Η ουσία του Κυπριακού...Του Αντώνη Πολυδώρου

ΑΠΟΨΗ /NON SERVIAM
Δεν υπάρχει λογικός άνθρωπος που δεν αναγνωρίζει ότι για τη λύση του Κυπριακού δεν είναι αρκετή η συμφωνία μεταξύ των δύο κοινοτήτων

Μια ακόμα συζήτηση με φίλους, στελέχη νεολαίων κομμάτων του «ενδιάμεσου», για τις επικείμενες εξελίξεις στο Κυπριακό και τις προοπτικές λύσης, κατέληξε στις ευθύνες της Τουρκίας. Σε παρατήρησή μου ότι θα ήταν καλύτερα να αφήσουμε το παρελθόν και να επικεντρωθούμε στην ουσία, μού υπεδείχθη ότι η ουσία είναι η συνεχιζόμενη κατοχή. Πως ο λόγος που το πρόβλημα συνεχίζει να υφίσταται είναι επειδή στην πορεία μπήκαμε σε μια λογική που αναιρούσε αυτή την πραγματικότητα και αντιμετώπιζε το Κυπριακό ως θέμα δικοινοτικό. Και πως, αν θέλουμε κάποια στιγμή να φτάσουμε σε λύση, θα πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε αφελείς, να διδαχθούμε από το παρελθόν, να προσεγγίσουμε το Κυπριακό ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής, υιοθετώντας μια διαφορετική στρατηγική που θα θέτει την Τουρκία προ των ευθυνών της. Εκφράζοντας, παράλληλα, αμφιβολίες για τη χρησιμότητα επανέναρξης των συνομιλιών στη βάση που αυτές διεξάγονται σήμερα.

Πρόκειται για μια μόνιμη παραδοξότητα στη συζήτηση του Κυπριακού -το ίδιο πρόβλημα να προτάσσεται και ως η λύση- που δεν περιορίζεται στη δική μου παρέα ή σε συγκεκριμένες κομματικές νεολαίες, αλλά, διαχρονικά μονοπωλεί τον ευρύτερο δημόσιο διάλογο. Δεν πέρασαν άλλωστε παρά λίγες βδομάδες από τότε που με ανακοίνωσή του το κόμμα του ενδιάμεσου χώρου προέτρεπε τον Πρόεδρο να αντιμετωπίσει την ουσία του Κυπριακού, αντί να το προσεγγίζει ως δικοινοτικό ζήτημα, και εφημερίδα διερωτάται πώς οι ξένοι θα υπερασπιστούν τα δικαιώματά μας όταν εμείς οι ίδιοι τα αγνοούμε, προτάσσοντας την ανάγκη να επαναφέρουμε τη συζήτηση του Κυπριακού στην πραγματική της βάση, που είναι η τουρκική κατοχή.

Δεν υπάρχει λογικός άνθρωπος που δεν αναγνωρίζει ότι για τη λύση του Κυπριακού δεν είναι αρκετή η συμφωνία μεταξύ των δύο κοινοτήτων, αλλά απαιτείται και η συναίνεση της Τουρκίας. Όπως δεν υπάρχει λογικός άνθρωπος που θα ισχυριστεί ότι μπορεί να υπάρξει λύση χωρίς άρση της κατοχής. Πώς, όμως, αυτή η διαπίστωση αγγίζει την ουσία του Κυπριακού; Πώς αίρονται τα αποτελέσματα της εισβολής με την από μέρους μας αναγνώριση των τουρκικών ευθυνών; Και πώς η συνειδητοποίηση ότι το Κυπριακό είναι θέμα κατοχής οδηγεί στην επίλυσή του; Αν θεωρούμε ότι η Τουρκία δεν ενδιαφέρεται για λύση -όπως λέχθηκε (και πιθανόν να ισχύει)- τότε πώς, αν όχι αναγκάζοντάς την να τοποθετηθεί επί της ουσίας, δημιουργούμε προϋποθέσεις ξεκαθαρίσματος και αποφεύγουμε να χρεωθούμε ενδεχόμενο ναυάγιο (επιχείρημα που προτάσσουν κάποιοι ώστε να μην πάμε σε συνομιλίες); Αν πάλι θεωρούμε ότι επιθυμεί διευθέτηση του Κυπριακού ώστε να συμμετάσχει και αυτή ενεργά στο παιχνίδι της ενέργειας -όπως επίσης λέχθηκε- αυτό δεν είναι που υποτίθεται θέλαμε και επιδιώκαμε τόσο καιρό; Να αξιοποιήσουμε τις συγκυρίες ώστε να πειστεί η Τουρκία να συναινέσει σε μια διευθέτηση που θα αίρει τα δεδομένα που επέφερε η εισβολή και θα καθιστά την αναστροφή των επιπτώσεων της εφικτή;

Προφανώς και το παρελθόν μπορεί να είναι κεφαλαιώδες ως προς τη διαχείριση του μέλλοντος. Εδώ, όμως, οδηγηθήκαμε επειδή επιλέξαμε να αφήσουμε την Τουρκία στο απυρόβλητο, να μην την καταγγέλλουμε, ή επειδή επικεντρώσαμε όλες τις ενέργειές μας σε αυτό, αφήνοντας στο περιθώριο τον στόχο της λύσης; Επειδή δεν προβάλαμε αρκούντως ικανοποιητικά τις ευθύνες της ή επειδή τα διεθνή συμφέροντα την κατέστησαν από ένα σημείο και μετά έναν από τους σημαντικότερους διεθνείς παίκτες και αγοραστές; Επειδή υπήρξαμε ηττοπαθείς ή επειδή ποτέ δεν αντιληφθήκαμε το βάρος της χώρας στη διεθνή σκακιέρα; Οι πενταετίες Σπύρου Κυπριανού και Τάσσου Παπαδόπουλου -που σήμερα κάποιοι αναπολούν- ήταν εμπόδια για την Τουρκία ή της άνοιγαν δρόμους;

Αυτοί που σήμερα προτάσσουν την ανάγκη αλλαγής στρατηγικής και αναφέρονται σε αφελείς που παραγνωρίζουν την ουσία, θα άγγιζαν οι ίδιοι την ουσία αν έβαζαν στο τραπέζι το επιχείρημα ότι, αφού σήμερα οι συγκυρίες δεν μας ευνοούν, θα πρέπει να περιμένουμε. Αντιπαραβάλλοντας στα δεδομένα ρίσκα και τα όποια πιθανά κέρδη θεωρούν πως δυνατόν να πετύχουμε. Ή, αν ισχυρίζονταν ότι το σημερινό status quo -ακόμα κι αν σημαίνει οριστική διαίρεση- είναι καλύτερο από μια επώδυνη λύση και άρα ένα ρίσκο που οφείλουμε συνειδητά να πάρουμε. Δεν προτάσσουν όμως κάτι τέτοιο. Αντίθετα, καλούν τους υπόλοιπους να δουν την ουσία του Κυπριακού, χωρίς να αγγίζουν τη λύση. Μπορεί όμως η ουσία του οποιουδήποτε προβλήματος να είναι το ίδιο το πρόβλημα και όχι ο τρόπος επίλυσής του;

Αν από κάτι χαρακτηρίζεται η ρητορική της «πατριωτικής σχολής», όπως αυτοαποκαλείται, είναι η αδυναμία της να αγγίξει την ουσία. Διότι η ουσία βρίσκεται σε όσα η ομάδα αυτή αγνοεί. Πού είναι η επόμενη μέρα: Πώς επιτυγχάνεται η επίλυση του προβλήματος. Πώς κτίζεται η εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο κοινοτήτων, που είναι η μόνη που μπορεί να διασφαλίσει την επιτυχία της όποιας συμφωνίας. Δεν μπορεί να είναι η ουσία του προβλήματος το παρελθόν ή οι ευθύνες της κατοχής, όταν μάλιστα προβάλλονται ως προϋπόθεση για να μην προχωρούμε σε προσπάθειες αναίρεσής της. Ούτε μπορεί να είναι μόνο το δίκαιο, από τη στιγμή που αναγνωρίζουμε πως η διεθνής πολιτική λειτουργεί στη βάση συμφερόντων. Αλλά η ανάκτηση όσο το δυνατόν περισσοτέρων από αυτά που χάσαμε ως αποτέλεσμα ενός πολέμου στον οποίο ηττηθήκαμε. Αν η πάροδος του χρόνου λειτουργεί υπέρ ή εναντίον μας. Εάν η λύση είναι καλύτερη από τη μη λύση. Μόνο αν δούμε όσα χρόνια αγνοούμε θα αγγίξουμε την ουσία του Κυπριακού. Τότε μόνο ίσως αγγίξουμε και την επίλυσή του.

antopoly@cytanet.com.cy

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Κανένα παζάρι για την κάρτα

ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΜΑΝΩΛΗ, 17.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Το μυστηριώδες πορτρέτο του Μεσσία

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 17.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Φραγμό στις καταστροφικές ιδέες του Προέδρου

Πολίτης News, 17.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή