Η αβάσταχτη ελαφρότητα του να είσαι μαριονέτα (Του Κεμάλ Μπαϊκαλί)

ΑΠΟΨΗ /ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ
Κανένας από τους Τ/κ ηγέτες δεν ταιριάζουν εύκολα στον ορισμό της «μαριονέτας». Ο Ντενκτάς, για παράδειγμα, ήταν περισσότερο «μαριονετοπαίχτης»

Του Κεμάλ Μπαϊκαλί*

 Είναι γενικά αποδεκτό πως ο μακαρίτης πατέρας Ντενκτάς είχε την ικανότητα να τραβά το τουρκικό κατεστημένο πίσω σαν ένα μικρό παιδί που κρατά το σχοινί ενός μεγάλο σκύλου. Είχε βαθιές και δυνατές σχέσεις με το βαθύ κράτος της Τουρκίας (βλέπε: τον στρατό) και κανείς δεν τολμούσε να τον αμφισβητήσει σε σχέση με τα θέματα της Κύπρου… μέχρι που το 2002 ανήλθε στην εξουσία ο Ερντογάν και αποφάσισε πως η λύση του Κυπριακού θα ενίσχυε τη θέση του εκείνη τη στιγμή. Αυτό παραλίγο να προκαλέσει στρατιωτικό πραξικόπημα κατά του Ερντογάν.

 Ο Ταλάτ είχε πολύ καλές σχέσεις με τη νέα κυβέρνηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και τον Ερντογάν. Πρέπει να θυμόμαστε πως εκείνη την περίοδο ο Ερντογάν στήριζε πλήρως το σχέδιο Ανάν, απέσυρε τη στήριξη της Τουρκίας στον Ντενκτάς και παρουσίαζε τον εαυτό του ως φιλοευρωπαϊστή μεταρρυθμιστή. Ο Ερντογάν και ο Ταλάτ συνεργάστηκαν στενά πριν και μετά το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν. Ο Ερντογάν υποστήριξε τον Ταλάτ στις εκλογές, όμως ο Ταλάτ έχασε όταν ο σύντροφός του ο Χριστόφιας αρνήθηκε να καταγράψει την πρόοδο που πέτυχαν μαζί.

 Ο βετεράνος Έρογλου ήταν πάντα ένας «πολιτικός της ΤΔΒΚ». Αν υπάρχει ένας Τουρκοκύπριος πολιτικός που πετύχαινε πολιτικές νότες μέσω του διαμοιρασμού πλούτου και λαφύρων πολέμου στους ψηφοφόρους, είναι αυτός. Ένας πραγματικός «πολιτικός της ΤΔΒΚ», ο οποίος θυμάται όλα τα ονόματα, τις οικογενειακές σχέσεις και την ισορροπία δυνάμεων σε μικροπολιτικά παιχνίδια. Θα μπορούσε κανείς να τον χαρακτηρίσει αλεπού της πολιτικής. Και όχι μόνο αυτά. Ήταν ο πρώτος δεξιός πολιτικός που αψήφησε τον Ντενκτάς στις εκλογές και έφτασε στον δεύτερο γύρο το 2000, όμως αναγκάστηκε να αποσυρθεί όταν μια βόμβα εξερράγη μπροστά από το σπίτι του μερικές μέρες πριν την ψηφοφορία. Το τουρκικό βαθύ κράτος δεν θέλει να το προκαλούν.

 Ήταν πάντα γνωστό από την άλλη πως ο Ερντογάν αντιπαθεί τον Ακιντζί. Στο αποκορύφωμα της βελούδινης επανάστασης των Τουρκοκυπρίων στην καμπάνια για το σχέδιο Ανάν, ο Ακιντζί άρπαξε το μικρόφωνο σε συνέδριο στην Ισπανία και επιτέθηκε ανοιχτά στον Ερντογάν. Ο Ακιντζί δεν πρόλαβε να εκλεγεί και εντός της εβδομάδας ήρθε σε αντιπαράθεση με τον Ερντογάν όταν δήλωσε δημόσια πως η βόρεια Κύπρος δεν είναι η «κόρη» της Τουρκίας. «Μας αξίζουν οι αδελφικές σχέσεις, όχι αυτές μητέρας και παιδιού», είπε ο Ερντογάν στην τουρκική τηλεόραση, καθιστώντας τον εαυτό του στόχο για τα φιλοερντογανικά τρολ στην Τουρκία και τη βόρεια Κύπρο. Η κατάσταση έγινε χειρότερη και ο Ακιντζί έχασε αρκετή αξιοπιστία στα μάτια του Ερντογάν όταν αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του και παρουσίασε μονομερώς χάρτες και ποσοστά εδάφους, χωρίς να έχει διαβουλευθεί πλήρως με την Τουρκία, κατά την τελική φάση των συνομιλιών.

 Κανένας από τους Τουρκοκύπριους ηγέτες δεν ταιριάζουν εύκολα στον ορισμό της «μαριονέτας». Ο Ντενκτάς, για παράδειγμα, ήταν περισσότερο «μαριονετοπαίχτης». Όντας Κύπριοι, όλοι ήταν ξεροκέφαλοι, εγωιστές και μηχανορράφοι, αλλά όχι μαριονέτες. Η Τουρκία πάντα είχε τεράστια επιρροή στην τουρκοκυπριακή πολιτική. Η Τουρκία έχει κόκκινες γραμμές στην πολιτική της για την Κύπρο, τις οποίες δεν θέλει να δει κανέναν να τις παραβιάζει. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Άλλωστε κανένα πολιτικό κατεστημένο δεν μένει ανεπηρέαστο από εξωτερικούς παράγοντες σήμερα, κάποια περισσότερο και κάποια λιγότερα. Ωστόσο φαίνεται να υπάρχει μια αδυναμία αντίληψης των περίπλοκων σχέσεων μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων στην Τουρκία και τη βόρεια Κύπρο μεταξύ των Ελληνοκυπρίων πολιτικών.

 

Είναι ο Ακιντζί μαριονέτα; Η δική μου απάντηση είναι ένα ξεκάθαρο όχι. Μπορεί να είναι ένας εγωκεντρικός, συναισθηματικός, λαϊκιστής και πεισματάρης Λεμεσιανός. Μπορεί να απέτυχε να αξιοποιήσει τις ηγετικές του ικανότητες τη σωστή στιγμή και τώρα δεν έχει ούτε τη βούληση ούτε την επιρροή να το κάνει. Όλοι ξέρουμε πως δεν εμπιστεύεται πλέον τον Αναστασιάδη επειδή δεν είναι έτοιμος να πάρει γενναία βήματα. Και τώρα έχει χάσει την αξιοπιστία του στα μάτια του τουρκικού πολιτικού κατεστημένου, αφού σπατάλησε το πολιτικό του κεφάλαιο στις συνομιλίες.

 

Είναι πιθανόν να έχει επιλέξει να πλεύσει προς μια πιο προσεκτική και συντηρητική κατεύθυνση. Ίσως θέλει να αποδείξει πως είναι ένας έμπιστος ηγέτης που αντιλαμβάνεται την ευαίσθητη ισορροπία μεταξύ των γενναίων κινήσεων για τη λύση και τον σεβασμό ορισμένων κόκκινων γραμμών. Ίσως χρειάζεται να αποδείξει την αξία του ενόψει ενός μελλοντικού δημοψηφίσματος – στο οποίο θα χρειαστεί ψήφους για το «ναι» και από συντηρητικούς κύκλους. Ίσως, και αυτό είναι το χειρότερο, πλέον νομίζει πως δεν υπάρχει πιθανότητα για λύση στην Κύπρο όσο ο Αναστασιάδης είναι στην εξουσία και προτιμά να επενδύσει στην επανεκλογή του. Μπορούμε να τον πούμε οτιδήποτε, αλλά μαριονέτα;

 

Γιατί όμως πολλοί Ελληνοκύπριοι πιστεύουν πως είναι μαριονέτα;

 

Είναι λογικό κανείς να υποθέτει πως εφόσον η ΤΔΒΚ, το «ψευδοκράτος», είναι σε μεγάλο βαθμό εξαρτώμενο από την Τουρκία, η ηγεσία της παίρνει εντολές απευθείας από την Άγκυρα. Οι θέσεις της Άγκυρας και της βόρειας Λευκωσίας δεν έρχονται πάντα σε αντίθεση. Το αντίθετο, με την πάροδο των χρόνων και οι δύο πολιτικές τάξεις έχουν αναπτύξει μια συνήθεια ευθυγράμμισης των πολιτικών θέσεων, ειδικά κατά τη διάρκεια συνομιλιών. Όπως… η Αθήνα και η (νότια) Λευκωσία. Αν και σωστά θεωρείται πως η Άγκυρα έχει μεγαλύτερη επιρροή, εμπειρία και αποφασιστικότητα στην επιβολή της δικής της γραμμής, αυτό δεν γίνεται πάντα όπως είδαμε στις πρωτοβουλίες του Ακιντζί στις συνομιλίες.

 

Πρέπει να παραδεχτούμε πως είναι παρήγορο για τους αποτυχημένους Ελληνοκύπριους πολιτικούς να παρουσιάζουν έναν ομοιόμορφο άξονα του κακού για να αποσπούν την προσοχή από την έλλειψη οράματος, στρατηγικής και ηγεσίας τους. Είναι πιο εύκολο, αντί να εντοπίζεις τις διαφορές μεταξύ των τουρκικών και των τουρκοκυπριακών θέσεων, να ταυτίζεις τον Τουρκοκύπριο συνομιλητή σου με την κακιά Άγκυρα. Πετυχαίνει κάθε φορά, ξανά και ξανά. Ποιος αχάριστος προδότης τολμά να επικρίνει τον Ελληνοκύπριο ηγέτη αντί για την Άγκυρα και τη μαριονέτα της; Και όταν αρχίσει το παιχνίδι επίρριψης ευθυνών, ποια κατηγορία θα πείσει περισσότερο;

 

Οι Ελληνοκύπριοι υποστηρικτές του «όχι» αρέσκονται στο να παρουσιάζουν τους Τουρκοκύπριους ηγέτες ως μαριονέτες. Αυτό συνάδει με τη θέση τους πως οι Τουρκοκύπριοι είναι προδότες στους οποίους δεν μπορεί να έχει κανείς εμπιστοσύνη και με τους οποίους δεν μπορεί να γίνει συνδιαχείριση της εξουσίας. Κανείς δεν θέλει να δώσει τον έλεγχο στην Άγκυρα μέσω των μαριονετών της. Και κάθε φορά που αυτό δεν γίνεται πιστευτό, κερδίζουν πολιτικούς πόντους.

 

Τελικά, σε αυτό το κομμάτι γης στην Ανατολική Μεσόγειο είναι το στάτους κβο που κρατά τα σχοινιά.

 

 

*Μέλος της Unite Cyprus Now

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Σκωτσέζικο ντους (Της Μιράντας Λυσάνδρου)

ΜΙΡΑΝΤΑ ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, 24.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Γίνατε δημοσιογράφοι, αλλά δεν γίνατε άνθρωποι

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 24.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Η απόλυτη σιωπή των αμνών… Του Παύλου Μ. Παύλου

ΠΑΥΛΟΣ Μ. ΠΑΥΛΟΥ, 24.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή