Η «ασφαλής» διχοτόμηση (Του Γιώργου Κασκάνη)

ΑΠΟΨΗ /ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ

«Θα σας κερδίσουμε στο δημοψήφισμα», λοιπόν. Και μετά; Μετά δεν υπάρχει τίποτα. Είναι αρκετή η ικανοποίηση που θα αισθανθεί τη στιγμή εκείνη το άτομο

Σιγά σιγά θα σας περάσει, γράφει ο άλλος με εμφανή τη χαρά του που δεν βγήκε αποτέλεσμα στη Γενεύη. Και διερωτάσαι εάν έμεινε το παραμικρό περιθώριο μιας σοβαρής συζήτησης για το μέλλον αυτού του τόπου. Κάποιος άλλος, μάλιστα, ήταν ακόμα πιο προχωρημένος. «Και λύση να βρείτε, θα σας κερδίσουμε στο δημοψήφισμα»! Και όλα πλέον μοιάζουν με ποδοσφαιρικό αγώνα φανατικών κερκίδων που περιμένουν το σφύριγμα του διαιτητή για να πανηγυρίσουν οι μεν σε βάρος των δε. Γιατί έτσι είναι. Ένα ζήτημα που κρατά τόσα χρόνια και στο οποίο ο καθένας σχεδόν έχει εκθέσει τον εαυτό του υπέρ της μιας ή της άλλης άποψης, χάνει κάθε πιθανότητα ορθολογισμού και συγκροτημένης συζήτησης. Πολύ δε περισσότερο χάνει την προοπτική σύνθεσης των διαφόρων απόψεων.

«Θα σας κερδίσουμε στο δημοψήφισμα», λοιπόν. Και μετά; Μετά δεν υπάρχει τίποτα. Είναι αρκετή η ικανοποίηση που θα αισθανθεί τη στιγμή εκείνη το άτομο. Κι ας πάει και το παλιάμπελο. Σημασία έχει να εξασφαλίσουμε την αυτοεπιβεβαίωσή του ο καθένας, να χαιρεκακήσουμε έναντι των «αντιπάλων» και μετά να περιμένουμε απαθείς το επόμενο επεισόδιο του σίριαλ.

«Ρε φίλε, αν δεν γίνει τίποτα και αυτή τη φορά, εγώ θα τα μαζέψω και θα πάω στο χωριό του πατέρα μου που είναι στη δική σας πλευρά». Ο Τουρκοκύπριος φίλος έδειχνε αποφασιστικότητα σε αυτό που έλεγε. «Εγώ δεν μπορώ να ζήσω σε έναν τόπο όπου θα συμβαίνουν όλα όσα συμβαίνουν σήμερα στην Τουρκία. Με καταλαβαίνεις;» Φυσικά και τον καταλαβαίνω. Όλοι οι υπόλοιποι καταλαβαίνουν τι είναι αυτό που λέει ο φίλος και που δεν είναι ο μόνος (για όσους θέλουν να έχουν λίγη επαφή με τους ανθρώπους) που το λέει; Προφανώς και όχι. Τι μας κόφτει εμάς τι θα κάνουν εκείνοι...

Κι όμως. Η μετατροπή των κατεχομένων σε τουρκική επαρχία είναι πλέον ορατή. Σε αυτή την οριστική πλέον κατάσταση, κάποιοι εκ των Τουρκοκυπρίων θα αφομοιωθούν. Θα ξεχάσουν τα στοιχεία που ακόμα τους διαφοροποιούν και θα γίνουν ένα με αυτό που θα τους επιβληθεί. Κανόνας επιβίωσης λέγεται αυτό. Κάποιοι άλλοι όμως, ναι, θα περάσουν στις ελεύθερες περιοχές. Δεν ξέρω αν θα είναι μονάδες, δεκάδες ή χιλιάδες. Ξέρω μόνο πως αυτοί που αρέσκονται να προβάλλουν το δόγμα Νταβούτογλου με τη φράση... «ακόμα κι αν δεν υπήρχε ένας Τουρκοκύπριος στην Κύπρο θα έπρεπε να τον ανακαλύψουμε», οφείλουν να προβληματίζονται διπλά. Γιατί ένας, πέντε ή εκατό, θα βρίσκονται στις ελεύθερες περιοχές. Αυτές που νομίζουν κάποιοι ότι είναι ασφαλείς με τη διχοτόμηση...


Επιστροφή
στην αρχή