Η ώρα του Προέδρου Αναστασιάδη

ΑΠΟΨΗ /ΠΕΡΙΑΓΩΓΗ
Οι συνομιλίες ήδη φαίνεται να σκαλώνουν ενώ την ίδια στιγμή φαίνεται ότι το πολιτικό ενδιαφέρον έχει ήδη αρχίσει να μετατίθεται στις επόμενες εκλογές

Έχω κατά καιρούς αναφερθεί στον εκφυλισμό της διαδικασίας επίλυσης του Κυπριακού, στο ότι δηλαδή οι δικοινοτικές συνομιλίες έχουν δημιουργήσει ένα πλαίσιο αδιαλλαξίας, υποκρισίας, αλλά και ασυναρτησίας, στο οποίο μια αμοιβαία αποδεκτή λύση φαντάζει αδύνατη. Πριν από κάποιους μήνες, βεβαίως, η εικόνα ήταν διαφορετική και λίγο μετά την ανάδειξη του Μουσταφά Ακιντζί στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων, περιέγραφα ένα καινούριο κλίμα αισιοδοξίας. Η αίσθηση ήταν ότι οι συνομιλίες Αναστασιάδη - Ακιντζί διεξάγονταν με καλή πίστη, με τους δύο ηγέτες να εργάζονται μαζί για την επίλυση του προβλήματος, παρά να επιρρίπτουν ευθύνες ο ένας στον άλλο για ένα αδιέξοδο που, μέχρι πρότινος, και οι δύο πλευρές θεωρούσαν δεδομένο, αλλά και ανυπέρβλητο. Όπως, όμως, κατέδειξε το πρόσφατο επεισόδιο με την αποχώρηση του Αναστασιάδη από την Κωνσταντινούπολη, το καλό κλίμα ανάμεσα στους δύο ηγέτες μπορεί εύκολα να ανατραπεί και σαφώς δεν μπορεί από μόνο του να οδηγήσει σε συμφωνία. Η ευτυχής συγκυρία για όσους ακόμα ελπίζουν ότι μπορεί να λυθεί το Κυπριακό είναι ότι υπάρχουν και κάποιοι εξωτερικοί παράγοντες που φαίνεται να ευνοούν τη λύση. Αναφέρομαι, βεβαίως, στην ανακάλυψη φυσικού αερίου στην περιοχή και στο γεγονός ότι η εκμετάλλευσή του είναι ουσιαστικά αδύνατη χωρίς έναν επίσημο διακανονισμό της κυπριακής σύγκρουσης. Ταυτόχρονα, είναι εμφανής και η επιθυμία του διεθνούς παράγοντα να καταστεί η Κύπρος ένα κέντρο σταθερότητας σε μια περιοχή που βιώνει τρομακτικές ανακατατάξεις και μια καταστροφική αστάθεια λόγω θρησκευτικών και εθνοτικών συρράξεων. Όπως έχει ήδη τονιστεί από τα Ηνωμένα Έθνη, αλλά και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτή είναι η καλύτερη ευκαιρία επίλυσης του Κυπριακού που έχει εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια και οι επόμενοι μήνες θα είναι καθοριστικοί. Ήδη, πάντως, έχουν περάσει κάποιοι μήνες αφότου έγιναν αυτές οι δηλώσεις και νομίζω ότι έχουμε πλέον φτάσει στο παρά πέντε. Το τραγικό είναι ότι κανένας στην ελληνοκυπριακή πλευρά δεν φαίνεται να έχει αυτήν την αίσθηση του επείγοντος και κανένας δεν φαίνεται να συνειδητοποιεί ότι και αυτή η ευκαιρία μπορεί σύντομα να μετατραπεί σε ακόμα μια χαμένη ευκαιρία επίλυσης του Κυπριακού.

Οι συνομιλίες ήδη φαίνεται να σκαλώνουν (υποψιάζομαι επειδή η ελληνοκυπριακή πλευρά εξακολουθεί να εμμένει σε κόκκινες γραμμές), ενώ την ίδια στιγμή φαίνεται ότι το πολιτικό ενδιαφέρον έχει ήδη αρχίσει να μετατίθεται στους σχεδιασμούς για τις επόμενες εκλογές για την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αν, λοιπόν, οι διαπραγματεύσεις συνεχιστούν με τους τωρινούς ρυθμούς, οδεύουμε νομοτελειακά προς την κατάρρευση της παρούσας διαπραγματευτικής διαδικασίας. Η ιστορία, όμως, δεν είναι αποτέλεσμα διαδικασιών αναγκαιότητας και στην περίπτωση του Κυπριακού είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι η νομοτέλεια της μη λύσης προκύπτει μόνον στην περίπτωση που οι πολιτικές συμπεριφορές και αντιλήψεις παραμένουν αναλλοίωτες. Η κατάρρευση των συνομιλιών, λοιπόν, δεν είναι αναπόφευκτη και μπορούμε να προσδιορίσουμε με σχετική ακρίβεια το είδος της πολιτικής δράσης που απαιτείται για να ανατραπεί αυτή η δυναμική της διατήρησης του διχοτομικού κατεστημένου. Εδώ βεβαίως υπεισέρχεται ο ρόλος που μπορεί να παίξει η πολιτική ηγεσία και κυρίως ο Πρόεδρος Αναστασιάδης.

Είναι ειρωνικό, αλλά και τραγικό που ο Αναστασιάδης, ένας από τους λίγους Ελληνοκύπριους ηγέτες που πολιτεύτηκε με υπευθυνότητα το 2004, δεν φαίνεται να συνειδητοποιεί τη σημασία που έχει τώρα η δική του στάση και κυρίως η δική του αποφασιστικότητα στο να προχωρήσει στην εκπλήρωση όλων όσων εδώ και καιρό διακηρύσσει, δηλαδή ότι υπάρχει κοινό όραμα με τον Ακιντζί και ότι η λύση μπορεί να επιτευχθεί ακόμα και εντός του τρέχοντος έτους. Για να το θέσω ωμά, μέχρι σήμερα ο Αναστασιάδης ήταν μόνο λόγια και, σε αντίθεση με τον Ακιντζί, δεν έχει επιδείξει το απαιτούμενο πολιτικό θάρρος, επιλέγοντας την πεπατημένη μιας αμυντικής στάσης που η βασική του μέριμνα είναι να καθησυχάζει τους φορείς του απορριπτισμού ότι δεν υπαναχωρεί από τις κόκκινες γραμμές της ελληνοκυπριακής πλευράς. Εύλογα, έτσι, έχει δημιουργηθεί η υποψία ότι και ο Αναστασιάδης ήδη σκέφτεται τις επόμενες προεδρικές εκλογές της ουδόλως εκλιπούσας Κυπριακής Δημοκρατίας. Τώρα, όμως, είναι η ώρα ο Αναστασιάδης να βγει μπροστά και να λειτουργήσει ως ο πραγματικός ηγέτης της ελληνοκυπριακής κοινωνίας, ως ο ηγέτης που θα οδηγήσει την ελληνοκυπριακή κοινότητα στον ιστορικό συμβιβασμό με τους Τουρκοκύπριους και θα τολμήσει να συγκρουστεί με τις παραδοσιακές δυνάμεις του ελληνοκυπριακού απορριπτισμού. Ο Αναστασιάδης πρέπει πρωτίστως να εξηγήσει στους Ελληνοκύπριους ότι δεν μπορούν πλέον να έχουν το μονοπώλιο στην κυπριακή πολιτεία και ότι οφείλουν να συνεργαστούν με τους Τουρκοκύπριους για να δημιουργηθεί μια κοινή πατρίδα. Και πρέπει επιτέλους να καταλάβει ότι η λύση δεν μπορεί να περιμένει άλλο.

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Το Brexit και o Αναστασιάδης ως μάντης κακών

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 18.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Ο συντηρητισμός των καθηγητών

ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ, 18.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Σκότωσαν τις οικογένειες τους αλλά δεν σταμάτησαν τη φιλία των παιδιών

SEVGUL ULUDAG, 18.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή