Η αποτίμηση της κατάστασης - Του Σωτήρη Κάττου

ΑΠΟΨΗ /ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ
Η στήλη, ουτοπικά, στα πλαίσια της παρούσας συγκυρίας εισηγείται στον Πρόεδρο της ΚΔ ως ύστατη προσπάθεια το εξής για άρση του αδιεξόδου

Ο φυσικός ακρωτηριασμός του νησιού είναι προ των πυλών. Μια πολύ μεγάλη μερίδα στην ε/κ κοινότητα, στα πλαίσια της διάχυτης ιδιοτελούς εκτίμησης του προσωρινού οφέλους που προέκυψε από την απώλεια τού τόσο σημαντικού βόρειου οικονομικού χώρου προς τους Τούρκους, ολίγον την απασχολεί η προοπτική της ειρήνης στο νησί. Κατ’ ανάλογο τρόπο το ίδιο ισχύει και για μια μεγάλη μερίδα των Τ/Κ επικουρούμενη και από τους εποίκους. Η μερίδα αυτή έχει εξοικειωθεί με την κλεπταποδοχή των ε/κ περιουσιών και δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα ενοχλητικής γνωστικής δυσαρμονίας. Με άλλα λόγια, έχει εξοικειωθεί με έναν διάχυτο παρασιτικό μαξιμαλισμό.

Ένας μαξιμαλισμός, ο οποίος είναι πλέον ενσωματωμένος στο συλλογικό υποσυνείδητο της τ/κ κοινότητας. Και δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά αφού είναι το απότοκο της ολοκλήρωσης του τουρκικού ιστορικού στρατηγικού στόχου για έναν εθνικά ομογενοποιημένο γεωγραφικό χώρο στο νησί ελέω ενός άφρονος πραξικοπήματος . Το βασικό μειονέκτημα των Τούρκων το 1960 ήταν η γεωγραφικά διάσπαρτη πληθυσμιακή κατανομή τους. Εξάλλου ήταν και ο βασικός λόγος για τη θεσμική κατοχύρωση της τ/κ αντιπροεδρίας με δικαίωμα αρνησΙκυρίας για να έχουν εχέγγυα ασφάλειας. Μια συμβατική κατάσταση πραγμάτων που αναδεικνύει την ιστορική υπερβολή περί αγαστής συμβίωσης των δυο εθνικών ομάδων, αλλά που αποτελούσε έναν sui generis μηχανισμό ασφάλειας για την ελληνική κοινότητα ,νοουμένου ότι ικανοποιείτο η σημαντική προϋπόθεση της ιστορικής και πολιτισμικής ωριμότητας. Αυτό απουσίαζε, καθότι η Εκκλησία (μαζί με τους εθνικιστές της ΕΟΚΑ) θεωρούσαν εαυτούς ως τη διάδοχη κατάσταση της βρετανικής αποικιοκρατίας, εξ ου και ο αποκλεισμός της Αριστεράς, η οποία μετέπειτα εισχώρησε πλήρως στο αφήγημα του εθνικού αλυτρωτισμού, το οποίο ολοκλήρωσε τον κύκλο του το 1971 μετά από συνεννόηση μεταξύ του Μακάριου και του Γεώργιου Παπαδόπουλου. ΚαΙ εκεί παρουσιάζεται το ιστορικά εφιαλτικό ανάθεμα της ΕΟΚΑ Β.

Ακόμη και αν κάποιοι ακόμη και σήμερα μας αραδιάζουν ιστορικές μαρτυρίες για τους στρατηγικούς στόχους των Τούρκων, αυτό δεν εξιλεώνει και δεν απαλλάσσει κανέναν από την ευθύνη της πολιτικής καθυπόταξης στο εθνικιστικό ηγεμονικό αφήγημα της ΕΟΚΑ. Αποτελούσε έναν ιστορικά παράλογο μαξιμαλισμό. Έχω αναφέρει επανειλημμένως ότι οι Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου αποτελούσαν μια τραγική παρερμηνεία της Ιστορίας. Η παρερμήνευση αυτή οδήγησε άκαιρα στον ελληνοκυπριακό αναθεωρητισμό για ένωση και την ταυτόχρονη μετατροπή της τ/κ κοινότητας από κοινότητα σε μειονότητα. Ο αναθεωρητισμός αυτός ήταν η γενεσιουργός αιτία για τα δεινά και τις δυσκολίες που σαν Ελληνοκύπριοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε και να διαχειριστούμε για να εξασφαλίσουμε, αν μπορούμε, την προοπτική της επιβίωσής μας έχοντας απέναντί μας έναν επικίνδυνο γείτονα, την Τουρκία του Ερντογάν. Μια Τουρκία με μια νέα ιστορική οργανικότητα όπου ενισχύεται ο ζωτικός χώρος του ισλαμοσυντηρητισμού της Ανατολίας και της πολιτικής αυταρχικότητας, ενώ ταυτόχρονα ο ζωτικός χώρος της κοσμικής Τουρκίας συρρικνώνεται και τελεί υπό περιορισμό αν όχι υπό δίωξη. Η συνταγματική μεταρρύθμιση του Ερντογάν, εάν περάσει, σκοπεί στην πολιτειακή ενσωμάτωση της φανατικής και φασίζουσας ισλαμοσυντηρητικής οργανικότητας . Στοχεύει επίσης στην ιστορική αποκαθήλωση του κεμαλισμού και αναμένεται να δούμε ποιο θα είναι το αποτέλεσμα του αναθεωρητισμού του και τις πιθανές του συνέπειες και παρενέργειες.

Το μόνο ευχάριστο για την ώρα είναι η στρατηγική δυνατότητα της Ελλάδας, κάτι που οφείλει να διατηρήσει για να αποφύγουμε τον πόλεμο, έστω και με την ΚΔ ως αχίλλειο φτέρνα της, να προκαλέσει σοβαρό στρατιωτικό πλήγμα στην Τουρκία, κάτι που το γνωρίζει πάρα πολύ καλά η τουρκική ηγεσία . Είναι προφανώς αφελές να πιστεύει κανείς ότι το επίπεδο των ελλαδοτουρκικών σχέσεων δεν επηρεάζει τις σχέσεις των δύο κοινοτήτων στο νησί. Σε κάθε περίπτωση, η επίκληση του απριλιανού δημοψηφίσματος στην Τουρκία για τη διακοπή των συνομιλιών, και ότι σε περίπτωση νίκης του ερντογανικού καθεστώτος τα πράγματα θα ανακτήσουν εκ νέου δυναμική, χρήζουν σοβαρής επιφύλαξης. Ούτως ή άλλως η στρατηγική επίτευξη του τουρκικού στόχου για γεωγραφικά εθνικά ομογενοποιημένο ζωτικό χώρο στο νησί έχει επιτευχθεί πριν την έλευση του Ερντογάν στην κεντρική πολιτική σκηνή της Τουρκίας. Ο άνθρωπος αυτός είναι κατά δήλωση μισογύνης, ένας φανατικός νεοθωμανός, αν κρίνει κανείς από τον τρόπο που υποδέχθηκε τον Πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούτ Αμπάς στο προεδρικό μέγαρο, και διακατέχεται από ένα πολύ επικίνδυνο σύνδρομο, ότι είναι «man on a mission», δηλαδή του «ανθρώπου σε αποστολή».  Το μοντέλο συζήτησης για λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας έχει ολοκληρώσει τον ιστορικό του κύκλο.

Οι δύο κοινότητες δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, λειτουργούν μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο της ανοχής και όχι της αποδοχής. Η τουρκική πλευρά ουσιαστικά ζητεί με κάποιες τακτικές αλλά ανώδυνες για αυτήν παραχωρήσεις, την υπογραφή της ελληνικής πλευράς για τη μετατροπή της de facto κατάστασης σε de jure. H ελληνική πλευρά είναι αντιμέτωπη με τη μόνιμη απώλεια ζωτικού ιστορικού της χώρου. Εάν η κατάσταση πραγμάτων προσομοίαζε με την Τσεχοσλοβακία, το βελούδινο διαζύγιο θα ήταν ήδη γεγονός. Όμως, η ψυχοκοινωνική κατάσταση της ιστορικής απώλειας λειτουργεί ανασταλτικά ως προς τη δυνατότητα της διακοινοτικής συμφιλίωσης, η οποία αποδυναμώνεται ακόμη περισσότερο από τον υφέρποντα τουρκικό μαξιμαλισμό. Η εναλλακτική προσέγγιση της εξελικτικής διαδικασίας, ως αυτή έχει διατυπωθεί επιστημονικά σε 28 σελίδες από τους Θεοφάνους, Κάττο και Μαυροειδή τον Δεκέμβριο του 2016, με παραλήπτες όλη την πολιτειακή και πολιτική ηγεσία στο νησί αλλά και στην Ευρώπη, καθίσταται αδήριτη πολιτική αναγκαιότητα και αναζητεί πολιτική βούληση για διάρρηξη του αδιεξόδου.

Η στήλη, ουτοπικά, στα πλαίσια της παρούσας συγκυρίας εισηγείται στον Πρόεδρο της ΚΔ ως ύστατη προσπάθεια το εξής για άρση του αδιεξόδου: Μόρφου-ομοσπονδιακή περιοχή, Καρπασία –ομοσπονδιακή περιοχή, άσκηση τ/κ προεδρίας στα πλαίσια της εκ περιτροπής, με την απόλυτη και άνευ προϋποθέσεων κατάργηση των εγγυήσεων. Ο ευσεβοποθισμός και ο πολιτικός στρουθοκαμηλισμός διακυβεύουν τη φυσική επιβίωση της ελληνικής κοινότητας. Τόσο το status quo, το μοντέλο ΔΔΟ όσο και η εξελικτική πρόταση, εμπεριέχουν κινδύνους, με την ουσιαστική όμως διαφορά ότι η εξελικτική προσέγγιση όχι μόνο τους περιορίζει αλλά ενισχύει και την ιστορική μας προοπτική.

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Μίσος και συγκάλυψη...Του Μιχάλη Θεοδώρου

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 12:28 (τελευταία ενημέρωση 12:28)

ΑΠΟΨΗ

O Καραγκιόζης - θεατής. Και ο σκέτος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 10:05 (τελευταία ενημέρωση 10:05)

ΑΠΟΨΗ

Η επανάσταση της υπομονής...Του Γιώργου Κακούρη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 15.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή