Για την περιοχή «σας» και τις εξουσίες των μουχτάρηδων

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Διότι αυτό το ανέκδοτο, να νομίζουν οι όποιοι τόπακες ότι τους ανήκουν οι προστατευόμενες περιοχές και οι δασικές εκτάσεις, πρέπει να τελειώνει.

«Οι ευαισθησίες δεν πρέπει να αναδεικνύονται μόνο στη δική μας περιοχή, φέρνοντας τα αντίθετα αποτελέσματα».


Η ατάκα ανήκει στον δήμαρχο της Πόλης Χρυσοχούς. Και όσο κι αν κανείς οφείλει να συμφωνήσει με το πρώτο σκέλος -αν και τώρα πια δεν έχουν απομείνει και πολλά, ειδικά αν μιλάμε για τις παράλιες περιοχές- η αντίληψη στο σύνολό της είναι η ουσία του προβλήματος.

Καμία περιοχή δεν είναι περιοχή «μας». Σοβαρές κοινωνίες, τοπικές και ευρύτερα, είναι πλέον σε θέση να καταλάβουν ότι οι παραλίες και η όποια άλλη κρατική περιουσία ανήκει στο κράτος και συνεπώς, τόσο σε αυτούς όσο σε μένα και σε σας.

Πόσω δε μάλλον παραλίες οι οποίες, μάθαμε σήμερα, θεωρούνται μέρος δασικής έκτασης και προστατεύονται ακόμη πιο αυστηρά.
Οι δε τοπικές αρχές που διαχειρίζονται την περιουσία, εκεί και όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο, δεν γίνονται… ιδιοκτήτες.

Ζητούν άδεια για τη διαχείριση από τους αρμόδιους φορείς και ελέγχονται για αυτό. Το ίδιο ισχύει και για όσους ζουν στην περιοχή, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο. Με απλά λόγια, οι παραλίες «σας», δήμαρχε, είναι και παραλίες «μας».

Και μάλιστα στον ΙΔΙΟ ακριβώς βαθμό.

Γιατί κάπου πρέπει να τελειώνουμε με το ανέκδοτο και την επεξήγηση των αυτονόητων. Όσο για τα «αντίθετα αποτελέσματα», υπάρχει και εδώ μια μεγάλη παρεξήγηση. Τεράστια. Δεν κάνει κανείς ό,τι θέλει σε ευαίσθητες περιβαλλοντικά περιοχές.

Έτσι εάν εσείς, λέμε τώρα, ονειρεύεστε να δείτε εκεί έναν νέο Πρωταρά -και για αυτό σήμερα βγάζατε αφρούς από ραδιοφώνου για τους συντελεστές δόμησης- και κάποιοι διαμαρτυρηθούν για το τι συμβαίνει εκεί, δεν πρέπει να το βλέπετε ως προσωπική σας υπόθεση και συνεπώς ως παρέμβαση στα του οίκου σας.

Όσο λόγο έχετε εσείς άλλο τόσο έχουν και αυτοί. Και τον τελικό λόγο τον έχει το κράτος και οι υπηρεσίες τις οποίες στελεχώνουν ακριβοπληρωμένοι λειτουργοί, προκειμένου να προστατεύεται το περιβάλλον. Κάτι που -στην προκειμένη περίπτωση, εδώ μπαίνουμε και στα μύρια κακά της τοπικής αυτοδιοίκησης σε χώρες χωρίς την ανάλογη παιδεία, όπως η δική μας- ολοφάνερα δεν έγινε.

Δεν μπορεί επίσης, αγαπητέ μου δήμαρχε, η νοημοσύνη όλων μας να τυγχάνει τέτοιου υποβιβασμού ώστε να ακούμε πως «σε ολόκληρη την Κύπρο, δίδονται άδειες στην παραλία ώστε να γίνονται κάποιου είδους εκδηλώσεις».

Σαν ένας από εκείνους που τοποθετήθηκαν ενάντια στο σούσουρο που έγινε για την τάχα καταστροφή που θα επροκαλείτο στην Πέτρα του Ρωμιού με τη συναυλία τις προάλλες, έχω και μια άνεση να σας πω πως σε ολόκληρη την Κύπρο οι άλλες παραλίες –με ελάχιστες εξαιρέσεις- δεν είναι ενταγμένες σε καθεστώς προστασίας, το οποίο το κράτος μας συμφώνησε να τηρεί για την προστασία απειλούμενων με εξαφάνιση ειδών. 

Και δεν είναι το ίδιο να γίνεται σε μια οποιανδήποτε παραλία «κάποιου είδους εκδήλωση» η οποία είναι ανοιχτή στο κοινό και προάγει τον πολιτισμό ή κάτι άλλο και για αυτό επιτρέπεται υπό όρους η επιβάρυνσή της με το να ισοπεδώνεται ένας προστατευόμενος χώρος όπως αυτός για να φέρει ένας Ρώσος λεφτάς ή οποιοσδήποτε άλλος τον Μπίμπερ, την Αγκιλέρα ή δεν ξέρω και εγώ ποιον, σε πριβέ πάρτι του γάμου του.

Το εάν είναι δε ή όχι χώρος επώασης προστατευόμενων χελώνων, επιτρέψτε μου να σας πω πως δεν το αποφασίζουν οι μουχτάρηδες διότι, ακόμη κι αν το νομίζετε και ελπίζω να μην το νομίζετε, δεν έχουν την κατάρτιση ούτε και την εξουσία να το κάνουν.

Είναι δουλειά ειδικών. Και αυτοί έχουν αποφασίσει ότι είναι. Συνεπώς, δεν σας πέφτει λόγος, είναι υπόθεση του κράτους και εάν νιώθετε και εσείς και οι όποιοι άλλοι ότι σας προκαλεί και αυτό, μπορείτε απόψε να πέσετε από το άλλο πλευρό. Διότι αυτό στο οποίο κοιμάστε φοβάμαι πως δεν σας βοηθά.

Κοντολογίς, εάν οι όποιες τοπικές κοινωνίες νομίζουν πως κάθε φορά που έρχεται ένας λεφτάς και ρίχνει χρήμα -ούτε καν σ’ αυτές, αν μιλάμε για το σύνολό τους τουλάχιστον- κάθε φορά λοιπόν που γίνεται κάτι τέτοιο, είναι στο χέρι τους να φτιάχνουν νόμους και να ορίζουν πού αρχίζει και πού σταματά η προστασία της φύσης όπως καθορίστηκε από επιστήμονες και συμφωνίες που υπογράψαμε, τότε, επιτέλους, κάποιος οφείλει να κινηθεί.

Και να τους εξηγήσει πως μουχτάρηδες και δημάρχους εκλέγουμε για τα σκύβαλα, τις αποχευτεύσεις, τα τέλη, άντε το πολύ και για κανένα φεστιβάλ. Αυτή είναι η δουλειά τους. Εάν θέλουν να γίνουν πολιτικοί, μπορούν να ακολουθήσουν τα χνάρια του Φούλη που από δήμαρχος Πόλεως Χρυσοχούς έγινε αρχηγός κόμματος. Ιδού η Ρόδος.

Το πήδημα όμως της νοημοσύνης μας, να χαρείτε, κόψτε το κάπου. Και εσείς και όλοι οι υπόλοιποι. Μαζί με τα περί καθαρισμού μόνο του χώρου με τις ξαπλώστρες, τάχα, την ώρα που και το ίντερνετ είναι γεμάτο με φωτογραφίες.

Περιοχή «σας», τέλος, είναι τα χωράφια που σας άφησε η στετέ σας. Όχι η δημόσια περιουσία. Που και εδώ στον Στρόβολο να ήταν λ.χ., για να κάνετε το οτιδήποτε μέσα θα πρέπει να πάρετε άδεια. Έτσι κάνουν όλοι.

Μαζευτείτε, δήμαρχε. Και πείτε το και στους άλλους, να χαρείτε.


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Η επιφυλακή έληξε νωρίς... Του Γιώργου Κασκάνη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΣΚΑΝΗΣ, 18.11.2017

ΑΠΟΨΗ

«Γιατί, πολιτική δεν είναι οι λοβιτούρες»

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 18.11.2017

ΑΠΟΨΗ

Ακούτε τον θόρυβο των τζετ και δεν ακούτε τα ουρλιαχτά των λύκων;

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 17.11.2017

Επιστροφή
στην αρχή