Οι γάροι, των γάρων, τους γάρους... Γάροι.

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Τέσσερις μικρές, άσχετες αλλά και απολύτως σχετικές μεταξύ τους ιστορίες κυπροφρένειας, αφιερωμένες σε όσους νομίζουν πως η κατάστασή μας βελτιώνεται

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, ένας φίλος «έκραξε» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ένα beach bar στη Λάρνακα το οποίο του έκανε θέμα όταν επιχείρησε να πάει, μετά συγχωρήσεως, να κατουρήσει εντός του μαγαζιού ενώ έπινε το ποτό του εκτός.

Το πρόβλημα, έμαθε, ήταν πως η φανέλα που φορούσε ήταν αμάνικη. Και όπως του εξήγησαν, το μαγαζί (beach bar, έτσι;) «έχει ένα επίπεδο». Εάν όχι στα έξω τραπεζάκια που τον σέρβιραν μια χαρά, σίγουρα στα μέσα και φυσικά στους αποπάτους επιπέδου.

Οι οποίοι, απόπατοι, δεν φέρνουν από Παρίσι αλλά σίγουρα ούτε και από τις Φοινικούδες άλλων εποχών με τα βόρβορα, εμείς που τις θυμόμαστε ή το Μακένζι που αν και πια δεν έχει παττιχόφυλλα να επιπλέουν... Promenade des Anglais δεν το λες. Πώς να το κάνουμε;

Το μαγαζί μάλιστα είχε και το θράσος να συνεχίσει τη συζήτηση διαδικτυακά ζητώντας τον λόγο και γράφοντας μεταξύ άλλων... θιγμένο και το εκπληκτικό «ας ερχόσουν λίγο πιο συγυρισμένος» (στο beach bar, πάντα). Όπου «συγυρισμένος» βλέπε όχι αμάνικες!

Τη Δευτέρα, πάλι, διάβασα με προσοχή όλες τις ειδήσεις για το πολυθεματικό καζίνο μας, οι οποίες περιείχαν –όλες όμως– αρκετές φορές τη λέξη «μεγαλύτερο», με το συμπάθιο, στη φράση «το μεγαλύτερο της Ευρώπης». Το ίδιο και στα ρεπορτάζ στην τηλεόραση. Είναι γεγονός πως στην Ευρώπη δεν ευδοκιμεί ιδιαίτερα το φαινόμενο, αλλά αυτό θα έπρεπε να μας προβληματίσει.

Εγώ δεν ανήκω στους αρνητικούς της ιστορίας, όχι. Ανήκω σε εκείνους που το βρίσκουν θετική εξέλιξη, ειδικά με δεδομένο ότι εδώ που φτάσαμε και με τα μυαλά που κουβαλάμε μόνο σ’ αυτούς τους τομείς επενδύει πια κανείς στη χώρα μας – άντε και στην αγορά υπηκοότητας. Σε πέντε χρόνια όλοι οι μαφιόζοι θα είναι Κύπριοι.

Ανήκω όμως και σε εκείνους που δεν είναι καθόλου σίγουροι ότι αυτό το κωλοχανείο στο οποίο ζούμε θα μπορέσει να το διαχειριστεί σωστά κοινωνικά. Επίσης, σε εκείνους που τρέμουν στην ιδέα των των ουρών έξω από το καζίνο τις πρώτες βδομάδες για να παίξουν, να κάνουν τον γύρο τον κόσμου στα Παράξενα. Βλαχιά που σκοτώνει.

Θα είναι το τελειωτικό χτύπημα μετά τα εγκαίνια του H&M. Δεν θα το αντέξω.

Ακόμα, ανήκω σε εκείνους που δεν αντέχουν την πολύ τραγική εμμονή μας με «το πιο ακριβό», «το πιο διάσημο», το πιο έτσι, το πιο αλλιώς και φυσικά «το μεγαλύτερο». Κάτι λέει αυτό... Και θα το αφήσω εδώ. Ούτε βέβαια και το άλλο, δεν το αντέχω, το ότι η κάθοδος τουριστών λόγω καζίνο θα μας λύσει τώρα το πρόβλημα του χειμερινού τουρισμού! Είμαστε νούμερα. Δεν γίνεται λιγότερο; Λίγο.

Χθες, στη χώρα που δεν έμαθε τίποτα από τα παθήματά της είδα τυχαία και ένα βίντεο. Ένα απόσπασμα από εκπομπή του ΡΙΚ. Ο συνάδελφος Αντρέας Παράσχος περιέγραφε τι είχε συμβεί όταν, λίγο πριν πέσει το κούρεμα, η Νήσος των Αγρίων επεχείρησε να αντικρούσει στις Βρυξέλλες τις κατηγορίες ότι για δεκαετίες υπήρξε ένα πλυντήριο και να πείσει συναφώς, η Κύπρος, ότι δεν δουλεύαμε τους εταίρους μας όταν ζητούσαμε μια ανώδυνη διάσωση.

Συνέχισε για να εξηγήσει πώς τότε, οι Ευρωπαίοι εταίροι μας ανέσυραν το χαρτί των χαμένων δισεκατομμυρίων του Μιλόσεβιτς τα οποία κινήθηκαν μέσω Κύπρου. Περιέγραψε τον μηχανισμό που στήσαμε και τη συμμετοχή τού τότε δικηγόρου της τράπεζας που τα διοχέτευε, βουλευτή και μετά Προέδρου μας, του Τάσσου. Δεν ήταν η πρώτη φορά, υπήρξαν και ντοκιμαντέρ για το πώς παίχτηκε το παιγνίδι. Γράφτηκαν και άρθρα.

Στο ΡΙΚ όμως και από διευθυντή εφημερίδας, πρώτη φορά. Και πρώτη φορά κάποιος μίλησε στην κρατική τηλεόραση για το κόστος που είχαμε από αυτή την ιστορία εκείνη την κρίσιμη στιγμή με το κούρεμα. Κοιτάζοντας καλύτερα διαπίστωσα ότι το βίντεο ήταν του 2015.

Και ψάχνοντάς το, βρήκα πως υπήρξε και αίτημα από τη Διεθνή Διαφάνεια Κύπρου προς τον γενικό εισαγγελέα για εξέταση των καταγγελιών. Η Νομική Υπηρεσία απάντησε πως έκανε έρευνα στο παρελθόν και ότι το κράτος συνεργάστηκε, λέει, με το Διεθνές Δικαστήριο και έδωσε τα στοιχεία – δεν είναι όμως αυτό που αφορά εμάς, λέω εγώ...

… ότι ήταν λεφτά για αγορά προϊόντων και οπλισμού και πως εκείνη την περίοδο δεν υπήρχε καμία νομοθεσία, δική μας, για παραβίαση διεθνούς εμπάργκο (το οποίο φυσικά και παραβιάστηκε στην περίπτωση αυτή) «ούτε και για ξέπλυμα παράνομου χρήματος» (sic). Άρα, παρά τις δύο παραδοχές, τίποτα δεν μπορεί να γίνει, είπαν.

Kαι συνεπώς, κάποιοι έγιναν πολυεκατομμυριούχοι, το όνομα της Κύπρου αμαυρώθηκε διεθνώς και το βρήκαμε μπροστά μας όταν θα έσκαγε η τράπεζα μέσω της οποίας κινήθηκαν τα δισεκατομμύρια που έκλεψε ο Σλόμπονταν από τη χώρα του, σε σακούλες μάλιστα που τις άνοιγαν και τις μετρούσαν στο πάλαι ποτέ υποκατάστημα της Λαϊκής απέναντι από την Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας (!..) αλλά όλα μια χαρά. Τι να το ψάχνουν;

«Δεν υπάρχει δυνατότητα περαιτέρω διερεύνησης» ήταν η απάντηση της Νομικής Υπηρεσίας. Και βεβαίως τις ευθύνες δεν τις αναζήτησε κανείς. Ούτε πήγε κανείς να ελέγξει τα περιουσιακά οιουδήποτε και την προέλευσή τους, λέμε τώρα. Κι ας το βρήκε μπροστά της η χώρα μας, με πολλές αφορμές. Όχι μόνο εκεί που το βρήκε μια και καλή!

Χθες λοιπόν, στην ίδια χώρα, διάβασα κι άλλα. Ένα από τα πολλά είναι πως τα λύματα από τη μονάδα καθαρισμού ιατρικού εξοπλισμού στο Νοσοκομείο Λεμεσού τρέχουν σε ρυάκι και φτάνουν σε σπίτια στα Κάτω Πολεμίδια! Τα οποία σπίτια έχουν γεμίσει με μολυσμένα κουνούπια με αποτέλεσμα να μολύνονται κάτοικοι ένας εκ των οποίων, ένα παιδί, κατέληξε διασωληνωμένο στο νοσοκομείο.

Τα υγρά από τον καθαρισμό του εξοπλισμού με τον οποίο περιθάλπεται, υποθέτω πως πηγαίνουν πίσω στο σπίτι του μαζί με όλα τα άλλα επικίνδυνα απόβλητα από άλλα είδη εξοπλισμού.

Να, που τέσσερις –άσχετες μεταξύ τους– ιστορίες, φτιάχνουν μια ενδιαφέρουσα αν και τρομακτική εικόνα για το πόσο αμπάλατοι παραμένουμε και θα παραμείνουμε, φοβάμαι, για πολύ ακόμη. Μάλιστα νομίζω πως η κατάστασή μας επιδεινώνεται, ραγδαία, πάντα περήφανα και με δική μας επιλογή.

Να μας χαιρόμαστε, βρε!


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Οι στομαχικές διαταραχές του Κώστα Κληρίδη (Του Διονύση Διονυσίου)

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 14:43 (τελευταία ενημέρωση 14:43)

ΑΠΟΨΗ

Το Δικαίωμα Αυτοδιάθεσης στο Διεθνές Δίκαιο

Πολίτης News, 11:04 (τελευταία ενημέρωση 11:04)

ΑΠΟΨΗ

Τάκης Χατζηγεωργίου: Η πρότασή μου αν ήμουν συνδικαλιστής

ΤΑΚΗΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ, 10:57 (τελευταία ενημέρωση 10:57)

Επιστροφή
στην αρχή