Οι «φιλολυσικοί» αγκαλιάζουμε την περιρρέουσα

ΑΠΟΨΗ /NON SERVIAM
Ο Αντώνης Πολυδώρου τοποθετείται για την τακτική της κυβέρνησης να υποπίπτει στα ίδια λάθη της "περιρρέουσας" του Τάσσου Παπαδόπουλου

Αναφέρθηκα επανειλημμένα στη διακυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου ως μια καταθλιπτική πενταετία, που είχε θέσει σε αμφιβολία το θεωρητικά δεδομένο μέχρι τότε  δικαίωμα στη διαφωνία, την κριτική. Και καταφέρθηκα εναντίον όσων -πολιτικών και δημοσιογράφων- συνεχίζουν έκτοτε, αν και με λιγότερη απήχηση, να χρησιμοποιούν ίδιες πρακτικές για να επικρατήσουν στον δημόσιο διάλογο. Πρακτικές που χωρίς κανένα στοιχείο και επιχείρημα, κατατάσσουν πολιτικούς αντιπάλους και πολίτες σε κατηγορίες. Απαξιώνοντας κάθε αντίθετη άποψη και ταυτίζοντάς την με ξένα σχέδια.

Δυστυχώς αυτή την καταθλιπτική παρακαταθήκη του Τάσσου Παπαδόπουλου φαίνεται να αγκαλιάζει πλέον και η άλλη πλευρά. Όσοι δεν ανέχονταν να προσδίδονται στις θέσεις τους αλλότρια κίνητρα, ξάφνου δεν ανέχονται την έκφραση καμιάς θέσης, πέραν της δικής τους. Όποιος εκφράσει την παραμικρή αμφιβολία για τη διαπραγμάτευση, αυτομάτως τοποθετείται στην κατηγορία όσων δεν θέλουν λύση. Μια λογική η οποία δεν περιορίζεται όπως γινόταν μέχρι πρόσφατα εντός κοινωνίας αλλά υιοθετείται πλέον -όλο και πιο συχνά- και από την κυβέρνηση.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα -ακόμα ένα- αποτέλεσε η παρουσία του αναπληρωτή κυβερνητικού εκπροσώπου Βίκτωρα Παπαδόπουλου τη Δευτέρα στο δελτίο του Σίγμα. Ερωτηθείς γιατί δεν συμμετέχει στις συνομιλίες ο Π. Πολυβίου (νομικός σύμβουλος του Προέδρου) και αν ευσταθούν οι πληροφορίες ότι υπάρχουν δύο ενυπόγραφα κείμενα όπου διαφοροποιείται από τον τρόπο που διαπραγματεύεται ο Πρόεδρος, ο κ. Παπαδόπουλος επέλεξε την απαξίωση και τη δημιουργία σκιών. Εκείνο το «γιατί ανησυχείτε; Ανησυχείτε μπας και βρεθεί λύση στο Κυπριακό;», μπορεί να μην πλησίασε σε ένταση και έπαρση την περίοδο της περιρρέουσας, και ως εικόνα, όμως, και ως ουσία, ήταν εξίσου ενοχλητικό. Όχι μόνο γιατί -ασχέτως προθέσεων και στόχων- επρόκειτο για ένα λογικό και έγκυρο ερώτημα (εάν διαφωνούν οι νομικοί που τοποθέτησε εκεί ο Πρόεδρος για να τον συμβουλεύουν, τίθενται ξεκάθαρα το ερωτήματα γιατί;) αλλά και επειδή επιβεβαίωσε την αρνητική διάθεση της κυβέρνησης -που βίωσε τέτοια φαινόμενα- να λειτουργήσει με τρόπο που να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για πραγματική και σοβαρή συζήτηση του Κυπριακού.

Θα μπορούσε να είχε επιλέξει να μην τοποθετηθεί εφόσον θεώρησε ότι το ερώτημα δεν αφορούσε την ουσία, ακόμα να μην πάει σ’ ένα κανάλι που θεωρεί ως εχθρικό, δεν μπορεί όμως να είναι πολιτική τοποθέτηση, ενός ανθρώπου που εκπροσωπεί με τον πιο επίσημο τρόπο την πολιτεία, ότι ο δημοσιογράφος ανησυχεί επειδή επίκειται λύση. Ούτε πολιτική πρακτική η φίμωση.

Πριν από ένα χρόνο, και με αφορμή την ομιλία του Νίκου Αναστασιάδη στη Νέα Υόρκη, εξέφρασα την πεποίθηση ότι το γεγονός πως έφυγε ένας άνθρωπος που ηγήθηκε εκείνης της προσπάθειας φίμωσης της αντίθετης άποψης, το ότι ο κόσμος δεν είναι πλέον (τόσο) αρνητικός στην προοπτική λύσης, επέτρεπε η αντιπαράθεση αυτή τη φορά να διεξαχθεί στη βάση επιχειρημάτων. Δεν είχα ψευδαισθήσεις ως προς το επίπεδο του δημόσιου διαλόγου, τα όρια των επιχειρημάτων, θεωρούσα, όμως, ότι η έκφραση και των δύο πλέον απόψεων θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια συζήτηση, αν όχι για τις επί μέρους πρόνοιες, τουλάχιστον για τη μεγάλη εικόνα, τους κινδύνους ενδεχόμενης λύσης ή διατήρησης του status quo. Να λειτουργήσει ως απαρχή όχι απαραίτητα για λύση αλλά για συζήτησή της. 

Αντ’ αυτού βλέπουμε και την άλλη πλευρά να υιοθετεί πλέον ίδιες πρακτικές. Έχει βάλει στο συρτάρι τα όποια επιχειρήματα και έχει επιστρατεύσει ένα πολιτικό λόγο που επί της ουσίας δεν διαφέρει από αυτόν όσων βρίσκονται απέναντι από τη διαδικασία - τους οποίους προτάσσουν ως δικαιολογητικό. Πέρα από την κατηγοριοποίηση. Ούτε όσον αφορά την κατηγορία - ότι η άλλη άποψη εμφορείται από αλλότρια κίνητρα που είναι απέναντι από το καλό της χώρας.

«Χωρίς λύση χάνονται», «πλουτίζουν από τη μη λύση». Οποιοσδήποτε εκφράσει κάποιο ερώτημα-απορία, πόσω μάλλον αμφιβολία, για τη διαδικασία αμέσως εντάσσεται στους λυσοφοβικούς. Απέναντι από τους νενέκους, όσους εξέφραζαν τα επιχειρήματα της Τουρκίας στα ελληνικά, υπάρχουν σήμερα οι λυσοφοβικοί, οι εθνικιστές. Το μόνο που τους  διαφοροποιεί είναι η αφετηρία.

Για μια ακόμα φορά φαίνεται να μην υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να διεξαχθεί ένας αν μη τι άλλο υποφερτός διάλογος για τις πρόνοιες της λύσης, τις προοπτικές, την επόμενη μέρα. Η κοινωνία οδηγείται στην πιο σημαντική ίσως για το μέλλον της χώρας πορεία με όρους περιρρέουσας (όπου δεν χρειάζονται χαρτόσημα και αποδείξεις). Όπου δεν μπορεί κάποιος να είναι υπέρ της λύσης και να εκφράζει προβληματισμούς ή απορίες, ούτε να είναι υπέρ της λύσης και να μην υλοποιεί σχέδια των ξένων. Δεν υπάρχουν επιχειρήματα ούτε αποχρώσεις. Δεν χωράει συζήτηση, ούτε προβληματισμός.

Είναι γι’ αυτό που οι ευθύνες και της κυβέρνησης είναι τεράστιες. Οφείλει να αφήσει στην άκρη πρακτικές που βίωσε και στηλίτευσε και να εξηγήσει με ξεκάθαρες θέσεις γιατί ο κόσμος θα πρέπει να στηρίξει τη λύση που διαπραγματεύεται. Ήδη άργησε. Αυτό θα έπρεπε να κάνει μια σοβαρή κυβέρνηση. Κυρίως μια κυβέρνηση που πιστεύει αυτό που διαπραγματεύεται. Αυτό που δεν έκανε ο Τάσσος.

Όπως το ίδιο θα πρέπει να πράξει και όποιος -απ’ οποιοδήποτε πόστο- συμμετέχει στον δημόσιο διάλογο. Να πείσει -μακριά από σκιές- γιατί η διαπραγμάτευση που διεξάγεται είναι ως επιλογή καλύτερη από το τι προτάσσουν οι άλλοι. Ότι δεν έκαναν αυτοί που χρόνια τώρα δικαιολογημένα κατηγορούμε. Αν δεν μπορούμε να το πράξουμε αυτό, τότε δικαίως οι υπόλοιποι ανησυχούν. Το ίδιο θα έπρεπε να ανησυχούμε και εμείς. Η χώρα έχει υποφέρει πολύ από τέτοιου είδους πρακτικές και δεν είμαστε για επανάληψη του ίδιου σκηνικού.

antopoly@cytanet.com.cy

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Άλλαξε ο άδρωπος σιόρ;...Της Κατερίνας Ηλιάδη

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΗΛΙΑΔΗ, 13.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Πως η χρήση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων επηρεάζει το ηλεκτρικό σύστημα;

Πολίτης News, 13.11.2018

ΑΠΟΨΗ

«Δεν με κόφτει ρε κουμπάρε. Εγώ να είμαι καλά…» (Του Χρίστου Λαζανιά)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΖΑΝΙΑΣ, 13.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή