεύει ο Παπαχρίστος ο εξομολογητής; Γιατί χρειάζεται ένα σύγχρονο εκπαιδευτικό ίδρυμα τον αγιασμό για να ξεκινήσει καλά η χρονιά του; Και ο αγιασμός αλήθεια, τι χρειάζεται τα σχολεία; Πού πήγε αυτή η γαμημένη ταπεινότητα που μας μάθαιναν; Ο παπάς μέσα στο σχολείο είναι μια εικόνα ευρωπαϊκά προϊστορική. Η διευθύντρια επιφανούς λυκείου της Λευκωσίας που κάνει παρατήρηση στον κύριο Μάνο επειδή δεν κάνει πρωινή προσευχή στα δεκαεφτάχρονα, είναι μια εντελώς ασεξουαλική εικόνα. Και όμως υπάρχει, είναι εκεί για να μας θυμίζει πάντα εμάς τους φτωχούς πως ο νόμος και η τάξη είναι ένα τίποτα μπροστά στον νόμο εκείνου. Που παρόλο που ζει στη στολισμένη σπηλιά, έχει από την άλλη τράπεζες και ξενοδοχεία και γη ατέλειωτη και βρομιά μεγάλη. Όπως ακριβώς ο Χριστός δηλαδή… Ο Παπαχρίστος ο εξομολογητής των αμαρτωλών μαθητών είναι ένας από μας. Μπορεί να είμαι εγώ και συ. Όσο ανεχόμαστε τη δυσωδία. Όσο δεν βλέπουμε το Ωραίο της παιδείας, την ερωτική οδό που οδηγεί στη γνώση…

 


Επιστροφή
στην αρχή