Για την αναγκαιότητα ποιας Αριστεράς;

ΑΠΟΨΗ /NON SERVIAM
«Είναι η Αριστερά της Κύπρου διεφθαρμένη; Δεν διαφέρει από άλλα κόμματα που εμπλέκονται σε σκάνδαλα διαφθοράς και διαπλοκής;»

Σε άρθρο του με τίτλο «Για την αναγκαιότητα της Αριστεράς σήμερα», ο γ.γ. του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού, με αφορμή και τα όσα καταγράφονται στο δικαστήριο στην αγωγή Μιλτιάδη Νεοφύτου, γράφει ότι «επιχειρείται να περάσει το μήνυμα ότι η Αριστερά στην Κύπρο χρεοκόπησε... Ότι ο κοινωνικός της ρόλος εξέλιπε». Αφού κάνει μια ιστορική αναδρομή στη συνεισφορά της Αριστεράς στους αγώνες των εργαζομένων, τη συνεχή πάλη για καλύτερη υγεία, παιδεία και ευημερία, τη «δικαιότερη ανακατανομή του πλούτου», καταλήγει στο ότι η ταξική πολιτική που προωθείται από την ΕΕ και την κυβέρνηση Αναστασιάδη - ΔΗΣΥ καθιστά σήμερα την παρουσία ισχυρής Αριστεράς, ως της κύριας δύναμης που υπερασπίζεται τα συμφέροντα των εργαζομένων, ακόμα πιο αναγκαία. Πρόκειται όμως για ένα κείμενο που ελάχιστα προσφέρει στη συζήτηση που δήθεν επιχειρεί να ανοίξει, αφού επιλέγει να μην αγγίξει τον ρόλο της Αριστεράς που εκπροσωπεί σήμερα.

«Είναι η Αριστερά της Κύπρου διεφθαρμένη; Δεν διαφέρει από άλλα κόμματα που εμπλέκονται σε σκάνδαλα διαφθοράς και διαπλοκής;», διερωτάται ο Άντρος Κυπριανού και καλεί τους πάντες να κρίνουν ένα-ένα τα στελέχη της. Ακόμα κι αν κάποιος δεχθεί ότι τα όσα εκπληκτικά ακούγονται σήμερα για εταιρείες-βιτρίνες, διακίνηση εκατομμυρίων, αλλαγές ζωνών για κομματικό όφελος, δεν ισχύουν. Έστω κι αν αποτελούν -μετά τη Δρομολαξιά- άλλη μια πλεκτάνη «όσων δεν χάνουν ευκαιρία να αποδομήσουν το ΑΚΕΛ», οι πραγματικότητες είναι εκεί: Tο ΑΚΕΛ αποτέλεσε μέρος των περισσοτέρων κυβερνήσεων, πέραν του Δημήτρη Χριστόφια, εξέλεξε μετά το 1974 τρεις ακόμα προέδρους, συμμετείχε (πλην μιας δεκαετίας) σ’ όλες τις διακυβερνήσεις. Αν λοιπόν οι άλλοι «εμπλέκονται σε σκάνδαλα», πώς μπορεί να μην εμπλέκεται το ΑΚΕΛ; Στη βάση ποιας λογικής διεκδικεί αυτή την ηθική υπεροχή έναντι των υπολοίπων ακόμα και σήμερα;

Πάλεψε και παλεύει το ΑΚΕΛ, γράφει, για καλύτερη υγεία, παιδεία, ευημερία. Η ευημερία όμως, η υγεία, η παιδεία, δεν είναι έννοιες αφηρημένες. Το 2008 εξελέγη ακριβώς γι’ αυτό που σήμερα επικαλείται ως απόδειξη για την αναγκαιότητα της Αριστεράς. Τι από όσα προτάσσει έκανε όταν κλήθηκε να εφαρμόσει τις πολιτικές του το ΑΚΕΛ; Δεν είναι επί δικής του διακυβέρνησης που η Κύπρος βίωσε τους υψηλότερους δείκτες φτώχειας, με κύριο θύμα τις χαμηλότερες εισοδηματικές τάξεις; Επί δικής του διακυβέρνησης δεν ήταν που οδηγήθηκε ο μεγαλύτερος αριθμός πολιτών στην ανεργία και τη μερική απασχόληση; Η απώλεια εργασιακών δικαιωμάτων ποια πενταετία είχε ως αφετηρία; Γιατί δεν εφάρμοσε το ΓεΣΥ όταν βρέθηκε στην εξουσία με οικονομικές συνθήκες πολύ καλύτερες από τις σημερινές; Γιατί δεν προχώρησε στη δημιουργία ακτινοθεραπευτικού κέντρου στη Λεμεσό, την απουσία του οποίου -ορθώς- σήμερα χαρακτηρίζει ντροπή;

Αν κάτι έδειξε η πενταετία του, ήταν ότι όχι μόνο δεν πρόσφερε στον μη προνομιούχο, αλλά ότι υπήρξε γι’ αυτόν η πλέον επώδυνη. Επιβεβαιώνοντας ότι η Αριστερά δεν είναι αποκομμένη μόνο από την πολιτική πραγματικότητα αλλά και από την ίδια την ιδεολογία της. Μια Αριστερά που με χιλιάδες ανέργους επέλεγε να συντηρεί συνδικαλιστές εκατομμυριούχους. Που απέδειξε ότι ξέρει να συναλλάσσεται στο καπιταλιστικό σύστημα με τρόπο που θα ζήλευε και ο μεγαλύτερος υποστηρικτής του. Με φίλους τραπεζίτες, δάνεια που γράφτηκαν στο χιόνι, υπόγειες χρηματοδοτήσεις.

«Ποια είναι η κυπριακή Αριστερά σήμερα; Έχει μέλλον, είναι αναγκαία;» θέτει ως ρητορικό ερώτημα ο γ.γ. του ΑΚΕΛ και σπεύδει να απαντήσει. Σ’ αυτό όμως απαντά, πέραν της διακυβέρνησής του, και η σημερινή του παρουσία. Ίδια με τη «φυσιογνωμία» που έφερε τη χώρα ώς εδώ. Μετά από όλη αυτή τη φθορά, μία από τα ίδια. Σπεύδει να απορρίψει τις αποκρατικοποιήσεις και οποιαδήποτε πλαφόν στο κρατικό μισθολόγιο. Θέτει κάθε λογής εμπόδια στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Συνεχίζει να αγωνίζεται για να διαφυλάξει ως κόρην οφθαλμού ένα κράτος που δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες των πολλών αλλά των λίγων. Πόσο αναγκαία μπορεί να είναι μια Αριστερά (της οποίας η ιδεολογία βασίζεται στον αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη) που ακόμα και σήμερα αγκαλιάζει την ιερή αγελάδα του κρατισμού, που νέμεται την εξουσία εις βάρος του πολίτη; Που αντί για την αλληλεγγύη και την κοινωνική πρόοδο, παλεύει για τη διάσωση της πελατειακής διαπλοκής και της πολιτικής φαυλότητας; Που επιμένει ότι ένας χώρος εξουσίας, όπως η δημόσια/ημιδημόσια υπηρεσία, σ’ αυτές τις οικονομικές συνθήκες, πρέπει να δικαιούται προνομιακής μεταχείρισης;

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι κατά πόσο η Αριστερά είναι σήμερα αναγκαία αλλά αν μπορεί να αλλάξει για να γίνει. Κατά πόσο μπορεί να θέσει στον εαυτό της τα σύγχρονα ερωτήματα όπως αυτά προκύπτουν από τα πολιτικά και κοινωνικά αδιέξοδα, που αναδείχθηκαν από την κρίση, δίδοντας πειστικές απαντήσεις προς τη δημιουργία ενός μοντέλου που θα λειτουργεί υπέρ της κοινωνίας και όχι υπέρ των κατεστημένων δομών της. Αν μπορεί να ηγηθεί μιας πορείας αληθινού εκδημοκρατισμού και κοινωνικής δικαιοσύνης. Να οδηγήσει σε μια κοινωνία ίσων ευκαιριών, να δημιουργήσει θέσεις εργασίας, να εξασφαλίσει το δικαίωμα του κάθε πολίτη σε καλή παιδεία ή υγεία. Να υπερασπιστεί τον μη προνομιούχο.
Αυτά είναι τα ερωτήματα που θα έπρεπε να θέτει ο γ.γ. του ΑΚΕΛ. Που απαντούν και στο δικό του ερώτημα για την αναγκαιότητα της Αριστεράς σήμερα. Και είναι ερωτήματα που αφορούν πρωτίστως τον ίδιο και το κόμμα του. Διότι αυτά είναι που θα καθορίσουν και το μέλλον της παράταξης. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι τα λάβαρα της ταξικής πάλης δεν μπορούν να υπερκαλύπτουν για πάντα ούτε την ελλειμματική ιδεολογία ούτε την πολιτική ανεπάρκεια.
antopoly@cytanet.com.cy

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Σκωτσέζικο ντους (Της Μιράντας Λυσάνδρου)

ΜΙΡΑΝΤΑ ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, 15:21 (τελευταία ενημέρωση 15:21)

ΑΠΟΨΗ

Γίνατε δημοσιογράφοι, αλλά δεν γίνατε άνθρωποι

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 12:40 (τελευταία ενημέρωση 12:40)

ΑΠΟΨΗ

Η απόλυτη σιωπή των αμνών… Του Παύλου Μ. Παύλου

ΠΑΥΛΟΣ Μ. ΠΑΥΛΟΥ, 12:16 (τελευταία ενημέρωση 12:16)

Επιστροφή
στην αρχή