H σφραγίδα μιας... λύσης με τους μιναρέδες

ΑΠΟΨΗ /TZIBASAT
Με τρεμάμενη φωνή περιέγραφε την απόγνωσή της για την ισλαμοποίηση της ζωής στην Τουρκία. «Πώς θα ζήσω πια σ’ αυτή τη χώρα;»

Αφού θα oρκιστεί σήμερα ο πολυχρονεμένος μας Πρόεδρος, θα έρθει αύριο και στα μέρη μας για να εγκαινιάσει αυτό που βλέπετε στη φωτογραφία. Ένα τεράστιο τζαμί λίγο έξω από την κατεχόμενη Μια Μηλιά. Στα πρότυπα της Αγια-Σοφιάς. Είναι μια συμβολική πράξη από μέρους της... δημοκρατικής Τουρκίας και του εκλελεγμένου της Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν. Μια συμβολική πράξη όλο αποκαλυπτικά μηνύματα.

Μπορεί βεβαίως να έδωσε τη συγκατάθεσή της η Τουρκία για να έρθει η κ. Λουτ στο τρίγωνο Λευκωσία - Άγκυρα - Αθήνα, αλλά για να μην αφήνονται σκιές στην πολιτική της εγκαινιάζει αύριο και τη θρησκευτικοποίηση του Κυπριακού. Ένα τόσο τεράστιο ισλαμικό τζαμί σε ένα μικρό νησί όπως η Κύπρος συμβολίζει τα τουρκικά αντανακλαστικά της νέας περιόδου. Είναι το τζαμί της καρδιάς του Τούρκου Προέδρου...

Δεν θα ξεχάσω τα δακρυσμένα λόγια μιας 25χρονης Τουρκάλας το βράδυ των εκλογών στην Τουρκία. Με τρεμάμενη φωνή περιέγραφε την απόγνωσή της για την ισλαμοποίηση της ζωής στην Τουρκία. «Πώς θα ζήσω πια σ’ αυτή τη χώρα; Πώς θα ζήσω με την απειλή μιας μαντίλας που σκεπάζει τα πάντα; Ποιο μέλλον έχουν οι γυναίκες σ’ αυτή τη χώρα;».
Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει. Ας πάρει κι αυτή η κοπέλα, όπως και αμέτρητες άλλες στην Τουρκία, τις αποφάσεις της. Αν έχουν επιλογές, ας τις ακολουθήσουν. Αυτό το τεράστιο τζαμί στα κατεχόμενα κυπριακά εδάφη συμβολίζει το τέλος της τουρκικής κατοχής με κεμαλικό καπέλο και την αρχή της τουρκικής κατοχής με ισλαμική μαντίλα. Είναι η συμβολική σφραγίδα της επιδιωκόμενης από την Τουρκία «λύσης» του Κυπριακού, κάτι που αγγίζει τα σύνορα της καρδιάς του μεγάλου ηγέτη.

Η κ. Λουτ, που καταφθάνει στην Κύπρο σε λίγες μέρες, θα βρει αυτό το τζαμί μπροστά της. H υπόθεση επίλυσης του Κυπριακού διακτινίστηκε έτη φωτός μακριά μας. Καλά κάνουμε να αναστοχαστούμε. Αν είναι απελπισμένη η μισή Τουρκία από την επιβολή της σταδιακής ισλαμοποίησης της χώρας, πόση απελπισία πρέπει να βαρέσει τους ανοιχτόμυαλους Τουρκοκύπριους, πόση απελπισία πρέπει να βαρέσει τους Ελληνοκύπριους που αργά ή γρήγορα, όποια θέση και να έχουν για το Κυπριακό, θα τη δουν να κρέμεται στους μιναρέδες της Μιας Μηλιάς;
Ίσως είναι ακόμα νωρίς να πούμε πως δικαιώνεται ο Χάντιγκτον για τον πόλεμο των θρησκειών. Ο αναστοχασμός μας όμως δεν πρέπει να αυτοπεριορίζεται σε ό,τι μπορεί να αντέξει ο ήδη τραυματισμένος μας συναισθηματισμός. Οι μιναρέδες στη Μια Μηλιά είναι μέρος των 212 τζαμιών που υπάρχουν στα κατεχόμενα. Σχολεία υπάρχουν μόνο 162... Σύμφωνα με καταγγελίες Τουρκοκύπριων εκπαιδευτικών, τα τελευταία 17 χρόνια στα κατεχόμενα κτίστηκαν 46 νέα τζαμιά, ενώ από το 1974 (δηλαδή σε μια περίοδο 43 ετών) ανεγέρθηκαν μόνο 15 νέα σχολεία.
Η εξίσωση δεν χρειάζεται τον Αλβέρτο Αϊνστάιν για να γίνει κατανοητή. Η όποια κοσμικότητα επιτρεπόταν από το κεμαλικό τουρκικό κράτος τώρα θα εξαφανιστεί, αφού το όνειρο του 2023 είναι φως φανάρι. Έπειτα από 100 χρόνια από την ίδρυση του κεμαλικού κράτους φτάνει, αργά αλλά σταθερά, η μέρα που ο Κεμάλ θα παραμεριστεί και ο νέος μεγάλος ισλαμιστής πατέρας των Τούρκων θα πάρει τη θέση του. Το Κυπριακό δεν θα λυθεί ώς το 2023. Ώς το 2023 θα βιώσουμε την ισλαμοποίηση των πάντων. Τότε και μόνον τότε ο Χάντιγκτον ίσως διαβαστεί και από την κ. Λουτ. Κι αν βρει εκείνη... διέξοδο, θα βρούμε κι εμείς. Σε μια περιοχή που ανασχηματίζεται ραγδαία, ο πόλεμος των θρησκειών είναι μια επιλογή. Φαίνεται από τα τζαμιά της και όχι από τα σχολεία της.

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Η επανάσταση της υπομονής...Του Γιώργου Κακούρη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 15.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Η ανυπακοή της Ιταλίας στην Κομισιόν

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΑΡΕΤΑΙΟΣ, 15.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Σε γνωρίζω από τη γεύση / του Εκμέκ την τρομερή

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 15.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή