Η κιθάρα της... Πόλης

ΑΠΟΨΗ /ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ
Μικρός είχα ένα πρόβλημα. Εστίαζα στον στόχο και αγνοούσα το περιεχόμενο της διαδρομής που οδηγεί σε αυτόν. Έτσι, όταν αποφάσισα να μάθω κιθάρα, επένδυσα όλο μου το πάθος και την ενέργεια στο πως και πότε θα την αποκτήσω.

Μικρός είχα ένα πρόβλημα. Εστίαζα στον στόχο και αγνοούσα το περιεχόμενο της διαδρομής που οδηγεί σε αυτόν. Έτσι, όταν αποφάσισα να μάθω κιθάρα, επένδυσα όλο μου το πάθος και την ενέργεια στο πως και πότε θα την αποκτήσω. Είχα την αφελή εντύπωση πως αν την πάρω στα χέρια μου, τα υπόλοιπα θα ήταν εύκολα. Επένδυσα τόσα πολλά σε αυτή τη διαδικασία που, στο τέλος, κρατούσα στα χέρια μου την κιθάρα αλλά δεν είχα δύναμη να τη μάθω...

 

Ειδικά όταν διαπίστωσα ότι θα πάρει χρόνο αυτή η προσπάθεια και ότι απαιτούνται πολλά μικρά βήματα, τεράστια υπομονή και αρκετή επιμονή. Κιθάρα, δεν έμαθα ποτέ. Έμαθα όμως, από τότε, πως μεγαλύτερη σημασία έχει η διαδρομή. Κανένας στόχος δεν επιτυγχάνεται με ένα άλμα. Τα πολλά και μικρά βήματα είναι που αποκαλύπτουν την προσήλωση στον στόχο.

 

Και αυτά είναι που, τελικά, οδηγούν εκεί.

Παρακολουθώ τη μιζέρια που αποπνέουν κάποιοι έναντι των όσων με ενθουσιασμό και συγκίνηση ετοιμάζουν οι Αμμοχωστιανοί τη Μεγάλη Παρασκευή. «Δεν θα επιστρέψετε στην πόλη σας», «σαν επισκέπτες θα πάτε εκεί», «ένα βράδυ θα είναι όλο κι όλο», «δεν είναι δυνατό να αναγνωρίζετε τον Τ/Κ δήμαρχο»... Αυτά και άλλα πολλά σκορπούν μέσα στον κόσμο οι οπαδοί του ανύπαρκτου άλματος και της μόνιμης στασιμότητας. Ναι, οι Αμμοχωστιανοί δεν θα επιστρέψουν στην πόλη τους. Θα κάνουν όμως ένα μικρό βήμα. Θα γεμίσουν με ψαλμωδίες και μυρωδιές έναν χώρο που σαπίζει μέσα στη μούχλα και την αποσύνθεση. Θα ζωντανέψουν, έστω και για λίγο, τη νεκρή πόλη. Θα δηλώσουν την παρουσία τους και θα αναδείξουν τον πολιτισμό τους. Θα αφεθούν στη μυσταγωγία της απελευθερωμένης ψυχής που καταργεί τα ορατά και αόρατα σύνορα. Κυρίως όμως θα καταθέσουν τη διάθεση να ξαναζήσουν και να ξαναδημιουργήσουν. Δεν ξέρω πόσο αντιληπτή είναι για ορισμένους η σημασία της στιγμής. Θα ήταν χρήσιμο μόνο να αναλογιστούν πως ολόκληρη η ζωή μας είναι φτιαγμένη από στιγμές. Κι αλίμονο σ? αυτούς που δεν μπορούν να τις απολαύσουν.

Έχω συχνά την αίσθηση πως όλοι αυτοί που αποδοκιμάζουν τις μικρές αλλά τεράστιες αυτές κινήσεις, θα πάρουν κάποια στιγμή στα χέρια την... κιθάρα και δεν θα ξέρουν τι θα την κάνουν. Γιατί, ακόμα και την ειρήνη, πρέπει να ξέρεις να τη ζεις. Είναι γι? αυτό που η Πόλη, όπως και η κάθε γωνιά του μικρού αυτού νησιού, έχουν πλέον ανάγκη από ανθρώπους που ξέρουν να παίζουν, να χορεύουν και να τραγουδούν.

Έχουν ανάγκη από ανθρώπους που ξέρουν να ζουν την κάθε τους στιγμή...

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Άλλαξε ο άδρωπος σιόρ;...Της Κατερίνας Ηλιάδη

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΗΛΙΑΔΗ, 12:15 (τελευταία ενημέρωση 12:15)

ΑΠΟΨΗ

Πως η χρήση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων επηρεάζει το ηλεκτρικό σύστημα;

Πολίτης News, 12:08 (τελευταία ενημέρωση 12:08)

ΑΠΟΨΗ

«Δεν με κόφτει ρε κουμπάρε. Εγώ να είμαι καλά…» (Του Χρίστου Λαζανιά)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΖΑΝΙΑΣ, 11:49 (τελευταία ενημέρωση 11:49)

Επιστροφή
στην αρχή