Η Ελλοπία κάνει reunion 20 χρόνια μετά – Συνέντευξη με τον Δ. Μακρή

BUZZLIFE /PEOPLE
Σταθμός… Ελλοπία 1994-97. Επιβάτες μιας άλλης εποχής… Οδηγοί οι Δημήτρης Μακρής, Δημήτρης Φανής, Αλεξία Μουταφίδου και άλλοι...

Ένα μαγικό μουσικό reunion μετά από 20 χρόνια. Μια ολόκληρη εποχή, ζωντανεύει για τρία βράδια, ξυπνώντας αναμνήσεις ανεμελιάς, αυθορμητισμού και μιας αλλιώτικης τρέλας, κόντρα στην εποχή μας… Παλιοί γνώριμοι ξανασυναντιούνται απόψε, αύριο και στις 23 Μαΐου στο Down Town.
Ο Δημήτρης Μακρής συνδέει το χθες της θρυλικής Ελλοπίας με το σήμερα…

Μετά από είκοσι χρόνια η ιστορική Ελλοπία ξαναζωντανεύει. Πώς προέκυψε η ιδέα για το reunion;
Έχουν περάσει 20 χρόνια από το κλείσιμο της Ελλοπίας. Κάποτε, αν θέλεις, νιώθουμε την ανάγκη να «ζωντανεύουμε», έστω και για λίγο κάποιους σημαντικούς σταθμούς της ζωής μας, έστω κι αν έχουν περάσει χρόνια. Από τότε μέχρι σήμερα συναντούμε στον δρόμο πολλούς φίλους και γνωστούς, οι οποίοι μας ρωτούν, «πότε θα συναντηθείτε, έστω για λίγο;». Ήταν πρωτίστως  δική μας ανάγκη να ξανασυναντηθούμε σε μια «περίεργη» εποχή πλέον… και μαζί με τον κόσμο να συνταξιδέψουμε σε μια όμορφη εποχή.

Πώς προέκυψε η ιδέα της δημιουργίας της Ελλοπίας;
Τότε, έκανα τα πρώτα μου βήματα σε έναν μικρό χώρο, τις «Αντιθέσεις», μαζί με τον Δημήτρη Φανή και τον Νικόλα Απέητο. Παίζανε ξένοι μουσικοί και σε κάποια στιγμή νιώσαμε την ανάγκη να έρθουν Κύπριοι μουσικοί και ερμηνευτές για να δώσουμε κάτι πιο κοντά σε εμάς, αυτό που ονομάζουμε έντεχνο. Εμπνευστήκαμε την ιδέα της Ελλοπίας μαζί με τον τότε συνέταιρό μου, Μάριο Χριστοδούλου και άρχισε να δημιουργείται μια τάση που υποστηρίχθηκε πολύ από τον κόσμο. Είχαμε βρει ένα υπέροχο κτίριο στην οδό Σαλαμίνος, το συντηρήσαμε, η παρέα μεγάλωσε και αρχίσαμε εκείνη τη μουσική διαδρομή. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν συγκινητική και πραγματικά ζήσαμε πολύ δυνατές στιγμές. Πάρα πολύς κόσμος γνωρίστηκε εκεί, πολλοί γάμοι άρχισαν… από εκείνο τον χώρο. Δεν είναι λίγες οι φορές που συναντώ κόσμο στον δρόμο και μου λέει, «γνωριστήκαμε στην Ελλοπία, είμαστε μαζί από τότε».

Ποια η σημασία του ονόματος;
Το όνομα ήταν ιδέα του Μάριου. Σε αρχαία κείμενα αναφέρεται ως ο χώρος όπου κατοικούσαν οι Έλλοπες, (Ελλοπία), αυτοί που αργότερα ονομάστηκαν Έλληνες.

Η πιο χαρακτηριστική ανάμνηση που έρχεται στο μυαλό σου από εκείνο το ταξίδι;
Μια φορά, θυμάμαι, το μαγαζί ήταν γεμάτο και προέκυψε ένα τεχνικό θέμα που δεν μπορούσε να φτιαχτεί εκείνη την ώρα. Αυθόρμητα τότε, μεταφερθήκαμε με τις κιθάρες απέναντι στο πάρκο, ο κόσμος μάς ακολούθησε και συνεχίστηκε η νύκτα στο γρασίδι. Ήταν από τις πιο όμορφες μας στιγμές.

Ποιο θεωρείς ότι ήταν το μυστικό της επιτυχίας της ιδέας;
Ο χώρος ήταν πρωτοποριακός. Τώρα είμαστε καλύτεροι μουσικοί και ερμηνευτές από τότε. Τότε όμως είχαμε έναν απίστευτο αυθορμητισμό και μια περίεργη τρέλα και αφέλεια. Δεν κάναμε κάτι επιτηδευμένο. Στην Ελλοπία δεν υπήρχαν φτιαχτές συμπεριφορές. Αφήναμε το ένστικτό μας να μας οδηγήσει. Αρχίζαμε λίγο πριν από τα μεσάνυκτα και τελειώναμε γύρω στις 5 το πρωί. Είχαμε κάποιο πρόγραμμα στο μυαλό μας, αλλά υπήρχαν και οι στιγμές όπου ο Φανής τραγουδούσε ένα τραγούδι και εγώ ανάλογα με το πώς πήγαινε η βραδιά αποφάσιζα στιγμιαία το επόμενο. Για παράδειγμα, τραγουδούσαμε «Στο κάτω-κάτω της γραφής» και μετά τον «Μπαγάσα» του Νικόλα του Άσιμου. Για κάποιο λόγο ταίριαζαν, γιατί τα τραγουδούσαμε όλα με την ίδια αγάπη. Μπορεί να παίζαμε τραγούδια διαφορετικού ύφους αλλά παίζαμε τραγούδια του ίδιου ήθους.

Πώς θα σχολίαζες τις σύγχρονες μουσικές σκηνές σε σχέση με το χθες;
Υπάρχουν πολλές μουσικές σκηνές σήμερα, δεν υπάρχει όμως κάποια με τον χαρακτήρα της Ελλοπίας. Όχι γιατί υπάρχουν ελλείψεις σήμερα, αλλά γιατί ήταν διαφορετική η εποχή. Κάθε εποχή αφήνει το δικό της στίγμα. Η Ελλοπία ήταν ένας χώρος ο οποίος φιλοξενούσε 600-700 άτομα 3-4 φορές την εβδομάδα. Από εκεί ξεκίνησαν οι φοιτητικές βραδιές, κάθε Πέμπτη. Ήταν τρία γεμάτα χρόνια (1994-1997). Μαχαιρίτσας, Τσακνής, Καζούλης, Περίδης, Δεληβοριάς,  Φάμελλος, Λέκκας, Παπακωνσταντίνου, Κατσιμιχαίοι, Αλκίνοος, ήταν μερικά από τα ονόματα που στην Ελλοπία. Η Ελλοπία επηρέασε πάρα πολύ τη μετέπειτα εξέλιξη των μουσικών σκηνών. Μάλιστα, θυμάμαι ένα περιστατικό, όταν είχαν έρθει στην Ελλοπία οι Κατσιμιχαίοι με τον ιδιοκτήτη του Σταυρού του Νότου, στην Αθήνα. Θα ξεκινούσαν την επόμενη σεζόν σε ένα ανακαινισμένο χώρο και έλεγαν, «ας πάρουμε καμιά ιδέα από αυτό τον χώρο».

Τι σημαίνει για σένα «έντεχνο» τραγούδι; Ένας παρεξηγημένος χαρακτηρισμός θα λέγαμε…
Δεν υπάρχει λόγος για να δημιουργείται παρεξήγηση. Για μένα είναι πολύ ξεκάθαρο. Κάποιοι ειρωνεύονται αυτή τη λέξη, αλλά νομίζω δεν χρειάζεται να είμαστε υποκριτές. Δεν μπορώ να ακούω ότι δεν πρέπει να βάζουμε ταμπέλες στη μουσική. Αυτοί που σχολιάζουν τη λέξη «έντεχνο» ότι είναι ταμπέλα δεν πρέπει να λένε ότι παίζουν τζαζ, ροκ, μέταλ. Γιατί να χαρακτηρίζουμε και τις άλλες μουσικές; Όταν λέμε έντεχνο τραγούδι δεν σημαίνει ότι εγώ που το τραγουδώ είμαι ο έντεχνος, αλλά σημαίνει ότι προσπαθώ να ερμηνεύσω κάποια τραγούδια που έχουν μια βαρύτητα. Δεν μπορώ να εξισώσω το «Μαλαματένια λόγια» με τον στίχο… «κόβω τα νύχια μου στο τασάκι», ενός άλλου τραγουδιού. Όπως υπάρχει καλό και κακό αυτοκίνητο, καλός και κακός καφές, υπάρχει και καλή και κακή μουσική. Υπάρχει η μουσική που γράφεται για να εξυπηρετήσει οικονομικές ανάγκες αλλά υπάρχει και η μουσική που γράφεται για να ικανοποιήσει το μέσα του ανθρώπου. 

Πώς αποφασίστηκε να κλείσει ο κύκλος της Ελλοπίας;
Για να είμαι ειλικρινής, δεν καταλάβαμε καλά-καλά πώς αποφασίσαμε να κλείσουμε τον κύκλο της Ελλοπίας… Κάποια από τα παιδιά θα συνέχιζαν την πορεία τους στην Ελλάδα, έτσι είπαμε να κάνουμε μια στάση και η στάση κράτησε 20 χρόνια.

Ποια τα δικά σου συναισθήματα, αναμένοντας την αποψινή βραδιά;
Αντιλαμβάνομαι απόλυτα την ευθύνη που έχουμε. Είμαι πολύ ευτυχισμένος αλλά και αγχωμένος, νιώθω αγωνία, είναι πολλά πράγματα μαζί. Αισθάνομαι την αγάπη του κόσμου για εκείνη την εποχή, για εκείνο που έχουμε ζήσει. Ξέρω επίσης ότι δεν θα γίνει κάτι μαγικό και να γίνουμε ξανά 20 χρονών. Αλλά, νιώθω ότι θα γίνει κάτι πολύ όμορφο, θα ταξιδέψουμε, θα συναντηθούμε ξανά στον ίδιο χώρο πολύς κόσμος από εκείνη την εποχή. Ξέρω ότι θα συναντηθούν και κάποιοι που είχαν πολλά χρόνια να μιλήσουν. Επίσης, κάποιοι που είχαν τσακωθεί σήκωσαν το τηλέφωνο και είπαν «πάμε;». Για αυτό και μόνο αξίζει τον κόπο. Παρέες αφήνουν διαφορές και ξανασμίγουν… Η ανταπόκριση του κόσμου είναι απίστευτη. Ευχαριστούμε και θα ανταποδώσουμε.

Ποιο είναι το «δικό» σου τραγούδι;
Είναι πολλά τα τραγούδια… ανάλογα και από την ψυχοσύνθεση της εποχής όπου βρίσκεται ο καθένας. Αν μπορώ όμως να αναφέρω ένα τραγούδι, αυτό είναι «Οι εφτά νάνοι», του Καββαδία. Κάθε φορά που το τραγουδώ είναι λες και το λέω για πρώτη φορά. Νιώθω πάντα την ίδια δύναμη.

Υπάρχει σκέψη για συνέχεια των εμφανίσεων;
Νομίζω πως πρώτα πρέπει να βγούμε στη σκηνή γι’ αυτές τις τρεις βραδιές, απόψε, αύριο και 23 Μαΐου στο Down Town. Να νιώσουμε τη χημεία, κι αν όλα πάνε καλά ίσως ξαναβρεθούμε… 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

BUZZLIFE

Η πιο πρωτότυπη πρόταση γάμου στη σκηνή των βραβείων ΕΜΜΥ

BUZZLIFE , 18.09.2018

BUZZLIFE

Πώς αντέδρασε η Σκορδά στο καρφί για αισθητικές παρεμβάσεις

BUZZLIFE , 18.09.2018

BUZZLIFE

Γιαγιά 105 χρονών μοιράζεται το μυστικό της για τη μακροζωία

BUZZLIFE , 18.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή