Η Ευρώπη και ο σκουπιδότοπός μας

ΑΠΟΨΗ /ΣΦΑΙΡΙΚΑ
Αν κρίνουμε από το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, το μήνυμα της αναγέννησης μιας δυνατής και ισχυρής Ευρώπης δεν έχει φτάσει ακόμα στην Κύπρο.

Μετά από μια σχεδόν βδομάδα στις Βρυξέλλες, επέστρεψα στη Λευκωσία με μια θετική διαπίστωση και ένα ευρωπαϊκό παράπονο. Η θετική διαπίστωση είναι ότι μετά από 4 χρόνια η ΕΕ επιστρέφει σε πορεία ανάκαμψης: πολιτική, οικονομική, κοινωνική. Μετά την οικονομική κρίση με κύρια θύματά της την Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Κύπρο και την Πορτογαλία, όλες σχεδόν οι χώρες μέλη καταγράφουν θετικούς δείκτες. Μετά τη νίκη του λαϊκισμού που έφερε το Brexit και τον κίνδυνο ανόδου της ακροδεξιάς σε Ολλανδία, Γαλλία και Αυστρία, οι νίκες του Ρούτε, του Μακρόν και της Μέρκελ επαναφέρουν την ΕΕ σε μια πορεία ανάκτησης των αρχών και της ηθικής της υπεροχής. Το ευρωπαϊκό όραμα άρχισε να ξαναγεννιέται και να γίνεται θελκτικό στους λαούς της Γηραιάς Ηπείρου, κάτι που διαφάνηκε μέσα από τη Λευκή Βίβλο και τον οραματικό λόγο του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ στο Ευρωκοινοβούλιο αλλά και από τις τοποθετήσεις του Γάλλου Προέδρου Εμανουέλ Μακρόν για ένα νέο ευρωπαϊκό ξεκίνημα.

Το παράπονο είναι, νομίζω, εύλογο. Αν κρίνουμε από το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, το μήνυμα της αναγέννησης μιας δυνατής και ισχυρής Ευρώπης δεν έχει φτάσει ακόμα στην Κύπρο. Κανείς δεν υποστηρίζει βέβαια ότι η ΕΕ έχει λύσει όλα της τα προβλήματα, κανείς δεν θα επιχειρήσει να μηδενίσει τα προβλήματα της Νότιας Ευρώπης ερμηνεύοντας με αυτό τον τρόπο τα χαμηλά επίπεδα ευρωαποδοχής σε Κύπρο, Ιταλία και Ελλάδα.

Ειδικά όμως στην Κύπρο θα πρέπει να σημειωθεί ότι η κατάσταση είναι ανορθολογική. Και σε αυτό δεν φταίει τόσο ο απλός πολίτης, όσο κυρίως οι πολιτικοί της και τα ΜΜΕ. Ο τόνος ειδικότερα που δίνουν οι πολιτικοί της είναι τραγικά λαϊκιστικός και εν πολλοίς επικίνδυνος. Για όλα φταίει η ΕΕ. Το μήνυμα που στέλνουν ανά τα οδούς και τα ρύμας οι πολιτικάντηδες της Κύπρου είναι σαφές: Εμείς προσπαθούμε να βελτιώσουμε τα πράγματα και να λύσουμε τα προβλήματα που δημιουργούν κάποιοι τρελοί γραφειοκράτες στις Βρυξέλλες.

Τι λένε

Συνοπτικά, η Ευρώπη μάς κούρεψε τις καταθέσεις, μας μείωσε τους μισθούς, προκάλεσε ανεργία και φτώχεια, κάνει τον Πόντιο Πιλάτο στο Κυπριακό επιτρέποντας στην Τουρκία να μας εκβιάζει, επιχειρεί -τέλος- να αναβαθμίσει και να αναγνωρίσει το ψευδοκράτος. Στην πραγματικότητα έχει γίνει ακριβώς το αντίθετο:

 

  • Η ΕΕ, αφού αυτή η χώρα και οι πολιτικοί της ξόδευαν αυτά που δανείζονταν και όχι αυτά που είχαν, κήρυξε πτώχευση από το 2012.

 

 

  • Ζητήσαμε νέα δανεικά και βοήθεια, αλλά κανείς δεν μας έδωσε πλην της ΕΕ. Η οποία βεβαίως μας ζήτησε να μπούμε σε μνημόνιο για να είναι σίγουρη ότι θα εφαρμόσουμε αυτά που συμφωνήσαμε εκσυγχρονίζοντας το καταχρεωμένο μας Δημόσιο.

 

 

  • Την ίδια στιγμή μας ζήτησε να αναστηλώσουμε τον τραπεζικό τομέα, ο οποίος συμπεριφέρθηκε ανεύθυνα. Δεν δέχτηκε η Ευρώπη τα χρήματα αυτά να τα πληρώσουν οι απλοί άνθρωποι και τα ταμεία προνοίας τους, όπως πρότεινε τότε γνωστός Κύπριος πολιτικός, αλλά να πληρώσουν οι έχοντες και κατέχοντες μεγαλοκαταθέτες.

 

 

  • Η ΕΕ διά του μνημονίου ζήτησε άμεση εφαρμογή ενός σχεδίου υγείας και επίσης κάλυψη των ανέργων. Αυτά τα δύο οι Κύπριοι πολιτικοί δεν τα αντιμετώπισαν ως προτεραιότητες.

 

Σήμερα η ΕΕ συγχρηματοδοτεί έργα εκατοντάδων εκατομμυρίων στην Κύπρο, τα περισσότερα από αυτά που εξαγγέλλει ο Πρόεδρος κατά επαρχία. Έχει χρηματοδοτήσει μεγάλο μέρος των δημόσιων υποδομών της Λεμεσού και σήμερα είναι ο νούμερο ένα επενδυτής της αναμόρφωσης της Πάφου. Βρίσκεται επίσης πίσω από την κατασκευή του σταθμού αποβλήτων στο Πεντάκωμο, χρηματοδοτεί εκατοντάδες ερευνητικά προγράμματα στα πανεπιστήμιά μας (ναι, από αυτά που κάποιοι έτρωγαν με χρυσά κουτάλια στο ΤΕΠΑΚ και στο Ωκεανογραφικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Κύπρου). Την ίδια στιγμή χιλιάδες Κύπριοι φοιτητές σπουδάζουν (πλην Αγγλίας) δωρεάν σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια.

 

Θα μπορούσε κανείς να γεμίσει σελίδες καταγράφοντας τα προνόμια που απέκτησε ο μέσος Κύπριος από την ένταξή μας στην ΕΕ, ωστόσο πάντα… ο μέσος Κύπριος για κάποιο ανεξήγητο λόγο θεωρεί την ΕΕ ως την πηγή κάθε κακού για τη χώρα μας. Αναφερθήκαμε πιο πάνω στον έναν από τους δύο κύριους λόγους αυτής της στάσης. Πρόκειται για την οικονομική κρίση για την οποία οι Κύπριοι πολιτικοί, αντί να απολογηθούν και για τα δικά τους εγκληματικά λάθη, τα φόρτωσαν όλα στις Βρυξέλλες.

 

 

Ο δεύτερος

Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με το Κυπριακό. Η Ευρώπη δεν κάνει τίποτε. Τηρεί στάση Πόντιου Πιλάτου μπροστά στην εισβολή και την κατοχή, ευνοεί την Τουρκία, επιχειρεί να αναβαθμίσει το ψευδοκράτος. Αυτές οι ανοησίες εκστομίζονται από πολιτικούς και πολίτες οι οποίοι μετά από 13 χρόνια συμμετοχής στην ΕΕ δεν έχουν κατανοήσει καν τι είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση.

 

  • Η ΕΕ δεν είναι στρατιωτικό μπλοκ. Είναι πολιτικό και οικονομικό μπλοκ το οποίο εμπέδωσε μετά από δύο Παγκόσμιους Πολέμους και 50 εκατ. νεκρούς την ισχυρή θέση ότι ο κόσμος δεν χρειάζεται πλέον τον πόλεμο ως εργαλείο αλλά μπορεί να κατακτήσει την ευημερία του πορευόμενος ειρηνικά. Από το 1950 που ξεκίνησε τη λειτουργία της σε καμιά χώρα που έγινε ευρωπαϊκό έδαφος δεν έγινε πόλεμος. Το τεράστιο πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό της κεφάλαιο δεν επιτρέπει σε κανέναν να την απειλήσει, απεναντίας διεθνείς ταραξίες όπως η Ρωσία και η Τουρκία δέχονται οικονομικές κυρώσεις σε περίπτωση που παρανομούν.

 

 

  • Οι Κύπριοι πολιτικοί στο σύνολό τους και κατ' επέκταση οι πολίτες της χώρας μας δεν κατανόησαν ποτέ ότι η ΕΕ είναι μια ήρεμη υπερδύναμη και ότι μπορεί να δημιουργεί συνθήκες πολιτικής και οικονομικής ασφάλειας. Απεναντίας, διέγραψαν από τη μνήμη τούς στόχους της μοναδικής στρατηγικής που χαράξαμε από το 1992 ως ελληνισμός για το Κυπριακό. Μπαίνουμε δηλαδή στην Ευρώπη για να λύσουμε το Κυπριακό υπό ένα εγγυημένο καθεστώς ασφάλειας.

 

Υποστηρίζω ότι όλες αυτές οι συζητήσεις που έγιναν τα τελευταία χρόνια στο Κυπριακό (σχέδιο Ανάν - Κραν Μοντανά) είναι ασήμαντες λεπτομέρειες μπροστά στη μεγάλη εικόνα του Κυπριακού. Το Κυπριακό κατά κύριο λόγο θα λυθεί όταν οι Ε/Κ απελευθερωθούν από τον φόβο που γεννούν η άγνοια και ο εθνικισμός και η τ/κ κοινότητα απελευθερωθεί από τους πάτρωνές της. Από το 1878 οι Τ/Κ ήταν υποχείριο των Βρετανών, από το 1974 της Τουρκίας. Όταν αυτή η στρατηγική κοινότητα γίνει ευρωπαϊκή κοινότητα, όταν σταδιακά εφαρμοστούν οι ευρωπαϊκοί νόμοι σε ολόκληρη την επικράτεια της Κύπρου, με σκληρή δουλειά από όλους μας, τότε θα ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση της πραγματικής επανένωσης της Κύπρου. Στην κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα δεν έχει καμιά ιδιαίτερη σημασία ποιο θα είναι το όνομα αυτής της λύσης. Αν θα είναι ενιαίο κράτος, ομοσπονδία, συνομοσπονδία ή και δύο ανεξάρτητα κράτη εντός της ΕΕ. Υπό οποιοδήποτε καθεστώς θα υπάρξουν τα υπέρτερα εκείνα ενοποιητικά στοιχεία που στο τέλος θα υπερισχύσουν του φόβου, του εθνικισμού και της εξάρτησης από τρίτους. Το κοινό νόμισμα, οι κοινοί νόμοι, οι κοινές αξίες και κυρίως τα κοινά οράματα θα βοηθήσουν τις δύο κοινότητες να τερματίσουν την άγονη αντιπαράθεσή τους για το παρελθόν, διεκδικώντας δικαίωμα στο μέλλον.

 

Τα ψιλά γράμματα

Είμαι σίγουρος ότι για κάποιους τα πιο πάνω είναι ψιλά γράμματα αφού θα επιχειρήσουν να σε αποστομώσουν με το γνωστό ακαταμάχητο ερώτημα: Και τι θα γίνει αν η λύση δεν λειτουργήσει και εισβάλει ξανά η Τουρκία στην Κύπρο; Πρόκειται για όλους αυτούς που δεν ήθελαν λύση ή ήταν διατεθειμένοι να δώσουμε τα πάντα για να καταργηθούν τα τουρκικά επεμβατικά δικαιώματα στην Κύπρο. Και είναι αλήθεια ότι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων δώσαμε πολλά, ίσως και υπερβολικά στους Τ/Κ σε ό,τι αφορά την εσωτερική διακυβέρνηση για να απαλλαγούμε των εγγυήσεων. Στην πραγματικότητα και συνεχώς προβληματιζόμενος, υποστηρίζω ότι αν είχαμε καλύτερη γνώση του τι σημαίνει Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα ασχολούμασταν τόσο πολύ με τις εγγυήσεις. Ακόμα και αν παρέμενε στο πλαίσιο της λύσης το άρθρο 4 της Συνθήκης Εγγυήσεως του 1960 με κάποιο χρονοδιάγραμμα, υποστηρίζω ότι η Τουρκία υπό οποιεσδήποτε συνθήκες δεν θα μπορούσε να εισβάλει σε ευρωπαϊκό έδαφος. Κι αυτό για δύο λόγους. Πρώτον, λόγω της τεράστιας γεωπολιτικής υπεροχής της ΕΕ η οποία δεν θα επέτρεπε κάτι τέτοιο. Δεύτερον, γιατί η Τουρκία, παρ' όλα όσα ανιστόρητα λέγονται, ξέρει να κινείται στα όρια της νομιμότητας. Και αυτό μπορεί κάποιος να το διαπιστώσει με το 1974 όταν κινήθηκε στην Κύπρο μόνο μετά το πραξικόπημα της χούντας, το διαπιστώνει στη Συρία όταν κινήθηκε μετά από διαβούλευση με ΗΠΑ - Ρωσία και Ιράν και βεβαίως το δείχνει και στο Κουρδιστάν μετά το δημοψήφισμα των Κούρδων, το οποίο έμμεσα απειλεί ακόμα και την εδαφική της ακεραιότητα.

Εν κατακλείδι, σήμερα η όλο και αναβαθμιζόμενη ΕΕ δεν πρόκειται να εκβιάσει ή να πιέσει κανέναν στην Κύπρο για λύση, όσο κι αν κάποιοι φωνασκούν και ζητούν κυρώσεις, μέτρα και στρατιωτικές επεμβάσεις. Η ΕΕ δεν λειτουργεί έτσι. Αν εμείς επιμένουμε να ζητούμε από την Ευρώπη πράγματα που δεν μπορεί να μας δώσει, το μόνο που θα μπορέσουμε -λόγω άγνοιας- είναι να συνεχίσουμε τον άγονό μας ευρωσκεπτικισμό. Η ΕΕ βολεύεται με λύση και χωρίς λύση, οπότε είναι στο χέρι μας να την εμπλέξουμε δημιουργικά, όπως ενεπλάκη δημιουργικά τα τελευταία 2 χρόνια στις συνομιλίες. Το τραγικό είναι ότι τις τελικές επιπτώσεις από τη μη λύση θα εισπράξουν κατά κύριο λόγο οι Ε/Κ. Ο εκτουρκισμός του βόρειου κατεχόμενου μέρους της χώρας μας μετατρέπει αυτό το κρατίδιο σταδιακά σε ένα πολιτικό παρία στην περιοχή. Σε έναν σκουπιδότοπο, ο οποίος λόγω της ασφάλειας που του παρέχει ο τουρκικός στρατός σταδιακά μετατρέπεται σε βάση του κάθε διεθνούς γκάγκστερ, του κάθε εγκληματία και του κάθε διεθνούς οικονομικού παραβάτη. Στην πορεία θα εξαφανιστούν οι Τουρκοκύπριοι και νομοτελειακά θα υποβαθμιστεί και η μισή Κυπριακή Δημοκρατία του Νότου. Όπως κάθε καλός ντιβέλοπερ μπορεί να μας πει, δίπλα από ένα σκουπιδότοπο, οι αξίες της γης πέφτουν δραματικά.

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Συνείδηση, τιμή και υπερηφάνεια

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 13:55 (τελευταία ενημέρωση 13:55)

ΑΠΟΨΗ

Για να φτιάχνει φραπέ χρειάζεται, για Πρόεδρος όχι;

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 10:05 (τελευταία ενημέρωση 10:05)

ΑΠΟΨΗ

Σημειώσεις: Εξοργιστικά απαθείς (Του Γιώργου Κακούρη)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 20.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή