Η 18η Ιουλίου 2000 και η περίοδος που ακολούθησε

ΑΠΟΨΗ /CHECΚ POINT
18 Ιουλίου 2000. Ένα κομβικό σημείο στην ιστορία μας. Η μέρα που γεύτηκε την πιο μεγάλη ήττα της πολιτικής του ζωής ο Ντενκτάς

Ένας φίλος που εργαζόταν στις πολιτικές υποθέσεις με επισκέφθηκε μια μέρα αφότου συνταξιοδοτήθηκε. Η προεδρία πολιτικών υποθέσεων δεν είναι και πολύ γνωστός θεσμός, επειδή δεν δημοσιεύονται ειδήσεις που τον αφορούν στις εφημερίδες. Όμως, είναι ο τρίτος στη σειρά στη στρατιωτική ιεραρχία. Έρχεται μετά τις ειρηνευτικές δυνάμεις και τις δυνάμεις ασφαλείας. Η δε οργάνωση πολιτικής άμυνας είναι στην τέταρτη θέση. Ποια είναι η δουλειά των πολιτικών υποθέσεων, επικεφαλής των οποίων βρίσκεται ένας συνταγματάρχης από την Τουρκία; Είναι οι εσωτερικές και εξωτερικές μυστικές πληροφορίες. Ανάμεσα στα καθήκοντά τους είναι η διαπίστωση των ενεργειών «κατασκοπείας» μέσα στην κοινότητά μας, η παρακολούθηση τηλεφώνων και η αποστολή στην Άγκυρα εκθέσεων που μας αφορούν. Ο συνταγματάρχης Ναμίκ Κοτς, ο οποίος βρισκόταν επικεφαλής αυτού του οργανισμού κατά το έτος 2000, έσμιγε με τον λαό μεταμφιεσμένος και μάζευε πληροφορίες. Ένα βράδυ ήρθε στο τραπέζι μας σε μια ταβέρνα, γνωρίστηκε μαζί μας και μας συστήθηκε ως χορτοφάγος. Ύστερα μας παρακολούθησε βήμα με βήμα. Ήταν η περίοδος που είχε τοποθετηθεί βόμβα στο τυπογραφείο μας και λαμβάναμε καθημερινά απειλές θανάτου μέσω τηλεφώνου από ένα νούμερο με απόκρυψη.
Μου διηγήθηκε πολλά πράγματα ο φίλος, ο οποίος με επισκέφθηκε μετά τη συνταξιοδότησή του από τις πολιτικές υποθέσεις. Ήταν και εκείνος σε καθήκον την ημέρα που συλληφθήκαμε κατά τον Ιούλιο του 2000. «Έδωσα τα πηλίκια σε εκείνους που έκαναν έφοδο εκείνη την ημέρα στο σπίτι σου», μου είπε. Από εκείνον έμαθα ότι το αρνητικό του φιλμ που κατασχέθηκε από το σπίτι μου ως κατασκοπευτικό το έφεραν τα μέλη των πολιτικών υποθέσεων που έκαναν την έφοδο και το άφησαν μυστικά πάνω στο τραπεζάκι της τηλεόρασης. Ύστερα το μετάνιωσαν όμως. Διότι το φιλμ δεν ωφέλησε σε τίποτα. Αντί να το έφερναν αυτό, ας έφερναν ναρκωτικά να τέλειωνα. Όμως, ούτε τότε θα έπιαναν οι ισχυρισμοί περί κατασκοπείας. Σε εκείνη την υπόθεση πίεσαν πολύ αυτόν τον φίλο για να ψευδομαρτυρήσει. Αλλά δεν υπέκυψε στις απειλές και δεν δέχτηκε.


18 Ιουλίου 2000. Ένα κομβικό σημείο στην ιστορία μας. Η μέρα που γεύτηκε την πιο μεγάλη ήττα της πολιτικής του ζωής ο Ντενκτάς, ο οποίος είπε «είδα τα αποδεικτικά στοιχεία». Εκείνη την ημέρα αφέθηκα ελεύθερος στο δικαστήριο. Και το βράδυ διοργανώθηκε ένα τρομερό συλλαλητήριο στην πλατεία Ινονού στη Λευκωσία. Τα είκοσι χιλιάδες άτομα που μαζεύτηκαν στην πλατεία είχαν σχεδόν απαλλαχτεί από τις αλυσίδες τους. Φώναζαν «Ο στρατηγός να πάει στην Ούρφα». Εκείνο το βράδυ πρώτη φορά είδα την κοινότητά μας τόσο ενθουσιασμένη και συγκινημένη. Ήταν σαν να είχε απελευθερωθεί από ένα στρατόπεδο συγκεντρώσεως. Είχε απαλλαχτεί από τους φόβους του. Ήταν όλοι μαζί, δεξιοί και αριστεροί. Από τα μάτια πάρα πολλών έτρεχαν δάκρυα. Όλοι μαζί είχαμε κερδίσει μια μεγάλη νίκη κατά εκείνων που καταπατούσαν τη βούλησή μας. Στην ομιλία που έκανα είδα εκείνο τον ενθουσιασμό και είπα ότι «πλέον δεν θα είναι τίποτα όπως παλιά». Ήμουν βέβαιος γι’ αυτό.


Δυστυχώς, διαψεύστηκαν οι ελπίδες μου. Ο φίλος από τις πολιτικές υποθέσεις, ο οποίος με επισκέφθηκε, μου είπε ότι πανικοβλήθηκαν οι απέναντι μετά από το συλλαλητήριο της 18ης Ιουλίου. Την αμέσως επόμενη μέρα, δηλαδή από τις 19 Ιουλίου, άρχισαν να λαμβάνουν σοβαρά μέτρα μετά από μια σειρά συσκέψεων. Στόχος ήμουν εγώ και οι συνάδελφοί μου. Η εφημερίδα «Αβρούπα». Όταν δεν κατάφερε με τον Ντενκτάς με την επιχείρηση εναντίον μας, ο στρατός έβαλε εναντίον μας το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα αυτή τη φορά. Μετά από μια συνάντηση που έκανε με τους διοικητές, το ΡΤΚ άρχισε μια μεγάλη εκστρατεία συκοφάντησης για εμάς. Εκστρατεία δυσφήμισης. Αφού δεν έπιασε το «κατάσκοποι των Ελληνοκυπρίων», αυτή τη φορά άρχισαν να διαδίδουν ότι είμαστε «πράκτορες του στρατού». Ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ έστειλε επιστολή σε όλα τα ΜΜΕ της Τουρκίας και σε διεθνή διπλωματικά κανάλια, κυρίως στην ελληνοκυπριακή πλευρά, ανακοινώνοντας ότι είμαστε «πράκτορες του στρατού». Το ΑΚΕΛ στον νότο το άρπαξε στον αέρα αυτό. Το ΡΤΚ είχε βρει ένα ενδιαφέρον επιχείρημα για να ενισχύσει αυτό του τον ισχυρισμό. Έλεγε το εξής: «Αφού δεν τους σκότωσαν, σημαίνει ότι είναι κατάσκοποι»!


Γιατί τα έγραψα αυτά σήμερα; Πολύ απλά. Για να ξέρετε πώς ήρθαμε στο σήμερα. Εκείνη η ευκαιρία που είχαμε το 2000 ήταν πολύ αξιόλογη. Είχαμε κερδίσει. Αλλά το ΡΤΚ ισοπέδωσε αυτή τη νίκη. Κατέστρεψε την κοινότητα μαζί με τον Ντενκτάς και τον στρατό. Έγραψαν και είπαν τα πιο μεγάλα ψέματά τους το 2002 όταν καταδικάστηκα σε εξάμηνη φυλάκιση λόγω ενός άρθρου. Έχασαν τόσο πολύ τον εαυτό τους, που συμφώνησαν με τον Ντενκτάς λέγοντας ότι μόνος μου έβαλα τον εαυτό μου φυλακή. Τώρα όλοι ρωτούν. Μπορούμε να ανακάμψουμε; Δεν ξέρω. Θα μας δοθεί, άραγε, ξανά εκείνη η ευκαιρία που σπαταλήθηκε τόσο απλόχερα;

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Το Brexit και o Αναστασιάδης ως μάντης κακών

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 18.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Ο συντηρητισμός των καθηγητών

ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ, 18.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Σκότωσαν τις οικογένειες τους αλλά δεν σταμάτησαν τη φιλία των παιδιών

SEVGUL ULUDAG, 18.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή