Οι κροκόδειλοι της Κύπρου... Του Διονύση Διονυσίου

ΑΠΟΨΗ /ΣΦΑΙΡΙΚΑ

Το σίγουρο βέβαια είναι ότι κάποιοι μας έχουν πρήξει με αυτό το πάρκο κροκοδείλων. Καλά, είχαμε ποτέ κροκόδειλους στην Κύπρο και θέλουμε πάρκο;

Μεταφορικά ομιλούντες, η Κύπρος είναι ένα τεράστιο πάρκο κροκοδείλων 9.251 τετραγωνικών μιλίων. Σε ολόκληρη τη νήσο, αν εξαιρέσει κανείς μερικά εκατομμύρια εποχιακούς κροκόδειλους που έρχονται για τουρισμό, υπάρχουν και διαβιούν, από την Πάφο έως και την Καρπασία, πέραν του ενός εκατομμυρίου κροκόδειλοι. Οπότε, όχι άλλους κροκόδειλους στην Κύπρο, είτε μιλούμε κυριολεκτικά είτε μεταφορικά. Φτάνει. Πάντα μεταφορικά ομιλούντες, κροκόδειλος μπορεί να είναι και ολόκληρη η χώρα μας. Το σύστημά της, η ηγεσία της, η διαφθορά της, στο στομάχι της οποίας όλοι ζούμε. Κάποιοι από μας χωνεύονται, κάποιοι βγαίνουν απ' την κοιλιά της πιο δυνατοί.

Όταν κυριολεκτούμε

Το σίγουρο βέβαια είναι ότι κάποιοι μας έχουν πρήξει με αυτό το πάρκο κροκοδείλων. Καλά ρε παιδιά, είχαμε ποτέ κροκόδειλους στην Κύπρο και θέλουμε πάρκο; Σαφέστατα οι κροκόδειλοι με την κυριολεκτική τους σημασία δεν ευδοκίμησαν ποτέ εις την νήσον Κύπρο. Ναι, στη διπλανή Αίγυπτο υπήρξαν και μάλιστα από αρχαιοτάτων χρόνων βουλιάζοντας στην ίλυ του Νείλου. Υπάρχουν και σε άλλες περιοχές του πλανήτη. Η μόνη σχέση που έχουμε με τον κροκόδειλο είναι ίσως ότι τον βαφτίσαμε. Η λέξη «κροκόδειλος» προέρχεται από την αρχαία ελληνική σύνθετη λέξη «Κροκόδριλος» (αρχ. κρόκη = βότσαλο, δρίλος = σκώληξ), η οποία σημαίνει κυριολεκτικά «Ο σκώληκας των βοτσάλων». Η ονομασία αυτή πιθανότατα προέρχεται, είτε από τη συνήθεια των κροκοδείλων να λιάζονται στα βότσαλα δίπλα από τον Νείλο, είτε λόγω του φολιδωτού τους δέρματος που θυμίζει πέτρες. Η ονομασία αυτή με τα χρόνια άλλαξε σε «Κροκόδειλο».

Πρόκειται για ζώα που θέλουν ποταμούς, λάσπη και κρέας... μπόλικο κρέας. Οι κροκόδειλοι είναι σαρκοβόρα ζώα, όπως αλιεύουμε από διάφορα εξειδικευμένα σάιτ. Μπορεί να ειπωθεί πως είναι από τους καλύτερους θηρευτές της φύσης. Αυτό οφείλεται στα κοφτερά τους δόντια και στη γρήγορή τους κίνηση. Όταν ένας κροκόδειλος κυνηγήσει μέσα στο νερό, την ώρα που θα επιτεθεί στο ανύποπτο ζώο, αυτόματα μια βαλβίδα αποτρέπει την είσοδο νερού μέσα στο ζώο. Μετά, με τα κοφτερά του δόντια, ικανά να ξεσκίζουν και το σκληρότερο δέρμα, κατασπαράει κυριολεκτικά οποιοδήποτε ζώο. Αυτό το ζώο μπορεί να είναι βουβάλι της ερήμου. Έχουν απίστευτη δύναμη και αν ένα θύμα αντισταθεί, τότε είναι που εφαρμόζει την τακτική της στροφής του θανάτου. Δηλαδή γυρίζει μερικές φορές και το θύμα στην προσπάθειά του να ξεφύγει κομματιάζεται. Μερικές φορές κυνηγούν ομαδικά και δεν μαλώνουν αν δεν υπάρχει αρκετή τροφή για όλους. Με λίγα λόγια, οι κροκόδειλοι αποτελούν μια μαφιόζικη κλίκα που τα μέλη της δεν μαλώνουν μεταξύ τους. Συνεργάζονται για να φάνε όλους τους άλλους.

Οπότε, γιατί να τους φέρουμε στην Κύπρο να ταλαιπωρούνται και κυρίως να μας ταλαιπωρούν. Ακούγοντας προχθές το ραδιοσταθμό 107.6 έμαθα ότι τους είχαν μέχρι πρόσφατα στο Ισραήλ και μάλιστα τους δραπέτευσαν και μερικοί. Σκεφτήκατε να αμοληθούν και στην Κύπρο πόσους από μας έχουν να φάνε; Οι κροκόδειλοι, όπως λέχθηκε, είναι κατά βάση μοχθηρά και επιθετικά όντα. Όταν μάλιστα τρώνε το θήραμά τους χύνουν τα λεγόμενα κροκοδείλια δάκρυα. Σε τρώνε δηλαδή και υποκριτικά κλαίνε γιατί σε ξεγέλασαν. Και καλά να μας κάνουν δηλαδή, ειδικά αν ευσταθούν οι καταγγελίες που ακούστηκαν ότι αρχικά ήθελαν να τους φέρνουν εδώ, να τους βάζουν να γεννούν αβγά και μετά να τους σφάζουν και να κάνουν τσάντες και παπούτσια για να κυκλοφορούν κάτι ανώμαλοι που νομίζουν ότι τα ζώα είναι για να τους αναβαθμίζουν το διεστραμμένο τους γούστο.

Για το θέμα πάντως του πάρκου κροκοδείλων την τελική απόφαση θα την πάρουν οι κάτοικοι της Άχνας με δημοκρατικό τρόπο. Όπως δήλωσε στο ΚΥΠΕ ο κοινοτάρχης Δάσους Άχνας Νίκος Βάσιλας, «σε συνεδρία την περασμένη Τρίτη 17 Απριλίου, το κοινοτικό συμβούλιο έδωσε τη συγκατάθεσή του κατά πλειοψηφία για κατασκευή θεματικού πάρκου κροκοδείλων. Υπέρ του έργου τάχθηκαν 6 από τα 9 μέλη του κοινοτικού συμβουλίου, δηλαδή ο κοινοτάρχης, δύο σύμβουλοι του ΔΗΣΥ, ένας του ΑΚΕΛ, ένας του ΔΗΚΟ και ένας της ΕΔΕΚ, ενώ εναντίον ψήφισαν δύο κοινοτικοί σύμβουλοι του ΔΗΣΥ, ενώ δεύτερος σύμβουλος του ΑΚΕΛ τήρησε αποχή». Αντιλαμβάνεστε ότι αν τελικά το πάρκο γίνει εφικτό, όλοι οι Αχνιώτες θα κυκλοφορούν με lacoste.

Μεταφορικώς

Κροκόδειλος, μεταφορικά μάλλον, είναι ο χοντρόπετσος, ο κλικαδόρος, ο μοβόρος, γενικά ο τύπος που σε σφάζει και στη συνέχεια δακρύζει από συγκίνηση.Μια βόλτα στη Βουλή, στο Προεδρικό, στα κόμματα, στη δημόσια υπηρεσία, στις μεγάλες επιχειρήσεις, επιτρέπει σε κάθε Κύπριο να διαπιστώσει ότι ζούμε στη μεταφορική εποχή των κροκοδείλων. Πόσοι χοντρόπετσοι ζουν σε αυτόν τον τόπο; Το έγραψε και στο ποίημα «Ονήσιλος» ο Παντελής Μηχανικός.

«Δέκα χιλιάδες μέλισσες έστειλε ο Ονήσιλος

κι όλες ψοφήσανε απάνω στο παχύ μας δέρμα

χωρίς τίποτα να νιώσουμε».

Στις νότιες περιοχές του νησιού συναντά κανείς την πλειοψηφία των Greco-cypricus κροκοδείλων. Σε μικρότερες ομάδες συναντά κανείς επίσης και τον κροκόδειλο maroniticus, armenicus και katholicos. Στις βόρειες περιοχές της Κύπρου ζει ο κροκόδειλος turko-cypricus και επίσης οι κροκόδειλοι epoikous-epoikous.  Όλοι οι κάτοικοι της νήσου Κύπρου έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Χύνουν κροκοδείλια δάκρυα. Τι εννοούμε μεταφορικά διά της φράσης «αυτός χύνει κροκοδείλια δάκρυα» και πώς προέκυψε;

Κροκοδείλια δάκρυα

Ο αρχαίος φιλόσοφος και ποιητής του 6ου π. Χ. αιώνα και δάσκαλος του Πυθαγόρα, ο Φερεκύδης από τη Σύρο, έγραψε κάποτε το επίγραμμα: «Εάν η γη ήθελε να συλλάβει εκ των δακρύων της γυναικός, εκάστη ρανίς των θα εγέννα κροκόδειλον». Από αυτή τη ρατσιστική για τη γυναίκα ρήση προέκυψε στα ελληνικά η φράση «κροκοδείλια δάκρυα». Οι κροκόδειλοι και οι πολιτικοί έχουν κάποια κοινά. Όταν θέλουν να ξεγελάσουν τη λεία τους κρύβονται και βγάζουν παράξενους ήχους, όμοιους με κλάμα παιδιού. Πάνω στην προσπάθεια αυτή τρέχουν από τα μάτια τους άφθονα και χοντρά δάκρυα. Ο κροκόδειλος βέβαια κάνει ό,τι κάνει γιατί τέτοια είναι η φύση του και δεν τον κατηγορούμε για αυτό.

Με άλλα λόγια, τα κροκοδείλια δάκρυα είναι το ψεύτικο κλάμα μιας εικονικής και όχι πραγματικής συγκίνησης. Ο Τάσσος π.χ. το 2004 έκλαψε για την Κυπριακή Δημοκρατία, την οποία μετά από μερικά χρόνια πωλήσαμε στον Βγενόπουλο και σε κάποιους ντιβέλοπερ που μας οδήγησαν το 2013 στην οικονομική εξαθλίωση. Το 2014 ο Αναστασιάδης έκλαψε ενώπιον της κάμερας γιατί έπρεπε να αντικαταστήσει τον Φώτη και τον Κενεβέζο από το Υπουργικό του διότι έχασε ο Καρογιάν από τον Νικόλα, με αποτέλεσμα το ΔΗΚΟ να εγκαταλείψει τη συγκυβέρνηση.  Όλοι οι κροκόδειλοι της Κύπρου επιπλέον λένε ότι θέλουν λύση του Κυπριακού. Θυμούνται τα σπίτια και τις περιουσίες τους, τα ήθη και τα έθιμά τους, τα παιδικά τους χρόνια και κλαίνε. Μαύρο δάκρυ μπροστά στις κάμερες. Μετά πάνε και τρώνε και τους περνάει. Υπάρχει ένα σύνδρομο, το σύνδρομο Bogorad, το οποίο αφορά την κατάσταση στην οποία οι πάσχοντες δακρύζουν κατά την κατανάλωση φαγητού και το οποίο έχει γνωστό και ως «σύνδρομο των κροκοδείλιων δακρύων». Από αυτό το σύνδρομο φαίνεται ότι πάσχουμε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της χώρας.

Ειδικές χρήσεις

Ο κροκόδειλος στην ελληνική πάντως έχει αποκτήσει και ειδικές χρήσεις. Λέμε, για παράδειγμα, «έχει γίνει κροκόδειλος από το ποτό». Σκεφτείτε λοιπόν κυριολεκτικά και μεταφορικά πόσο επικίνδυνος είναι ένας κροκόδειλος μεθυσμένος. Οι Εγγλέζοι από την άλλη, διά της φράσης walk in crocodile περιγράφουν τη γραμμή των μαθητών που περπατούν δυο–δυο κατά τη συνήθεια των ίδιων των κροκοδείλων, οι οποίοι δρουν καθ' ομάδας. 

Ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας Ντοστογιέφκσι έδωσε πάντως στον κροκόδειλο μια διάσταση η οποία είναι πάντα επίκαιρη. Ο «Κροκόδειλος», γραμμένος το 1865, αναφέρεται στην ιστορία ενός τέτοιου ζώου που κατάπιε έναν άνθρωπο όταν εκείνος αποφάσισε να πλησιάσει για να το δει από κοντά σε μία αίθουσα στο Πασάζ.   Αλληγορικά γράφτηκε ο «Κροκόδειλος», περιγράφοντας τις δύσκολες εποχές του Τσαρισμού τότε στη Ρωσία. Ο κροκόδειλος εκπροσωπούσε την εξορία, τη λογοκρισία, τη διαφθορά και τη σκληρότητα ενός καθεστώτος. Αυτοί δε που βρέθηκαν στην κοιλιά του, είτε χάθηκαν, είτε κατά τον Ντοστογιέφκσι διασώθηκαν γιατί στην εξορία κατάφεραν να διασώσουν ό,τι απέμεινε από τον εαυτό τους μέσω μιας υποχρεωτικής περισυλλογής, διασφαλίζοντας τη διανοητική τους ηρεμία. Όπως αναφέρει και ο πρωταγωνιστής του έργου, «από καιρό περίμενα τη στιγμή που οι πάντες θα μιλούσαν για το άτομό μου, αλλά ποτέ δεν μου δόθηκε η κατάλληλη ευκαιρία – και πώς να μου δοθεί άλλωστε, θαμμένος καθώς ήμουν σε μία ασήμαντη θέση, έχοντας ελάχιστη επιρροή. Σήμερα όμως όλα αυτά έγιναν πραγματικότητα χάρη στην απλή χαψιά ενός κροκόδειλου». Άρα, μπορούμε να υποθέσουμε πως ξεφεύγοντας από τον αυστηρό και διεφθαρμένο κόσμο, ο πρωταγωνιστής ξεπερνά τον εαυτό του και λυτρώνεται, αφού καθίσταται κύριος του εαυτού του και βρίσκει τον χρόνο και τον χώρο να εκφραστεί ηχηρά απέναντι σε κατεστημένα χωρίς κανείς να μπορεί να τον αγγίξει.

Εν ολίγοις, αν οι κροκόδειλοι που θα έρθουν στην Κύπρο θα λειτουργήσουν όπως ο «Κροκόδειλος» του Φιοντόρ Ντοστογιέβσκι, τότε καλώς να ορίσουν. Σε διαφορετική περίπτωση –και για να σοβαρευτούμε- δεν χρειαζόμαστε πάρκο κροκοδείλων στην Κύπρο. Μας φτάνουν τα πάρκα γαϊδάρων. 


Επιστροφή
στην αρχή