Γιατί δεν μπορεί να λυθεί το Κυπριακό

ΑΠΟΨΗ /ΣΦΑΙΡΙΚΑ
Κάπως έτσι δίνουμε τη μάχη τα τελευταία 43 χρόνια επιδιώκοντας να απελευθερώσουμε ή να επανενώσουμε (διαλέγετε και παίρνετε) τη μικρή μας πατρίδα.

Έχει σπαταληθεί πολλή φαιά ουσία από το 1964 και μετά. Δεκάδες ψηφίσματα του ΟΗΕ, χιλιάδες σελίδες εκθέσεων του γενικού γραμματέα, εκατοντάδες συνεδρίες του Συμβουλίου Ασφαλείας, δεκάδες ομιλίες σε ολομέλειες της Γενικής Συνέλευσης, 27 ειδικοί απεσταλμένοι του γενικού γραμματέα, χιλιάδες ειρηνευτές να φρουρούν θύλακες, φυλάκια, νεκρές ζώνες και εγκλωβισμένα χωριά. Επίσης όλων των ειδών οι διαπραγματεύσεις σε πολυτελή θέρετρα κατά προτίμηση ή πεντάστερα ξενοδοχεία: Νέα Υόρκη, Χάγη, Γκλιόν, Μπούργκενστοκ, Μοντ Πελεράν, Γενεύη. Ακόμα, πτήσεις τσάρτερ, θέσεις κλαμπ, για πολιτικούς, εθνικά συμβούλια και κομματικούς εμπειρογνώμονες. Τεράστια μπουφέ, γκουρμέ γεύματα, εξωτικά κοκτέιλ. Τέλος, μακρές συνομιλίες, πρόσωπο με πρόσωπο, εκ του σύνεγγυς, δι' αντιπροσώπων, δι' επιστολών και βεβαίως συνθήματα. Χιλιάδες συνθήματα, ιαχές, διαδηλώσεις, πορείες και επίδοση επιστολών διαμαρτυρίας.

Κάπως έτσι δίνουμε τη μάχη τα τελευταία 43 χρόνια επιδιώκοντας να απελευθερώσουμε ή να επανενώσουμε (διαλέγετε και παίρνετε) τη μικρή μας πατρίδα. Αν είχαμε ένα σοβαρό λογιστή, αρκετά επιμελή και υπομονετικό για να κοστολογήσει τις προσπάθειες που καταβάλλονται όλα αυτά τα χρόνια σε εργατοώρες και υλικά, είμαι σίγουρος ότι το ποσό που θα εύρισκε θα ήταν εξωφρενικό. Αν μάλιστα αυτός ο λογιστής μπορούσε να κοστολογήσει τον χρόνο που ο κάθε Κύπριος αφιέρωσε να σκέφτεται, να θρηνεί ή να διαφωνεί με τους υπόλοιπους για το ποια είναι η καλή, η κακή και η ανάποδη λύση, τότε θα μιλούσαμε για αστρονομικό ποσό.

Βεβαίως με λίγη αφαιρετική σκέψη μπορούμε να φτάσουμε και σε άλλα συμπεράσματα. Αν το Κυπριακό λυνόταν σε ένα, δύο, τρεις μήνες ή σε ένα χρόνο; Αν κατ' επέκταση όλα αυτά τα δισεκατομμύρια ωρών που όλοι μαζί αφιερώσαμε να σκεφτόμαστε και να εργαζόμαστε σε αυτό που λέμε απελευθέρωση ή επανένωση της χώρας μας, τα αφιερώναμε σε άλλους τομείς, τι θα μπορούσαμε να πετύχουμε;

Σίγουρα θα είχαμε καλύτερους πολιτικούς, αφού θα ήταν υποχρεωμένοι να σκέφτονται περισσότερο, επί πολλών θεμάτων και όχι μονοθεματικά. Σήμερα διεκδικούν την ψήφο μας αναπαράγοντας ένα ανόητο στερεότυπο. Οι μεν θέλουν απελευθέρωση και για να την πετύχουν θα γωνιάσουν την Τουρκία και θα ρίξουν τον εχθρό στη θάλασσα. Οι δε θέλουν επανένωση οπότε σκέφτονται σε ποιο πεντάστερο θα διεξαχθούν οι επόμενες συνομιλίες και ποια εξυπνοβλακεία θα πετάξουν για να πείσουν τον κόσμο ότι δίνουν τη μάχη της λύσης. Στην πορεία του χρόνου ο κόσμος λογικά έχει απαξιώσει όλους αυτούς τους πολιτικούς, αναλόγως βεβαίως του νου που ο καθένας κουλιαντιρίζει: Οι έξυπνοι ψάχνουν καμιά σοβαρή χώρα να μεταναστεύσουν, αφού οι πολιτικοί μας εξαγγέλλουν πλέον τα θερμά επεισόδια από τηλεοράσεως. Οι σχετικά έξυπνοι αρνούνται να ψηφίσουν και αρκούνται να κάνουν κορμί στις παραλίες και τα γυμναστήρια. Οι ανόητοι το 'χουν ρίξει στα θρησκευτικά (στην εσθήτα της Παναγίας, στις παντόφλες και τις προφητείες του Παϊσίου και στις εικόνες που κλαίνε ακατάπαυστα). Τέλος οι εντελώς ανόητοι εντάσσονται σε μαύρα κόμματα, κυκλοφορούν με παλούκια και σιδερολοστούς, δέρνουν μετανάστες και Τουρκοκύπριους και βάζουν φωτιά στα γήπεδα.


Σίγουρα θα είχαμε καλύτερη παιδεία. Και κατ' επέκταση πολύ πιο έξυπνους μαθητές. Οι οποίοι δεν θα ήταν υποχρεωμένοι να ακούνε τις εγκυκλίους του Μακαριοτάτου κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα. Δεν θα ήταν υποχρεωμένοι να παρακολουθούν δεκάλεπτες διαλέξεις για διάφορες θρησκευτικές και ηρωικές επετείους, δεν θα ήταν υποχρεωμένοι να κάνουν πορείες για να καταδικάσουν τον άλφα, τον βήτα ή τον ωμέγα. Θα έγραφαν καλύτερα στα Νέα Ελληνικά, θα εντρυφούσαν περισσότερο στα Μαθηματικά, θα γνώριζαν ποιος είναι ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας και ο Ζήνωνας, θα ασκούνταν στον ορθολογισμό του Λοκ, θα θαύμαζαν τον Άλμπερτ Αϊνστάιν και θα ήθελαν όλοι να μοιάσουν στον Στίβεν Χόγκινς, τον Μπιλ Γκέιτς ή ακόμα θα ήθελαν να μιμηθούν το πρώτο βήμα του Νιλ Άρμστρογκ ο οποίος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε στο Φεγγάρι. Αυτά τα παιδιά θα μπορούσαν να υιοθετήσουν τη μεγαλύτερη εφεύρεση του ελληνικού πνεύματος που δεν είναι τίποτε άλλο από τη φιλερευνητικότητα και κατ' επέκταση την επιστημονικότητα ώστε να την κάνουν κτήμα τους. Αυτά τα παιδιά στην πορεία του χρόνου θα μεταμορφώνονταν σε καλύτερους πολιτικούς, γιατρούς, νομικούς, οικονομολόγους, καθηγητές, κάτι που σταδιακά θα μας έκανε μια καλύτερη κοινωνία. Φανταστήκατε ποτέ, ενώπιον μιας τέτοιας κοινωνίας, αν θα μπορούσαν να σταθούν έστω για πέντε λεπτά όσοι πολιτικοί προαλείφονται για την προεδρία το 2018; Εκτός βέβαια και αν υπέθεταν ότι πήγαν να διασκεδάσουν σε τσίρκο.
Σαφέστατα και θα είχαμε καλύτερη θέαση του κόσμου και κυρίως της περιοχής μας. Μια μικρή μεν αλλά πολιτισμένη και καινοτόμος χώρα θα είχε να προσφέρει στην περιοχή της κατ' αρχάς ένα σοβαρό πρότυπο. Θα μπορούσε να κτίσει σχέσεις εμπιστοσύνης, οι οποίες θα εύρισκαν την αντανάκλασή τους στις επιστήμες, την οικονομία, την παιδεία, τη σταθερότητα, στην ειρήνη γενικά. Ως μια τέτοια χώρα δίπλα μας θα μπορούσε να εξελιχθεί και το Ισραήλ. Κι αυτοί βέβαια έχουν μείνει τα τελευταία 70 χρόνια πίσω, από ένα άλυτο πρόβλημα. Έτσι ξοδεύουν τον χρόνο και την ισχύ του μυαλού τους στη διαχείριση του φόβου του αύριο, διότι και αυτοί είναι κολλημένοι στα προβλήματα του χθες. Αυτοί φοβούνται τους Άραβες, εμείς τους Τούρκους, οπότε υποθηκεύουμε το μέλλον των παιδιών μας στο πεδίο μιας μάχης και στα χέρια ενός ανόητου στρατηγού που θα υποσχεθεί νέες και περίλαμπρες νίκες για το έθνος. Ήδη οι στρατιωτικοί μας αναλυτές εξαγγέλλουν και προπαγανδίζουν νέα εξοπλιστικά προγράμματα σε θάλασσα και αέρα για να κατατροπώσουμε τον εχθρό. Λεφτά υπάρχουν ή θα υπάρξουν όταν βγάλουμε το φυσικό αέριο και για τα όπλα και βεβαίως για τις μίζες των εμπόρων και των πολιτικών. Σκεφτείτε αν είχαμε αυτά τα λεφτά και αν τα επενδύαμε στην ειρήνη ποιο θα ήταν το μέρισμά της για όλους εμάς;

 

Γιατί δεν μπορεί;

Όλα αυτά δεν τα αποκτήσαμε γιατί δεν εκμεταλλευτήκαμε και κυρίως γιατί δεν διαθέσαμε τον χρόνο μας θετικά. Ο χρόνος παρέχεται δωρεάν. Αλλά η αξία του είναι ανεκτίμητη. Δεν μπορείς να τον αποκτήσεις, αλλά μπορείς να τον χρησιμοποιήσεις. Δεν μπορείς να τον κρατήσεις αλλά μπορείς να τον ξοδέψεις. Αν βέβαια χάσεις χρόνο, δεν μπορείς ποτέ να τον πάρεις πίσω. Στην Κύπρο δεν μάθαμε ποτέ να χρησιμοποιούμε τον χρόνο για να δημιουργήσουμε τη ζωή που θέλουμε. Έτσι παραμένουμε κατά βάση εθνικιστές, θρησκόληπτοι, φοβικοί και πολλοί από μας ρατσιστές. Έτσι ψηφίζουμε -αυτοί οι λίγοι που απέμειναν να ψηφίζουν- ηγέτες που μας μοιάζουν, γιατί αυτοί που έχουν όραμα για το μέλλον μάς φοβίζουν. Νομοτελειακά έχουμε όλοι βολευτεί στο status quo. To status quo νομίζουμε ότι είναι γεωγραφικό. Αντιθέτως βρίσκεται στο μυαλό μας και αντανακλά τους φόβους μας, λογικούς και παράλογους, και μας έχει καθηλώσει. Έτσι αρνούμαστε να πάρουμε τα ρίσκα που μας αναλογούν στη ζωή. Χωρίς ρίσκα στη ζωή δεν μπορεί κανείς να φτάσει πουθενά. Απλώς, ζώντας με τους φόβους του, κάποια στιγμή θα πεθάνει. Κάπου το καταλαβαίνουμε αλλά δεν μπορούμε να απεμπλακούμε. Έτσι ξοδεύουμε άπειρο και πολύτιμο χρόνο για να λύσουμε τα προβλήματα μιας ζωής που δεν θέλουμε. Ζούμε τη ζωή του χθες και όχι του σήμερα και του αύριο. Είναι θέμα παιδείας. Το σήμερα και το αύριο κτίζεται με τα δυο μας χέρια. Εμείς ζούμε στο παρελθόν με μόνη πρόσβαση στο μέλλον ανόητες θρησκευτικές προφητείες για το τι θα γίνει για μας χωρίς εμάς. Βαδίζοντας στο παρόν με τις παντόφλες του οσίου Παϊσίου και προσκυνώντας την εσθήτα της Μεγαλόχαρης.

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Σκωτσέζικο ντους (Της Μιράντας Λυσάνδρου)

ΜΙΡΑΝΤΑ ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, 15:21 (τελευταία ενημέρωση 15:21)

ΑΠΟΨΗ

Γίνατε δημοσιογράφοι, αλλά δεν γίνατε άνθρωποι

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 12:40 (τελευταία ενημέρωση 12:40)

ΑΠΟΨΗ

Η απόλυτη σιωπή των αμνών… Του Παύλου Μ. Παύλου

ΠΑΥΛΟΣ Μ. ΠΑΥΛΟΥ, 12:16 (τελευταία ενημέρωση 12:16)

Επιστροφή
στην αρχή