Η μέρα που ένιωσα άβολα με την «κεντρώα» ακροδεξιά

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Είναι μία από εκείνες τις στιγμές που η εγχώρια ακροδεξιά -η πραγματική - φέρνει εμάς τους επικριτές της σε πολύ δύσκολη θέση.

Aς το παραδεχτούμε: Είναι μία από εκείνες τις στιγμές που η εγχώρια ακροδεξιά -η πραγματική, το τάχα «κέντρο», όχι το εδώ παράρτημα των Ελλήνων νεοναζί της Χρυσαυγουλοαναγούλας- φέρνει εμάς τους επικριτές της σε πολύ δύσκολη θέση.

Διότι, πώς πολιτεύεται το «κέντρο»; Τι πουλά δηλαδή ως πολιτικό προϊόν; Τον πατριωτισμό. Το ότι καμία έγνοια δεν έχει τόσο -ή και δεν έχει γενικώς- περισσότερο από τη σωτηρία της πατρίδος. Σωστά;

Ασχέτως εάν το «κέντρο» παραμένει διασπασμένο σε διάφορα προσωποπαγή κομματίδια τα οποία, ως τέτοια, εξυπηρετούν μόνο τις προσωπικές φιλοδοξίες των ηγετών τους και τα οποία συνομιλούσαν για κάτι χρόνια για να ενωθούν, χωρίς αποτέλεσμα. Και παρότι οι θέσεις τους σε τίποτα ουσιαστικά δεν διαφέρουν. Πλην φιλοδοξιών.

Το κέντρο λοιπόν πουλάει πατριωτισμό. Αυτός είναι και ο λόγος που υποσκάπτει, πότε κρυφά, πότε φανερά, κάθε μα κάθε προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού από τότε που άρχισαν οι συνομιλίες προ δεκαετιών, με μόνη εξαίρεση την «προσπάθεια» επί Τάσσου, διότι τότε ήταν φανερό πως η κατεύθυνση δεν ήταν η λύση αλλά το ναυάγιο.

Το οποίο για να επιτευχθεί χρειάστηκε να κάνουν οι ανυποχώρητοι πατριώτες μας μέχρι και ζιαφέττιν (μυστικό) στον Ραούφ Ντενκτάς. Νυν υπέρ πάντων άλλωστε ο αγών. Και ποίος καλύτερος δρόμος για να πετύχουμε τους εθνικούς μας στόχους από τη συμμαχία με τον εδώ εκπρόσωπο του Βαθέως Κράτους αλλά και της ΤΜΤ; Σωστά.

Το «κέντρο» λοιπόν πουλάει πατριωτισμό. Στο πλαίσιο του οποίου, υποθέτω, υιοθέτησε και έναν καθηγητή από Ελλάδα, έναν Συρίγο, τον οποίο κατέβασε εδώ στο μνημόσυνο του Ντενκτάσσου, γνωρίζοντας ότι αυτός ο τύπος είχε δηλώσει στο παρελθόν ξεκάθαρα ότι ευνοεί,λέει, λύση δύο κρατών στην Κύπρο. Τον έφερε λοιπόν και τον έβαλε να μιλήσει μπροστά σε κοινό και ΜΜΕ.

Και εκείνος είπε πως δεν πρέπει να φοβόμαστε ακόμα και το ενδεχόμενο της προσάρτησης των κατεχομένων (της μισής ΜΑΣ, όχι… του, χώρας) από την Τουρκία διότι έτσι η Τουρκία θα… αναγκαστεί να μιλήσει μαζί μας!

Διότι ο υψηλός πατριωτισμός όλων αυτών, τον οποίο εμείς οι άλλοι δεν μπορούμε να φτάσουμε, εάν λάμπει μια φορά στα λόγια, στην πράξη λάμπει δέκα. Για αυτό και μία από το είδος των άοκνων πατριωτών, η Ελένη η καμένη (μελλοντικά) Θεοχάρους, λέει ότι ο χώρος τους είναι ο «πατριωτικός χώρος» (sic). Ενώ η τεράστια πλειονότητα του λαού η οποία δεν τους ακολουθεί, όχι. Εγώ λέω ευτυχώς. Αλλά δεν έχει σημασία.

Τώρα λοιπόν, το ακροδεξιόκεντρο έχει αρχίσει να μυρίζεται Εκλογές. Τα κομματίδια και οι ηγέτες τους, προκειμένου πάντα να σώσουν την πατρίδα, έπαθαν αμόκ. Σαν τις μύγες όταν μυριστούν το άλλο έπαθαν… Φέρνοντάς με σε δύσκολη θέση να τα σχολιάσω!

Διότι, ναι, τι πιο πατριωτικό μπορεί να υπάρχει από έναν Λιλλήκα ο οποίος, αφού πήρε σχεδόν όλους τους πολιτικούς χώρους στην καριέρα του και έκανε αμέτρητες και απίστευτες μεταμορφώσεις, εξαγγέλλει την υποψηφιότητά του με τη χαρακτηριστική κιόλας για όλους τους επιφανείς πατριώτες της Ιστορίας σεμνότητα, αυτήν που τον οδήγησε να πει πως μόνο εκείνος μπορεί να κερδίσει στο δεύτερο γύρο;

Πάνω από όλα η πατρίδα! Αυτήν σκέφτηκε και ο Νικολάκης ο Ψευταράς, ο άνθρωπος ο οποίος πιάστηκε περισσότερες φορές από οποιονδήποτε άλλον να παραποιεί πράγματα και καταστάσεις για τις συνομιλίες χωρίς ίχνος ντροπής και χωρίς τη στοιχειώδη πολιτική εντιμότητα να διορθώσει κάτι. Υποψήφιος επίσης.

Η πατρίδα! Αυτήν για την οποία νοιάζεται όλο το «κέντρο»! Και η Ελένη η καμένη (μελλοντικά). Αυτή η πλέον αναξιόπιστη στις δεσμεύσεις της έναντι των ψηφοφόρων, η οποία τσαντίστηκε με τον Λιλλήκα για την εξαγγελία του. Άφησε κι αυτή να διαρρεύσει η δική της όρεξη για την Προεδρία και το συγκάλυψε προσεκτικά με ένα σχόλιο ότι ο «πατριωτικός» πρέπει να κατέβει ενωμένος. Με ποιαν υποψήφια;

Μόνο για το καλό της πατρίδας δουλεύει και ο Σιζόπουλος. Ο υπεύθυνος πολιτικός ο οποίος επίσης διακρίνεται στη διαστρέβλωση και ο οποίος δεν δίστασε να δώσει προεκλογικά, έγγραφα του Εθνικού Συμβουλίου. Και αυτός κάρφωσε χθες τον Λιλλήκα με ένα σχόλιο πως ο υποψήφιος του «κέντρου» πρέπει να έχει αξιόπιστο παρελθόν κτλ… Αποκλείοντας και τον εαυτό του! Αλλά ο ίδιος μάλλον δεν ενδιαφέρεται.

Πάνω από όλα η πατρίδα! Θυσία γίνονται για πάρτη της οι άνθρωποι. Μέχρι και στους νεοναζί εκδίδονται προκειμένου να τουμπάρουν τις συνομιλίες και να σώσουν τη γη των προγόνων μας. Όλα για την Κύπρο μας!

Είναι στιγμές που νιώθω άβολα, λοιπόν, να σχολιάσω όλη αυτή την αθλιότητα της πολιτικής φιλαυτίας και του τομαρισμού στο όνομα του... πατριωτισμού κιόλας. Είναι τόσο εύκολο που δεν σου κάνει και κέφι. Πέρα από το αηδιαστικό του φαινομένου.

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Γιατί οι Καταλανοί είναι λίγο Κυπραίοι

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 12:35 (τελευταία ενημέρωση 12:35)

ΑΠΟΨΗ

Σε ψυχρό πόλεμο οι κοινότητες

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 12:08 (τελευταία ενημέρωση 12:08)

ΑΠΟΨΗ

Δεν υπάρχει κανείς που λέει πεθαίνω Κύπρος μου

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 08:45 (τελευταία ενημέρωση 08:45)

Επιστροφή
στην αρχή