Η μεγάλη αλλαγή που έφερε ο Φιντέλ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΔΙΕΘΝΗ
Μέχρι το 1959 που πήρε την εξουσία ο Κάστρο η Κούβα ήταν μια τριτοκοσμική χώρα πλην της Αβάνας όπου κυριαρχούσε το δολάριο, τα καζίνο και η μαφία

Μέχρι το 1959 που πήρε την εξουσία ο Κάστρο η Κούβα ήταν μια τριτοκοσμική χώρα πλην της Αβάνας όπου κυριαρχούσε το δολάριο, τα καζίνο και η μαφία. Και φυσικά η μετάβαση δεν ήταν ούτε εύκολη ούτε αναίμακτη. Και εθνικοποιήσεις έγιναν και απαλλοτριώσεις, και εκτελέσεις αξιωματούχων και υποστηρικτών του παλιού καθεστώτος.

Ότι δηλαδή γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις μιας βίαιης μετάβασης. Μας αρέσει δεν μας αρέσει η επανάσταση δημιουργεί Δίκαιο. Και ο Κάστρο εφόσον είχε την στήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας των Κουβανών δημιούργησε Δίκαιο και ένα νέο σύστημα. Γιατί δεν ήταν σοβιετικός πράκτορας αλλά προέκυψε μέσα από τα σπλάχνα του κουβανικού λαού και μιας μακράς περιόδου πολιτικού αγώνα.

 

Ήταν κομμουνιστής θα πουν οι επικριτές του. Ο Κάστρο δεν είχε τέτοια πρότυπα. Το πρότυπό του ήταν ο Χοσέ Μαρτί, ήρωας του αγώνα της ανεξαρτησίας της Κούβας - ο οποίος μάλιστα θαύμαζε την Αμερική, το πολιτικό της σύστημα, το γεγονός ότι είχε Σύνταγμα - και ο Μπολίβαρ. Το ότι έπεσε στα νύχια των Σοβιετικών ήταν αναπόφευκτο από τη στιγμή που οι ΗΠΑ δεν είχαν καμία διάθεση να συνδιαλλαγούν με μια κυβέρνηση που δεν θα είναι απολύτως υποτελής σε αυτές. Άλλωστε έτσι είχαν μάθει μέχρι τότε να κάνουν στη Λατινική Αμερική. Να διορίζουν κυβερνήσεις, να οργανώνουν πραξικοπήματα και γενικά να κάνουν ότι θέλουν.

Ο Κάστρο δεν είχε επιλογές. Ή θα επέστρεφε στο παλιό σύστημα ή θα αναζητούσε αλλού συμμάχους και αγορές για τη ζάχαρη που ήταν η πηγή εισοδήματος για το νησί, καθώς η μονοκαλλιέργεια είχε επιβληθεί όπως και σε πολλές άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής(αυτό όπως είναι μια άλλη ιστορία). Χωρίς συνάλλαγμα, χωρίς βιομηχανικά προϊόντα, χωρία πετρέλαιο η Κούβα ήταν καταδικασμένη και η Σοβιετική Ένωση της πρόσφερε εναλλακτική και επίσης ασφάλεια, κοινώς “νταβατζιλίκι” για μια πιθανή εισβολή των ΗΠΑ. Οι Κουβανοί συχαίνονταν τους Ρώσους. Δεν είχαν καμία σχέση με τη σοβιετική στρατικοποίηση της κοινωνίας η οποία ποτέ δεν κατάφερε να επιβληθεί στο νησί.
Ας ήταν οι Αμερικανοί λιγότερο αδιάλλακτοι τότε και ίσως η ιστορία να είχε γραφτεί διαφορετικά.

Οι αντικαθεστωτικοί στην Κούβα κυνηγήθηκαν. Κάποιες φορές ο Κάστρο άνοιγε τα σύνορα για να φύγουν όσοι ήθελαν και συνέχιζε με αταλάντευτο τρόπο την αναδιοργάνωση του παραγωγικού μοντέλου της χώρας, με τη σημαντική σοβιετική βοήθεια.

Επίσης κυνηγήθηκαν και οι ομοφυλόφιλοι και έτυχαν βάναυσης συμπεριφοράς σε στρατόπεδα στα οποία υπηρετούσαν όσοι δεν έκαναν την υποχρεωτική θητεία τους στο στρατό. Κακώς ωστόσο αυτό συχνά αποδίδεται στον Τσε Γκεβάρα καθώς τα πρώτα τέτοια στρατόπεδα άνοιξαν όταν ο Γκεβάρα είχε ήδη παραιτηθεί από τα πολιτικά του αξιώματα και είχε φύγει για το Κογκό και στη συνέχεια για την Βολιβία.

 

Το γεγονός των διακρίσεων και του διωγμού των gay βλέποντάς το σήμερα από απόσταση δεν μπορεί παρά να προκαλεί φρίκη , προσέξτε όμως, - χωρίς αυτό να δικαιολογεί την macho λογική που επικρατούσε στο νησί - μιλάμε για μια εποχή στη δεκαετία του ΄60 και του ΄70 που οι gay θεωρούνταν περιθώριο παντού στον κόσμο. Στις ΗΠΑ ο Νίξον έλεγε πχ ότι μπορεί να δεχθεί να παντρεύονται “μαύροι με λευκούς άλλα όχι και ομοφυλόφιλοι” και ο πρόεδρος Τζόνσον είχε υπογράψει νόμο που απαγορευόταν η είσοδος σε μετανάστες gay στις ΗΠΑ, για να μην θυμηθούμε τους μεγάλους αγώνες στο Σαν Φρανσίσκο για τα δικαιώματα των LGBT.

Αυτά φυσικά σήμερα αποτελούν παρελθόν και η Κούβα είναι από τις πιο προωθημένες χώρες στα LGBT θέματα, με τις εγχειρήσεις αλλαγής φύλλου να γίνονται με έξοδα του κράτους ενώ στη εθνοσυνέλευση εκλέγονται και τρανσέξουαλ βουλευτές.

Πηγή: CNN

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Επόμενο άρθρο:

Αφιέρωμα

Αδελφή Κάστρο: Δεν έχω λόγο να πάω στην κηδεία του

Δεν γύρισε το 2012 για την κηδεία της αδελφής της, ούτε πριν από λίγους μήνες όταν πέθανε ο Ραμόν (1924-2016), ο μεγαλύτερος από τα αδέλφια Κάστρο

04 / 14
Επιστροφή
στην αρχή