Οι εραστές της «όποιας λύσης» ήταν πάντα εδώ

ΑΠΟΨΗ /CHECΚ POINT

Για όσους δεν το έχουν συνειδητοποιήσει, δύο κράτη σημαίνει κυριαρχία όχι των Τουρκοκυπρίων στο βόρειο μέρος , αλλά κυριαρχία της Τουρκίας

Έφευγα προχθές από την υπεραγορά και σε έναν στύλο εκεί στο πάρκινγκ είχε ένα αυτοκόλλητο με τον χάρτη της Κύπρου και το τουρκοκρατούμενο μέρος της ζωγραφισμένο με μπλε χρώμα. Στο αυτοκόλλητο αναγραφόταν με κεφαλαία γράμματα «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΤΖΙΑΙ ΑΣ ΦΑΚΚΑΤΕ». Εσείς λοιπόν, που φαντασιώνεστε ολόκληρες μπλε πατρίδες και με τόση ευκολία σήμερα αναφέρεστε στη λύση δύο κρατών, μού φαίνεται ότι ήσασταν πάντα εδώ. Εσείς είστε οι εραστές της «όποιας λύσης», πάντα ήσασταν. Η «όποια λύση» είναι κατ’ εμένα η εύκολη απάρνηση του άλλου μισού του νησιού μας και η δημιουργία δύο κρατών, με μοναδικό αντάλλαγμα τη διατήρηση της πολιτικής δύναμης και την εξυπηρέτηση των συμφερόντων σας. Εσείς οι εραστές της «όποιας λύσης» που διατείνεστε όλα αυτά τα χρόνια ότι δεν εμπιστεύεστε την Τουρκία, τελικά τη θέλετε μια ανάσα από τις ζωές μας. Οι νότιοι άρχοντες με τα αέρια, η νότια ελληνοκυπριακή δύναμη της Μεσογείου, αυτή η ψευδαίσθηση κυριαρχεί στα κεφάλια σας. Μια ρηχή και ηλίθια ανάλυση μέσα στα κεφάλια σας με σκοπό τη δημιουργία δύο κρατών. Σας φτάνει και σας περισσεύει μισή πατρίδα. Σκεπτόμενοι τη λύση δύο κρατών, στην ουσία υποστηρίζετε μια εθνική ομαδική αυτοκτονία.

Για όσους δεν το έχουν συνειδητοποιήσει, δύο κράτη σημαίνει κυριαρχία όχι των Τουρκοκυπρίων στο βόρειο μέρος της πατρίδας μας, αλλά κυριαρχία της Τουρκίας. Οι Τουρκοκύπριοι, σε μια τέτοια εξέλιξη, αν δεν μετακομίσουν στον νότο, είναι βέβαιο ότι θα μεταναστεύσουν. Εμείς που απαιτούμε μηδέν στρατό και εγγυήσεις, τους λέμε κοπιάστε, όλη δική σας η βόρεια Κύπρος, κατεβάστε όσους στρατιώτες θέλετε, κοκκινίστε το βόρειο τμήμα με τις ευλογίες μας. Αυτή η παράλογη ερμηνεία και προσέγγιση των γεγονότων που υιοθετούμε τόσα χρόνια στην εξωτερική μας πολιτική, ότι δηλαδή είμαστε νησί και ό,τι συμβαίνει στις γειτονικές ή πιο μακρινές χώρες δεν μας επηρεάζει, αυτή θέλουμε να εφαρμόσουμε και στην εσωτερική μας πολιτική, στην ίδια μας την πατρίδα! Μόνο που στην περίπτωση των δύο κρατών, αυτό που θα συμβαίνει γύρω μας θα είναι βήματα μακριά μας, ούτε καν χιλιόμετρα, και θα μας επηρεάζει βαθύτατα. Δύο κράτη σημαίνει πόδι της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σημαίνει γίνεται ο παίκτης της Μεσογείου. Σημαίνει ξυπνάμε και κοιμόμαστε καθημερινά με τον φόβο. Αυτή είναι η «όποια λύση» κύριοι και τρομάζω που την πιπιλάτε, τόσο απενοχοποιημένα και με τόση ευκολία.

Νιώθω ένα σφίξιμο στην καρδιά μου όταν ακούω για έρευνες που παρουσιάζουν 40 άτομα στα 100 της ηλικίας των 30 να προτιμούν λύση δύο κρατών γιατί λένε μεγάλωσαν χωρίς μνήμες από την κατεχόμενη μας πατρίδα. Δεν είναι δικαιολογία η απουσία αναμνήσεων για την απάρνηση της μισής μας χώρας. Ολόκληρη η Κύπρος είναι η πατρίδα μας και ας μεγαλώσαμε, δυστυχώς, στη μισή. Δεν χρειάζομαι αναμνήσεις για να πονώ ολόκληρο τον τόπο μας. Οι μνήμες μου για όσα δεν έζησα, είναι οι μνήμες των γονιών μου και των εγκλωβισμένων παππούδων μου και οι αναμνήσεις μου είναι αυτές που εγώ ξεκίνησα να δημιουργώ με τα παιδιά μου από τη μέρα που άνοιξαν τα οδοφράγματα.

Εγώ μόνο «νότιος πολίτης» δεν θα γίνω ποτέ. Η καρδιά μου χτυπά στο Ριζοκάρπασο, εκεί είναι οι ρίζες της ψυχής μου και αυτή η γη δεν είναι για απάρνηση ούτε για δύο κράτη που να φακκάτε!

 


Επιστροφή
στην αρχή