Γιώργος Σκαλιάς: «Γιατί στηρίζω Αναστασιάδη»

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Ο εκπαιδευτικός, λυκειάρχης και πρώην πρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ εξηγεί γιατί από στέλεχος του ΔΗΚΟ έγινε στέλεχος του ΔΗΣΥ και γιατί στηρίζει Αναστασιάδη.

Ο εκπαιδευτικός, λυκειάρχης και πρώην πρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ Γιώργος Σκαλιάς εξηγεί γιατί από στέλεχος του ΔΗΚΟ έγινε στέλεχος του ΔΗΣΥ και γιατί σήμερα στηρίζει τον Νίκο Αναστασιάδη.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Π" ο εκπαιδευτικός, λυκειάρχης και πρώην πρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ Γιώργος Σκαλιάς εξηγεί πως "επί προεδρίας Αναστασιάδη την αβεβαιότητα των πολιτών και τον φόβο διαδέχθηκαν το χαμόγελο, η αισιοδοξία και η σιγουριά για ακόμα καλύτερες μέρες". Την ίδια ώρα, ως πρόσφυγας από τον Αγ. Επίκτητο, εξηγεί τη θλίψη του για τη μη λύση του Κυπριακού και ακολούθως ως πρώην εκπαιδευτικός μάς παραθέτει τις θέσεις του για την παιδεία.

Γνωρίζουμε ότι είστε πρόσφυγας από τον Άγιο Επίκτητο της Κερύνειας. Θα θέλαμε, λοιπόν, να ξεκινήσουμε από το Κυπριακό. Γιατί κατά τη γνώμη σας δεν μπορούμε να φτάσουμε στη λύση του;

Είναι γεγονός ότι μέχρι σήμερα, από τα γεγονότα του 1974, έχουν αναληφθεί αρκετές και σοβαρές προσπάθειες υπό την αιγίδα του ΟΗΕ αλλά και του διεθνούς παράγοντα για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος. Δυστυχώς, δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Η τελευταία προσπάθεια και η πιο αξιόλογη, κατά τη γνώμη μου, έγινε πρόσφατα στο Κραν Μοντανά. Και τη χαρακτηρίζω την πιο αξιόλογη, γιατί οι ελπίδες για την επίλυση του χρονίζοντος επί δεκαετίες κυπριακού προβλήματος ήταν ιδιαίτερα αυξημένες.

Πιστεύω ότι οι δύο πλευρές βρέθηκαν πολύ κοντά στη λύση και απέμενε να διανύσουν τα τελευταία βήματα. Δυστυχώς, όμως, λόγω της επίμονης άρνησης της Τουρκίας να συμμορφωθεί προς αυτό που ο γ.γ. του ΟΗΕ είπε προσερχόμενος στον Κραν Μοντανά -"Η Κυπριακή Δημοκρατία με τη νέα συμφωνία πρέπει να είναι πλέον ένα σύγχρονο φυσιολογικό κράτος"- η Τουρκία τίναξε την τελευταία στιγμή τις συνομιλίες στον αέρα. Επέμενε αταλάντευτα στη διατήρηση μέρους του στρατού κατοχής και στην εκχώρηση σ' αυτήν κυρίαρχης στην ουσία στρατιωτικής βάσης με παράλληλη διατήρηση του δικαιώματος για μονομερή στρατιωτική επέμβαση.

Και είναι πραγματικά πολιτικό κατάντημα κάποιοι όψιμοι επικριτές του Προέδρου στο εθνικό θέμα να του επιρρίπτουν ευθύνη για την κατάρρευση των συνομιλιών. Αυτά δεν πρόκειται ποτέ να τα αποδεχθεί ο κυπριακός ελληνισμός σε ένα δημοψήφισμα, όσο βαρύ και αν είναι το τίμημα από τη μη λύση.

Η κλασική απάντηση είναι πως φταίει η Τουρκία και ουδείς αμφισβητεί τις ευθύνες της. Μήπως φταίμε κι εμείς;

Μέχρι το 2004, παρουσιάστηκαν σχέδια λύσης του Κυπριακού που ήταν πολύ καλύτερα από τη σημερινή επικρατούσα για την πλευρά μας κατάσταση. Οι κατά καιρούς ηγεσίες μας τα απέρριψαν ή φρόντισαν να τα απορρίψει ο λαός.

Κάποιοι απέρριψαν το 2004 ολοκληρωμένο σχέδιο λύσης, το οποίο δεν φρόντισαν -ως είχαν καθήκον- να διαπραγματευτούν εξαντλητικά στα τελευταία στάδια της ολοκλήρωσής του και εκχώρησαν μάλιστα το δικαίωμα της επιδιαιτησίας σε άλλους, οι οποίοι φρόντισαν να ολοκληρώσουν αυτό το σχέδιο, ενώ η πλευρά μας ήταν ουσιαστικά απούσα. Υποσχέθηκαν στον λαό, αφού εισηγήθηκαν απόρριψη του σχεδίου αυτού, καλύτερες μέρες.

Προσωπικά έκτοτε τις αναζητώ ακόμα! Φοβάμαι πολύ πως κάποια συγκεκριμένα πολιτικά κόμματα στην ελληνοκυπριακή πλευρά έχουν αυτοεγκλωβιστεί σε δύο σημαντικά πλεονεκτήματα τα οποία εν καιρώ μπορεί να αποδειχθούν θανάσιμες παγίδες: α) ότι η κυπριακή κυβέρνηση ελέγχεται από την πλευρά μας και εξακολουθεί να θεωρείται διεθνώς ως η νόμιμη κυβέρνηση της Κύπρου, β) ότι η τουρκική εισβολή και κατοχή και η τουρκοκυπριακή "διοίκηση" θεωρούνται παράνομες τουλάχιστον στα χαρτιά.

Δεν είμαι τόσο σίγουρος ότι η διεθνής κοινότητα θα συνεχίσει επ' άπειρον να αγνοεί ότι κάποιοι Ευρωπαίοι πολίτες, οι Τουρκοκύπριοι, που ανέρχονται σε δεκάδες χιλιάδες και διαθέτουν διαβατήρια και ταυτότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας και ζουν σε συγκεκριμένο ευρωπαϊκό χώρο, θα εξακολουθήσει να επιδεικνύει την ίδια συμπεριφορά απέναντί τους και μιλώ για το εμπάργκο και άλλα μέτρα, ή θα προχωρήσει στην πολιτική αναβάθμιση του παράνομου μορφώματος του βορρά, επικαλούμενη μάλιστα και ένα δικό μας σύνηθες επικίνδυνο επιχείρημα, που οι πολιτικές δυνάμεις κατά καιρούς χρησιμοποιούν θέλοντας να πλήξουν την Τουρκία και να τη στριμώξουν και που δεν είναι άλλο από το: "οι Τουρκοκύπριοι ευρίσκονται υπό την κατοχή της Τουρκίας"!

Έχετε στηρίξει ανοικτά την υποψηφιότητα του Νίκου Αναστασιάδη. Τι περιμένετε από αυτόν αν επανεκλεγεί;

Αυτό είναι αλήθεια. Στήριξα και στηρίζω τον Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη τόσο στο καίριο θέμα της οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας μας, όσο και στο πολιτικό μας πρόβλημα. Ισχυρή οικονομία σημαίνει ισχυρή Κυπριακή Δημοκρατία. Και αυτό ο Πρόεδρος Αναστασιάδης το υλοποιεί με απόλυτη επιτυχία. Την αβεβαιότητα των πολιτών και τον φόβο διαδέχθηκαν το χαμόγελο, η αισιοδοξία και η σιγουριά για ακόμα καλύτερες μέρες. Ο Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης πολύ σωστά υποστηρίζει τη λύση του Κυπριακού με βάση τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία.

Είναι εκείνος ο οποίος είναι σε θέση, γνωρίζοντας όσο κανένας άλλος από τους ανθυποψηφίους του τη διεθνή και ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή, να μας οδηγήσει υπό τας περιστάσεις σε μια βιώσιμη και λειτουργική λύση του Κυπριακού. Είναι ο πρώτος Πρόεδρος που κατάφερε να φέρει την ίδια την Τουρκία στον Κραν Μοντανά ενώπιον των ευθυνών της. Και να την αναγκάσει να συζητήσει για πρώτη φορά τα καυτά θέματα της διεθνούς πτυχής του Κυπριακού.

Αναμένω, λοιπόν, ότι θα εξακολουθήσει την τιτάνια προσπάθεια που εδώ και πέντε χρόνια άρχισε, έτσι ώστε να ενισχύσει ακόμη πιο πολύ τα θεμέλια τα οποία έχει βάλει κατά την πρώτη του πενταετία για μια ορθολογιστικά αναπτυσσόμενη οικονομία, χωρίς φούσκες και αποστήματα. Ένα κράτος που να είναι κοντά στους πολίτες του καθημερινά και να μεριμνά γι' αυτούς εκ των προτέρων, πιο συντονισμένα και πιο αποτελεσματικά.

Προσδοκώ να δω μια Κυπριακή Δημοκρατία που να εδραιώνει οριστικά και αμετάκλητα μέσα από την αξιοπιστία της, που είναι πλέον δεδομένη, ακόμη μεγαλύτερο ρόλο στον ενεργειακό και γεωστρατηγικό τομέα. Τέλος, θέλω να δω έναν Νίκο Αναστασιάδη που θα εξακολουθήσει αταλάντευτα την πολιτική που χάραξε για την επανένωση της Κύπρου μας με "ταυτότητα" ενός σύγχρονου και κανονικού ευρωπαϊκού κράτους.

Ως παλιό, πρώην στέλεχος του ΔΗΚΟ και νυν του ΔΗΣΥ τι μήνυμα θέλετε να στείλετε στους παλιούς συναγωνιστές σας;

Με την ηγεσία του ΔΗΚΟ διαφωνώ σε σχέση με την εξαγγελία νέας στρατηγικής για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος. Έχει σιωπηρά αποκηρύξει τη λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Έχει πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων τις συμφωνίες υψηλού επιπέδου Μακαρίου - Ντενκτάς (12.02.1977) και Κυπριανού - Ντενκτάς (19-20.05.1979) και έχει επίσης απαξιώσει τη συμφωνία υψηλού επιπέδου της 8ης Ιουλίου 2006 μεταξύ Τάσσου Παπαδόπουλου - Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, που άπασες αυτές οι συμφωνίες μιλούν για διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία.

Έχει προχωρήσει σε μια ετερόκλητη και πολιτικά παρά φύσιν συμμαχία με κόμματα τα οποία είτε μιλούν για ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα είτε έχουν αποκηρύξει σε επίσημο συνέδριό τους τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία. Η ηγεσία του ΔΗΚΟ πουθενά στο έντυπο πρόγραμμά της που εξέδωσε δεν μιλά για λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας.

Είναι μια άκρως επικίνδυνη πολιτική για τον κυπριακό ελληνισμό, που οδηγεί σε θολά και βαλτωμένα αχαρτογράφητα νερά. Και θα ήθελα να ρωτήσω τους πρώην συναγωνιστές στο ΔΗΚΟ: Στις 28 Ιανουαρίου του 2018 στην κάλπη τι θα ψηφίσουν; Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα; Μη λύση με βάση τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία; Ή τα θολά, βαλτωμένα και αχαρτογράφητα νερά της ηγεσίας του ΔΗΚΟ; Ας προβληματιστούν ελεύθερα, υπεύθυνα, ψύχραιμα και μακριά από ανέξοδους φανατισμούς και ας απαντήσουν στο ερώτημα τουλάχιστον ενδόμυχα πριν ρίξουν την ψήφο τους στην κάλπη.

Έχετε περάσει από όλες τις βαθμίδες της μάχιμης εκπαίδευσης και διατελέσατε με επιτυχία πρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ. Ποιο νομίζετε ότι θα ήταν το πρώτο μέτρο που θα έπρεπε να λάβει ο νέος υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού;

Στην παιδεία δεν υπάρχει πρώτο και δεύτερο μέτρο. Βεβαίως θα πρέπει να συνεχιστεί και να ολοκληρωθεί η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Ως απάντηση όμως θα σας πω κάτι που ίσως ξενίσει πολλούς. Βασική αρχή του πρέπει να έχει αυτό που παρατηρεί πολύ εύστοχα ο Αμερικανός πραγματιστής φιλόσοφος και εκπαιδευτικός Τζον Ντίουι (John Dewey): "[...]

Η εκπαίδευση δεν είναι κάτι το ξέχωρο από τη ζωή, αλλά μάλλον η ζωή η ίδια... Η μάθηση που κατακτιέται με την πράξη, ή στην προσπάθεια να ικανοποιηθεί μια περιέργεια που γεννήθηκε, έχει για τον μαθητή πιο πολλές διαστάσεις και νόημα πιο σταθερό από εκείνην που αποκτήθηκε για να χρησιμεύσει στον μαθητή αργότερα στη ζωή του... Η εκπαίδευση είναι η ζωή και όχι απλώς προετοιμασία για τη ζωή και ο άνθρωπος όσο μεγαλώνει, τόσο συνεχίζεται η εκπαίδευσή του [...]".

Κατά τη γνώμη μου το σχολείο επιβάλλεται να εξασφαλίζει και να διασφαλίζει την πραγμάτωση των πιο πάνω, μέσα από την αυτοπεποίθηση, τον αυτοσεβασμό και τη χαρά της δημιουργίας, παράγοντες που ασκούν καθοριστικό ρόλο και ευνοούν την αυτοδιαμόρφωση στον γνωστικό τομέα και την αυτοδιαχείριση στον κοινωνικό τομέα, τόσο μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας όσο και στον υπόλοιπο σχολικό χώρο και στον φυσικό και κοινωνικό περίγυρο γενικότερα.

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Μέι: Παραμένουν τα εκκρεμή ζητήματα για Brexit

Πολίτης News, 04:47 (τελευταία ενημέρωση 04:47)

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ισραηλινά αεροσκάφη βομβάρδισαν τον τηλεοπτικό σταθμό της Χαμάς

Πολίτης News, 04:44 (τελευταία ενημέρωση 04:44)

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Τέλος του Δεκέμβρη καθαρίζει το σκηνικό

Πολίτης News, 02:55 (τελευταία ενημέρωση 02:55)

Επιστροφή
στην αρχή