Οι έρωτες που δεν μπόρεσε να εμποδίσει η απογοήτευση

ΑΠΟΨΗ /CHECΚ POINT
Κοιτάξτε τώρα το σημείο που φτάσαμε. Οι δρόμοι των Ντενκτάς και Ακιντζί, που φαίνονταν πολύ διαφορετικοί ο ένας από τον άλλον, έβγαλαν στο ίδιο μέρος.

Μια κοινότητα που δεν άφησε τίποτε που δεν είπε στον Ραούφ Ντενκτάς όταν δεν μπόρεσε να βρει λύση, και μάλιστα άνοιγε πανό στην πλατεία που έλεγε «ο χάρος να κάνει τη δουλειά του», τώρα υποβάλλει την αγάπη και τα σέβη της στον Μουσταφά Ακιντζί, ο οποίος είπε «δεν τα καταφέραμε». Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι αν ήταν ο Ντενκτάς στο Κραν Μοντάνα θα τον έβριζε αυτή η κοινότητα που τώρα υποβάλλει την αγάπη και τα σέβη της στον Ακιντζί. Θα ξεπρόβαλλαν από παντού τίτλοι που θα έλεγαν «Mr. No». Γιατί; Μήπως επειδή ο Ντενκτάς δεν ήθελε λύση και ο Ακιντζί ήθελε; Καμία σχέση. Είχε και ο Ντενκτάς μια λύση. Ήθελε δύο χωριστά κράτη. Αν η ελληνοκυπριακή πλευρά έλεγε «ναι» σε αυτό, θα υπέγραφε αμέσως. Αυτό ήταν το όραμα και όλων των κύκλων που αποκαλούνται «οπαδοί της μη λύσης», όχι μόνο του Ντενκτάς. Και ακόμα αυτό είναι.


Κοιτάξτε τώρα το σημείο που φτάσαμε. Οι δρόμοι των Ντενκτάς και Ακιντζί, που φαίνονταν πολύ διαφορετικοί ο ένας από τον άλλον, έβγαλαν στο ίδιο μέρος. Και οι δύο δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν με τους Ελληνοκύπριους. Και οι δύο επέστρεψαν με άδεια χέρια από αυτή τη διαδικασία. Και οι δύο κατηγόρησαν την ελληνοκυπριακή πλευρά. Πάρτε και μελετήστε τα πρακτικά των διαπραγματεύσεων που έκανε ο Ντενκτάς με τους Μακάριο, Κυπριανού, Βασιλείου, Κληρίδη και Παπαδόπουλο. Κοιτάξτε τις προτάσεις που υποβλήθηκαν. Αν ο Ακιντζί ήταν στη θέση του Ντενκτάς, θα έλεγε «ναι» σε αυτές; Καθόλου δεν το νομίζω. Μήπως θα συμφωνούσε με αυτούς ο Ακιντζί, ο οποίος δεν μπόρεσε να συμφωνήσει ακόμα και με έναν ηγέτη που είπε «ναι» στο σχέδιο Ανάν όπως ο Αναστασιάδης; Ο Αναστασιάδης ήταν ο πιο θετικός ηγέτης που βρήκαμε μέχρι σήμερα σε αυτό το τραπέζι. Δύσκολα θα υπάρξει πιο θετικός σε αυτό το τραπέζι. Αποτέλεσε στόχο βαριών επικρίσεων στη δική του περιοχή επειδή προέβη σε πολλές υποχωρήσεις. Αν τώρα μερικοί στην τουρκική πλευρά χαίρονται λέγοντας «γλυτώσαμε τον κίνδυνο», να ξέρουν ότι χαίρονται πιο πολύ οι Ελληνοκύπριοι στον νότο. Επειδή κατάφεραν να ξεπεράσουν αυτό το «δυστύχημα» χωρίς να πάθουν βαριές απώλειες.


Μην θυμώνετε σε εκείνους που υποβάλλουν την αγάπη και τα σέβη τους στον Ακιντζί τώρα παρά το γεγονός ότι δεν κατάφερε να βρει λύση. Προσπαθήστε να τους καταλάβετε. Αυτό είναι το πνεύμα των Κυπρίων. Δεν μπορούν να θυμώσουν σε κάποιον τον οποίο αγαπούν σαν να τον λατρεύουν. Αυτή είναι κάτι σαν την αγάπη της μάνας. Παραβλέπει τα λάθη, τις παραλείψεις και τις αδυναμίες του. Συγχωρεί. Έστω και αν διαπράξει ένα βαρύ αδίκημα, δεν μειώνεται η αγάπη έναντί του. Έτσι αγαπούν και τους Ντενκτάς και δρα Κιουτσιούκ όσοι τους αγαπούν. Ακόμα και αν τους πείτε ότι ο Ντενκτάς έλαβε αποφάσεις για δολοφονίες, δεν κάνει διαφορά. Δεν θα χάσουν τίποτα από την αγάπη και τον σεβασμό τους. Ουσιαστικά, αυτή είναι μια κοινωνική αδυναμία μας. Εμφανίζεται και στην κοινωνική μας ζωή, όχι μόνο στην πολιτική. Γιατί νομίζετε ότι κάποτε δεν τιμωρείται όπως του αξίζει κάποιος που διαπράττει ένα σοβαρό αδίκημα; Αυτός είναι ο λόγος. Εσείς το αποκαλείτε «μέσον» αυτό.


Στην κοινωνία μας δεν υπάρχει το πνεύμα του Ταράς Μπούλμπα. Ποιος είναι ο Ταράς Μπούλμπα; Ο ηρωικός ηγέτης τον Καζάκων της Ουκρανίας τον 15ο αιώνα. Πολέμησε με τους Πολωνούς. Όταν ο Αντρέι, ένας από τους δύο γιους του τον οποίο έστειλε για σπουδές στην Πολωνία, ερωτεύτηκε με την κόρη του Πολωνού Μπέη, η κακή τύχη γκρέμισε τον Ταράς Μπούλμπα. Όταν ο Αντρέι που νικήθηκε από τον έρωτα πορεύτηκε με τον πολωνικό στρατό κατά του στρατού του πατέρα του, ο πατέρας του δεν τον συγχώρεσε. Χτύπησε τον γιο του με μια σφαίρα στην καρδιά στο πεδίο της μάχης. Ύστερα τον αγκάλιασε και έκλαψε. Τα έβαλε με την τύχη του.


Δεν είμαι από εκείνους που ζητούν από τον Μουσταφά Ακιντζί να παραιτηθεί τώρα. Δεν συμφωνώ με εκείνους που τον καλούν σε παραίτηση. Τι κι αν παραιτηθεί τι κι αν δεν παραιτηθεί. Τι θα αλλάξει; Όπως είπε και ο ίδιος, έκλεισε προς το παρόν το δεφτέρι της Κύπρου. Άγνωστο είναι πότε και πώς θα ανοίξει και πάλι. Τοποθετήθηκε στο ράφι η ενωμένη Κύπρος. Στον βορρά μείναμε μόνοι μας με την Τουρκία. Ήταν διαφορετικός ο Μουσταφά Ακιντζί που γνωρίζαμε κάποτε. Ο ίδιος δεν θέλει να το δεχτεί, αλλά έγινε άλλος άνθρωπος στο προεδρικό μέγαρο. Κατά τη γνώμη μου, η μεγαλύτερή του αδυναμία είναι η εγγύτητά του με την Αμερική και την Αγγλία. Και φυσικά το γεγονός ότι δεν στέκεται όρθιος έναντι της Τουρκίας. Στο Κραν Μοντανά ήταν όπως ένας ποδοσφαιριστής που δεν άγγιξε καθόλου μπάλα για ενενήντα λεπτά στο γήπεδο. Δεν υπήρχε τίποτα απολύτως που δεν θα μπορούσε να συμφωνήσει με τον Αναστασιάδη. Αλλά προτίμησε να βάλει πάνω από τα συμφέροντα της κοινότητας τα συμφέροντα της Τουρκίας, όπως έκαναν ο Ντενκτάς και οι άλλοι. Όμως, κάποτε έλεγε το εξής: «Η Τουρκία μάς έβαλε στην κατάψυξη, μας πήρε ομήρους». Είχε την ευκαιρία να μας σώσει από αυτή την κατάψυξη και την ομηρεία. Δεν μας έσωσε.
Αν, ό,τι και να γίνει, δεν κάνετε λάθος στην αγάπη και στον σεβασμό σας, μην κάνετε. Θάψτε στην καρδιά σας την απογοήτευση. Αν ψάχνετε κάποιον για να βρίσετε, βρίστε τον διάβολο!

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

O Λιλλήκας, ο χωρισμός και όσα πρέπει να μάθει ο τόπος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 20.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Οι «εσωτερικοί εχθροί» μας...Του Γιώργου Κουμουλλή

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΜΟΥΛΛΗΣ, 20.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Γιατρέ, τι είναι η ψυχή;...Του Γιώργου Τζίβα

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΒΑΣ, 20.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή