Για το Μόντε Κάρλο, την ποιότητα και την απληστία

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Ξαφνικά, ο «κακής ποιότητας τουρισμός» (sic) έγινε το εμπόδιο στο δρόμο για το... Μόντε Κάρλο. Και μάλιστα για εκείνους που θησαύρισαν από αυτόν.

Υπομονή είναι αυτή. Έχει και τα όριά της. Και εάν δεν τα έχει επιβάλλεται να τα αποκτήσει. Επιβάλλεται όμως.

Παρακολουθώ, όπως και πολλοί από εσάς τη συζήτηση για την Αγία Νάπα τις τελευταίες μέρες. Ειδικά τα κωμικά της σημεία, εκείνα που έχουν να κάνουν και με τη μεγαλομανία όλων μας σ’ αυτό τη νησί, με κορυφαίο την απόφαση να γίνει λέει η Αγία Νάπα… Μόντε Κάρλο.

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν τάσσομαι ενάντια στην ανάπτυξη. Κάθε άλλο. Βρίσκω θαυμάσια την ιδέα για τη μαρίνα και ελπίζω ότι θα δούμε κάτι καλύτερο –και από τα σχέδια μάλλον θα το δούμε– από αυτό που τελικά είδαμε στη Λεμεσό, τουλάχιστον από αισθητικής άποψης.

Αυτό που με ενοχλεί είναι αφενός μεν η απόστασή μας από την πραγματικότητα, αφετέρου δε ο άκρατος αρχοντοχωριατισμός.

Και κυρίως η απληστία.

Ειδικά στην Αγία Νάπα και το Παραλίμνι, εκεί όπου καταστράφηκαν πλέον και οι τελευταίες φυσικές παραλίες που υπήρχαν, εκεί όπου η αλόγιστη ανάπτυξη και η έλλειψη σχεδιασμού με μοναδικό κίνητρο το (όποιο) κέρδος άλλαξε ένα από τα ωραιότερα σημεία της Κύπρου και –λυπάμαι δήμαρχε– το μετέτρεψε όχι σε… Μόντε Κάρλο αλλά σε πόλο έλξης για τουρίστες των all inclusive, το είδος που κατέληγε στο Benidorm και σε ανάλογες περιοχές της Ισπανίας, εκεί λοιπόν η αφετηρία της αλλαγής είναι σωστή.

Το θέμα όμως είναι η πορεία που ακολουθείται. Και η κατάληξη.

Φωνάζαμε όλα αυτά τα χρόνια για το αλόγιστο που έλεγα πιο πάνω. Κανείς δεν μας άκουγε, όμως. Κυρίως, λόγω της ιδιοκτησιακής αντίληψης που υπάρχει και σ’ αυτή την περιοχή αλλά και της αδυναμίας πολλών να καταλάβουν εκεί ότι η ελεύθερη Αμμόχωστος και το κάθε σημείο της Κύπρου ανήκει σε όλους μας, όχι μόνο σε όσους ζουν κοντά ή έχουν περιουσίες.

Και πραγματικά, με εκπλήττει η στάση των δημοτικών αρχών οι οποίες αποφάσισαν τώρα (;) ότι έχουν τουρισμό «χαμηλής ποιότητας» ο οποίος, λέει, είναι μόλις στο 8% και «δυσφημίζει» την περιοχή.

Διότι, τόσα χρόνια, όταν θησαύριζαν κάποιοι από τον μαζικό τουρισμό και δεν άκουγαν κανέναν ήταν όλα μια χαρά. Και θησαύρισαν.

Το δε πρόβλημα δεν είναι μόνο το 8% που κατάλαβαν (τώρα επίσης και μόνο τόσο;) ότι «δυσφημίζει» την περιοχή αλλά ένα τεράστιο κομμάτι του τουριστικού προϊόντος που επέλεξαν εκεί όπως και η όλη φιλοσοφία της απληστίας εκείνων που όριζαν τα πράγματα για χρόνια, με σκοπό το κέρδος και μόνο αυτό. Βγάζει και μια αγνωμοσύνη, να φταίει το… προϊόν τώρα. Πώς να το κάνουμε;

Άστε που εάν η Αγία Νάπα δυσφημίστηκε διεθνώς –και δυσφημίστηκε– αυτό δεν έγινε τόσο λόγω των τουριστών «κακής ποιότητας» που επέλεξαν αλλά της αδράνειας των Αρχών της περιοχής και της χώρας να ελέγξουν την επέλαση του υποκόσμου και των «επιχειρηματιών» του, στη νυχτερινή ζωή της, κάτι που μας οδήγησε σε πολλαπλά φονικά και απανωτές μαφιόζικες εκτελέσεις, εκθέτοντας όχι μόνο την περιοχή αλλά και την Κύπρο ολόκληρη διεθνώς.

Όπως επίσης προκαλεί –και θα έπρεπε να μας προκαλεί όλους– η επόμενη πράξη της απληστίας. Και το γεγονός ότι κάποιοι έφτασαν στο σημείο να αμολούν και πατριωτικούς δεκάρικους, ζητώντας να μην ανοίξει το οδόφραγμα της Δερύνειας, φοβούμενοι –παράλογα κιόλας– ότι μπορεί να χάσουν κάτι από αυτό.

Όχι τόσο προς όφελος των κατεχομένων, όσο των Δερυνιωτών περισσότερο. Και είναι ντροπή, μεγάλη μάλιστα, να λειτουργούμε μ’ αυτόν τον τρόπο και μεταξύ μας πια.

Ιδιαίτερα όταν, με το οδόφραγμα στα Στροβίλια να λειτουργεί εδώ και χρόνια, η δική μας πλευρά είναι που έχει επωφεληθεί όχι μόνο με τους Τουρκοκύπριους που έρχονται το καλοκαίρι και μας (και τους) δίνουν τα λεφτά τους αλλά και με τη μοναδική ίσως επιχειρηματική κίνηση που έγινε να είναι το ε/κ λεωφορείο, το οποίο περνά και μεταφέρει τουρίστες για να δουν την κλειστή πόλη της Αμμοχώστου.

Η τουριστική ανάπτυξη της Κύπρου δεν μπορεί να είναι υπόθεση των όποιων μεγαλοσυμφερόντων στην όποια περιοχή. Πόσω μάλλον όταν αυτά τα συμφέροντα είναι που καταδίκασαν όλα αυτά τα χρόνια άλλους ανθρώπους να ζουν με όσα απομένουν από τα all inclusive προκειμένου τα ίδια να εκμεταλλευτούν και την τελευταία πέτρα.

Το τελευταίο δε που χρειαζόμαστε τώρα είναι αυτά τα συμφέροντα να καθορίζουν και πολιτικά πράγματα. Και να αποφασίζουν για θέματα που αφορούν τον τόπο και που σίγουρα εκτείνονται πέραν του μικρόκοσμου του ευκαιριακού κέρδους, στον οποίο συνήθισαν μάλλον να ζουν.

Κάναμε όλοι μας πολλή υπομονή μ’ αυτή την ιστορία. Και ίσως να μην διαμαρτυρηθήκαμε όσο έπρεπε, γνωρίζοντας το τι μας περίμενε και το τι ζούσαμε κάθε φορά που διανοηθήκαμε να το κάνουμε.

Είναι καιρός να απολογηθούμε για αυτό και να σταματήσουμε να σιωπούμε και να ανεχόμαστε αυτή την κατάσταση, πριν να ζήσουμε και άλλα ακόμη χειρότερα.

Είτε σε αυτό το φέουδο, είτε και σε άλλα.


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Χρηματοδότηση της διαπλοκής με δημόσιο χρήμα;

ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ, 12:40 (τελευταία ενημέρωση 12:40)

ΑΠΟΨΗ

Mundial 18: Οι αφελείς υποστηρικτές της Βραζιλίας

ΣΩΤΗΡΗΣ ΚΑΤΤΟΣ, 12:35 (τελευταία ενημέρωση 12:35)

ΑΠΟΨΗ

Αυτός ονομάζεται Λι Σιεν Λουνγκ

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 11:45 (τελευταία ενημέρωση 11:45)

Επιστροφή
στην αρχή