Γλαύκος Σχίζας, επαναπατρισθείς: Απευθείας απ' το Λονδίνο στη Σολιά

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΚΥΠΡΟΣ
Ξεκίνησε την επένδυσή του στην Ευρύχου το 2002 με εκτροφή 500 κοτόπουλων ελευθέρας βοσκής & σήμερα διαθέτει 6.000. Από φέτος λανσάρει κι ελαιόλαδο.

 

O Γλαύκος Σχίζας, γέννημα θρέμμα Ευρύχου, έμπορος ειδών ένδυσης, επαναπατρίσθηκε το 2000 από την Αγγλία όπου έζησε και δούλεψε 40 χρόνια. Όταν έχασε την αγαπημένη του σύζυγο από καρκίνο το 1996 έλαβε την απόφαση να γυρίσει στις ρίζες του.

Όντας άνθρωπος της δουλειάς και ψάχνοντας να βρει αυτό που θα τον κρατούσε ενεργό επαγγελματικά, άνοιξε χρηματιστηριακό γραφείο στη Λευκωσία με παράρτημα στην Κακοπετριά την οποία επέλεξε για τη μόνιμη διαμονή του. Πολυπράγμων ο κ. Γλαύκος άρχισε να ασχολείται παράλληλα με το περιβόλι του πατέρα του στην Ευρύχου.

Έναν κήπο γεμάτο φρουτόδεντρα τα οποία ωστόσο, όπως μας λέει, ψεκάζονταν πολύ κάτι που τον δυσαρεστούσε. Ο ίδιος, ευαισθητοποιημένος λόγω της ασθένειας της συζύγου του σε μια πιο υγιεινή διατροφή χωρίς φυτοφάρμακα, άρχισε να διερευνά το ενδεχόμενο να δημιουργήσει μία πιο ήπια καλλιέργεια, μία βιοκαλλιέργεια. Μόνο που αυτά τότε ήταν ψιλά γράμματα για την Κύπρο. Δεν υπήρχαν νόμοι, μήτε κανονισμοί.

 Ο κ. Γλαύκος στο κτήμα με τα κοτόπουλα και τις ελιές, με τον γιο του Νικόλα, ο οποίος επίσης επαναπατρίσθηκε κι ασχολείται με το κτήμα και τον έμπιστό του φίλο και υπάλληλο από τότε που ξεκίνησε Ευγένιο από τη Μολδαβία. Πιστεύει πως η Σολιά μπορεί να διακριθεί παγκοσμίως για το λάδι της. «Στους ποδοσφαιριστές που μανατζάρω τους στέλνω από το λάδι μας για να το παίρνουν ως συμπλήρωμα διατροφής, διότι είναι ευεργετικό για την υγεία», λέει ο γιος του κ. Γλαύκου.

 

Αβγά ελευθέρας

Η αναζήτησή του τον οδήγησε στο να επενδύσει στον τομέα των πουλερικών και της εμπορίας αβγών. Παρότι κοντά στη συνταξιοδότηση ήθελε να στήσει μια επιχείρηση με μέλλον και με προοπτικές, όχι μόνο για τη δική του ευημερία, αλλά και την ανάπτυξη της Σολιάς. Σε μία εποχή που οι κοινότητες του Τροόδους έπνεαν τα λοίσθια.

Με πολλές δυσκολίες και με μεγάλο κόπο λόγω της γραφειοκρατίας και της ανυπαρξίας νόμων, όπως μας αφηγείται και χωρίς να εκτιμηθεί από το κράτος το γεγονός ότι επένδυε σε έναν τόπο που μαστιζόταν από την εγκατάλειψη, κάπου στο 2002 πήρε την άδεια παραγωγής, εμπορίας και σήμανσης αβγών ελευθέρας βοσκής. Ήταν ο πρώτος επιχειρηματίας στον τομέα ανά το παγκύπριο.

5.000 αβγά ημερησίως

Διορατικός ο κ. Γλαύκος ξεκίνησε την επένδυσή του με την εκτροφή 500 πουλερικών και σήμερα διαθέτει 6.000, το μάξιμουμ που δικαιούται στην έκταση των 25 δεκαρίων του κτήματος. 5.000 αβγά ημερησίως, με την επωνυμία «Φίλιππος», τυγχάνουν εμπορίας σε μεγάλες κυρίως υπεραγορές.

«Στην αρχή ήταν δύσκολο να πωλήσεις αβγά στη διπλάσια τιμή απ΄ αυτά που κυκλοφορούσαν στην αγορά. Υπήρχε και δυσπιστία ότι ήταν όντως καλύτερα απ΄ τα αχυρώνα (κλειστά σε υποστατικά) ή τα κλωβοστοιχίας (πολυκατοικίες με κλουβιά πουλερικών). Σιγά-σιγά αρχίσαμε να ενημερώνουμε τους καταναλωτές, τα δοκίμασαν, είδαν τη διαφορά και η ζήτηση μεγάλωσε».

17 τόνοι ελαιόλαδου

Ωστόσο, λόγω των αποβλήτων των πουλερικών, τα οποία βόσκουν ελεύθερα στο κτήμα όπως μας εξηγεί, τα οπωροφόρα δέντρα έπαψαν να ευδοκιμούν. Έτσι σιγά-σιγά η καλλιέργεια άλλαξε υποχρεωτικά σε ελαιώνα. Αυτή τη στιγμή, στη γη των 25 δεκαρίων, φιλοξενούνται γύρω στις 700 ελιές, νεαρά δέντρα τα πλείστα, ενώ η επιχείρηση έχει αναλάβει με ενοίκιο και άλλους ελαιώνες στην περιοχή οι οποίοι εγκαταλείφθηκαν λόγω της αστυφιλίας.

Πριν από τρία χρόνια η επιχείρηση άρχισε συστηματικά την εμπορία των ελιών, κυρίως χύμα στα ντελικαντέσεν των υπεραγορών, όπως επίσης και χύμα ελαιόλαδου. Από φέτος μπήκε σοβαρά στην εμπορία ελαιόλαδου με παραγωγή 17 τόνων, ενώ λάνσαρε για πρώτη φορά εμφιαλωμένο ελαιόλαδο στα ράφια επιλεγμένων υπεραγορών. Διαθέτει επίσης με την ίδια επωνυμία στη λιανική συσκευασμένες επιτραπέζιες ελιές.

Υψηλό σε φαινόλες

«Είμαι περήφανος γιατί φέτος έκανα ελαιόλαδο με πολύ χαμηλή οξύτητα και με σωστή περιεκτικότητα σε φαινόλες. Το επιβεβαιώνει το αποτέλεσμα των αναλύσεων του δείγματος που στείλαμε στην ομάδα των ελαιοπαραγωγών στην Ελλάδα στην οποία είμαστε μέλη. Εντός των επόμενων ημερών θα μας στείλουν και τιμητικό δίπλωμα».

Οι φαινόλες, συστατικό του ελαιόλαδου, όταν βρίσκεται σε συγκεκριμένα επίπεδα είναι προστατευτικό για την υγεία. Πιστοποιημένο με υγειοπροστατευτικά συστατικά ελαιόλαδο πωλείται στις διεθνείς αγορές σε πολύ υψηλές τιμές. «Πιστεύουμε ότι είμαστε στον σωστό δρόμο, αλλά υπάρχει περιθώριο βελτίωσης. Οικονομικά μπορεί ακόμη να μην έχω αποζημιωθεί για την επένδυσή μου, αλλά ηθικά νιώθω πολύ καλά».

Παρά τα 76 του χρόνια ο κ. Γλαύκος είναι ασταμάτητος. Κάνει όνειρα και για την ανάπτυξη του Τροόδους και της δικής του επιχείρισης. «Η Σολιά», μας λέει, «ανέκαθεν ήταν ξακουστή για το ελαιόλαδό της. Κι επειδή υπάρχει μεγάλη ζήτηση ελαιόλαδου παγκοσμίως θέλουμε να το εκμεταλλευτούμε. Σύντομα θα έχουμε και βιολογικό ελαιόλαδο».

Πού είναι οι προοπτικές

Ο γιος του κ. Γλαύκου, ο Νικόλας, ο μεγαλύτερος από τους τρεις, επαναπατρίσθηκε το 2006. Είναι μάνατζερ ποδοσφαιριστών του εξωτερικού και παρότι ταξιδεύει πολύ, ασχολείται και με την παραγωγή του ελαιόλαδου. Η συνεισφορά του στο αγρόκτημα είναι κυρίως συμβουλευτική. Μελετά και προτείνει λύσεις για την «τροφή» των δέντρων και για τη διαχείριση των ελιών κατά το μάζεμα, την εξαγωγή του λαδιού στον μύλο και την αποθήκευση. Η όλη προσπάθεια επικεντρώνεται στην παραγωγή ενός ποιοτικού ελαιόλαδου.

Οι ελιές, όπως μας εξηγούν πατέρας και γιος πάνε στον μύλο αυθημερόν, δεν μαζεύεται ούτε μία ελιά από το χώμα, ενώ ο μύλος πρέπει να είναι καθαρός. Το τελικό προϊόν αποθηκεύεται σε ανοξείδωτα κι όχι πλαστικά δοχεία. Αισθάνονται πως το τιμητικό βραβείο που έλαβαν αντικατοπτρίζει την ορθή πρακτική.

«Ένας από τους λόγους που εμπλάκηκα με το ελαιόλαδο ήταν τα οφέλη που προσφέρει στην υγεία. Στους ποδοσφαιριστές που μανατζάρω τους στέλνω από το λάδι μας για να το παίρνουν ως συμπλήρωμα διατροφής, διότι είναι ευεργετικό για την υγεία τους. Κι έχω θετικό αντίκτυπο. Πιστεύω πως με λίγη προσπάθεια μπορεί η περιοχή μας να παράγει το καλύτερο λάδι στον κόσμο. Υπάρχουν μεγάλες προοπτικές».

«Μου αρέσει η ύπαιθρος. Μου δίνει ζωή. Υπάρχουν καλοί άνθρωποι, καλά εστιατόρια, δεν νιώθω απομονωμένος»

 

«Το σύστημα δεν μας σταματά. Προχωράμε αποφασιστικά»

Ο Νικόλας παρότι μεγάλωσε σε μια μεγαλούπολη όπως το Λονδίνο επέλεξε κι αυτός τη Σολιά ως μόνιμη κατοικία με την επιστροφή στην Κύπρο. «Μπορεί στη Λευκωσία να μην υπάρχει τόση ένταση όση στο Λονδίνο, αλλά εδώ υπάρχει περισσότερη ηρεμία και καθαρός αέρας. Ήταν επιλογή μου και μου αρέσει».

«Εγώ κάθε πρωί ξυπνώ κεφάτος», λέει ο κ. Γλαύκος. «Μου αρέσει η ύπαιθρος, μου δίνει ζωή. Υπάρχουν καλοί άνθρωποι, καλά εστιατόρια, ποτέ δεν ένιωσα απομονωμένος. Κι αν νιώσω την ανάγκη για περισσότερη βαβούρα κατεβαίνω στην πόλη σε 35 λεπτά. Δεν είναι μεγάλος ο δρόμος». Ο Νικόλας σχολιάζει το οδικό δίκτυο στα αρνητικά, όμως και πάλι δεν το βρίσκει ιδιαίτερο εμπόδιο. Ούτε και το θέμα της υγείας τους απασχολεί ιδιαιτέρως. «Στο νοσοκομείο Κυπερούντας είσαι άνθρωπος, δεν είσαι ένας αριθμός», λέει ο κ. Γλαύκος. Πατέρας και γιος είναι γενικά πολύ θετικοί άνθρωποι και με καλή διάθεση.

Αν είναι κάτι για το οποίο έχουν παράπονο είναι γιατί παρά τις προσπάθειές τους δεν έλαβαν καμία επιχορήγηση από το κράτος για την επένδυσή τους. «Αλλά το σύστημα δεν μπορεί να μας σταματήσει. Προχωρούμε», λέει με αποφασιστικότητα ο Νικόλας.

Πρόβλημα ο δρόμος

Από την πλευρά του ο Ευγένιος Ουντούρα από τη Μολδαβία, ο οποίος βρίσκεται παρά το πλευρό της οικογένειας στη διαχείριση του κτήματος, διαφωνεί ότι ο δρόμος δεν είναι πρόβλημα. 'Αλλωστε αυτός πηγαινοέρχεται καθημερινά στη Λευκωσία. Ο Ευγένιος ήρθε στην Κύπρο το 2002 κι αμέσως έπιασε δουλειά στο αγρόκτημα. «Ξέρω όλα τα δέντρα που βάλαμε, όλη την ιστορία τους. Αγαπώ αυτή τη γη», μας λέει. «Εμείς ξέρουμε ότι αυτή η περιοχή βγάζει το καλύτερο λάδι».

Τα πρώτα χρόνια ζούσαν μαζί με την οικογένειά του -έχει δύο παιδιά 12 και τριών ετών- στην Κακοπετριά. Από κάποια στιγμή και μετά όμως η ζωή στο χωριό ήταν για αυτούς προβληματική. «Ήταν πιο εύκολο για τη γυναίκα μου να βρει δουλειά στη Λευκωσία και για τα παιδιά μας να έχουν καλύτερη πρόσβαση στις δραστηριότητες. Εγώ θα προτιμούσα να έμενα εδώ, παρά να πηγαινοέρχομαι καθημερινά στη Λευκωσία μέσα από ένα δύσκολο οδικό δίκτυο. Πιστεύω πως αν γινόταν ο αυτοκινητόδρομος θα μπορούσα να είμαι στη δουλειά μου σε 25 λεπτά αντί 40 που χρειάζομαι τώρα».

 

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Επόμενο άρθρο:

Αφιέρωμα

Μετακομίζουν μόνιμα στην Κυπερούντα

Πώς ένα νεαρό ζευγάρι με τρία παιδιά πήρε τη μεγάλη απόφαση κόντρα στο ρεύμα και μετακόμισε μόνιμα σε ένα οικογενειακό αγρόκτήμα στο χωριό Δύμες

10 / 10
Επιστροφή
στην αρχή