Γιατί ενόχλησε ο Ντάισελμπλουμ;

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
... αλλά και γιατί ο Ντάισελμπλουμ, αυτός ο κρυόκωλος Ολλανδός είναι ένας από αυτούς που από τη δεκαετία του '80 πλήρωσαν τα γαμησιάτικα. Τόσο απλά.

Το χειρότερο δεν είναι ότι εξαγριώθηκαν (κιόλας) οι νοτιοευρωπαίοι με τις δηλώσεις Ντάισελμπλουμ.

Το χειρότερο όλων είναι πως οι πλέον οργίλες αντιδράσεις καταγράφονται όχι μόνο στην Ιταλία αλλά και στην Ελλάδα.

Τι είπε ο πρόεδρος του Eurogroup; Το ρωτώ ανεξαρτήτως αισθημάτων του καθενός μας έναντί του, έτσι; Ούτε εμένα δεν μου αρέσει αλλά έτερον εκάτερον.

«Κατά τη διάρκεια της κρίσης του ευρώ, οι χώρες του Βορρά έδειξαν αλληλεγγύη στις χώρες που επηρεάσθηκαν από την κρίση. Ως σοσιαλδημοκράτης αποδίδω εξαιρετική σημασία στην αλληλεγγύη. Αλλά και αυτοί έχουν υποχρεώσεις. Δεν μπορούν να ξοδεύουν όλα τα χρήματα σε ποτά και γυναίκες και μετά να ζητούν βοήθεια», είπε.

Αυτό κατά τους Ισπανούς που το μετέφρασαν. Κατά το αρχικό κείμενο της συνέντευξης φέρεται να είπε «εάν εγών είχα ξοδέψει όλα τα χρήματά μου σε ποτά και γυναίκες». Αν και νομίζω πως δεν είναι και τόσο σημαντική η διαφορά των δύο, το καταγράφω για να υπάρχει. Σημειώνοντας επίσης ότι η δήλωση είχε έναν ανεκδιήγητα προσβλητικό και σεξιστικό τόνο για τις γυναίκες. 

Από εκεί και κάτω, επιβάλλεται να δούμε την ουσία.

Ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδας, το ζήτημα θα μπορούσε να λυθεί πολύ απλά. Θα μπορούσε μία ομάδα ερευνητών να κάνει μια σούμα όλων των χρημάτων που δόθηκαν ως πακέτα βοήθειας στη χώρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση -από τη δεκαετία του ’80- και να ψάξει για να δει πόσο από το αστρονομικό αυτό ποσό κατέληξε στο σκοπό για τον οποίο προοριζόταν.

Όλα αυτά τα λεφτά δεν προήλθαν από το πουθενά. Αυτή ήταν η έννοια της αλληλεγγύης των Ευρωπαίων φορολογουμένων οι οποίοι ζούσαν πάντοτε καλύτερα μεν, με ελλείψεις δε και οι ίδιοι σε πράγματα τα οποία θα μπορούσαν να είχαν βελτιωθεί και στις δικές τους χώρες. Tα δικά τους συστήματα κοινωνικών παροχών, τα δικά τους οτιδήποτε. Λεφτά δικά τους ήταν.

Και αυτή ακριβώς η διογκούμενη δυστυχώς αίσθηση ενός τρομακτικά μεγάλου μέρους των Ευρωπαίων φορολογουμένων, η αίσθηση του μαλάκα που πληρώνει και αντί για κάποια αναγνώριση εισπράττει από τις κοινωνίες που βοηθά για δεκαετίες –πέρα από τα συνεχή αιτήματα για έξτρα λεφτά με ύφος απαίτησης όμως- και την αντιμετώπιση του κουτόφραγκου…

… αυτή λοιπόν η αίσθηση δεν είναι καθόλου τυχαία στον τρόπο με τον οποίο και σε αυτές τις χώρες ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι δεν καταφέρνουν πια να δουν λόγο ύπαρξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χάνοντας το δάσος για το δέντρο. Διότι το δέντρο είναι το δικό τους. Και οι καιροί είναι δύσκολοι.

Η Ε.Ε. βρίσκεται φυσικά σε κρίση για πολύ πιο ουσιαστικούς λόγους. Με κυριότερο την αδυναμία της να προχωρήσει ελλείψει της διαμόρφωσης κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας. Κάτι που αφήνει κυβερνήσεις όπως αυτές της Γερμανίας, αλλά και της Ολλανδίας να λειτουργούν ως μέρος ενός στυγνού διευθυντηρίου, το οποίο δεν μπορεί να βγάλει την Ένωση από την οικονομική κρίση. Την αιτία όλων των κακών.

Όμως από εκεί και πέρα, οι χώρες του Νότου, όσο κι αν έχουν υποφέρει και υποφέρουν ακόμα από αυτό το τελευταίο, όσο ταπεινωμένες και εάν νιώθουν από την αποστέρηση στην ουσία ενός μεγάλου μέρους της κυριαρχίας τους λόγω αυτής της οικονομικής εξάρτησης, θα πρέπει κάποτε -επιτέλους- να αντιμετωπίσουν το παρελθόν τους. Αυτό για το οποίο μίλησε, άτσαλα έστω, ο Ντάισελμπλουμ.

Και να το κάνουν όχι στο πλαίσιο του γνωστού χαβαλέ και της έπαρσης, στο στιλ «εμείς γαμ… και εκείνοι το πλήρωναν», αλλά με διάθεση αυτοκριτική. Όχι για τον Ντάισελμπλουμ ή τους Ολλανδούς αλλά για τους ίδιους και τις γενιές που θα έρθουν.

Μπορεί να μην πήγαν όλα σε ποτά και πόρνες στην ουσία, διότι αυτό εννοούσε μεταφορικά ο Ντάισελμπλουμ και είναι, επιμένω, το μοναδικό κομμάτι της δήλωσης που με ενοχλεί γιατί το βρίσκω άθλιο έναντι των γυναικών. Ασυνήθιστα μάλιστα από έναν Ολλανδό.

Όμως, είναι γεγονός και αυτό είναι το πιο εγκληματικό, πως εάν τα πλείστα από αυτά τα χρήματα είχαν επενδυθεί αντί να φαγωθούν, οι χώρες του Νότου θα είχαν αν μη τι άλλο πολύ καλύτερες υποδομές σήμερα.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς αν μιλάμε για την Ελλάδα; Τα λεφτά για «αίθουσες αθλοπαιδιών» με τα οποία χτίστηκαν μπουζουξίδικα στην παραλιακή; Τις κάτι χιλιάδες των διορισμών -για πολλά χρόνια και μέχρι που ήρθε η Τρόικα- είτε για υπεράριθμο προσωπικό, είτε, ακόμα χειρότερα, για θέσεις που δεν υπήρχαν αλλά καταβάλλονταν τα μηνιάτικα;

Ποιος μπορεί να ξεχάσει στην Ευρώπη –εκτός από τους Έλληνες οι οποίοι γέλασαν και τα ξέχασαν ήδη- τους κηπουρούς σε υπουργεία που ήταν πολυκατοικίες τελικά και όλα τα άλλα;

Ο Ντάισελμπλουμ λοιπόν, μπορεί να είναι ένας αντιπαθής στους περισσότερους, κρυόκωλος Ολλανδός, είναι όμως ένας από αυτούς που πλήρωσαν και οι οποίοι αντιλαμβάνονται πως με τους φόρους τους για δεκαετίες συνέβαιναν πράγματα τα οποία ποτέ δεν θα μπορούσαν να γίνουν στις λιγότερο τσαχπίνες και λιγότερο «ξύπνιες» χώρες τους.

Είτε τον συμπαθείς, είτε τον αντιπαθείς και πέρα από το ατόπημα της αναφοράς σε ποτά και γυναίκες, η ουσία της δήλωσης είναι απόλυτα σωστή.

Και όσο πιο γρήγορα την καταλάβουν οι αποδέκτες της αντί να αντιδρούν και να ζητούν και τα ρέστα από πάνω, τόσο το καλύτερο θα είναι.

Για εκείνους. Όχι τον Ντάισελμπλουμ.


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Το ΓΕΣΥ καθυστερεί (Η άποψη της εφημερίδας ''ΠΟΛΙΤΗΣ'')

Πολίτης News, 12:40 (τελευταία ενημέρωση 12:40)

ΑΠΟΨΗ

Θέλει δημοψηφίσματα... Αλλά κάλπες δεν θέλει!

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 25.04.2017

ΑΠΟΨΗ

Όσοι θεωρούν τους φασίστες ελευθερωτές γίνονται αιχμάλωτοί τους

Πολίτης News, 25.04.2017

Επιστροφή
στην αρχή