Η αποξένωση από την κατεχόμενη γη μας, η μεγαλύτερή μας ήττα

ΑΠΟΨΗ /ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ
Ο εποικισμός και η καθημερινή αλλαγή του χαρακτήρα των κατεχομένων, συνιστούν τις άμεσα ορατές συνέπειες της τουρκικής εισβολής και κατοχής

Ο ακρωτηριασμός της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, η προσφυγοποίηση χιλιάδων ανθρώπων, οι νεκροί και οι αγνοούμενοι, ο εποικισμός και η καθημερινή αλλαγή του χαρακτήρα των κατεχομένων με την τουρκοποίηση-ισλαμοποίησή τους συνιστούν τις άμεσα ορατές συνέπειες της τουρκικής εισβολής και κατοχής. Υπάρχουν, όμως, και οι λιγότερο αισθητές, τις οποίες συνήθως ο πολύς κόσμος είτε αγνοεί είτε υποτιμά. 

Αυτές είναι αποτέλεσμα δικών μας επιλογών, πράξεων και παραλείψεων στα χρόνια που ακολούθησαν την εισβολή αλλά και μετά τη μερική άρση των περιορισμών διακίνησης το 2003. Αναφέρομαι κυρίως στην αποξένωση από την κατεχόμενη γη μας. Εκείνοι που πηγαίνουν σήμερα στα κατεχόμενα είναι όσοι έχουν σαφείς μνήμες από τον τόπο τους. Αυτοί είναι όσοι ήταν πάνω από δέκα χρόνων το 1974. Πάνω από τους μισούς από όσους μεγάλωσαν από εκεί έχουν φύγει από τη ζωή. Επομένως σήμερα όσοι γεννήθηκαν μετά το 1974 και όσοι ήταν τότε κάτω από δέκα χρόνων δεν έχουν κανένα δεσμό με τη γη των γονιών τους και φυσικά καμία επαφή με Τουρκοκυπρίους και συνεπώς καμία συναισθηματική ανάγκη να περάσουν το οδόφραγμα.

Αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές και να αντικρίζουμε τα πράγματα στις πραγματικές τους διαστάσεις θα πρέπει να διερωτηθούμε τι σημαίνει αυτό στην πράξη. Σημαίνει ότι δεσμοί χιλιάδων χρόνων με τον τόπο μας και την Ιστορία μας καταλύονται και χάνονται μέρα με τη μέρα. Αυτή η πορεία δεν ήταν βέβαια επιλογή μας μέχρι το 2003. Όμως μετά τη μερική άρση των απαγορεύσεων συνιστά συνειδητή μας επιλογή με αποτέλεσμα την αποκοπή του ομφάλιου λώρου με τη γη μας και με τον ψυχισμό μας που συνοδεύει την καταγωγή μας και το παρελθόν μας. Σημαίνει, ακόμη, ότι η διχοτόμηση δεν είναι απλά μια πολιτική έννοια αλλά ότι έχει μετατραπεί σε κάτι πιο επικίνδυνο, αφού έγινε συστατικό στοιχείο της σκέψης μας και του τρόπου που αντικρίζουμε το μέλλον. Συνειδητά πλέον αποδεχόμαστε ως κάτι το φυσιολογικό τη διαίρεση της πατρίδας μας, η οποία συνιστούσε κατάρα ήδη πριν την ανεξαρτησία. Επιπλέον σημαίνει ότι απομακρυνόμαστε περισσότερο από τους συμπατριώτες μας Τουρκοκυπρίους, μια διαδικασία που ξεκίνησε από το 1963 και που την επέβαλε διά της βίας η Τουρκία και ο Ντενκτάς το 1974. Αυτό σαφέστατα υπηρετεί τους στόχους τους και είναι παντελώς αφύσικο, αν όντως είμαστε ειλικρινείς και θέλουμε να κτίσουμε από κοινού το μέλλον της πατρίδας μας. 

Τι προκαλεί, όμως, αυτή την αφύσικη, ανώμαλη και εκτρωματική κατάσταση;

Το κυριότερο, κατά τη γνώμη μου, είναι η απόλυτη πεποίθησή μας ότι στο Κυπριακό, όχι μόνο μετά το 1974 αλλά ανέκαθεν, εμείς οι Ελληνοκύπριοι είχαμε και εξακολουθούμε να έχουμε το απόλυτο δίκαιο με το μέρος μας. Συνεπώς κάθε απόπειρα επαναπροσέγγισης με τους Τουρκοκυπρίους και μετά το 2003 κάθε επίσκεψή μας στην κατεχόμενη γη μας δαιμονοποιήθηκε, συνιστούσε και συνιστά ακόμα για πολλούς πράξη αποδοχής της αδικίας και αναγνώρισης του ψευδοκράτους και των συνεπειών της εισβολής. Στο μεταξύ, όμως, η καταστροφή των προσφύγων σήμαινε τον πλουτισμό των μη προσφύγων αλλά και πολλών από αυτούς. Η πολιτική έκφραση όλων αυτών εντοπίζεται σε όλα τα κόμματα, κυρίως όμως στο λεγόμενο Κέντρο.  Όλοι αυτοί αποτελούν σήμερα το κυπριακό βαθύ κράτος που θέλει διακαώς τη διατήρηση του status quo, δηλαδή της διχοτόμησης, γιατί έτσι προασπίζει τα οικονομικά και πολιτικά του συμφέροντα. Πρόκειται για αυτό που ονομάζω επαγγελματικό πατριωτισμό και ο οποίος μορφοποίησε την εκπαίδευσή μας κατά τρόπο που να αναπαράγει τις πολιτικές τους αντιλήψεις. 

Καταλήγοντας θέλω να δω τους  επαγγελματίες πατριώτες του λεγόμενου Κέντρου, αντί να κηρύσσουν απελευθερωτικούς αγώνες τη μαύρη επέτειο της εισβολής, να απελευθερώσουν πρώτα οι ίδιοι τα μυαλά τους από το δηλητήριο της διχοτόμησης και να δουλέψουν για την επανένωση της πατρίδας μας, την επανασύνδεση με την κατεχόμενη γη μας και με τους συμπατριώτες μας Τουρκοκυπρίους.

george.dionyssiou@primehome.com 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Ανόητοι, περήφανοι και θρήσκοι

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 20.08.2017

ΑΠΟΨΗ

Ο Μπωντλαίρ και το ντεσεβό του επιθεωρητή

ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ, 20.08.2017

ΑΠΟΨΗ

Προεδρικές εκλογές: Ποιον αντίπαλο δεν θέλει ο Αναστασιάδης;

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 20.08.2017

Επιστροφή
στην αρχή