Η Ευρώπη, η κυριαριχία, λογικοί φόβοι

ΑΠΟΨΗ /ΣΦΑΙΡΙΚΑ
Ένα κοινό ανακοινωθέν στο Κυπριακό δεν συνιστά τη λύση του προβλήματος. Στην καλύτερη περίπτωση θέτει τις συντεταγμένες διά των οποίων θα ακολουθήσει η διαπραγμάτευση του θέματος. Σε ένα κοινό ανακοινωθέν επίσης μεταξύ δύο πλευρών που αντιμάχονται τα τελευταία 40 χρόνια κατά την εκδοχή των Ε/Κ και 50 κατά την εκδοχή των Τ/Κ, είναι λογικό να διατυπωθούν κόκκινες γραμμές επί θεμάτων αρχής αλλά να γίνουν και σοβαροί συμβιβασμοί σε πάγιες θέσεις.

Ένα κοινό ανακοινωθέν στο Κυπριακό δεν συνιστά τη λύση του προβλήματος. Στην καλύτερη περίπτωση θέτει τις συντεταγμένες διά των οποίων θα ακολουθήσει η διαπραγμάτευση του θέματος. Σε ένα κοινό ανακοινωθέν επίσης μεταξύ δύο πλευρών που αντιμάχονται τα τελευταία 40 χρόνια κατά την εκδοχή των  Ε/Κ και 50 κατά την εκδοχή των Τ/Κ,  είναι λογικό να διατυπωθούν κόκκινες γραμμές επί θεμάτων αρχής αλλά να γίνουν και σοβαροί συμβιβασμοί σε πάγιες θέσεις.

 

Την ίδια στιγμή πρέπει να ικανοποιούνται λογικές ανησυχίες των δύο πλευρών ειδικότερα όταν αυτές διατυπώνονται καλοπροαίρετα. Τέλος -κι αυτό είναι το πιο σημαντικό- σε ένα κοινό ανακοινωθέν θα πρέπει να καταγράφονται οι προσδοκίες και ίσως το όραμα για να ξεπεραστεί η διαμάχη η οποία θα οδηγήσει Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους στην οικοδόμηση μιας νέα πατρίδας.

Περιέχει τα πιο πάνω χαρακτηριστικά το υπό συζήτηση κοινό ανακοινωθέν στο Κυπριακό για επανέναρξη των συνομιλιών; Η απάντηση είναι καταφατική. Παρουσιάζουμε και τις 8 παραγράφους του κειμένου και τις σχολιάζουμε:


Σχόλια κατά παράγραφο

 

1. Η παρούσα κατάσταση είναι απαράδεκτη και η παράτασή της θα έχει αρνητικές συνέπειες για τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους. Οι ηγέτες συμφωνούν ότι η  λύση θα έχει θετική επίδραση σε ολόκληρη την περιφέρεια, πρωτίστως δε θα επωφεληθούν οι Τουρκοκύπριοι και οι Ελληνοκύπριοι, με σεβασμό στις δημοκρατικές αρχές, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες, καθώς και τις ξεχωριστές ταυτότητες και την ακεραιότητα αμφοτέρων, διασφαλίζοντας το κοινό τους μέλλον σε μια ενωμένη Κύπρο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 

Οι δύο ηγέτες διά της παραγράφου αυτής απορρίπτουν τη συντήρηση του status quo, εκφράζοντας την άποψη ότι η λύση θα είναι προς όφελος όλων. Στην πραγματικότητα το status quo λειτουργεί έως τώρα υπέρ της τουρκικής πλευράς αφού εμπεδώνει τα τετελεσμένα της εισβολής. Εκ των πραγμάτων λοιπόν η αναφορά αυτή είναι θετική για την ε/κ πλευρά. Η αναφορά σε ανθρώπινα δικαιώματα, βασικές ελευθερίες και κοινό μέλλον εντός της ΕΕ επίσης είναι ευνοϊκές αναφορές για την ε/κ πλευρά η οποία στερείται, λόγω της εισβολής, αυτές τις ελευθερίες. Η αναφορά σε ξεχωριστές ταυτότητες και ακεραιότητα είναι αναφορές που ζήτησαν με επιμονή οι Τ/Κ. Θα μπορούσε λογικά να θεωρήσει κάποιος ότι αυτές οι αναφορές εκφράζουν τη διάθεση των Τ/Κ να παραμείνουν κάτι χωριστό. Βεβαίως από τη στιγμή που θα λειτουργούν διασφαλίζοντας το κοινό τους μέλλον με τους Ε/Κ εντός της ΕΕ, όπως καταλήγει η παράγραφος, οι αναφορές αυτές θα πρέπει να εξηγηθούν περισσότερο ως αυτοπροσδιοριστικές (κάτι που έχουν ανάγκη να κάνουν οι Τ/Κ) παρά ως αποσχιστικές.  


2. Οι ηγέτες εξέφρασαν την αποφασιστικότητά τους να επαναρχίσουν δομημένες διαπραγματεύσεις που θα είναι προσανατολισμένες στο να φέρουν  αποτελέσματα. Όλα τα άλυτα βασικά θέματα θα είναι στο τραπέζι και θα συζητηθούν αλληλένδετα. Οι ηγέτες θα έχουν ως στόχο να φτάσουν σε λύση το συντομότερο δυνατό και ακολούθως να πραγματοποιήσουν ξεχωριστά και ταυτόχρονα δημοψηφίσματα.

 

Η φράση-κλειδί στην παράγραφο αυτή είναι ότι «όλα τα άλυτα θέματα θα είναι στο τραπέζι και θα συζητηθούν αλληλένδετα». Ανοικτά προς συζήτηση αυτή τη στιγμή είναι η ασφάλεια, οι εγγυήσεις, το εδαφικό και το περιουσιακό, ενώ στο θέμα της διακυβέρνησης παραμένει επίσης ανοικτός ο τρόπος διακυβέρνησης της χώρας μετά την απόσυρση εκ μέρους του Δημήτρη Χριστόφια το 2012 του κεφαλαίου για την εκ περιτροπής προεδρία και τη στάθμιση ψήφου. Βεβαίως στα κεφάλαια αυτά έχει διανυθεί αρκετό έδαφος (ιδίως στο περιουσιακό) όπως αποτυπώνονται στις συγκλίσεις που έχουν επιτευχθεί κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Χριστόφια και οι οποίες είναι στο τραπέζι (πλην μιας) και θα αξιοποιηθούν. Το ότι τα θέματα θα συζητούνται αλληλένδετα είναι θετικό κυρίως για την ε/κ πλευρά αφού παράλληλα με το κεφάλαιο π.χ. της διακυβέρνησης που ενδιαφέρει ιδιαίτερα τους Τ/Κ θα μπορεί να συζητιέται και το κεφάλαιο των εγγυήσεων ή του περιουσιακού, κάτι που δεν γινόταν στον βαθμό που επιδίωκε η ε/κ πλευρά κατά την προηγούμενη φάση των συνομιλιών. Σήμερα, λόγω και της συμφωνίας που επιτεύχθηκε ώστε οι δύο διαπραγματευτές να μπορούν να συνομιλούν απευθείας με τις εγγυήτριες δυνάμεις, είναι σαφές ότι ο διαπραγματευτής μας θα έχει την ευκαιρία να ανοίξει το κεφάλαιο των εγγυήσεων απευθείας με το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών. Τέλος ο κυπριακός λαός, Ε/Κ και Τ/Κ, θα έχουν την ευκαιρία να εγκρίνουν ή να απορρίψουν τη λύση μέσω δημοψηφισμάτων. Η αναφορά σε ξεχωριστά και ταυτόχρονα δημοψηφίσματα βέβαια είναι ασαφής και γενικόλογη αφού δεν διευκρινίζει ένα πάγιο αίτημα της ε/κ πλευράς: Ποιοι έχουν δικαίωμα ψήφου στην τ/κ πλευρά; Όσοι ψηφίζουν -δηλαδή οι πολιτογραφημένοι από τις αρχές του ψευδοκράτους-  θα είναι de jure και πολίτες της Ομοσπονδιακής Κύπρου σε περίπτωση που και τα δύο δημοψηφίσματα είναι θετικά. Με βάση δύο καταμετρήσεις πληθυσμού στα κατεχόμενα ο πληθυσμός στο βόρειο τμήμα της Κύπρου είναι κοντά στις 280.000, αριθμός στον οποίο θα επιμείνουν οι Τ/Κ.  

 

 

3. Η λύση θα βασίζεται σε δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα, όπως καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και τις Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου. Η ενωμένη Κύπρος, ως μέλος των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα έχει μία και μόνη νομική προσωπικότητα και μία και μόνη κυριαρχία, η οποία θα καθορίζεται ως η κυριαρχία που απολαμβάνουν όλα τα κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών με βάση τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ και η οποία θα εκπηγάζει εξίσου από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους. Θα υπάρχει μία και μόνη ενιαία κυπριακή ιθαγένεια, που θα ρυθμίζεται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία. Όλοι οι πολίτες της ενωμένης Κύπρου θα είναι και πολίτες, είτε της ελληνοκυπριακής συνιστώσας πολιτείας είτε της τουρκοκυπριακής συνιστώσας πολιτείας. Αυτή η ιδιότητα θα είναι συμπληρωματική και δεν θα υποκαθιστά με οποιοδήποτε τρόπο την μία και μόνη κυπριακή ιθαγένεια.
Οι εξουσίες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, καθώς και θέματα που είναι σαφώς συναφή με τις καθορισμένες αρμοδιότητές της, θα προσδιορίζονται από το Σύνταγμα. Το ομοσπονδιακό Σύνταγμα θα προνοεί επίσης ότι το κατάλοιπο εξουσίας θα ασκείται από τις  συνιστώσες πολιτείες. Οι συνιστώσες πολιτείες θα ασκούν πλήρως και οριστικά όλες τις εξουσίες τους, μακριά από επεμβάσεις από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Οι ομοσπονδιακοί νόμοι δεν θα καταπατούν τις νομοθεσίες των συνιστωσών πολιτειών που εμπίπτουν στις αρμοδιότητες των συνιστωσών πολιτειών, και οι νομοθεσίες των συνιστωσών πολιτειών δεν θα καταπατούν ομοσπονδιακούς νόμους που εμπίπτουν στις αρμοδιότητες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Οποιαδήποτε διαμάχη σε σχέση με τα παραπάνω θα λύεται  από το ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο. Καμιά από τις δυο πλευρές δεν θα μπορεί να διεκδικεί έλεγχο ή δικαιοδοσία επί της άλλης.

 

Η παράγραφος 3 είναι πολύ σημαντική αφού αναφέρεται στη βάση της ομοσπονδίας η οποία θα είναι διζωνική και δικοινοτική. Η ομόσπονδη Κύπρος θα έχει μία διεθνή νομική προσωπικότητα και μία και μόνη κυριαρχία. Η κυριαρχία ρητά καθορίζεται σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη των ΗΕ και ως εκπηγάζουσα εξίσου από τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους, δηλαδή τους πολίτες που αποτελούν τον κυπριακό λαό. Κάποιοι αναλυτές στο σημείο αυτό σε συνδυασμό με τη διατύπωση στη συνέχεια του κειμένου, ότι δηλαδή «το κατάλοιπο εξουσίας θα ασκείται από τις συνιστώσες πολιτείες και ότι αυτές θα ασκούν πλήρως και οριστικά τις εξουσίες τους χωρίς επεμβάσεις από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση», διατυπώνουν τη θέση ότι υπάρχει διαχωρισμός σε εξωτερική και εσωτερική κυριαρχία ή ότι η όλη διατύπωση παραπέμπει σε συνομοσπονδία. Πρόκειται για παρανοήσεις σύμφωνα με διπλωματική πηγή, αφού: α) Η συνομοσπονδία αποτελεί μια διεθνή συμφωνία δύο κρατών τα οποία δεν εκχωρούν κυριαρχία για τη δημιουργία της. Ούτε καν χρειάζεται μια συνομοσπονδία διεθνή αναγνώριση ούτε πολύ περισσότερο να ζητήσει ένταξή της στον ΟΗΕ. β) Σε ό,τι αφορά τα περί εξωτερικής και εσωτερικής κυριαρχίας η ίδια πηγή ανέφερε ότι εδώ υπάρχει μια σύγχυση μεταξύ κυριαρχίας που χαρακτηρίζει τα κράτη και της κατανομής εξουσιών εντός του ιδίου κράτους. Με λίγα λόγια η Ενωμένη Κύπρος θα έχει μια κυριαρχία ενώ τα ομόσπονδα κρατίδια θα έχουν συγκεκριμένες εξουσίες οι οποίες με βάση το Σύνταγμα θα τους αφεθούν, όπως συμβαίνει σε όλα τα ομοσπονδιακά κράτη του κόσμου. Όποτε υπάρχει διαμάχη θα λύνεται από το ομοσπονδιακό δικαστήριο.
Επί του θέματος αυτού και με βάση την ίδια διατύπωση η κυβέρνηση κατέχει δύο γνωματεύσεις. Η πρώτη ζητήθηκε επί Τάσσου Παπαδόπουλου από τον διεθνολόγο Τζόζεφ Βάιβερ και η δεύτερη από την κυβέρνηση Χριστόφια από τον επίσης διεθνολόγο Τζέιμς Κρόφορντ ο οποίος θεωρείται διεθνής αυθεντία στα θέματα ομοσπονδίας.
Συγκεκριμένα ο κ. Κρόφορντ ρωτήθηκε αν η διατύπωση περί «μίας και μόνης κυριαρχίας η οποία θα εκπηγάζει από τους Ελληνοκυπρίους και τους Τουρκοκυπρίους» συνιστά κίνδυνο αναγνώρισης τ/κ κράτους. Η απάντησή του ήταν κατηγορηματικά όχι. Ο κ. Κρόφορντ  ρωτήθηκε επίσης: α) αν η συγκεκριμένη αναφορά συνιστά αποαναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας και β) αν δίνει δικαιώματα στους Τ/Κ σε μελλοντική απόσχιση για αναγνώριση κράτους. Και στις δύο αυτές ερωτήσεις η απάντηση ήταν επίσης αρνητική.

Τέλος η παράγραφος 3 αναφέρεται και στο θέμα της ιθαγένειας. Θα  υπάρχει μία Ιθαγένεια της ενωμένης Κύπρου και θα ρυθμίζεται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία. Αυτό είναι καθοριστικής σημασίας για τη λύση και την αντιμετώπιση του θέματος των εποίκων. Το δε καθεστώς πολίτη είτε της ελληνοκυπριακής είτε της τουρκοκυπριακής πολιτείας θα συμπληρώνει και με κανένα τρόπο δεν θα υποκαθιστά την ομοσπονδιακή ιθαγένεια.

 

 

4.Η ενωμένη Κυπριακή ομοσπονδία θα προκύψει από τη λύση μετά την έγκριση της λύσης  σε ξεχωριστά ταυτόχρονα δημοψηφίσματα. Το ομοσπονδιακό Σύνταγμα θα ορίζει ότι η ενωμένη Κυπριακή ομοσπονδία θα αποτελείται από δυο συνιστώσες ισότιμες πολιτείες. Η δικοινοτική, διζωνική φύση της ομοσπονδίας και οι αρχές πάνω στις οποίες εδράζεται  η ΕΕ θα διασφαλίζονται και θα γίνονται σεβαστές σε όλο το νησί. Το ομοσπονδιακό Σύνταγμα θα αποτελεί τον ανώτατο νόμο του νησιού και θα δεσμεύει όλες τις εξουσίες της ομοσπονδίας και των συνιστωσών  πολιτειών. Η ένωση ολόκληρης ή μέρους της ομοσπονδίας με οποιαδήποτε άλλη χώρα ή οποιασδήποτε μορφής διχοτόμηση ή απόσχιση ή οποιαδήποτε άλλη μονομερής αλλαγή στην κατάσταση πραγμάτων απαγορεύεται.

 

Ίσως αυτή η παράγραφος είναι η πιο σημαντική σε ολόκληρο το κείμενο. Καταρχάς καθορίζεται τι θα κριθεί από τα δημοψηφίσματα. Ότι δηλαδή οι κάτοικοι αυτής της χώρας θα αποφασίσουν για την ίδρυση ενός ομοσπονδιακού κράτους ή όχι. Δεν θα αποφασίσουν τίποτε άλλο. Ούτε αν θα φύγουν, ούτε αν θα ιδρύσουν δύο ανεξάρτητα κράτη, κάτι βεβαίως που θα μπορούσαν να κάνουν αν διέθεταν εσωτερική κυριαρχία. Είτε θα ιδρύσουν ένα νέο ομόσπονδο κράτος είτε η κατάσταση θα παραμείνει ως έχει. Στην ίδια παράγραφο ξεκαθαρίζει επίσης ότι απαγορεύεται η ένωση ή απόσχιση μέρους της ομοσπονδίας με οποιαδήποτε άλλη χώρα. Αυτή διάταξη θα περιέχεται στο νέο Σύνταγμα της ομοσπονδίας.
Το πιο σημαντικό ωστόσο στοιχείο αυτής της παραγράφου, αλλά και ολόκληρου του κειμένου, είναι ότι «η δικοινοτική φύση της ομοσπονδίας και οι αρχές πάνω στις οποίες εδράζεται η ΕΕ θα διασφαλίζονται και θα γίνονται σεβαστές σε όλο το νησί». Με λίγα λόγια οι αρχές της ΕΕ (δηλαδή η εφαρμογή των 4 βασικών ελευθεριών) θα καθορίζουν τη λειτουργία της δικοινοτικότητας και της διζωνικότητας. Τι σημαίνει αυτό; Ότι το βόρειο συνιστών κρατίδιο δεν θα αποτελεί μια τουρκική ζώνη, όπως ήθελε ο Ραούφ Ντενκτάς, αλλά ευρωπαϊκό έδαφος όπου θα εφαρμόζονται οι αρχές της ελεύθερης διακίνησης προσώπων και κεφαλαίων, της ελεύθερης εγκατάστασης και της απόκτησης περιουσίας. Παρότι δεν αποκλείεται να μπουν ποσοστώσεις και προσωρινές αποκλίσεις, δεν θα απαγορεύεται σε ένα Ε/Κ που θα θελήσει να ζήσει στον βορρά να ψηφίζει και να εκλέγεται. Σίγουρα δεν θα του απαγορεύεται να αγοράσει περιουσία ή να επενδύει σε επιχειρήσεις, κάτι που θα ισχύει βεβαίως για όλους τους Ευρωπαίους πολίτες. Αυτή η αρχή, που αποτελεί και την κυρίαρχη συνεισφορά του διαπραγματευτή Ανδρέα Μαυρογιάννη στο κοινό ανακοινωθέν, επιτρέπει στην ομόσπονδη Κύπρο να λειτουργήσει σταδιακά όπως όλα τα ευρωπαϊκά κράτη, μετατρέποντας και τους Τ/Κ σε Ευρωπαίους πολίτες με πλήρη δικαιώματα και υποχρεώσεις. Με λίγα λόγια το αντικείμενο της επικείμενης διαπραγμάτευσης δεν είναι μια λύση ομοσπονδίας με άρωμα Ευρώπης. Αλλά μια ευρωπαϊκή λύση.   

 

 

5.Οι διαπραγματεύσεις βασίζονται στην αρχή πως τίποτε δεν έχει συμφωνηθεί μέχρι να συμφωνηθούν όλα.

 

Η παράγραφος αυτή αποτελεί μια μεγάλη ασφαλιστική δικλίδα για την ε/κ κυρίως πλευρά. Αν οι διαπραγματεύσεις δεν τελεσφορήσουν τότε η Κυπριακή Δημοκρατία ως μέλος του ΟΗΕ και της ΕΕ παραμένει ως έχει. Οι Τ/Κ  διατηρούν ένα μη αναγνωρισμένο κρατίδιο. Βεβαίως, για να είμαστε ειλικρινείς, πολλά θα κριθούν και από το ποιος θα φέρει την ευθύνη για την μη κατάληξη σε συμφωνία. Το θέμα όμως δεν θα είναι εν τοιαύτη περιπτώσει νομικό, αλλά εξόχως πολιτικό. Οι κίνδυνοι είναι υπαρκτοί και δεν θα ήταν φρόνιμο να παραγνωρίζονται.

 

 

6. Οι διορισμένοι συνομιλητές  έχουν πλήρη εξουσία να συζητούν οποιοδήποτε θέμα σε οποιαδήποτε στιγμή και πρέπει να απολαμβάνουν παράλληλη πρόσβαση σε όλους τους ενδιαφερόμενους στη διαδικασία, όταν χρειάζεται. Διατηρούν την απόλυτη εξουσία λήψης αποφάσεων. Μόνο μια συμφωνία στην οποία θα καταλήξουν ελεύθερα οι ηγέτες μπορεί να τεθεί σε ξεχωριστά ταυτόχρονα δημοψηφίσματα. Οποιασδήποτε μορφής επιδιαιτησία αποκλείεται.


Η παράγραφος 6 καταγράφει και μια καινοτομία στην παρούσα διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού σε σχέση με προηγούμενες προσπάθειες. Οι δύο διαπραγματευτές συγκεκριμένα ?πέραν των διακοινοτικών συνομιλιών? θα έχουν πρόσβαση σε όλους τους ενδιαφερόμενους και αυτό παραπέμπει σε άμεση διαπραγμάτευση και με την Τουρκία, κάτι που υπήρξε πάγια θέση της ε/κ πλευράς τόσο επί εποχής Τάσσου Παπαδόπουλου όσο και επί Δημήτρη Χριστόφια. Υπ? αυτές τις συνθήκες μετά την Τρίτη, οπότε θα υπάρξει συνάντηση Αναστασιάδη ? Έρογλου, ο Ανδρέας Μαυρογιάννης και ο Κουντρέτ Οζερσάι θα μπορούν να επισκέπτονται την ’γκυρα, την Αθήνα και το Λονδίνο για συζητήσεις με τις τρεις εγγυήτριες δυνάμεις. Προς αυτή την κατεύθυνση η ’γκυρα έχει αποστείλει μέσω του Αλεξάντερ Ντάουνερ μήνυμα στον Νίκο Αναστασιάδη ότι «είναι διατεθειμένη να αντικρίσει θετικά τις συζητήσεις για τα κεφάλαια των εγγυήσεων και της ασφάλειας».  

 

 

7. Οι πλευρές θα επιδιώξουν να δημιουργήσουν ένα θετικό κλίμα για να εξασφαλίσουν την επιτυχία των συνομιλιών. Δεσμεύονται να αποφύγουν την απόδοση ευθυνών ή οποιαδήποτε αρνητικά δημόσια σχόλια σχετικά με τις διαπραγματεύσεις. Επίσης δεσμεύονται στις προσπάθειες να εφαρμοστούν μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης που θα παρέχουν μια δυναμική ώθηση στην προοπτική για μια ενωμένη Κύπρο.

 

Πολύ σημαντική παράγραφος, εάν οι δύο πλευρές την υλοποιήσουν αποφεύγοντας το παιχνίδι της επίρριψης ευθυνών κάθε φορά που η διαπραγμάτευση μπαίνει στα βαθιά.
Το πιο σημαντικό της στοιχείο βέβαια έγκειται στο ότι κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων οι δύο πλευρές να προχωρούν και σε μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης τα οποία θα ενισχύουν τη διαπραγματευτική πορεία των συνομιλιών και κυρίως θα δημιουργούν θετική κοινή γνώμη μεταξύ των πολιτών των δύο κοινοτήτων προσβλέποντας σε θετική τους ψήφο στα δημοψηφίσματα. Τι θα μπορούσε να γίνει; Έχουν ήδη προταθεί πολλά. Θα μπορούσε να αποχωρήσει ένα μέρος των κατοχικών στρατευμάτων. Θα μπορούσε να ξεκινήσει η διαδικασία παράδοσης της Αμμοχώστου και η λειτουργία του αεροδρομίου Τύμπου πάνω σε νόμιμη βάση. 

 

 
8. Οι ηγέτες ανακοινώνουν επίσης?
( Οτιδήποτε άλλο προκύψει έως την ημέρα της υπογραφής)

Προς το παρόν δεν προκύπτει τίποτα καινούργιο. Απλώς η παράγραφος αυτή παραμένει για κάθε περίσταση.


 

Το μεγαλύτερο σε λέξεις

 

Τους τελευταίους τρεις μήνες μέσα από ένα σκληρό διάλογο μεταξύ των διαπραγματευτών Μαυρογιάννη ? Ερτούγ, αλλά και ένα οργιώδες παρασκήνιο διαμέσου άλλων πολιτικών και διπλωματικών καναλιών, με τις ΗΠΑ να έχουν προεξάρχοντα ρόλο, φαίνεται να κατέληξαν σε ένα κείμενο γύρω στις 670 λέξεις. Κάθε μια από αυτές τις λέξεις φωτογραφίζει την πολιτική φιλοσοφία των δύο πλευρών, αντικατοπτρίζει φόβους και ανασφάλειες, καταγράφει μνήμες από το πικρό μας παρελθόν αλλά και σκιαγραφεί το μέλλον αυτού του τόπου.   

Πρόκειται για το πρώτο ανακοινωθέν έναρξης συνομιλιών από το 1974 το οποίο έχει τόση έκταση, χωρίς βέβαια να θεωρείται ως ενδιάμεση ή άλλως πώς συμφωνία. Η συμφωνία υψηλού επιπέδου Μακαρίου - Ντενκτάς στις 12 Φεβρουαρίου 1977 ήταν μόλις 176 λέξεις, η δε συμφωνία Κυπριανού - Ντενκτάς στις 19 Μαΐου 1979 είχε έκταση 304 λέξεις. Η συμφωνία της 8ης Ιουλίου 2006 μεταξύ του  Τάσσου Παπαδόπουλου και του Τουρκοκύπριου ηγέτη κ. Μεχμέτ Αλί Ταλάτ ήταν 277 λέξεις.

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Συνείδηση, τιμή και υπερηφάνεια

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 13:55 (τελευταία ενημέρωση 13:55)

ΑΠΟΨΗ

Για να φτιάχνει φραπέ χρειάζεται, για Πρόεδρος όχι;

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 10:05 (τελευταία ενημέρωση 10:05)

ΑΠΟΨΗ

Σημειώσεις: Εξοργιστικά απαθείς (Του Γιώργου Κακούρη)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 20.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή