Για το facebook: σιγά τα λάχανα

ΑΠΟΨΗ /ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ
Όπως συμβαίνει με πολλές αποφάσεις των περισσότερων ανθρώπων, η απόφαση να ανοίξω λογαριασμό στο facebook δεν ήταν απόφαση που ελήφθη μετά σκέψη

Μια από τις επιφυλλίδες της στήλης πριν από μερικούς μήνες είχε τον τίτλο «Γιατί δεν είμαι στο facebook» και σε αυτήν εξηγούσα γιατί αρνιόμουν να χρησιμοποιήσω το συγκεκριμένο κοινωνικό δίκτυο, αλλά και γενικότερα να αναβαθμιστώ τεχνολογικά. Τελικά, και χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχω επιχειρήσει και μιαν γενικότερη τεχνολογική αναβάθμιση της ζωής μου, μπήκα στο facebook. Κατά κάποιον τρόπο, λοιπόν, νιώθω ένοχος διανοητικής ασυνέπειας, αλλά και πνευματικής ανεντιμότητας, και θεωρώ ότι οφείλω κάποιες εξηγήσεις.

Όπως συμβαίνει με πολλές αποφάσεις των περισσότερων ανθρώπων, η απόφαση να ανοίξω λογαριασμό στο facebook δεν ήταν απόφαση που ελήφθη μετά από σοβαρή σκέψη και διαλογισμό. Ήταν κάτι που προέκυψε από τη συγκυρία πάνω στον ενθουσιασμό της στιγμής, όταν το εισηγήθηκε ένας πολύ καλός φίλος, με τον οποίο πίναμε καφέ στην κουζίνα του σπιτιού μου. Για να είμαι απολύτως ακριβής, δεν μπήκα στο facebook, αλλά με έβαλε ο συγκεκριμένος φίλος. Και αν έπρεπε να σκεφτώ γιατί αφέθηκα στην παρόρμηση της στιγμής, η πρώτη απάντηση θα ήταν «γιατί είμαι αθκιασερός». Προφανώς υπήρχε και το στοιχείο του παιχνιδιού και της περιέργειας, οι συσσωρευμένες παροτρύνσεις, κυρίως από φοιτητές, ότι δεν γίνεται στο έτος 2016 να μην είσαι στο facebook, αλλά και οι δικές μου τύψεις ότι πρέπει επιτέλους να μπω στον 21ο αιώνα. Επιμένω, όμως, ότι η απόφαση να μπω στο facebook ήταν πρωτίστως απόφαση της πλάκας, του χαβαλέ ή, για να χρησιμοποιήσω την κυπριακή, του πασιαμά. Εντυπωσιάστηκα από το γεγονός ότι η εγγραφή έγινε σε μερικά μόνον λεπτά, αλλά και από το ότι ο δικός μου υπολογιστής (για τον οποίο δεν γνώριζα μέχρι τότε ότι έχει και κάμερα) έβγαλε τη φωτογραφία που τοποθετήσαμε στον λογαριασμό μου. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα και οφείλω να ομολογήσω ότι υπήρχε κάποιου είδους ενθουσιασμός κατά τις πρώτες δύο ή τρεις μέρες της εμπειρίας μου ως χρήστη του facebook – σε σημείο που απέκτησα δεκάδες φίλους τους οποίους δεν γνωρίζω και επισκέφθηκα δεκάδες ιστοσελίδες που μέχρι πρότινος δεν ήξερα καν ότι υπάρχουν. Ο ενθουσιασμός, όμως, δεν διήρκεσε για πολύ και έχω την υποψία ότι με την ίδια ευκολία και απερισκεψία με την οποία μπήκα στο facebook είναι πολύ πιθανόν να εξέλθω.

Θα προσπαθήσω, όμως, να περιγράψω την εμπειρία μου ως χρήστης του facebook και θα αρχίσω αναφέροντας κάποια θετικά στοιχεία, τη δυνατότητα εύκολης επικοινωνίας και τη δυνατότητα άμεσης πρόσβασης σε συγκεκριμένες ιστοσελίδες. Και εδώ μπορώ να δω τη χρησιμότητα που θα είχε το facebook στη διδασκαλία των μαθημάτων μου στο πανεπιστήμιο. Χρησιμοποιώντας το συγκεκριμένο δίκτυο, θα μπορούσα να επικοινωνώ πολύ ευκολότερα με τους φοιτητές, αλλά και να τους κατευθύνω σε συγκεκριμένες ιστοσελίδες με κείμενα που πρέπει να διαβάσουν ή διαλέξεις που πρέπει να παρακολουθήσουν. Το ότι όμως το facebook μπορεί να χρησιμοποιηθεί με τρόπο που διευκολύνει την πανεπιστημιακή διδασκαλία, δεν αλλάζει τη βασική αντίληψη που έχω για το έργο του πανεπιστημιακού δασκάλου. Εξακολουθώ, έτσι, να πιστεύω ότι δεν οφείλω να επικοινωνώ ηλεκτρονικά με τους φοιτητές, παρά μόνον σε περιπτώσεις έκτακτης και σοβαρής ανάγκης. Θεωρώ, για να επαναλάβω τι έγραφα πριν από μερικούς μήνες, ότι μια διάλεξη είναι πάνω απ’ όλα ένα ζωντανό γεγονός, μια παράσταση, που απαιτεί έναν διδάσκοντα (που πρέπει κυρίως να μιλά) και ένα ακροατήριο (που πρέπει κυρίως να ακούει και ενίοτε να ρωτά και να συζητά) και λαμβάνει χώρα σε μιαν αίθουσα με έναν πίνακα. Και αυτό δεν αλλάζει, με ή χωρίς το διαδίκτυο και το facebook.

Εκτός όμως από το προαναφερθέν θετικό, αλλά ήσσονος σημασίας, πλεονέκτημα του facebook, θεωρώ ότι το συγκεκριμένο κοινωνικό δίκτυο δεν έχει τίποτε ουσιαστικό να μου προσφέρει. Η αίσθησή μου είναι ότι η όλη εμπειρία του συγκεκριμένου διαδικτυακού κόσμου αντικατοπτρίζει τα αρνητικά χαρακτηριστικά της μετανεοτερικότητας, όπως το χάος, την έλλειψη λογικής συνέπειας, αλλά και την ναρκισσιστική νοοτροπία των ανθρώπων. Εξακολουθώ να βρίσκω μάλλον περίεργη την ιδέα των διαδικτυακών φίλων και, κυρίως, εξακολουθώ να μην βλέπω τη χρησιμότητα των πληροφοριών που είναι διαθέσιμες στο facebook, αφού κάποιος που διαβάζει καθημερινά χάρτινες εφημερίδες, επισκέπτεται την ιστοσελίδα κυπριακών και ξένων εφημερίδων και παρακολουθεί τα κεντρικά δελτία ειδήσεων από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο, δεν χάνει οτιδήποτε πληροφοριακά αν δεν παρακολουθεί το facebook. Όσον αφορά τις διάφορες συζητήσεις που γίνονται στο facebook, αν εξαιρεθεί ένα μικρό ποσοστό αναρτήσεων με εξαιρετικά ενδιαφέρουσες πληροφορίες και αναλύσεις, οι πλείστες είναι αμφιβόλου ποιότητας.
Φυσιολογικά, έτσι, το βασικό συμπέρασμα από την εμπειρία μου στο facebook μέχρι τώρα συνοψίζεται σε ένα «σιγά τα λάχανα».

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Επόμενο άρθρο:

Αφιέρωμα

Περί της πολιτικής ηγεσίας των Ελληνοκυπρίων

Η στερεοτυπική επανάληψη της κατηγορίας ότι για την έλλειψη προόδου ευθύνεται η αδιαλλαξία της Τουρκίας ή των Τουρκοκυπρίων δεν πείθει πλέον κανέναν

05 / 06
Επιστροφή
στην αρχή