«Αχ κυρ Αντώνη, πώς σ’ αγαπάμε...»

ΑΘΛΗΤΙΚΑ /ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ

Ανέτρεξα στο αρχείο μου και αναδημοσιεύω ένα πολύ μικρό απόσπασμα της όμορφης κουβέντας που κάναμε, η οποία δημοσιεύτηκε στο «Γήπεδο» στις 18/1/09

Η φωτογραφία που ξεχώρισε από την πρώτη προπόνηση του ΑΠΟΕΛ δεν ήταν κάποιου παίκτη, όπως γίνεται συνήθως. Ήταν αυτή που απεικόνιζε τον κύριο Αντωνάκη Λουκά, τον επί χρόνια φροντιστή της ομάδας.

Βλέποντάς την θυμήθηκα μια συνέντευξη που είχα την τιμή να του πάρω πριν σχεδόν μια δεκαετία.

Ανέτρεξα στο αρχείο μου και αναδημοσιεύω ένα πολύ μικρό απόσπασμα της όμορφης κουβέντας που κάναμε, η οποία δημοσιεύτηκε στο «Γήπεδο» στις 18/1/09 υπό τον τίτλο «Αχ κυρ Αντώνη, πώς σ’ αγαπάμε...».

Τι κέρδισες τόσα χρόνια στον ΑΠΟΕΛ;

«Δεν υπάρχει χώρα της Ευρώπης που δεν πήγα. Μέχρι και στα Νησιά Φαρόε πήγα. Δύο φορές. Πήγα Μόναχο, Βερολίνο, Παρίσι, Ισπανία τρεις φορές, Ιταλία, Αυστρία τρεις φορές για προετοιμασία και δύο για παιχνίδια. Παντού. Αν πήγαινα με δικά μου έξοδα, θα ήθελα εκατομμύρια (γελά).

Και ακόμα κάτι. Κέρδισα σεβασμό. Όταν ήταν προπονητής ο Ουζουνίδης, ήλθε ο Τάσος ο Τσούλας, πριν πάει στα αποδυτήρια. Μου λέει ’είσαι ο κύριος Αντώνης’; Του λέω ’ναι’. Μου λέει ’πριν αναχωρήσω από την Ελλάδα, στο αεροδρόμιο, ήμουν μαζί με τον Ευγένιο Γκέραρντ. Για δύο ώρες δεν μου έλεγε τίποτε άλλο εκτός από σένα. Πόσο σ΄ αγαπάει;’.

Του λέω ’όταν φύγεις και εσύ από εδώ, το ίδιο θα με αγαπάς’. Μετά από δύο μέρες του πήρα καφέ. Μου είπε ’καλώς τον άρχοντα’. Του είπα ”εγώ άρχοντας; Εγώ ούτε ζητιάνος δεν είμαι. Αλλά ναι, έχεις δίκιο. Σε ένα σημείο είμαι άρχοντας και το καυχιέμαι, παρόλο που είναι αμάρτημα να καυχιέσαι. Να σε πάρω από το χέρι και να σε γυρίσω σε όλη την Κύπρο, είτε στην Ομόνοια, είτε στον Απόλλωνα, είτε στη Σαλαμίνα. Αν βρεις έναν άνθρωπο να σου πει ότι έχει παράπονο από μένα, να με βρίζεις όλη μέρα. Σε αυτό, ναι, είμαι άρχοντας’»...

Κύριε Αντώνη, ευχαριστώ που με δέχτηκες...

«Δύο φορές μίλησα ξανά. Μια φορά στην LTV, στον Σάββα τον Κοσιάρη, όταν πήραμε το πρωτάθλημα και ακόμα μια στο περιοδικό του ΑΠΟΕΛ, γιατί με πίεσε ο πρόεδρος. Δεν μου αρέσει η δημοσιότητα. Μου αρέσει να τελειώσω τη δουλειά μου, να μαγειρέψω να φάω και να ξαπλώσω να ξεκουραστώ. Ούτε στις γιορτές που κάνουν πάω. Μου αρέσει η ησυχία. Κόρη μου, το μόνο που θέλω στην ηλικία που είμαι, είναι υγεία. Ακόμα και να σταματήσω από το ΑΠΟΕΛ, δεν θα πεθάνω. Έχω τη σύνταξή μου.

Όμως, γιατί να σταματήσω; Για να περιμένω να πεθάνω; Το ΑΠΟΕΛ είναι η ζωή μου, η οικογένειά μου. Δεν θα το πιστέψεις. Όταν δεν έχω δουλειά, νιώθω πιο κουρασμένος. Είμαι εδώ και κάνω ό,τι μπορώ. Ούτε απαιτήσεις έχω από κανένα, ούτε αυτοί από μένα. Με αγαπούν και με εκτιμούν και τους αγαπώ και τους εκτιμώ. Τους έχω όλους σαν παιδιά μου...

Μεθαύριο (σ.σ. χθες) που είναι γιορτή μου και τα γενέθλιά μου, θα με πάρουν τηλέφωνο. Να είσαι εδώ το Σάββατο να δεις τι θα γίνεται. Ούτε το Υπουργείο Εσωτερικών δεν έχει τόσες κλήσεις (χαμογελά). Δεν μπορώ να κάμω τη δουλειά μου. Όμως, τούτη είναι η ικανοποίησή μου, κόρη μου. Ξέρει με ο κόσμος όλος. Στη ζωή μου δεν έχω παραπονέσει κανέναν. Ούτε Ομονοιάτη, ούτε Σαλαμιναίο, ούτε Ανορθωσιάτη. Ούτε έβρισα ποτέ κανένα....».

Μας είπαν για τον κ. Αντωνάκη:

 

 

 


Επιστροφή
στην αρχή