Η «ιστορική μέρα» που ανοίξαμε καζίνο. Αυτό το «ορόσημο»

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Το καζίνο δεν είναι κακό. Είναι καλή επένδυση. Κακές και ανησυχητικές είναι οι υπερβολές του, η κραυγαλέα απουσία οράματος και το δούλεμα.

Διαβάζω διάφορα σχόλια για το επίχρυσο φτυάρι με το οποίο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατέθεσε τον θεμέλιο λίθο του καζίνου στη Λεμεσό.

Xμ...

Προσωπικά, δεν είναι καθόλου του γούστου μου (και του γούστου ευρύτερα θα έλεγε) τα επίχρυσα, πόσω δε μάλλον τα φτυάρια.

Ως ειδικός μάλιστα –όπως ξέρετε, χρησιμοποιώ φτυάρι κάθε μέρα στη δουλειά μου εδώ και πολλά χρόνια ως το βασικότερο ίσως εργαλείο μου– μπορώ να σας πω πως ο σωστός επαγγελματίας δεν παρασύρεται από τέτοιες επιδείξεις. Και τα κανονικά φτυάρια μια χαρά είναι.

Και βεβαίως, για να μην ξεχνιόμαστε, τα καζίνα και ο τζόγος γενικότερα είναι αρρώστια και εξάρτηση και μάλιστα πολύ άσχημη. Τίποτα άλλο. Τούτων λεχθέντων, εάν εφαρμοστούν όντως ασφαλιστικές δικλίδες για το ποιος θα παίζει και πώς θα παίζει, το εάν το γουστάρω εγώ ή όχι δεν μπορεί και δεν νοείται να είναι κριτήριο για οτιδήποτε. Πρόβλημα δικό μου.

Ειδικά όταν είναι μια μεγάλη επένδυση η οποία θα δημιουργήσει δουλειές, δεν θα υπάρχει τόσο μεγάλη διαφυγή χρημάτων στα καζίνα απέναντι τα οποία ελέγχονται από τη μαφία της Τουρκίας –σε αντίθεση με τις επιχειρήσεις των Τουρκοκυπρίων τις οποίες σαφώς και είναι καλό να τις βοηθάμε και να τις στηρίζουμε. Και ναι, το καζίνο είναι κάτι που θέλει να προωθήσει τον –τάχα– πλούτο που θα αποκομίσουν οι τζογαδόροι και σ’ αυτό το πλαίσιο είναι που μπήκαν και τα χρυσά φτυάρια.

Τάχα μου, έλα όπως είσαι και μπορεί να φύγεις πλούσιος.

Όταν βασικά απευθύνονται σε δύο κατηγορίες: τους πλούσιους οι οποίοι θα φύγουν με λιγότερα αλλά δεν τους νοιάζει και τους υπόλοιπους οι οποίοι θα πάνε ελπίζοντας ότι θα φύγουν πλούσιοι αλλά βασικά θα φύγουν μαλ… όπως πήγαν και με λιγότερα λεφτά έως και καθόλου. Εξαιρουμένων όσων μπορούν να συγκρατηθούν.

Όμως ναι, χρυσά φτυάρια σε εγκαίνια καζίνου, δεν το βρίσκω παράξενο. Το ομολογώ. Είναι έως και αναμενόμενο για το προϊόν που πουλούν αυτές οι επιχειρήσεις. Δεν μεν ξενίζει. Κάθε άλλο.

Αυτό που με προβληματίζει είναι το όραμα του Προέδρου ο οποίος αμόλησε χθες και το συγκλονιστικό εκείνο: «Σήμερα είναι μια ιστορική μέρα, η οποία σηματοδοτεί ένα ορόσημο για την Κύπρο». Ναι, για το καζίνο.

Ενός ανθρώπου ο οποίος, στη δεύτερή του ήδη θητεία, πουλάει νυχθημερόν στα ΜΜΕ την ανόρθωση της οικονομίας την οποία, στον βαθμό που μπορεί να την πει κανείς έτσι και δεν είναι μεγάλος, γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν την οφείλουμε στον ίδιο και στις όποιες ιδέες του αλλά στην τρόικα και στα πολύ σφιχτά γκέμια της Φρανκφούρτης.

Όταν λοιπόν, ανατρέχοντας στις επινοήσεις και τις ιδέες επί των ημερών του, το πιο θεαματικό που βρίσκει κανείς ως ιδέα και… επίτευγμά του είναι το εμπόριο διαβατηρίων το οποίο πέρα από τα οφέλη στην οικογένειά του και μερικούς άλλους ουδείς μπορεί να πει με σιγουριά τι αποφέρει και πόσο από αυτό θα απομείνει όταν έρθει και μας βρει το πολιτικό κόστος της ιδέας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και όχι μόνο, όταν λοιπόν αυτά είναι που επινόησε και εφάρμοσε επί των ημερών του, εκεί αρχίζω να απελπίζομαι.

Διότι, ορθώς λέει ο Πρόεδρος ότι θα εργοδοτηθούν 4.000 άτομα και από αυτά τα 2.400 μόνιμα στο νέο καζίνο. Και δεν το μειώνω καθόλου.

Όμως, αυτό είναι το μέλλον που οραματίζεται για τους νέους επί παραδείγματι η ανεργία των οποίων παραμένει ψηλά; Να ανοίξουν άλλα δύο τέτοια στο μέλλον και να γίνουν κρουπιέρηδες π.χ. και γκαρσόνια;

Τι να το πω για να μην ξεσηκωθούν πάλι τα πιο ανεγκέφαλα από τα κομματόσκυλά του, όπως τις προάλλες; Θαυμάσιο;

Πόσα επενδύει αλήθεια αυτό το κράτος, πέντε και μισό χρόνια αφότου το ανέλαβε, στην προώθηση λ.χ. των startups όπως έκανε το γειτονικό Ισραήλ ή στην έρευνα η οποία θα έφερνε και άλλα είδη επενδύσεων και μάλιστα, με απλές διαδικασίες αντί με δαιδαλώδεις όπως γίνεται σήμερα και με τους εν δυνάμει επενδυτές να μην διαμαρτύρονται ότι πέρα από τη δυσκολία σε πρακτικό επίπεδο, υπάρχει πάντα η διαφθορά και η πίεση για λάδωμα σε αρμόδιους και κομματικούς;

Πότε υπολόγισε το κράτος, επί των ημερών του, τον αριθμό των επιστημόνων και όχι μόνο αυτών, όπως των νέων και όχι μόνο αυτών οι οποίοι αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν ή τελειώνουν στα καλύτερα πανεπιστήμια και με τις καλύτερες επιδόσεις και δεν έρχονται πίσω, διότι δεν υπάρχει μέλλον και κανείς δεν κάνει κάτι για αυτό, διότι η ανάπτυξη σε βάθος χρόνου και σε νέους τομείς δεν ενδιαφέρει κανέναν τους επειδή δεν θα αποφέρει κέρδη άμεσα όπως οι αρπαχτές στις οποίες φροντίζουν να έχουν πρόσβαση οι ίδιοι;

Είναι ωραίο να φτιάχνει κανείς φούσκες πουλώντας διαμερίσματα και σπίτια έναντι διαβατηρίων, ειδικά εάν ξέρει ότι δεν θα σκάσει στις μέρες του αλλά στον επόμενο. Διαχρονικό κακό και δοκιμασμένο. Το έκανε και ο προκάτοχός του. Όμως, η πραγματικότητα είναι εκεί.

Και το καζίνο είναι μια σημαντική επένδυση αν και δεν δυσκολευτήκαμε όμως να τη βρούμε, δεδομένου ότι το ενδιαφέρον ήταν τεράστιο. Αλλά είναι βέβαιο ότι θα βοηθήσει. 

Όχι όμως στο να συγκαλύψει τη γύμνια των ημερών του Προέδρου σε επίπεδο οράματος, όταν βεβαίως το περί ου ο λόγος όραμα δεν είχε να κάνει με τις επενδύσεις του ιδίου και της οικογένειάς του.

Διότι εκεί, γκαρσόνι, δεν προβλέπεται να πάει κανείς στις επόμενες εφτά γενιές όταν τελειώσει το πανεπιστήμιο.

Εκτός φυσικά και εάν αποδώσουν άλλες μεγάλες ιδέες των ημερών και βρεθεί είτε βοηθός σκηνοθέτη σε εδώ παραγωγές του Bollywood, είτε να κόβει εισιτήρια στο γκισέ του τελεφερίκ στο Τρόοδος.

Ε, ναι. Εκεί θα μιλάμε για μέλλον λαμπρό.


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Από τις μεγάλες αγάπες γεννιούνται τα μεγάλα μίση

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 19.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Θα μας πείσει άραγε η διοίκηση της cyta;

ΜΙΡΑΝΤΑ ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, 19.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Στέκεσαι μακριά και φωνάζεις: «κλείστε τα οδοφράγματα»

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ, 19.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή