Γονείς και δάσκαλοι...Του Παναγιώτη Κ. Μαύρου

ΑΠΟΨΗ /ΕΠΙΛΟΓΕΣ

Δυστυχώς το Υπουργικό εφάρμοσε το «αποφασίζουμε και διατάσσουμε» προς δόξαν του Χαμπιαούρη. Δυστυχώς αυτό ήταν το μεγάλο σφάλμα τους..

*Του Παναγιώτη Κ. Μαύρου

Ο πόλεμος μεταξύ ΥΠΠ και εκπαιδευτικών συνεχίζεται, με απρόβλεπτες συνέπειες για την παιδεία. Το μεγάλο σφάλμα του Προέδρου είναι η επιλογή του Κ. Χαμπιαούρη, ο οποίος με αλαζονεία αντιμετώπισε τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και ως μέγας υπουργός, κάτι που ήταν το όνειρό του, παρέσυρε τα πάντα στο διάβα του για να ανυψώσει το εγώ του. Δυστυχώς το Υπουργικό εφάρμοσε το «αποφασίζουμε και διατάσσουμε» προς δόξαν του Χαμπιαούρη. Δυστυχώς αυτό ήταν το μεγάλο σφάλμα τους γιατί πιστεύω ότι ο πρώην υπουργός Κ. Καδής θα ακολουθούσε διαφορετική προσέγγιση πάνω στο ίδιο θέμα. Η λύση απλή: Αναστολή - πάγωμα των αποφάσεων του Υπουργικού, όχι απόσυρση, και διάλογο από μηδενική βάση με άλλο υπουργό Παιδείας. Με αυτό τον πρόλογο πιστεύω πως έδωσα, κατά την άποψή μου, λιτά και απέριττα το πρόβλημα που δημιούργησε αυτό τον αχρείαστο πόλεμο. Δυστυχώς οι οργανώσεις των γονιών -πλην της Προδημοτικής- έκαναν το μεγάλο σφάλμα να συνταχθούν με το ΥΠΠ χρησιμοποιώντας γελοία επιχειρήματα. Και το λέω αυτό επειδή ο δεσμός μεταξύ γονιών και εκπαιδευτικών είναι σημαντικός για την παρεχόμενη παιδεία. Η ενδυνάμωση του δεσμού υπουργείου - γονιών - εκπαιδευτικών είναι εκ των ων ουκ άνευ ούτως ώστε μέσω της μεταρρύθμισης να έλθει πραγματικός αρωγός στην παροχή αγωγής στα σχολεία, τα οποία θα είναι φυτώρια για ελεύθερες και ώριμες προσωπικότητες, που θα αποβούν στελέχη μιας γενιάς αγωνιζόμενης για το καλύτερο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αξία του σχολείου βρίσκεται στην ψυχαγωγία, με τη σωστή έννοια του όρου «ψυχής αγωγή». Ο καθηγητής πρέπει να παραμείνει παιδαγωγός καθοδηγητής, που θα διδάσκει παιδιά με οράματα, σύμβουλος σε περίπτωση που διαπιστώσει λαθεμένα βήματα από μέρους των παιδιών, είτε σε ακαδημαϊκό είτε σε πειθαρχικό επίπεδο, και έτσι να υπηρετεί τους στόχους και τους σκοπούς της παιδείας.

Βεβαίως στα του σχολείου δρώμενα δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι όλα είναι «αγγελικά πλασμένα». Όμως, δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι έχουν εντοπιστεί πάμπολλα προβλήματα που μας ταλανίζουν και πρέπει να αρχίσει η υλοποίηση των μεταρρυθμιστικών αλλαγών προς τη σωστή κατεύθυνση, ελπίζοντας ότι το σχολείο θα μεταμορφωθεί σε μια μικροκοινωνία της πραγματικής γνώσης του βάθους, που θα πλάσει μαθητές στον αγώνα της ζωής, και όχι της επιφανειακής γνώσης της περιφέρειας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το σχολείο δεν μπορεί από μόνο του να τα κάνει όλα, σίγουρα χρειάζεται τη βοήθεια του γονιού και, όπως γνωρίζουμε, το πρώτο σχολείο του παιδιού αναμφίβολα είναι η οικογένεια. Η αγωγή που θα πάρει μέσα στην οικογένεια θα είναι αποφασιστικής σημασίας για την περαιτέρω πορεία του στη ζωή, το σπίτι με άλλα λόγια είναι εκείνο που θα θέσει τον θεμέλιο λίθο για την ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού, αφού όλες οι συνήθειες της οικογένειας, οι προκαταλήψεις, τα όνειρα, οι θρησκευτικές πεποιθήσεις και τόσα άλλα αφομοιώνονται από το παιδί και καθορίζουν τη μετέπειτα πορεία του.

Εντούτοις, πρέπει να παραδεχθούμε ότι η οικογένεια ως κοινωνική μονάδα περνά μέσα από μια φάση αβεβαιότητας που δεν εμπνέει σιγουριά μέσα από την καταλήστευση από το κράτος διαχρονικά, με κορωνίδα το 2013 με το κούρεμα, το οποίο επέφερε δυσκολίες για μια αξιοπρεπή διαβίωση με βάση τις αρχές που πρέπει να διέπουν την οικογένεια και είναι εδώ που η στενή συνεργασία ΥΠΠ, οικογένειας και σχολείου είναι εκ των ων ουκ άνευ για να μπορέσουν αυτοί οι φορείς να βοηθήσουν τα παιδιά στις δυσκολίες τους, στα προβλήματά τους και στα αδιέξοδά τους. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχοντας το πλεονέκτημα ενός καλού σπιτιού και σχολείου, με συνετούς και γεμάτους αγάπη γονείς και καθηγητές, το παιδί είναι σίγουρα ευλογημένο πέραν πάσης προσδοκίας.

Είμαι πεπεισμένος ότι έφθασε η ώρα να αφυπνιστούμε ως γονείς και να δείξουμε πραγματικό ενδιαφέρον για τα παιδιά μας, ενώνοντας τις δυνάμεις μας με τη δεύτερη οικογένεια του παιδιού μας -το σχολείο- για να πολεμήσουμε μαζί γενναία, για ό,τι καλύτερο όσον αφορά τα παιδιά μας. Το ρήγμα μεταξύ γονιών και εκπαιδευτικών πρέπει να γεφυρωθεί μετά τα τεκταινόμενα σήμερα στην παιδεία για μια πιο αποτελεσματική παιδεία του άνω θρώσκω.

 

* ΒΑ, ΜΑ, PhD, πρώην επιθεωρητή και πρώτου λειτουργού Εκπαίδευσης, Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού

 

 


Επιστροφή
στην αρχή