Η καταστροφή ως αμεριμνησία...

ΑΠΟΨΗ /Η ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Η πύρινη καταστροφή στην Αττική φαίνεται και μοιάζει ασύλληπτη. Είναι αδιανόητες οι εικόνες που από χθες πλημμυρίζουν τα ΜΜΕ.

Δεν είναι η πρώτη φορά. Και δεν ευθύνεται ο Ιούλιος μήνας που σ’ αυτόν η λαϊκή απόγνωση δοκιμάζει να φορτώσει όλα τα δεινά του Ελληνισμού. Σε κάθε περίπτωση, κι αν τις αναλύσει κάποιος μία - μία, ο παράγοντας που κρύβεται από πίσω είναι ο ανθρώπινος. Είτε πρόκειται για πολιτική εθνική τραγωδία, είτε πρόκειται για φυσικές καταστροφές όπως αυτή που από χθες δοκιμάζει τις αντοχές των Ελλήνων.

Η πύρινη καταστροφή στην Αττική φαίνεται και μοιάζει ασύλληπτη. Είναι αδιανόητες οι εικόνες που από χθες πλημμυρίζουν τα ΜΜΕ.
Ο ανθρώπινος πόνος τροφοδοτεί τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ο καθένας δημοσιογραφεί την αντίδρασή του πάνω σε νεκρούς, τραυματίες και αγνοούμενους. Η Ελλάδα για μια ακόμα φορά γίνεται μαυρισμένο ξόανο που πολιτικοί και πολίτες περιφέρουν διαφημίζοντας την οργή και τη συμπαράστασή τους.
Δεν είναι της παρούσης, ούτε η στήλη αυτή μπορεί να υποδείξει υπεύθυνους, ανεύθυνους, αθώους και ενόχους. Αλλά κάποια δεδομένα είναι αδύνατο να παραμεριστούν. Αν βρέξει πολύ στη Μάνδρα, πνίγονται πολίτες, αν πάρει φωτιά η Ραφήνα, οι νεκροί πλησιάζουν τον τριψήφιο αριθμό.
Μητροπολίτες τα φορτώνουν στον άθεο πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του, ενώ το 2007 στη Ζαχάρω στην Ηλεία κάηκαν δεκάδες άνθρωποι κι ας ήταν επί δεξιάς κυβερνήσεως. Η αβάσταχτη ελαφρότητα της ιεροσύνης.

Η αλήθεια είναι πιο οδυνηρή κι από τη φωτιά που εξαπλώνεται και κατακαίει τα πάντα. Αμεριμνησία. Αυτή είναι η κατάρα που κατατρώει τον Ελληνισμό σε όλα τα πεδία της ζωής και της συμπεριφοράς του. Αμεριμνησία σημαίνει πως το κακό θα συμβεί σε κάποιους άλλους, ή αν συμβεί σε μας, κάποιος το προκάλεσε για να μας πλήξει.
Η πολιτική ανωριμότητα που διαπερνά τις δεκαετίες αποδίδεται τώρα και στα φυσικά φαινόμενα, μια μεταφυσική εκδικητικότητα. Για να αποκρύψει φυσικά πως όλα είναι πολιτική και πολιτική σημαίνει ευθύνη.

Πίσω από κάθε εθνική καταστροφή εξοστρακίζονται πολιτικές ευθύνες αυτών που φυσικά ποτέ δεν τις αναλαμβάνουν.
Αυτές τις δραματικές ώρες, πέραν από κάθε οφειλόμενη αλληλεγγύη στους πληγέντες, οφείλουμε και μια ενδοσκόπηση. Μήπως η Ελλάδα κι ο Ελληνισμός κινδυνεύει πρώτα από τους ίδιους τους Έλληνες;


Επιστροφή
στην αρχή