Η αναπαραγωγική δύναμη του συστήματος

ΑΠΟΨΗ /ΠΑΡΑΘΥΡΟ
Έτσι, ο μέσος πολίτης σε αυτές τις χώρες, όταν λέει τη λέξη «κράτος», εννοεί «εγώ μαζί με τους συμπολίτες μου». Δεν το ανέχεται απλώς.

Του Παύλου Μ. Παύλου

Η αναπαραγωγική δύναμη του συστήματος

Στις κοινωνίες της Βορειοδυτικής Ευρώπης υπάρχει μια προδιάθεση ευελιξίας στα επιμέρους, αλλά και μια συντηρητική αντίσταση σε αλλαγές στα βασικά. Σχετικά εύκολα βλέπεις να μπαίνουν προς συζήτηση αναθεωρητικά νομοσχέδια που αφορούν πράγματα σημαντικά, αλλά που δεν αγγίζουν την καρδιά του συστήματος. Και δύσκολα βλέπεις να ανοίγεται συζήτηση για αλλαγή π.χ. των εκλογικών περιφερειών, των αρμοδιοτήτων των τριών εξουσιών, των γενικών σχέσεων κράτους - πολίτη και τα συναφή.

Αυτό το χαρακτηριστικό θα μπορούσε να θεωρηθεί στην ουσία του συντηρητικό, αφού ό,τι αφορά τον πυρήνα του συστήματος δύσκολα αλλάζει. Στην πραγματικότητα όμως δεν είναι ακριβώς έτσι. Πρόκειται για κοινωνίες που στη σύγχρονη ιστορία τους έκαναν ριζοσπαστικά άλματα αλλαγών για δεκαετίες, ειδικά από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά. Αυτό που έχουν σήμερα ωρίμασε μέσα από το καμίνι των αντιπαραθέσεων, των εντάσεων και της κριτικής. Έτσι, ο μέσος πολίτης σε αυτές τις χώρες, όταν λέει τη λέξη «κράτος», εννοεί «εγώ μαζί με τους συμπολίτες μου». Δεν το ανέχεται απλώς. Το αποδέχεται όπως το πρόσωπο που βλέπει στον καθρέφτη. Μπορεί να θέλει να αλλάξει το χτένισμά του, να αφήσει μουστάκι ή μούσι, αλλά δεν θέλει να κόψει το κεφάλι του. Είναι δικό του.

Ο αντίστοιχος συντηρητισμός στην Κύπρο, όσον αφορά τις ουσιαστικές αλλαγές, είναι ιστορικά και ηθικά αδικαίωτος. Ο πολίτης δεν αγαπά το κράτος του. Γιατί δεν ωρίμασε μέσα από εντάσεις και συγκρούσεις. Ολόκληρη τουρκική εισβολή δεν το άγγιξε καν. Ο Πρόεδρος σήμερα είναι στην ουσία Μακάριος της δεκαετίας του 1960, οι υπουργοί, τα κόμματα και οι βουλευτές διορίζουν και προάγουν ακριβώς όπως τότε, οι πολίτες έχουν την ίδια αμφίθυμη σχέση μαζί του, όπως τότε. Δεν θεωρούν το σύστημα δίκαιο επειδή διόρισε τον γιο τους. Απλώς θεωρούν ότι το ξεγέλασαν όπως του άξιζε, και πήραν ένα αντίτιμο για την προσωπική τους υποδούλωση.

Έτσι, διάγουμε μια προεκλογική περίοδο όπου κανείς δεν προτείνει μιαν ουσιαστική αλλαγή του συστήματος. Απλώς, για να υπάρχει και ένας αέρας «φρεσκάδας», ακούγονται πού και πού προτάσεις για μικρομεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση, για καμιά εικονική μεταρρύθμιση στην εκπαίδευση, για κάποιο μπότοξ στην εικόνα του ΓεΣΥ. Η αναπαραγωγή του συστήματος είναι η σιωπηλή συμφωνία του μεγαλύτερου μέρους του πολιτικού προσωπικού με ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας.

Χωματερή εγκεφάλων

Συνεχίζεται ακόμη ο θόρυβος γύρω από την «πρόωρη διαρροή θεμάτων των εξετάσεων» για τους υποψήφιους εκπαιδευτικούς. Τέσσερις πτυχές που πέρασαν απαρατήρητες, είναι οι εξής:

(α) Η πλειονότητα των επιτελικών στελεχών του νέου συστήματος εξετάσεων είναι παιδιά του διαρκώς αναπαραγόμενου συστήματος, που τώρα λειτουργούν ως γονείς του. Για χρόνια δυναστεύουν το φέουδο που κληρονόμησαν, και που τώρα αναπαράγουν.

(β) Πεντέμισι χιλιάδες νέοι κλήθηκαν να αγοράσουν μετοχές στο χρηματιστήριο της ελπίδας σήμερα, για να διαπιστώσουν μετά τις εκλογές (δεν είναι τυχαίο που τα αποτελέσματα της εξέτασης θα ανακοινωθούν τον Μάρτιο) πως στη συντριπτική τους πλειονότητα επένδυσαν μάταια. Το κράτος έχει υποχρέωση πρώτα να διορίσει όσους έχουν στα χέρια τους δικαστικές αποφάσεις, και μετά μερικές δεκάδες από τους επιτυχόντες. Οι υπόλοιποι θα κάθονται αενάως σε εξετάσεις, κάθε δύο χρόνια.

(γ) Πεντέμισι χιλιάδες νέοι. Οι περισσότεροι με έξι έως δέκα χρόνια σπουδών, άνθρωποι που για να πάρουν το μάστερ ή το διδακτορικό τους μπήκαν ήδη στην επιστημονική έρευνα. Και κλήθηκαν τώρα να παλιμπαιδίσουν, να επανέλθουν δηλαδή στην ηλικία των 17 ετών: Να πληρώσουν χιλιάδες ευρώ σε φροντιστήρια, προκειμένου να ξαναμάθουν να παπαγαλίζουν γνώσεις, όπως έκαναν όταν ετοιμάζονταν για τις παγκύπριες εξετάσεις. Γιατί η αναπαραγωγή προϋποθέτει συχνά τον ευνουχισμό της σκέψης. Η κοινωνία νομίζει ότι «θα διορίζονται οι καλύτεροι». Στην πραγματικότητα, θα διορίζονται όσοι θα έχουν την ικανότητα να κόβουν μόνοι τους τα πόδια της σκέψης τους, όσοι θα ξαναμεταβούν αυτόβουλα από τον κόσμο της επιστήμης και της κριτικής σκέψης στον κόσμο της παπαγαλίας. Χωματερή εγκεφάλων.

(δ) Καλύτερος εκπαιδευτικός δεν είναι αυτός που ξέρει περισσότερα. Εξάλλου, το πτυχίο και το μεταπτυχιακό του κατοχυρώνουν τις μίνιμουμ γνώσεις που χρειάζεται για να διδάξει. Καλός εκπαιδευτικός είναι αυτός που θέλει να είναι εκπαιδευτικός, που θέλει να επικοινωνεί, αλλά και που μπορεί να επικοινωνεί και να εμπνέει. Αυτό δεν «εξετάζεται», ούτε με τον παλιό, ούτε με τον νέο κατάλογο.

Το σύστημα δεν ενδιαφέρεται για το καλύτερο. Ενδιαφέρεται να νομίζουμε ότι επιδιώκει το καλύτερο, ώστε να αναπαράγεται με την ανοχή μας.

Καλάθι

 

  • Η πίεση των επιτελείων Αναστασιάδη και Μαλά προς τον Νικόλα για να τοποθετηθεί στο θέμα της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας έχει βεβαίως ουσία. Πράγματι όμως τον στριμώχνει στη γωνιά, ή τελικά τον καθιστά στα μάτια των ψηφοφόρων ως πιθανό φορέα του διαφορετικού; Η ΔΔΟ μπορεί να σημαίνει κάτι για τους ψηφοφόρους όταν το κλίμα «μυρίζει» λύση. Όταν το κλίμα είναι «τίποτε δεν μπορεί να γίνει λόγω μόνιμης τουρκικής αδιαλλαξίας», μάλλον ο Νικόλας κερδίζει.

 

  • Ιδιωτική εταιρεία σιδηροδρόμων στην Ιαπωνία ζήτησε επίσημα συγγνώμη από το κοινό, γιατί μια αμαξοστοιχία ξεκίνησε 20 δευτερόλεπτα πριν από τον προκαθορισμένο χρόνο. Χωρίς να προηγηθεί καμιά διαμαρτυρία. Κρατική υπηρεσία στην Κύπρο δημοσιοποίησε μια ώρα πριν τα θέματα εξέτασης πεντέμισι χιλιάδων ανθρώπων και ο υπουργός της σε λίγο θα ζητήσει να του πουν συγγνώμη οι ενδιαφερόμενοι, επειδή το πρόσεξαν.

 

  • Τόσο διαδίκτυο, τόσες γνώσεις γύρω μας και χιλιάδες έφηβοι να κραδαίνουν τη δική τους «γνώση» (δική μας που τους τη μεταδώσαμε): «Οι 24 νεκροί του Πολυτεχνείου είναι προπαγανδιστικός μύθος»! Εν τέλει, αποτύχαμε. Συγγνώμη Διομήδη.

 

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Κανένα παζάρι για την κάρτα

ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΜΑΝΩΛΗ, 17.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Το μυστηριώδες πορτρέτο του Μεσσία

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 17.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Φραγμό στις καταστροφικές ιδέες του Προέδρου

Πολίτης News, 17.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή