Η Ήρα και η Εργκιούλ (Του Γιώργου Κασκάνη)

ΑΠΟΨΗ /ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ
Έπρεπε λοιπόν η Ήρα και η Εργκιούλ να πάνε στην άλλη πλευρά του πλανήτη για να γνωριστούν.Γιατί κανείς μέχρι σήμερα δεν φρόντισε να τις φέρει σε επαφή

Τι είναι αυτό που επιβάλλει σε δύο έφηβες να ταξιδέψουν μίλια μακριά για να συναντηθούν; Ποιος είναι αυτός που αποκλείει την επαφή τους τις ώρες που τους χωρίζει ένα τσιγάρο δρόμος; Ποιοι και γιατί απέτρεψαν μέχρι σήμερα τη δυνατότητα να ανταμώσουν, να γνωριστούν, να μιλήσουν και να φιλέψουν;

Όχι, δεν είναι, σε αυτή την περίπτωση, τα οδοφράγματα. Ούτε και ο στρατός κατοχής που παραμένει στη θέση του. Είναι το περιβάλλον των κλειστών παραθύρων. Είναι το σχολείο των περιορισμένων οριζόντων. Είναι η κυρίαρχη πια άποψη που μετατρέπει τους ανθρώπους και την ανάγκη επαφής τους σε εργαλεία πολιτικών χειρισμών που μέχρι στιγμής μοιάζουν αδιέξοδοι.

Η 16χρονη Ήρα από την Πάφο και η 15χρονη Εργκιούλ από τη Λευκωσία, έπρεπε να ταξιδέψουν στη Βιρτζίνια των Ηνωμένων Πολιτειών για να γνωριστούν. Υπερατλαντικές πτήσεις, ειδικά προγράμματα, φιλοξενία σε ένα ξένο σπίτι. Μερικές μέρες μόνο. Κι όλα αυτά γιατί; Διότι τα μερικά χιλιόμετρα που τους χώριζαν στην ίδια τους την πατρίδα δεν κατάφερε κανείς να τα διανύσει για να τις φέρει κοντά. Κανείς! Σε μια χώρα όπου τη μεγαλύτερη ασφάλεια και την καλύτερη προοπτική μπορούν να προσφέρουν μόνο οι άνθρωποί της. Οι οποίοι όμως είναι τόσο παραγκωνισμένοι, τόσο απόμακροι και τόσο ξεχασμένοι.

Αλήθεια, ποιους και τι εξυπηρετεί αυτή η απόσταση μεταξύ των ανθρώπων; Και κυρίως των νέων ανθρώπων; Την κατοχική Τουρκία που θέλει να συντηρεί την αντιπαράθεση; Πολύ πιθανόν. Αλλά εμείς; Εμείς γιατί φοβόμαστε τόσο πολύ να φέρουμε κοντά τους ανθρώπους; Γιατί δεν το επιδιώκουμε καθημερινά με μια ολοκληρωμένη και συντονισμένη προσπάθεια η οποία, σε τελική ανάλυση, θα ροκανίζει εκείνη τη θεώρηση των «δύο λαών» που μόνο στις κομματικές ανακοινώσεις θυμόμαστε να αναδεικνύουμε;

Έπρεπε λοιπόν η Ήρα και η Εργκιούλ να πάνε στην άλλη πλευρά του πλανήτη για να γνωριστούν. Γιατί κανείς μέχρι σήμερα δεν φρόντισε να τις φέρει σε επαφή. Γιατί κανείς δεν αντιλήφθηκε πόσο σημαντικό είναι να διαμορφώσουν οι άνθρωποι τις ζωές τους. Γιατί κανείς ακόμα δεν συνειδητοποίησε αυτό που λέμε εδώ και χρόνια: οι πολίτες αυτού του τόπου είναι που θα κάνουν μια συμφωνία να λειτουργήσει ή να αποτύχει. Όσο καλά κι αν προσπαθήσουν να τη γράψουν οι πολιτικοί.

Ζούμε σε απόσταση δύο βημάτων. Ο καθένας στο σπίτι και τον περιορισμένο του ορίζοντα. Κι όμως αυτή η πατρίδα μάς ανήκει από τη μια γωνιά μέχρι την άλλη. Όταν ξεκινήσουμε ξανά να την περπατούμε, θα γνωρίσουμε κι εκείνους με τους οποίους θα την ξανακτίσουμε. Οι λύσεις βρίσκονται μέσα στη ζωή και όχι μέσα στα κλειστά δωμάτια...

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Μίσος και συγκάλυψη...Του Μιχάλη Θεοδώρου

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 16.11.2018

ΑΠΟΨΗ

O Καραγκιόζης - θεατής. Και ο σκέτος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 16.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Η επανάσταση της υπομονής...Του Γιώργου Κακούρη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 15.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή