Η ιστορία στον διάδρομο -ας πούμε 8- με τα κωλόχαρτα

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Είναι εξοργιστική κάποτε η τύχη των αποδήμων και το ότι τόλμησαν να κάνουν αυτό που δεν τολμούμε να κάνουμε εμείς. Όμως εμείς φταίμε. Άλλος κανείς!

Την περασμένη Κυριακή πέτυχα ένα φίλο που είχα πολύ καιρό να δω. Είναι από τους τυχερούς που έφυγαν από εδώ μέσα και ζουν εκτός φρενοκομείου. Έρχεται για τη δόση του, πού και πού.

Τον πέτυχα στο σούπερ μάρκετ. Τα οποία, εάν δεν το έχετε προσέξει, έχουν γίνει το meeting point της κοινωνίας, ειδικά εδώ στη Λευκωσία. Ήταν που ήταν -και είναι- σταθερά η πιο διαταραγμένη πόλη με διαφορά από τις άλλες, το τερματίζουμε και όπως μπορούμε.

Αν θέλει να δει κανείς πόσο άρρωστοι είμαστε, σούπερ μάρκετ. Ειδικά Κυριακές και ακόμη περισσότερο στα κυριλέ. Αν και βγαίνει σε όλα.

Με πετυχαίνει, που λέτε, σε έναν διάδρομο, ας τον πούμε 8. Στη μέση. Και με το παιχνιδιάρικο σκυλάκι να με κοιτάζει χαρωπό από τη συσκευασία με τα 24 πανάκριβα κωλόχαρτα «σε ειδική τιμή», η επανασύνδεσή μας είχε και έναν αβάσταχτα σουρεάλ χαρακτήρα. Το είπε άλλωστε και ο φίλος: «Συναπάντημα του κωλ…!».

Κυνικός κι αυτός σαν κι εμένα. Για αυτό όντως χαίρομαι κάθε φορά που τον βλέπω. Αρχίζει να μου λέει διάφορα, κάνει μια παύση και μου λέει το εξής: «Ρε, πώς αντέχεις εδώ μέσα; Κάθε φορά που έρχομαι είναι χειρότερη η κατάσταση! Είναι που ζω έξω;».

Μπήκα σε πειρασμό μεγάλο, αλλά δεν ενέδωσα. Τον καθησύχασα. Είπαμε, τους μισούμε του απόδημους κάποτε που τόλμησαν να κάνουν αυτό που δεν κάνουμε εμείς, αλλά δεν πρέπει να γινόμαστε μικροί.

Και του εξήγησα πως, όχι μόνο δεν είναι που ζει έξω αλλά, αντίθετα, τα βλέπει και κάπως καλύτερα από ό,τι πραγματικά είναι, αναπόφευκτα. Διότι χάνει τα πλείστα επεισόδια.

Πήρα ένα τυπικό 48ωρο. Και του παρέθεσα -χωρίς πολλά σχόλια- μερικά από όσα είδαμε και ακούσαμε μέσα σε ένα τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Του είπα ας πούμε ότι, πάντα σε 48 ώρες, μάθαμε ότι το 2012 ο τότε Πρόεδρός μας είχε αναθέσει σε διεθνή οίκο να εξετάσει εάν ο φυγόδικος πλέον απατεώνας Σώρρας όντως είχε 600 δισεκατομμύρια δολάρια (αλλά δεν το πήρε είδηση κανείς) και έτσι θα μπορούσε να μας σώσει.

Και πως όταν ήρθε το πόρισμα που χρυσοπληρώσαμε και έλεγε αυτά που έλεγε και το ίντερνετ και διεθνείς οργανισμοί και όλοι, το κρύψαμε μέχρι που ο επόμενος Πρόεδρος, μετά από προτροπή πολιτικού αρχηγού και με τη σύμφωνο γνώμη όλων των άλλων αρχηγών (πλην ενός, αυτού που ήξερε για το πόρισμα), επανέφερε το θέμα και ήθελε να δει μήπως και υπάρχει κάποιος ο οποίος θα μας χάριζε... 13 δισεκατομμύρια. Απλά.

Του είπα πολλά. Του είπα για τον ραλίστα πρώην βουλευτή ο οποίος έκανε τον γκέκα μέχρι που κλήθηκε στο δικαστήριο για την αγόρευση για το μετριασμό της ποινής και εκεί άρχισε να εκλιπαρεί τον δικαστή με τα περί ανέργου που είναι πλέον, λέει. Και διάφορα άλλα προκειμένου να μην πάει φυλακή.

Και όταν το δικαστήριο αποφάσισε να δείξει επιείκεια και να του επιβάλει μόνο πρόστιμο και στέρηση έξι μηνών, ο τύπος ξαναβρήκε τη «μαγκιά» του!

Και έκραξε τη δικαιοσύνη και την επιείκεια που ο ίδιος ξεβράκωτος μέσω του δικηγόρου του, της είχε ζητήσει. Είπε ότι πάλι καλά που δεν υπάρχει κρεμάλα (!) και πως θα κάνει έφεση διότι, λέει, ήταν πολύ ήπια η ποινή που του επέβαλαν! Για 190 (και 170) χιλιόμετρα σίγουρα ήταν. Τέτοια αχρειότητα, ναι.

Του είπα κι άλλα. Για τη συγκέντρωση στο Παραλίμνι, την πρώτη συγκέντρωση διαμαρτυρίας 3.600 ατόμων εδώ και δεκαετίες με αντικείμενο τα… αμπελοπούλια και για το νέο επιχείρημα των αστοιχείωτων φαν του είδους όπως τους το παρέδωσε ένας (αδικαιολόγητα όμως) αστοιχείωτος παπάς!

Ο οποίος είπε πως ο… Θεός έστειλε τα αμπελοπούλια στους Ισραηλίτες στην έρημο για να μην πεθάνουν από την πείνα.

Ο «θεός» βεβαίως, κατά το συγκεκριμένο εβραϊκό παραμύθι, την Παλαιά Διαθήκη, έστειλε ορτύκια, όχι… αμπελοπούλια. Και το μάννα. Και τα έστειλε, τάχα, για να τα φάνε, όχι για να τα πουλούν αφού σκοτώσουν στα ξόβεργα και δεκάδες άλλα μαζί είδη.

Αλλά πού να ξέρει ο κάθε αμπάλατος; Και πού να μάθει; Μαθαίνει; Ό,τι πεις στο όποιο σαχλοκούδουνο το αναπαράγει. Ο παπάς όμως;

Δεν πρόλαβα να του πω το νεότερο, σήμερα έσκασε αυτό, πως σε μια χώρα όπου πολύς κόσμος δεν έχει καν τα απαραίτητα μάθαμε ότι η Βουλή που εκλέξαμε, επειδή φοβάται τον Τρικυμιώδη Β’ της Εκκλησίας LTD, στέλνει από χρόνο σε χρόνο το νομοσχέδιο για την επικαιροποίηση μιας τραγικής συμφωνίας.

Μιλάμε για τη συμφωνία του άλλοτε αγιατολάχ μας, του Προέδρου Μακαρίου Γ’ με τον εαυτό του, τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ’ (το γράμμα το πέτυχε σε όλα εκ του αποτελέσματος, αυτό είναι σίγουρο…), με την οποία το κράτος φεσώθηκε με τη μισθοδοσία των κληρικών.

Και πως συνεπεία αυτής της συνεχούς αναβολής πληρώνουμε εμείς άλλα 6 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο για μισθούς παπάδων. Εμείς, αντί της Εκκλησίας LTD.

Όχι ότι δεν μας αξίζει. Όλα μας αξίζουν. Ειδικά εάν σκεφτεί κανείς ότι, π.χ., μέχρι και από καρκινοπαθείς συμπατριώτες μας Τ/Κ κόψαμε την περίθαλψη για ένα γελοίο ποσό, την ώρα που για αυτά τα 6 εκατ. (ετησίως) δεν θα μιλήσει κανείς.

Ούτε αυτοί που δεν έχουν να πάρουν τα βασικά για τα παιδιά τους. Τέτοια βόδια είμαστε. Στην εξουσία κρύφκουμεν να περάσουμεν.

Στους «υπό» μας είναι που βγάζουμε το άχτι μας.

Πρόλαβα όμως και του είπα πολλά. Και ο φίλος με κοιτούσε αποσβολωμένος. Γελούσα στα τελευταία. Μου λέει, «χαράς το κουράγιο σου ρε μαλάκα».

Και εγώ, υπεράνω τάχα, χαμογέλασα. Και του είπα πως αν εγώ βρίσκω τη δύναμη και κάνω πλάκα στο φρενοκομείο -και ομολογώ πως τη βρίσκω εδώ και καιρό ξανά, όπως παλιά, γραμμένους τους έχω-, εκείνος θα πρέπει τουλάχιστον να ξυπνάει κάθε μέρα και να ευγνωμονεί την τύχη του εκεί που είναι, μακριά από εδώ. Αυτό!

Ήταν μια καλή πράξη, ένα δώρο για το μέλλον. Και ένιωσα πολύ όμορφα. Εκεί στον διάδρομο με τα κωλόχαρτα, ναι.

Σε ένα νησί που όλα τα κωλόχαρτα του πλανήτη δεν θα μπορούσαν ποτέ να μαζέψουν το τοξικό σκατό που παράγει και λούζεται νυχθημερόν και στο οποίο διάλεξε ναι βουλιάζει περισσότερο κάθε μέρα, κάθε στιγμή!


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Άλλαξε ο άδρωπος σιόρ;...Της Κατερίνας Ηλιάδη

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΗΛΙΑΔΗ, 12:15 (τελευταία ενημέρωση 12:15)

ΑΠΟΨΗ

Πως η χρήση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων επηρεάζει το ηλεκτρικό σύστημα;

Πολίτης News, 12:08 (τελευταία ενημέρωση 12:08)

ΑΠΟΨΗ

«Δεν με κόφτει ρε κουμπάρε. Εγώ να είμαι καλά…» (Του Χρίστου Λαζανιά)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΖΑΝΙΑΣ, 11:49 (τελευταία ενημέρωση 11:49)

Επιστροφή
στην αρχή